Τέλος εποχής για ακόμα μια επιχειρησιακή δομή της φορολογικής διοίκησης, την Εβδομάδα που πέρασε. Το πέρασμα από το παλαιό, επί δεκαετίες αναγνωρισμένο μοντέλο του Σ.Δ.Ο.Ε., σε ένα ενιαίο, τεχνολογικά ενισχυμένο σχήμα ελέγχων σηματοδοτεί όχι απλώς διαρθρωτική αλλαγή αλλά ιστορική τομή στην ελληνική δημόσια διοίκηση. Η νέα Γενική Διεύθυνση Δ.Ε.Ο.Σ., υπό την εποπτεία της Ανεξάρτητης Αρχή Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), συγκεντρώνει ελεγκτικούς πόρους, επιχειρησιακή ικανότητα και τεχνολογικά μέσα (ΑΙ, αίθουσες επιχειρήσεων, drones και συστήματα επιτήρησης), με στόχο την αποκάλυψη «βαριάς» φοροδιαφυγής, λαθρεμπορίου και διεθνών κυκλωμάτων. Η επίσημη απόφαση και το δελτίο τύπου της Α.Α.Δ.Ε. καθορίζουν τόσο την οργανωτική μετονομασία, όσο και την επιχειρησιακή στρατηγική της υπηρεσίας [Απόφαση Διοικητή Α.Α.Δ.Ε. με αριθ. Δ.ΟΡΓ.Α 442713/2025 — τροποποίηση του οργανισμού της Α.Α.Δ.Ε. και μετονομασία της Γενικής Διεύθυνσης του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος σε Γενική Διεύθυνση Δυνάμεων Ελέγχου Οικονομικών Συναλλαγών (Γ.Δ.-Δ.Ε.Ο.Σ.)].
Η σημασία αυτής της μετατροπής είναι πολλαπλή:
(α) ενίσχυση της κρατικής ικανότητας είσπραξης και ανάκτησης περιουσιακών στοιχείων,
(β) συγκέντρωση πληροφορίας και ικανότητας ανάλυσης δικτύων μέσω ΑΙ και
(γ) δυνατότητα ταχείας διεθνούς συνεργασίας με φορείς όπως OLAF, EUROPOL και INTERPOL, καθώς και χρήση του δικτύου CARIN για ανάκτηση κεφαλαίων.
Η αντικατάσταση του Σ.Δ.Ο.Ε. από τη Γ.Δ.-Δ.Ε.Ο.Σ. συνιστά «τέλος εποχής» για ένα κατακερματισμένο μοντέλο και «έναρξη» μιας εποχής που συγκεντρώνει τεχνολογία, δικαιοδοσίες και διακρατικούς δεσμούς. Η επιτυχία, όμως, θα κριθεί από την ικανότητα της νέας δομής να υπηρετήσει το δημόσιο συμφέρον μέσα σε ένα πλαίσιο αυστηρής νομιμότητας και ελέγχου και όχι μόνο με δυνάμεις ένοπλης κρούσης και drones, αλλά με θεσμική ωριμότητα, δεοντολογία και απολογισμό.
Από την ειδησεογραφία της Εβδομάδας που πέρασε «Ολοκληρώθηκε η αυτόματη αντιστοίχιση στους νέους Ευρωπαϊκούς ΚΑΔ»: Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων ολοκλήρωσε την αυτόματη αντιστοίχιση των υφιστάμενων Κωδικών Αριθμών Δραστηριότητας (ΚΑΔ) για 1,9 εκατ. επιχειρήσεις, αποδίδοντας 9,5 εκατ. νέους ΚΑΔ, σύμφωνα με το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο ταξινόμησης οικονομικών δραστηριοτήτων. Η διαδικασία υλοποιήθηκε κεντρικά και πλήρως αυτοματοποιημένα, διασφαλίζοντας την εναρμόνιση με τα επικαιροποιημένα ευρωπαϊκά στατιστικά πρότυπα.
Από σήμερα, οι ψηφιακές εφαρμογές Μητρώου επανέρχονται σε πλήρη λειτουργία και οι επιχειρήσεις καλούνται να ελέγξουν τους νέους ΚΑΔ που τους έχουν αποδοθεί. Σε περίπτωση που απαιτείται επικαιροποίηση των στοιχείων δραστηριότητάς τους, αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί έως την 1/6/2026 χωρίς την επιβολή προστίμου, μέσω της ψηφιακής πύλης myAADE (myaade.gov.gr), ακολουθώντας τη διαδρομή:
Μητρώο & Επικοινωνία > Αλλαγή Στοιχείων Μητρώου > Στοιχεία Επιχείρησης > Μεταβολή Στοιχείων Επιχείρησης και Στοιχεία Εγκατάστασης Εσωτερικού > Αλλαγή Στοιχείων Εγκατάστασης Εσωτερικού
Για περαιτέρω διευκρινίσεις και πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στο Κέντρο Εξυπηρέτησης Φορολογουμένων της ΑΑΔΕ, my1521:
- Τηλεφωνικά: Στο 1521, χωρίς χρέωση, Δευτέρα έως Παρασκευή, 7:00-20:00.
- Ψηφιακά: Μέσω της πλατφόρμας my1521 (24/7), επιλέγοντας: Θέματα Μητρώου > Μητρώο Φυσικών/Νομικών Προσώπων > Αλλαγή στοιχείων Μητρώου Φυσικών/Νομικών Προσώπων > Μεταβολή δραστηριοτήτων.
«Η νέα εγκύκλιος για τη διαχείριση ζητημάτων φορολόγησης ψιλής κυριότητας και επικαρπίας στις φορολογίες μεταβίβασης κεφαλαίου»: Δημοσιεύθηκε η εγκύκλιος Ε.2009/2026, σχετικά με τη φορολόγηση ψιλής κυριότητας και επικαρπίας στις περιπτώσεις μεταβίβασης περιουσίας με επαχθή αιτία, αιτία θανάτου, με δωρεά ή γονική παροχή.
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Αφορά τις υπηρεσίες της Φορολογικής Διοίκησης, τους φορολογούμενους και τους επαγγελματίες με εξειδίκευση, στην παροχή φορολογικών υπηρεσιών, σε ζητήματα φορολόγησης μεταβίβασης κεφαλαίου.
I. ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ (ΚΦΠ)
1. Γενικές διατάξεις Σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας, στην περιουσία που αποκτάται από φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα αιτία θανάτου, δωρεάς ή γονικής παροχής επιβάλλεται, κατά περίπτωση, φόρος και υπόχρεος για την καταβολή του είναι ο δικαιούχος της αιτία θανάτου, δωρεάς ή γονικής παροχής κτήσης (άρθρα 53, 56 και 90 ΚΦΠ). Στην αιτία θανάτου κτήση χρόνος φορολογίας είναι κατά κανόνα ο χρόνος θανάτου του κληρονομουμένου (επαγωγής της κληρονομίας) και προκειμένου για δωρεές και γονικές παροχές, ο χρόνος σύνταξης του εγγράφου της δωρεάς ή γονικής παροχής (άρθρα 58 και 92 ΚΦΠ). Στην περίπτωση που για τη δωρεά ή τη γονική παροχή δεν καταρτίζεται έγγραφο ή αν το αντικείμενο της δωρεάς ή της γονικής παροχής αποτελείται από κινητά περιουσιακά στοιχεία τα οποία παραδίδονται πριν από την κατάρτιση του εγγράφου, χρόνος φορολογίας είναι ο χρόνος παράδοσης. Σε περίπτωση δωρεάς αιτία θανάτου χρόνος φορολογίας είναι ο χρόνος θανάτου του δωρητή. Επίσης, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις των φορολογιών κληρονομιών, δωρεών και γονικών παροχών που ορίζονται ρητά στον νόμο (άρθρα 59, 93 ΚΦΠ) ο χρόνος φορολογίας μπορεί να μετατίθεται. Περαιτέρω, σε κάθε μεταβίβαση κυριότητας ακινήτου ή άλλου εμπράγματου δικαιώματος επί ακινήτου από επαχθή αιτία, επιβάλλεται φόρος μεταβίβασης στην αξία του (άρθρο 22 ΚΦΠ) και υπόχρεος για την καταβολή του φόρου είναι ο αγοραστής (άρθρο 24 ΚΦΠ). Στις μεταβιβάσεις ακινήτων με επαχθή αιτία χρόνος φορολογίας είναι κατά κανόνα ο χρόνος σύνταξης του μεταβιβαστικού συμβολαίου (άρθρο 26 ΚΦΠ).
2. Ειδικότερες διατάξεις για τη φορολόγηση της επικαρπίας και της ψιλής κυριότητας Τα εμπράγματα δικαιώματα της επικαρπίας και της ψιλής κυριότητας ρυθμίζονται με τις διατάξεις των άρθρων 1142 και 1166-1169 ΑΚ. Οι ρυθμίσεις που αναφέρονται στον προσδιορισμό της αξίας και τον τρόπο φορολόγησης της επικαρπίας και της ψιλής κυριότητας περιλαμβάνονται στα πιο κάτω άρθρα του ΚΦΠ, τα οποία παρατίθενται στο Παράρτημα:
i) στη φορολογία κληρονομιών εφαρμόζονται τα άρθρα 65 (αξία επικαρπίας), 66 (αξία και τρόπος φορολογίας της ψιλής κυριότητας), περ. ε) παρ. 1 άρθρου 54 (κτήση της ψιλής κυριότητας με επαχθή αιτία) και περ. ε) άρθρου 59 (μετάθεση του χρόνου φορολόγησης της ψιλής κυριότητας),
ii) στη φορολογία δωρεών και γονικών παροχών εφαρμόζονται επίσης τα άρθρα 65 και 66 του ΚΦΠ, όπως ορίζεται στην παρ. 1 του άρθρου 94 αυτού, (περί αναλογικής εφαρμογής διατάξεων στις κτήσεις αιτία δωρεάς και γονικής παροχής), η περ. στ) της παρ. 2 της ενότητας Α του άρθρου 88 (κτήση της ψιλής κυριότητας με επαχθή αιτία) και η περ. δ) του άρθρου 93 (μετάθεση του χρόνου φορολόγησης της ψιλής κυριότητας) και
iii) στη φορολογία μεταβίβασης ακινήτων εφαρμόζονται αναλογικά οι διατάξεις των άρθρων 65, 66 και της περ. δ) του άρθρου 93 του ΚΦΠ, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 25 του ΚΦΠ.
Οι ως άνω ρυθμίσεις του ΚΦΠ εξειδικεύονται στις ενότητες που ακολουθούν.
Δείτε ολόκληρη τη νέα εγκύκλιο στην Online Τράπεζα.
«Το νέο έντυπο Ε1»: Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ η απόφαση Α.1062/2026, με τίτλο «Τύπος και περιεχόμενο της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων φορολογικού έτους 2025, των λοιπών εντύπων και των δικαιολογητικών εγγράφων που συνυποβάλλονται με αυτή. Τύπος και περιεχόμενο της πράξης διοικητικού/διορθωτικού προσδιορισμού φόρου φορολογικών ετών 2025 και εφεξής».
«Διευκρινίσεις ως προς την απαλλαγή ΦΠΑ σε δωρεές σε φορείς του δημοσίου τομέα»: Με την εγκύκλιο Ε.2010/2026 παρέχονται διευκρινίσεις για την εφαρμογή της περ. ιε) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ σχετικά με την απαλλαγή ΦΠΑ σε πράξεις που συνδέονται με δωρεές σε φορείς του δημοσίου τομέα ή σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που έχουν συσταθεί με ειδικό νόμο για το δημόσιο συμφέρον ή σε άλλες οντότητες που εποπτεύονται από τους παραπάνω φορείς.
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Η παρούσα εγκύκλιος αφορά σε δωρεοδόχους, δωρητές και υποκείμενους στον φόρο προμηθευτές αγαθών και υπηρεσιών που αποτελούν αντικείμενο δωρεάς σύμφωνα με την περ. ιε) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ.
1. Σύμφωνα με την περ. ιε) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ, απαλλάσσεται του ΦΠΑ η παράδοση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών από υποκείμενο στον φόρο προμηθευτή προς δωρητή, ο οποίος τα χρησιμοποιεί στο πλαίσιο σύμβασης δωρεάς που συνάπτει με φορέα του δημοσίου τομέα, όπως αυτός ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α’ 143), ή με νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που έχουν συσταθεί με ειδικό νόμο για το δημόσιο συμφέρον ή με άλλες οντότητες που εποπτεύονται από τους παραπάνω φορείς, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που τίθενται στο εν λόγω άρθρο του Κώδικα ΦΠΑ .
2. Με την απόφαση Υφυπουργού Οικονομικών και Διοικητή ΑΑΔΕ Α. 1050/2020 (Β΄942) ορίστηκαν η διαδικασία, οι όροι, οι προϋποθέσεις και οι υποχρεώσεις των εμπλεκομένων μερών για την εφαρμογή της εν λόγω απαλλαγής.
3. Για την ομοιόμορφη εφαρμογή των ανωτέρω παρέχονται οι ακόλουθες διευκρινίσεις:
Α. Αναφορικά με την ιδιότητα του δωρητή, διευκρινίζεται ότι από τη διάταξη της περ. ιε) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ και τις προϋποθέσεις που θέτει η απόφαση Α. 1050/2020, δωρητής δύναται να είναι οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα εγκατεστημένο ή μη στο εσωτερικό της χώρας και δεν απαιτείται ο δωρητής να είναι υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο ή/και να διαθέτει ΑΦΜ στην Ελλάδα.
Β. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της απαλλακτικής διάταξης της περ. ιε) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα Φ.Π.Α. είναι η παράδοση των αγαθών και η παροχή των υπηρεσιών που αποτελούν το αντικείμενο της δωρεάς να πραγματοποιείται από προμηθευτή, υποκείμενο στον φόρο, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Κώδικα ΦΠΑ, που ενεργεί παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών οι οποίες υπάγονται σε ΦΠΑ στην Ελλάδα.
Στο πλαίσιο αυτό διευκρινίζεται ότι δεν καταλαμβάνεται από τη διάταξη της περ. ιε) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ και τις προϋποθέσεις που θέτει η απόφαση Α.1050/2020, δωρεά για την οποία συντρέχει στο ίδιο πρόσωπο η ιδιότητα του προμηθευτή με αυτή του δωρητή, καθώς η εν λόγω περίπτωση εμπίπτει στην περ. β) της παρ. 2 του άρθρου 9 του Κώδικα ΦΠΑ και με την επιφύλαξη των εκεί προβλεπόμενων εξαιρέσεων (δώρα αξίας μέχρι 10 ευρώ, δείγματα) και η έκπτωση του ΦΠΑ έχει ήδη διενεργηθεί . Η απαλλακτική διάταξη της περ. ιε’) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ δεν τυγχάνει εφαρμογής και στην περίπτωση δωρεάν διάθεσης ιδίων υπηρεσιών του δωρητή, δηλαδή όταν στο ίδιο πρόσωπο συντρέχει η ιδιότητα του δωρητή και του παρέχοντος την υπηρεσία (σχετ. παρ. 1 άρθ. 12 Κώδικα ΦΠΑ).
Γ. Η ιδιότητα του δωρεοδόχου ως φορέα του Δημοσίου, όπως αυτό ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014, ή ως Ν.Π.Ι.Δ. που έχει συσταθεί με ειδικό νόμο για το δημόσιο συμφέρον είτε ως άλλης οντότητας που εποπτεύεται από τους παραπάνω φορείς, εξετάζεται από τα αρμόδια για την αποδοχή της δωρεάς, όργανα, υπό την προϋπόθεση ότι οι δωρεές για τις οποίες χορηγείται η απαλλαγή από τον ΦΠΑ εξυπηρετούν σκοπούς δημόσιου συμφέροντας.
Διευκρινίζεται ότι η απαλλακτική διάταξη εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις που τα πρόσωπα που απολαμβάνουν των ωφελημάτων της δωρεάς είναι διαφορετικά πρόσωπα ή οντότητες από τον συμβαλλόμενο στη σύμβαση δωρεάς (Πχ. Δήμοι σε περίπτωση που η δωρεά κατευθύνεται σε σχολεία που ανήκουν στον οικείο Δήμο), εφόσον, σε κάθε περίπτωση, από τη σύμβαση δωρεάς προκύπτει η ταυτότητα των προσώπων αυτών και η υλοποίηση της δωρεάς αποδεικνύεται από έγγραφα που έχουν εκδοθεί είτε από τον ωφελούμενο ή από τους συμβαλλόμενους στη σύμβαση Δωρεάς.
Δ. Ως προς το περιεχόμενο της δωρεάς διευκρινίζεται ότι η απαλλακτική διάταξη της περ. ιε) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ, όπως εξειδικεύεται και στην απόφαση Α. 1050/2020, εφαρμόζεται εφόσον αντικείμενο της δωρεάς είναι η παράδοση αγαθών ή/και η παροχή υπηρεσιών, ενώ η δωρεά χρηματικού ποσού δεν καταλαμβάνεται από την ως άνω διάταξη.
Στο πεδίο εφαρμογής της απαλλακτικής διάταξης της περ. ιε) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ δεν εμπίπτουν οι πράξεις που πραγματοποιούνται μεταξύ του προμηθευτή του δωρητή και των δικών του προμηθευτών.
Ε. Επισημαίνεται ότι στην παρ. 2 του άρθρου 2 της Α. 1050/2020 απόφασης σχετικά με τις «Υποχρεώσεις του δωρητή ή του φορέα υλοποίησης» προβλέπεται και η περίπτωση που ο δωρητής ή ο φορέας υλοποίησης, κατά περίπτωση, πραγματοποιεί ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, τα οποία αποτελούν αντικείμενο της δωρεάς και συνεπώς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της απαλλακτικής διάταξης της περ. ιε) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ, ενώ δεν καταλαμβάνονται από τη διάταξη αγαθά που αποτελούν αντικείμενο εισαγωγής, καθώς δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη στη διάταξη.
Από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι προκειμένου να εφαρμοστεί η απαλλακτική διάταξη της περ. ιε) της παρ. 1 του αρ. 32 του Κώδικα ΦΠΑ με τους όρους και τις προϋποθέσεις της Α. 1050/2020 απόφασης πρέπει:
α) τα δωριζόμενα αγαθά είτε να αποτελούν αντικείμενο παράδοσης στο εσωτερικό της χώρας, είτε αντικείμενο ενδοκοινοτικής απόκτησης,
β) στην περίπτωση που τα δωριζόμενα αγαθά αποτελούν αντικείμενο παράδοσης στο εσωτερικό της χώρας ο προμηθευτής των αγαθών να είναι υποκείμενος στον φόρο στην χώρα (είτε εγκατεστημένος, είτε με τον ορισμό φορολογικού αντιπροσώπου),
γ) στην περίπτωση που τα δωριζόμενα αγαθά αποτελούν αντικείμενο ενδοκοινοτικής απόκτησης ο προμηθευτής να διαθέτει ΑΦΜ/ΦΠΑ σε άλλο κράτος μέλος.
4. Μεταξύ των προϋποθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 1 της Α. 1050/2020 απόφασης για την εφαρμογή της απαλλαγής από ΦΠΑ στην παράδοση αγαθών και την παροχή υπηρεσιών που αποτελούν αντικείμενο δωρεάς, είναι η ημερομηνία κύρωσης με νόμο ή έγκρισης της σύμβασης δωρεάς να προηγείται της ημερομηνίας έκδοσης του σχετικού φορολογικού παραστατικού.
Στο πλαίσιο αυτό διευκρινίζεται ότι δεν καταλαμβάνονται από την διάταξη της περ. ιε΄ της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα ΦΠΑ και τα οριζόμενα στην απόφαση Α. 1050/2020, οι περιπτώσεις που η έκδοση του φορολογικού στοιχείου για τα δωριζόμενα είδη έχει προηγηθεί της έγκρισης δωρεάς.
Επιπλέον, ορίζεται ότι μετά την προσκόμιση από τον δωρητή ή τον φορέα υλοποίησης, κατά περίπτωση, της βεβαίωσης απαλλαγής της παραγράφου 1 του άρθρου 2 της ίδιας απόφασης, ο προμηθευτής υποχρεούται να εκδώσει το σχετικό φορολογικό παραστατικό χωρίς τον αναλογούντα στη συναλλαγή ΦΠΑ αναγράφοντας επ’ αυτού την ένδειξη "ΧΩΡΙΣ ΦΠΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡ. ΙΕ) ΤΗΣ ΠΑΡ. 1 ΑΡΘ. 32 ΚΩΔΙΚΑ ΦΠΑ", την ημερομηνία υπογραφής και έγκρισης της σύμβασης δωρεάς, εφόσον εκδόθηκε εγκριτική απόφαση, άλλως τον νόμο κύρωσης της σύμβασης δωρεάς, και τα συμβαλλόμενα μέρη.
«Ψηφιακό Τέλος Συναλλαγής σε μισθώσεις με το Δημόσιο, αμοιβές αιρετών οργάνων ΟΤΑ και αποζημιώσεις σχολικών τροχονόμων»: Με την εγκύκλιο Ε.2011/2026 παρέχονται οδηγίες για την ορθή, ενιαία και σύμφωνη με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο εφαρμογή των διατάξεων περί Ψηφιακού Τέλους Συναλλαγής, κατόπιν της κατάργησης του Κώδικα Τελών Χαρτοσήμου από 1.12.2024 και της θέσπισης του νέου καθεστώτος με τον ν. 5135/2024, όπως κωδικοποιήθηκε με τον ν. 5177/2025. Επιπλέον, ρυθμίζονται ζητήματα που ανέκυψαν κατά τη μεταβατική περίοδο εφαρμογής, ιδίως σε περιπτώσεις μη ορθής απόδοσης ή παρακράτησης του Ψηφιακού Τέλους Συναλλαγής από Δήμους, για λόγους χρηστής διοίκησης και ασφάλειας δικαίου.
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Η εν λόγω εγκύκλιος αφορά το Δημόσιο, φορείς γενικής κυβέρνησης, αντισυμβαλλόμενους αυτών σε συμβάσεις εκμίσθωσης ακινήτων, σχολικούς τροχονόμους, αιρετά όργανα των ΟΤΑ.
Με την παρούσα εγκύκλιο παρέχονται οδηγίες για την ορθή, ενιαία και σύμφωνη με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο εφαρμογή των διατάξεων περί Ψηφιακού Τέλους Συναλλαγής, κατόπιν της κατάργησης του Κώδικα Τελών Χαρτοσήμου από 1.12.2024 και της θέσπισης του νέου καθεστώτος με τον ν. 5135/2024, όπως κωδικοποιήθηκε με τον ν. 5177/2025.
Επιπλέον, για λόγους χρηστής διοίκησης και ασφάλειας δικαίου, με την παρούσα ρυθμίζονται ζητήματα που ανέκυψαν κατά τη μεταβατική περίοδο εφαρμογής, από την έναρξη ισχύος του ψηφιακού τέλους συναλλαγής έως και την έκδοση της εγκυκλίου Ε. 2094/2025 του Διοικητή της ΑΑΔΕ, κυρίως σε περιπτώσεις μη ορθής απόδοσης ή παρακράτησης του Ψηφιακού Τέλους Συναλλαγής από Δήμους.
Α. Μισθωτικές συμβάσεις με εκμισθωτή το Δημόσιο ή φορέα γενικής κυβέρνησης
1. Σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 21 του ν. 5177/2025 και την παρ. 27 της εγκυκλίου Ε.2094/2025, στις μισθωτικές συμβάσεις στις οποίες εκμισθωτής είναι το Δήμοσιο ή φορέας της Γενικής Κυβέρνησης, το Ψηφιακό Τέλος Συναλλαγής αποδίδεται από τον μισθωτή, μέσω της δήλωσης που προβλέπεται στην υπό στοιχεία Α.1149/2024 απόφαση του Διοικητή της ΑΑΔΕ.
2. Ειδικά για οφειλόμενα μισθώματα για την περίοδο από 1.12.2024 έως 31.12.2025, στην περίπτωση κατά την οποία ο μισθωτής δεν απέδωσε το ψηφιακό τέλος συναλλαγής που οφειλόταν μέσω δήλωσης σύμφωνα με την Α.1149/2024, όταν εκμισθωτής είναι το Δημόσιο ή φορέας της Γενικής Κυβέρνησης, τότε, για τα ως άνω οφειλόμενα μισθώματα, το Ψηφιακό Τέλος Συναλλαγής αποδίδεται ως εξής:
Εφόσον το αναλογούν ψηφιακό τέλος συναλλαγής παρακρατήθηκε μεν από το Δημόσιο ή τον ίδιο τον φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, κατά περίπτωση, ως εκμισθωτή, αλλά έως την 31.12.2025 δεν έχει αποδοθεί, το οφειλόμενο ποσό του τέλους δύναται να αποδοθεί από τους φορείς αυτούς μέσω της εφαρμογής e-Παράβολο, στον κωδικό 5008.
Κατά τη συμπλήρωση του e-Παραβόλου, στο πεδίο «Παρατηρήσεις» πρέπει να αναγράφονται οι μήνες που αφορά η οφειλή, καθώς και τα στοιχεία του μισθωτή (ονοματεπώνυμο και ΑΦΜ).
Ταυτόχρονα, ο φορέας που προέβη στην απόδοση του ψηφιακού τέλους συναλλαγής μέσω της ανωτέρω διαδικασίας οφείλει να χορηγεί στον μισθωτή βεβαίωση σχετικά με την απόδοση του ψηφιακού τέλους συναλλαγής για τη συγκεκριμένη μίσθωση.
Επισημαίνεται ότι για την απόδοση του ψηφιακού τέλους συναλλαγής επί μισθωμάτων που οφείλονται από 1.1.2026 εφαρμόζεται η διαδικασία που ορίζεται στη διάταξη της παρ. 3 του αρθ. 21 του ν. 5177/2025.
Β. Αμοιβές αιρετών οργάνων ΟΤΑ
3. Οι αμοιβές (αντιμισθίες) που καταβάλλονται σε δημάρχους, αντιδημάρχους και προέδρους δημοτικών συμβουλίων, σύμφωνα με το άρθρο 92 του ν. 3852/2010, υπάγονται σε Ψηφιακό Τέλος Συναλλαγής με συντελεστή 1,20%, σύμφωνα με το άρθρο 25 του ν. 5177/2025, όπως έχει διευκρινιστεί και με την εγκύκλιο Ε.2094/2025.
4. Για το χρονικό διάστημα από 1.12.2024 έως και την ημερομηνία έκδοσης της εγκυκλίου Ε.2094/2025 (ήτοι 6/11/2025), κατά το οποίο οι ΟΤΑ δεν προέβησαν σε παρακράτηση και απόδοση του Ψηφιακού Τέλους Συναλλαγής επί των ανωτέρω αμοιβών, με βάση τα οριζόμενα στη διάταξη του αρθ. 25 του ν. 5177/2025, θα πρέπει να προβούν σε αναδρομική κράτηση, προκειμένου να αποδώσουν το αναλογούν Ψηφιακό Τέλος Συναλλαγής για τις εν λόγω αμοιβές μέσω της μισθοδοσίας των υπόχρεων προσώπων, χωρίς κυρώσεις, εφόσον η απόδοση του Τέλους πραγματοποιηθεί μέχρι την 29/5/2026.
Γ. Αποζημιώσεις σχολικών τροχονόμων
5. Σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 1 της ΚΥΑ 32174/05.06.2025 (ΦΕΚ Β΄ 3350/01.07.2025), η αποζημίωση που καταβάλλεται στους σχολικούς τροχονόμους δεν υπόκειται σε καμία κράτηση.
6. Από 1.12.2024 δεν επιβάλλεται Ψηφιακό Τέλος Συναλλαγής επί των αποζημιώσεων των σχολικών τροχονόμων, καθόσον οι εν λόγω καταβολές αφενός δεν συνιστούν αμοιβές των άρθρων 16 και 25 του ν. 5177/2025 και αφετέρου δεν κατονομάζονται ρητά στις πράξεις και συναλλαγές που υπάγονται σε Ψηφιακό Τέλος Συναλλαγής με βάση τις διατάξεις εν γένει του ν. 5177/2025.
7. Κατόπιν των ανωτέρω, τα αχρεωστήτως παρακρατηθέντα ποσά Ψηφιακού Τέλους Συναλλαγής επιστρέφονται μέσω της προβλεπόμενης διαδικασίας μισθοδοσίας.
Από την αρθρογραφία της Εβδομάδας που πέρασε, κ. Στέφανος Κοτζαμάνης, Οικονομολόγος, Δημοσιογράφος και «Οι τράπεζες, το Δημόσιο και τα λάθη του παρελθόντος»: Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Όταν οι άνθρωποι δεν διδάσκονται από την ιστορία είναι καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη. Πριν από δύο-τρία χρόνια υπήρξαν μικρές τράπεζες στις Η.Π.Α. που αναγκάστηκαν να βάλουν λουκέτο εξ’ αιτίας της μεγάλης τους έκθεσης σε αμφίβολα δάνεια και ομόλογα. Και για να έρθουμε στις μέρες μας, ο διευθύνων Σύμβουλος της JP, Morgan Τζέιμι Ντάιμον, ερωτηθείς σχετικά με τον έντονο ανταγωνισμό στον χρηματοπιστωτικό κλάδο, δήλωσε ότι αρχίζει να διακρίνει ομοιότητες με την περίοδο πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, όταν η βιασύνη για χορηγήσεις δανείων κατέληξε καταστροφικά. «Δυστυχώς, το είδαμε αυτό το 2005, το 2006 και το 2007, σχεδόν το ίδιο πράγμα: Η άνοδος της παλίρροιας ανύψωνε όλα τα πλοία και όλοι έβγαζαν πολλά χρήματα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στην Ελλάδα, εξακολουθούμε να βιώνουμε στις μέρες μας, τις παρενέργειες ενός συνδυασμού απρόσεκτης τραπεζικής χρηματοδότησης και επιπόλαιης δημοσιονομικής πολιτικής που έλαβαν χώρα κατά τη δεκαετία του 2000-2009. Για παράδειγμα, είδαμε την κυβέρνηση να παίρνει μια σειρά μέτρων που αφορούν τα δάνεια που είχαν δοθεί σωρηδόν με ρήτρα ελβετικού φράγκου, όπως επίσης είδαμε τον Άρειο Πάγο να λαμβάνει απόφαση -πρωτοφανή για τα τραπεζικά χρονικά- η οποία να κουρεύει δραστικά τα στεγαστικά δάνεια που είχαν ενταχθεί στον αποκαλούμενο «νόμο Κατσέλη».
Το μόνο βέβαιο είναι ότι το πρόβλημα του ιδιωτικού χρέους παραμένει έντονο στη χώρα μας, παρά την αποκλιμάκωση που παρατηρείται χρόνο με το χρόνο. Όπως άλλωστε υποστηρίζουν οι οικονομολόγοι, οι παρενέργειες μιας βαθιάς οικονομικής κρίσης δεν σταματούν χρονικά όταν το ΑΕΠ μιας χώρας περάσει σε θετικό επίπεδο, αλλά αντίθετα διαρκούν για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα (πχ βλέπε ζητήματα όπως το μεγάλο ιδιωτικό και δημόσιο χρέος, το brain drain, ο αδύναμος ανταγωνισμός λόγω του κλεισίματος μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων, κ.λπ.).
Όπως σύμφωνα με ένα ευφυολόγημα «ο καλύτερος τρόπος για να κόψεις το τσιγάρο, είναι να μην το αρχίσεις», κάτι αντίστοιχο ισχύει και με τις παρενέργειες μιας οικονομικής κρίσης: Θα πρέπει να προνοήσεις, έτσι ώστε να μην ξεκινήσει η κρίση. Τί όμως δεν είχαμε προνοήσει κατά τη δεκαετία 2000-2009 και οδηγηθήκαμε στην κρίση; Θα μπορούσαμε να την αποφύγουμε;».
Ένα ακόμα αιχμηρό και ταυτόχρονα επίκαιρο άρθρο του κ. Στέφανου Κοτζαμάνη, που μπορείτε να το διαβάσετε στο σύνολό του στον πιο πάνω σύνδεσμο.
Κ. Γιώργος Δαλιάνης, Διευθύνων Σύμβουλος της Artion Α.Ε. & ιδρυτής του Ομίλου Artion, Οικονομολόγος – Φοροτεχνικός, με τη συνεργασία του κ. Διονύση Σαμόλη και του κ. Παναγιώτη Παπασταύρου και «Εισφορά ατομικής επιχείρησης σε μονοπρόσωπη ΙΚΕ: Νομικό, φορολογικό και πρακτικό πλαίσιο»: Σύμφωνα με τους αρθρογράφους «Η εισφορά μιας ατομικής επιχείρησης σε μονοπρόσωπη Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία αποτελεί σήμερα ένα ζήτημα με ιδιαίτερο πρακτικό ενδιαφέρον, τόσο για επαγγελματικές δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών, όσο και για επιχειρήσεις εμπορικού χαρακτήρα.
Η επιλογή αυτή συνδέεται συνήθως με την ανάγκη περιορισμού της προσωπικής ευθύνης του επιχειρηματία με την καλύτερη οργανωτική δομή της δραστηριότητας, με τη δυνατότητα μελλοντικής εισόδου νέων εταίρων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, με την αξιοποίηση των φορολογικών κινήτρων του Ν. 4935/2022.
Πρέπει, όμως, να διευκρινιστεί εξαρχής ότι η λεγόμενη «μετατροπή» ατομικής επιχείρησης σε Ι.Κ.Ε. δεν αποτελεί μετατροπή με τη στενή του όρου έννοια, όπως συμβαίνει όταν ένα νομικό πρόσωπο αλλάζει εταιρικό τύπο. Εδώ στην πραγματικότητα έχουμε ίδρυση νέας εταιρείας και εισφορά σε αυτήν της ατομικής επιχείρησης. Με άλλα λόγια, ιδρύεται νέο νομικό πρόσωπο και σε αυτό εισφέρονται περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις, καθώς και η οργανωμένη επιχειρηματική δραστηριότητα.
1. Το βασικό φορολογικό σημείο: Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε. και άρθρο 28Ε του Κ.Φ.Ε.
Πριν επιλεγεί η μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε., πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η επίδραση του άρθρου 28Ε του Ν. 4172/2013. Η διάταξη αυτή θεσπίστηκε ακριβώς για τις περιπτώσεις όπου φυσικό πρόσωπο διακόπτει την ατομική του επιχείρηση και συνεχίζει την ίδια επιχειρηματική δραστηριότητα μέσω μονοπρόσωπης εταιρείας.
Αν, κατόπιν ελέγχου, διαπιστωθεί ότι το φυσικό πρόσωπο είναι ο μοναδικός εταίρος της μονοπρόσωπης εταιρείας, ότι η εταιρεία ασκεί την ίδια δραστηριότητα με ταύτιση σε επίπεδο Κ.Α.Δ. δεύτερου βαθμού και ότι το συνολικό φορολογικό βάρος της εταιρικής μορφής υπολείπεται του ελάχιστου φόρου που θα προέκυπτε για την ατομική επιχείρηση, τότε η φορολογική διοίκηση δύναται να επιβάλει φόρο στο φυσικό πρόσωπο σαν να ασκούσε ακόμη την ατομική δραστηριότητα.
Άρα, η επιλογή της μονοπρόσωπης Ι.Κ.Ε. δεν είναι ουδέτερη φορολογικά. Χρειάζεται προηγούμενη στάθμιση, ιδίως όταν η δραστηριότητα συνεχίζεται με απόλυτη λειτουργική και οικονομική συνέχεια.».
Διαβάστε το σύνολο του εξαντλητικού επί του θέματος άρθρου των αρθρογράφων, στον πιο πάνω σύνδεσμο.
Επιστ. Ομάδα Epsilon Net και «Σύγκριση των αποφάσεων για το έντυπο Ε1: Α.1062/2026 - Α.1032/2025»: Σύμφωνα με την Επιστημονική Ομάδα «Εισαγωγή:
Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι η τεκμηριωμένη, συστηματική και συγκριτική ανάλυση της απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε., με αριθ. Α.1062/2026 (τύπος και περιεχόμενο της δήλωσης Ε1 για το φορολογικό έτος 2025), σε σχέση με την προηγούμενη αντίστοιχη απόφαση Α.1032/26-2-2025 (έντυπο Ε1 φορολογικού έτους 2024). Θα καταδειχθούν οι προσθήκες και οι αφαιρέσεις κωδικών κατά πίνακα, οι σημαντικές τροποποιήσεις ορισμών και οδηγιών συμπλήρωσης, καθώς και οι διοικητικές στοχεύσεις που διαφαίνονται μέσω των διαφοροποιήσεων.
Σύντομη περιγραφή των δύο αποφάσεων:
Οι αποφάσεις έχουν τον ίδιο θεματικό τίτλο: «Τύπος και περιεχόμενο της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων». Η Α.1032 αφορά το φορολογικό έτος 2024, η Α.1062 το φορολογικό έτος 2025. Η έκδοση της Α.1062 περιλαμβάνει τα αντίστοιχα παραρτήματα προσαρμοσμένα για το 2025. Οι αποφάσεις ρυθμίζουν, πέραν των εντύπων, και τη διαδικασία υποβολής, τις προθεσμίες, τα μηνύματα και μηχανισμούς προσυμπλήρωσης, την έκδοση πράξεων προσδιορισμού, και ειδικούς κωδικούς πληροφοριακών πεδίων (π.χ. αριθμοί παροχής ρεύματος, Α.Φ.Μ. τέκνων, κ.λπ.). Πολλές από τις τεχνικές προσθήκες και τροποποιήσεις προσαρμόζονται σε νομοθετικές παρεμβάσεις που έγιναν μεταξύ 2024 και 2025 (αναφορές σε τροποποιήσεις Ν.5073/2023, Ν.5246/2025, κ.λπ.), γεγονός που εξηγεί μέρος των διαφοροποιήσεων στα έντυπα.».
Δείτε το σύνολο του συγκριτικού άρθρου στον ανωτέρω σύνδεσμο και πάντα με τη σφραγίδα της Επιστ. Ομάδας EPSILON NET.
Κ. Γιάννης Καρούζος, Δικηγόρος, Εργατολόγος και «Απόλυση μετά από υποβολή μήνυσης - Τι θα συμβεί με την αποζημίωση εάν ο εργαζόμενος αθωωθεί;». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Στο άρθρο 5 παρ. 1 του Νόμου 2112/1920 προβλέπεται, ότι ο εργοδότης μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου και χωρίς να τηρήσει τις σχετικές διατυπώσεις, αν σε βάρος του μισθωτού υποβλήθηκε μήνυση για αξιόποινη πράξη που διέπραξε κατά την εκτέλεση της εργασίας του ή αν του απαγγέλθηκε κατηγορία για αδίκημα γενικά, το οποίο έχει το χαρακτήρα τουλάχιστον πλημμελήματος.
Το κύρος της ανωτέρω έκτακτης καταγγελίας, εξαρτάται από την έκβαση της ποινικής δίκης. Αν ο εργαζόμενος καταδικασθεί, η ισχύς της καταγγελίας οριστικοποιείται. Αν ο εργαζόμενος απαλλαγεί με βούλευμα ή απόφαση, η καταγγελία παύει να ισχύει ως έκτακτη.
Σε περίπτωση απαλλαγής του εργαζόμενου από τις κατηγορίες περί τέλεσης αξιόποινης πράξης, η έκτακτη καταγγελία μετατρέπεται σε τακτική και επομένως ο εργοδότης οφείλει να καταβάλλει τη νόμιμη αποζημίωση. Ο εργαζόμενος δικαιούται να ζητήσει τη νόμιμη αποζημίωση καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας του, αφότου όμως κοινοποιήσει στον εργοδότη το απαλλακτικό βούλευμα ή την αθωωτική τελεσίδικη απόφαση, με ταυτόχρονη δήλωσή του, ότι επιθυμεί την είσπραξη της αποζημίωσης απόλυσης, καθώς επίσης αφότου κοινοποιήθηκε η αθωωτική πράξη από τη Δικαστική Αρχή. Ο δε υπόχρεος εργοδότης οφείλει να καταβάλλει στο μισθωτό, αμέσως μετά την κοινοποίηση ή μέσα σε εύλογο χρόνο από αυτή, τη νόμιμη αποζημίωση, η οποία υπολογίζεται βάσει των αποδοχών του χρόνου της απόλυσης και όχι του χρόνου καταβολής της αποζημίωσης. Όπως είναι ευνόητο, μετά την καταβολή της αποζημίωσης η απόλυση παραμένει έγκυρη, χωρίς να απαιτείται να γίνει νέα έγγραφη καταγγελία της σύμβασης εργασίας.
Θα πρέπει δε να επισημανθεί, ότι η ανωτέρω υποχρέωση του εργοδότη για καταβολή της αποζημίωσης στο μισθωτό ισχύει, μόνο όταν η απαλλαγή του εχώρησε επειδή δεν υπήρχαν οι αντικειμενικές ή υποκειμενικές προϋποθέσεις για την τέλεση της αξιόποινης πράξης (ήτοι, κρίση ότι δε συνέβη η πράξη) και όχι όταν απαλλάχθηκε επειδή δεν του επιβλήθηκε ποινή από τη δυνητική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επίσης δεν υπάρχει υποχρέωση για καταβολή αποζημίωσης, όταν η απαλλαγή οφείλεται σε προσωπικούς λόγους του μισθωτού, όπως είναι η παραγραφή, η έμπρακτη μετάνοια κλπ..
Περαιτέρω, σε περίπτωση που ο εργοδότης δεν καταβάλλει την οφειλόμενη στο μισθωτό αποζημίωση, μόλις του κοινοποιηθεί το απαλλακτικό βούλευμα ή η δικαστική απόφαση ή μέσα σε εύλογο χρόνο από την κοινοποίηση, η απόλυση θεωρείται άκυρη (οπότε αναβιώνει η εργασιακή σχέση) με συνέπεια, αν δεν αποδέχεται τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες του μισθωτού, να καταστεί υπερήμερος και να οφείλει έκτοτε μισθούς υπερημερίας. Στην περίπτωση αυτή, η υπερημερία αρχίζει από την κοινοποίηση της δικαστικής απόφασης ή του βουλεύματος.
Ωστόσο, όταν ο εργοδότης άσκησε καταχρηστικώς το δικαίωμά του, δηλαδή αν υπέβαλλε μήνυση εντελώς αβάσιμη, με αποκλειστικό σκοπό να απολύσει το μισθωτό χωρίς αποζημίωση, η υπερημερία του αρχίζει από την ημέρα της απόλυσης. Και σε αυτήν την περίπτωση όμως, η αθώωση του εργαζόμενου από το ποινικό Δικαστήριο δε συνεπάγεται δίχως άλλο την εξαρχής ακυρότητα της καταγγελίας, αλλά αποτελεί απλώς ένα στοιχείο που θα συνεκτιμηθεί με τα άλλα που επικαλείται ο εργαζόμενος για να αποδείξει τον ισχυρισμό του, ότι η μήνυση υποβλήθηκε με γνώση από τον εργοδότη της αθωότητάς του και με σκοπό να απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις που του επιβάλλει η εργατική νομοθεσία.».
Δείτε περισσότερα στο www.dikigorosergatologos.gr
Μέσα Μάρτη και ο Απρίλιος πλησιάζει, χωρίς ακόμα να έχει ανακοινωθεί η λειτουργία της ψηφιακής πλατφόρμας όπου θα γίνεται η καταγραφή της κατάθεσης μισθωμάτων με ψηφιακά αποκλειστικά μέσα και για τους ιδιώτες εκμισθωτές και μισθωτές. Για την Εβδομάδα που έρχεται το θέμα θα μας απασχολήσει, δεδομένου πως είτε πρέπει να ενεργοποιηθεί η πλατφόρμα και να δοθούν σχετικές οδηγίες ως προς τη χρήση των τραπεζικών λογαριασμών (λ.χ. κοινοί τραπεζικοί λογαριασμοί με τον κάθε συνδικαιούχο να λαμβάνει μισθώματα από διαφορετικούς μισθωτές), είτε να δοθεί η αναγκαία παράταση του μέτρου.
Υπενθυμίζεται ότι, το Υπουργείο Οικονομικών και η Α.Α.Δ.Ε. έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο την πρόταση εισαγωγής της υποχρεωτικής καταβολής μισθωμάτων αποκλειστικά μέσω τραπεζικού λογαριασμού, στο ευρύτερο πλαίσιο της ψηφιακής χαρτογράφησης της ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τις τρέχουσες νομοθετικές ρυθμίσεις, οι διατάξεις των παρ. 1–3 του άρθρου 210 του Ν. 5222/2025 μετατέθηκαν σε χρόνο έναρξης εφαρμογής την 1η Απριλίου 2026 (με σχετικές τροποποιήσεις και παραπομπές στο Ν. 5264/2025).
Από επιχειρησιακή σκοπιά, ο συνδυασμός τραπεζικών πληρωμών και ενός ενοποιημένου Μητρώου Ιδιοκτησίας - Διαχείρισης Ακινήτων (MIDA) αποτελεί τεχνικά ορθολογική παρέμβαση για τη μείωση της φοροδιαφυγής στον κλάδο μισθώσεων. Η τήρηση συναλλαγών με τραπεζικά ίχνη διευκολύνει τη διασταύρωση δηλωθέντων μισθωμάτων με εισπράξεις και φορολογικές δηλώσεις. Το Μητρώο, όπως σχεδιάζεται, θα συνδεθεί με το Taxisnet και το Κτηματολόγιο για να παρέχει ενιαίο πλαίσιο αναφοράς. Ωστόσο, η επιτυχία εξαρτάται από την τεχνική διαλειτουργικότητα, την ποιότητα δεδομένων και την κανονιστική σαφήνεια ως προς την αναθεώρηση των δηλώσεων χρήσης ακινήτου.
Ο νομικός και διοικητικός κίνδυνος εντοπίζεται σε τρεις άξονες:
(α) προστασία προσωπικών δεδομένων και συμβατότητα GDPR κατά τη δήλωση τραπεζικών λογαριασμών,
(β) καθορισμός κυρώσεων και δημοσιονομικών κινήτρων, ώστε η συμμόρφωση να μην μετατραπεί σε δυσανάλογο βάρος για ευάλωτους μισθωτές και
(γ) τεχνική προσαρμογή συστημάτων Α.Α.Δ.Ε. – τραπεζών και ενημέρωση κοινού. Πρακτικά, οι διοικητικές αρχές ορθώς εξετάζουν την (πιθανή) παράταση της 1ης Απριλίου για να εξασφαλίσουν έκδοση εγκυκλίων, πρότυπα αναφοράς και μηχανογραφική ετοιμότητα. Η εφαρμογή πρέπει να συνοδευθεί από σαφές χρονοδιάγραμμα, πιλοτικές δοκιμές και νομικές εγγυήσεις.
Συμπερασματικά, το εγχείρημα συνιστά αναγκαίο, αλλά σύνθετο μετασχηματισμό. Η νομοθετική αναφορά (Ν. 5222/2025, Ν. 5264/2025) προσδίδει νομική βάση, ενώ η τελική επιτυχία θα κριθεί από την τεχνική υλοποίηση, τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εμπλεκομένων και τη σαφήνεια των διοικητικών οδηγιών.
Λίγο πριν το «Μαραθώνιο» των φορολογικών δηλώσεων για φορολογούμενους και επαγγελματίες του λογιστικού κλάδου, για ένα ακόμα ανοιξιάτικο και μάλλον ηλιόλουστο διήμερο ξεκούρασης και προσωπικής αποσυμπίεσης, σας ευχόμαστε ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ.