10/03/26 | Αρχική > Αρθρογραφία > Φορολογικά και Επίκαιρα

Εισφορά ατομικής επιχείρησης σε μονοπρόσωπη ΙΚΕ: Νομικό, φορολογικό και πρακτικό πλαίσιο

Με τη συνεργασία του Διονύση Σαμόλη και του Παναγιώτη Παπασταύρου*

Η εισφορά μιας ατομικής επιχείρησης σε μονοπρόσωπη Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία αποτελεί σήμερα ένα ζήτημα με ιδιαίτερο πρακτικό ενδιαφέρον, τόσο για επαγγελματικές δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών, όσο και για επιχειρήσεις εμπορικού χαρακτήρα.
Η επιλογή αυτή συνδέεται συνήθως με την ανάγκη περιορισμού της προσωπικής ευθύνης του επιχειρηματία με την καλύτερη οργανωτική δομή της δραστηριότητας, με τη δυνατότητα μελλοντικής εισόδου νέων εταίρων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, με την αξιοποίηση των φορολογικών κινήτρων του Ν. 4935/2022.

Πρέπει, όμως, να διευκρινιστεί εξαρχής ότι η λεγόμενη «μετατροπή» ατομικής επιχείρησης σε Ι.Κ.Ε. δεν αποτελεί μετατροπή με τη στενή του όρου έννοια, όπως συμβαίνει όταν ένα νομικό πρόσωπο αλλάζει εταιρικό τύπο. Εδώ στην πραγματικότητα έχουμε ίδρυση νέας εταιρείας και εισφορά σε αυτήν της ατομικής επιχείρησης. Με άλλα λόγια, ιδρύεται νέο νομικό πρόσωπο και σε αυτό εισφέρονται περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις, καθώς και η οργανωμένη επιχειρηματική δραστηριότητα.

1. Το βασικό φορολογικό σημείο: Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε. και άρθρο 28Ε του Κ.Φ.Ε.

Πριν επιλεγεί η μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε., πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η επίδραση του άρθρου 28Ε του Ν. 4172/2013. Η διάταξη αυτή θεσπίστηκε ακριβώς για τις περιπτώσεις όπου φυσικό πρόσωπο διακόπτει την ατομική του επιχείρηση και συνεχίζει την ίδια επιχειρηματική δραστηριότητα μέσω μονοπρόσωπης εταιρείας.

Αν, κατόπιν ελέγχου, διαπιστωθεί ότι το φυσικό πρόσωπο είναι ο μοναδικός εταίρος της μονοπρόσωπης εταιρείας, ότι η εταιρεία ασκεί την ίδια δραστηριότητα με ταύτιση σε επίπεδο Κ.Α.Δ. δεύτερου βαθμού και ότι το συνολικό φορολογικό βάρος της εταιρικής μορφής υπολείπεται του ελάχιστου φόρου που θα προέκυπτε για την ατομική επιχείρηση, τότε η φορολογική διοίκηση δύναται να επιβάλει φόρο στο φυσικό πρόσωπο σαν να ασκούσε ακόμη την ατομική δραστηριότητα.

Άρα, η επιλογή της μονοπρόσωπης Ι.Κ.Ε. δεν είναι ουδέτερη φορολογικά. Χρειάζεται προηγούμενη στάθμιση, ιδίως όταν η δραστηριότητα συνεχίζεται με απόλυτη λειτουργική και οικονομική συνέχεια.

2. Η σημασία του Ν. 4935/2022

Ο Ν. 4935/2022 προβλέπει ειδικά φορολογικά κίνητρα για μετασχηματισμούς, συνεργασίες και εισφορές ατομικών επιχειρήσεων σε εταιρείες. Στην περίπτωση της εισφοράς ατομικής επιχείρησης σε εταιρεία, το άρθρο 5 προβλέπει απαλλαγή από την καταβολή φόρου εισοδήματος για ποσοστό 30% των προ φόρου κερδών της νέας εταιρείας, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις.

Οι βασικές προϋποθέσεις είναι ότι η ατομική επιχείρηση πρέπει να λειτουργεί επί τουλάχιστον τριετία πριν από την εισφορά και ότι η νέα εταιρεία πρέπει να τηρεί διπλογραφικά λογιστικά αρχεία. Επομένως, ακόμη και όταν η ατομική επιχείρηση τηρούσε απλογραφικά βιβλία, η νέα Ι.Κ.Ε. θα πρέπει να λειτουργήσει με διπλογραφικό σύστημα.

Η υπαγωγή στις διατάξεις του Ν. 4935/2022 είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, αλλά δεν αρκεί μια γενική επίκληση του νόμου. Χρειάζεται ορθή δομή της πράξης και πραγματική συνδρομή των προϋποθέσεων, διότι από αυτήν εξαρτώνται όχι μόνο τα φορολογικά κίνητρα, αλλά και οι απαλλαγές από έμμεσες επιβαρύνσεις.

3. Η πρακτική δομή της διαδικασίας

Η μετάβαση από ατομική επιχείρηση σε Ι.Κ.Ε. πρέπει να οργανωθεί σε στάδια. Πρώτα ελέγχεται αν συμφέρει πράγματι η μονοπρόσωπη μορφή ή αν απαιτείται διαφορετικός σχεδιασμός. Στη συνέχεια προσδιορίζονται τα στοιχεία που θα εισφερθούν και κατόπιν εκτιμούνται από την επιτροπή του άρθρου 17 του Ν.4548/2018. Έπειτα, συντάσσεται το καταστατικό της Ι.Κ.Ε., όπου πρέπει να περιγράφονται αναλυτικά οι εισφορές. Ακολουθεί η έναρξη της νέας εταιρείας, η φορολογική και λογιστική αποτύπωση της εισφοράς, η διακοπή της ατομικής επιχείρησης και η πρακτική μετάβαση συμβάσεων, πελατών, προμηθευτών και λειτουργιών στη νέα εταιρεία.

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η πράξη πρέπει να έχει πραγματική επιχειρηματική συνοχή. Δεν αρκεί να ιδρυθεί μια εταιρεία τυπικά. Πρέπει να είναι σαφές ποια στοιχεία μεταφέρονται, ποια παραμένουν στον επιχειρηματία, ποιο πρόσωπο συνεχίζει την εκμετάλλευση και από ποια χρονική στιγμή.

4. Ζήτημα Κ.Α.Δ., αποτίμησης και έμμεσων φόρων

Η ταύτιση της δραστηριότητας εξετάζεται όχι μόνο από την ουσία, αλλά και από τον Κ.Α.Δ.. Δεν απαιτείται υποχρεωτικά απόλυτη αντιγραφή όλων των Κ.Α.Δ., όμως για την εφαρμογή του άρθρου 28Ε έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ο Κ.Α.Δ. δεύτερου βαθμού. Επομένως, η αλλαγή επιμέρους υποκατηγοριών δεν αρκεί από μόνη της για να μεταβάλει τον ουσιαστικό χαρακτήρα της δραστηριότητας.

Αν κατά τη σύσταση της Ι.Κ.Ε. πραγματοποιούνται εισφορές σε είδος που σχηματίζουν το κεφάλαιό της, τα εισφερόμενα στοιχεία πρέπει να μπορούν να τύχουν χρηματικής αποτίμησης. Για την Ι.Κ.Ε., οι κεφαλαιακές εισφορές σε είδος επιτρέπονται μόνο εφόσον πρόκειται για στοιχεία ενεργητικού που αποτιμώνται σε χρήμα, ενώ αποτίμηση δεν απαιτείται όταν η αξία της εισφοράς, κατά το καταστατικό ή την απόφαση αύξησης κεφαλαίου, δεν υπερβαίνει τις 5.000 ευρώ. Όταν υπερβαίνεται το όριο αυτό, εφαρμόζεται το άρθρο 17 του Ν. 4548/2018 και απαιτείται έκθεση αποτίμησης από δύο ορκωτούς ελεγκτές λογιστές ή ελεγκτική εταιρεία ή, κατά περίπτωση, από δύο ανεξάρτητους πιστοποιημένους εκτιμητές. Η έκθεση πρέπει να περιγράφει κάθε εισφορά, να αναφέρει τη μέθοδο αποτίμησης και να καταλήγει σε τελική αξία, ενώ η εισφορά δεν μπορεί να ληφθεί σε ποσό μεγαλύτερο από εκείνο που προκύπτει από την έκθεση.

Ως προς τον τρόπο αποτίμησης των λοιπών περιουσιακών στοιχείων, στην πράξη η εκτίμηση δεν γίνεται αυθαίρετα, ούτε αποκλειστικά με βάση τις φορολογικές αποσβέσεις. Για μηχανήματα, όργανα, υπολογιστές, έπιπλα, μεταφορικά μέσα και λοιπό εξοπλισμό συνεκτιμώνται η χρονολογία κτήσης, η αξία αγοράς, ο βαθμός χρησιμοποίησης, η κατάσταση συντήρησης, η λειτουργική επάρκεια, η τυχόν τεχνολογική απαξίωση και οι τρέχουσες τιμές αγοράς για ίδια ή παρεμφερή στοιχεία. Συνεπώς, ένα πάγιο με μηδενική αναπόσβεστη φορολογική αξία μπορεί να έχει θετική πραγματική και εμπορική αξία και, εφόσον εισφέρεται στην Ι.Κ.Ε., πρέπει να αποτιμηθεί με βάση αυτή την πραγματική αξία και όχι με λογιστικό μηδενισμό.

Αντίστοιχα, για αποθέματα, εμπορεύματα και αναλώσιμα, η αποτίμηση πρέπει να στηρίζεται στην πραγματική κατάστασή τους κατά τον χρόνο της εισφοράς, στην ποσότητα, στην ποιότητα, στην εμπορευσιμότητα, στην ταχύτητα κυκλοφορίας και στη ρευστοποιήσιμη αξία τους. Για απαιτήσεις από πελάτες, το κρίσιμο στοιχείο είναι η εισπραξιμότητα. Δεν έχει την ίδια αξία μια ονομαστική απαίτηση πλήρως ασφαλής και μια επισφαλής ή καθυστερημένη απαίτηση. Για τα διαθέσιμα, η αποτίμηση είναι προφανώς ονομαστική. Για υποχρεώσεις που αναλαμβάνει η νέα εταιρεία, η αποτύπωσή τους πρέπει να γίνεται στην πραγματική οφειλόμενη αξία τους, ώστε να προκύπτει ορθά η καθαρή θέση που εισφέρεται.

Από πλευράς έμμεσων φόρων, όταν υπάρχει εισφορά επιχείρησης ως συνόλου ή εισφορά στοιχείων για κάλυψη εταιρικής εισφοράς και η πράξη υπάγεται στο πλαίσιο των άρθρων 1 έως 5 του Ν. 4935/2022, δεν επιβάλλεται ψηφιακό τέλος συναλλαγής, ενώ κατά τη σύσταση δεν επιβάλλεται και φόρος συγκέντρωσης κεφαλαίου.

5. Ιδιαίτερη παρατήρηση για τα ακίνητα του επιχειρηματία και τον τρόπο αποτίμησής τους

Το γραφείο του επαγγελματία που ιδιοχρησιμοποιείται δεν αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της ατομικής επιχείρησης, εφόσον ανήκει στην προσωπική περιουσία του επιχειρηματία και δεν έχει ενταχθεί στο επιχειρηματικό ενεργητικό. Αντίστοιχα, το κατάστημα της εμπορικής δραστηριότητας που ιδιοχρησιμοποιείται από τον επιχειρηματία και δεν έχει ενταχθεί στην ατομική επιχείρηση δεν αποτελεί στοιχείο της εισφερόμενης επιχείρησης.

Επομένως, το ακίνητο αυτό δεν περιλαμβάνεται στην εισφορά της ατομικής επιχείρησης προς την Ι.Κ.Ε., παραμένει στην προσωπική περιουσία του φυσικού προσώπου. Αν ο ιδιοκτήτης επιθυμεί σε μεταγενέστερο χρόνο να το εντάξει στην Ι.Κ.Ε., αυτό θα πρέπει να γίνει με χωριστή πράξη εισφοράς ακινήτου, κατά κανόνα στο πλαίσιο αύξησης κεφαλαίου, με τις ειδικές εταιρικές, αστικές, φορολογικές και μεταγραφικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εισφορά ακινήτου σε εταιρεία.

Ως προς τον τρόπο αποτίμησης του ακινήτου, εφαρμόζεται επίσης το άρθρο 17 του Ν.4548/2018, εφόσον το ακίνητο εισφέρεται ως εισφορά σε είδος στο κεφάλαιο της Ι.Κ.Ε.. Ο νόμος απαιτεί έκθεση εκτίμησης και ορίζει ειδικά ότι για τα ακίνητα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η πραγματική και νομική τους κατάσταση, οι τίτλοι κτήσης, τυχόν βάρη ή περιορισμοί, η εμπορικότητα της περιοχής, οι προοπτικές ανάπτυξης, οι πραγματικές τρέχουσες τιμές, καθώς και, όπου απαιτείται, η άδεια οικοδομής και τεχνική έκθεση μηχανικού. Αυτό σημαίνει ότι η αποτίμηση του ακινήτου δεν γίνεται ούτε με βάση την παλαιά αξία κτήσης, ούτε με βάση τη φορολογική ή αντικειμενική του αξία μόνο. Η αντικειμενική αξία μπορεί να αποτελεί ένα στοιχείο αναφοράς, αλλά η εισφορά σε είδος για εταιρικούς σκοπούς πρέπει να στηρίζεται στην πραγματική αποτιμημένη αξία που θα προκύψει από την έκθεση των εκτιμητών.

Επομένως, αν ο τοπογράφος θελήσει να εισφέρει αργότερα το γραφείο του ή ο έμπορος το κατάστημά του, δεν αρκεί μια απλή αναφορά σε μία αξία που ο ίδιος θεωρεί εύλογη. Θα απαιτηθεί αποτίμηση με βάση τα ανωτέρω δεδομένα, σαφής περιγραφή του ακινήτου στην πράξη αύξησης κεφαλαίου, καθώς και τήρηση των ειδικών διατυπώσεων που συνεπάγεται η εισφορά ακινήτου σε εταιρεία.

6. Πρακτικό παράδειγμα πρώτο: Ατομική επιχείρηση τοπογράφου

Ας υποθέσουμε ότι φυσικό πρόσωπο ασκεί ατομικά το επάγγελμα του τοπογράφου από το 2019. Η δραστηριότητά του περιλαμβάνει τοπογραφικές αποτυπώσεις, σύνταξη διαγραμμάτων, μετρήσεις πεδίου, υπηρεσίες μηχανικού και γενικά τεχνικές υπηρεσίες σχετικές με το επάγγελμά του. Η ατομική επιχείρηση διαθέτει εξοπλισμό, όπως γεωδαιτικούς σταθμούς, GPS, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, εξειδικευμένο λογισμικό, σχεδιαστήρια, έπιπλα γραφείου και λοιπό επαγγελματικό εξοπλισμό. Ο επιχειρηματίας στεγάζει τη δραστηριότητά του σε γραφείο ιδιοκτησίας του, το οποίο, όμως, δεν έχει ενταχθεί ως στοιχείο της ατομικής επιχείρησης.

Ο επαγγελματίας αποφασίζει να ιδρύσει μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε. και να συνεχίσει μέσω αυτής την ίδια επαγγελματική δραστηριότητα. Στην περίπτωση αυτή πρέπει κατ’ αρχάς να εξεταστεί η επίδραση του άρθρου 28Ε του Κ.Φ.Ε., διότι η δραστηριότητα συνεχίζεται από τον ίδιο άνθρωπο, με τον ίδιο ουσιαστικά επαγγελματικό προσανατολισμό και, κατά πάσα πιθανότητα, με ταυτόσημο ή συγγενή Κ.Α.Δ. δεύτερου βαθμού.

Αν επιλεγεί η εισφορά της ατομικής επιχείρησης στη νέα Ι.Κ.Ε., τα στοιχεία που θα αποτελέσουν αντικείμενο της εισφοράς πρέπει να προσδιοριστούν αναλυτικά. Στο καταστατικό της Ι.Κ.Ε. μπορούν να περιγραφούν ο επαγγελματικός εξοπλισμός και τα λοιπά στοιχεία ενεργητικού που εισφέρονται. Αν οι εισφορές αυτές γίνουν ως κεφαλαιακές εισφορές σε είδος και η αξία τους υπερβαίνει το νόμιμο όριο, απαιτείται αποτίμηση κατά το άρθρο 17 του Ν. 4548/2018. Ειδικότερα, για τον εξοπλισμό του τοπογράφου θα συνεκτιμηθούν η παλαιότητα των οργάνων, η τεχνική και λειτουργική τους κατάσταση, η εμπορική αξία αντίστοιχων οργάνων στην αγορά, η πιθανή τεχνολογική απαξίωση και η πραγματική δυνατότητα χρήσης τους στη συνέχιση της δραστηριότητας.

Το γραφείο, όμως, παρότι ιδιοχρησιμοποιείται για την άσκηση της δραστηριότητας, δεν περιλαμβάνεται στην αρχική εισφορά, εφόσον ανήκει στην προσωπική περιουσία του επιχειρηματία και δεν αποτελεί στοιχείο της ατομικής επιχείρησης. Αν ο τοπογράφος θελήσει αργότερα να περάσει και το ακίνητο στην Ι.Κ.Ε., αυτό δεν θα γίνει ως μέρος της αρχικής εισφοράς της ατομικής επιχείρησης, αλλά με ξεχωριστή πράξη εισφοράς ακινήτου, στο πλαίσιο αύξησης κεφαλαίου, μετά από αποτίμηση που θα λάβει υπόψη τίτλους, βάρη, εμπορικότητα περιοχής, πραγματικές τιμές και τεχνικά χαρακτηριστικά του ακινήτου.

7. Πρακτικό παράδειγμα δεύτερο: Εμπορική επιχείρηση με βιβλία απλογραφικά (Β΄ κατηγορίας)

Ας υποθέσουμε τώρα μια ατομική εμπορική επιχείρηση με απλογραφικά βιβλία, η οποία δραστηριοποιείται στην πώληση ειδών λιανικού ή χονδρικού εμπορίου και λειτουργεί επί σειρά ετών. Ο επιχειρηματίας αποφασίζει να εισφέρει τη δραστηριότητά του σε μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε.. Στην περίπτωση αυτή, πριν από την εισφορά, συντάσσεται ειδική αποτύπωση της οικονομικής κατάστασης της ατομικής επιχείρησης, η οποία στην πράξη λαμβάνει τη μορφή ισολογισμού, προκειμένου να αποτυπωθούν με σαφήνεια τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού που εισφέρονται.

Στο ενεργητικό μπορεί να περιλαμβάνονται εμπορεύματα, πάγιος εξοπλισμός, ταμείο, καταθέσεις, απαιτήσεις από πελάτες και κάθε άλλο περιουσιακό στοιχείο που ανήκει στην επιχείρηση. Στο παθητικό μπορεί να περιλαμβάνονται οφειλές σε προμηθευτές, φορολογικές ή ασφαλιστικές υποχρεώσεις, δάνεια και λοιπές δεσμεύσεις, στο μέτρο που η δομή της πράξης προβλέπει εισφορά και αυτών στη νέα εταιρεία. Η καθαρή θέση που προκύπτει αποτελεί κρίσιμο οικονομικό μέγεθος για την κατανόηση της εισφοράς.

Ως προς την αποτίμηση, τα εμπορεύματα δεν εισφέρονται απλώς στην ιστορική τιμή αγοράς τους, αλλά εξετάζονται και ως προς την πραγματική εμπορευσιμότητά τους κατά τον χρόνο της εισφοράς. Τα παλαιά, βραδυκίνητα ή απαξιωμένα αποθέματα δεν μπορούν να αποτιμώνται με τον ίδιο τρόπο όπως τα άμεσα ρευστοποιήσιμα εμπορεύματα. Οι απαιτήσεις από πελάτες πρέπει να διαχωρίζονται σε ασφαλείς και επισφαλείς, ενώ οι υποχρεώσεις να λαμβάνονται στο πραγματικό ύψος τους, ώστε η καθαρή θέση που θα εμφανιστεί στην Ι.Κ.Ε. να είναι ουσιαστική και όχι λογιστικά διογκωμένη. Η προσέγγιση αυτή συνάδει με την απαίτηση του νόμου για πραγματική και όχι προσχηματική αποτίμηση των εισφερόμενων στοιχείων.

Στην ίδια υπόθεση ο επιχειρηματίας διαθέτει και το κατάστημα στο οποίο στεγάζεται η εμπορική δραστηριότητα, πλην, όμως, το ακίνητο αυτό δεν αποτελεί στοιχείο της ατομικής επιχείρησης που εισφέρεται. Άρα, και εδώ το κατάστημα δεν εισφέρεται αυτοδικαίως στη νέα Ι.Κ.Ε. μαζί με το εμπόρευμα, τον εξοπλισμό, τις απαιτήσεις και τις υποχρεώσεις. Παραμένει στην προσωπική περιουσία του φυσικού προσώπου. Αν σε μεταγενέστερο χρόνο θελήσει να το εντάξει στην Ι.Κ.Ε., θα απαιτηθεί ξεχωριστή εισφορά του ακινήτου, κατά κανόνα με απόφαση αύξησης κεφαλαίου και με προηγούμενη αποτίμηση όπως ορίζει ο νόμος για τα ακίνητα.

8. Τι πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα

Η πρώτη μεγάλη προσοχή αφορά το αν πραγματικά συμφέρει η μονοπρόσωπη μορφή ή αν χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση, λόγω του άρθρου 28Ε. Η δεύτερη αφορά το τι ακριβώς εισφέρεται: επιμέρους αγαθά, οργανωμένο σύνολο, ή ενεργητικό μαζί με παθητικό. Η τρίτη αφορά την τεκμηρίωση της εισφοράς σε είδος και την αποτίμηση, όπου αυτή απαιτείται. Η τέταρτη αφορά τη διάκριση ανάμεσα στην επιχειρηματική περιουσία και στην προσωπική περιουσία του επιχειρηματία, ιδίως όταν υπάρχουν ακίνητα που χρησιμοποιούνται μεν στην επιχείρηση, αλλά δεν αποτελούν περιουσιακά στοιχεία της.

Ειδικά στα παραδείγματα που αναλύσαμε, το γραφείο του τοπογράφου και το κατάστημα της εμπορικής επιχείρησης δεν εισφέρονται μαζί με την ατομική, διότι δεν ανήκουν στην επιχειρηματική περιουσία που εισφέρεται. Αν οι ιδιοκτήτες θελήσουν να τα εντάξουν στην Ι.Κ.Ε., αυτό θα γίνει σε μεταγενέστερο χρόνο με χωριστή εισφορά ακινήτου και, κατά βάση, με αύξηση κεφαλαίου, μετά από την κατά νόμο αποτίμησή τους.

Συμπέρασμα

Η εισφορά ατομικής επιχείρησης σε μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε. μπορεί να είναι ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο επιχειρηματικής αναδιοργάνωσης, αρκεί να γίνει με σωστή νομική, φορολογική και αποτιμητική προετοιμασία. Η πράξη δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως απλή αλλαγή μορφής, αλλά ως οργανωμένη μετάβαση δραστηριότητας από το φυσικό πρόσωπο σε νέο νομικό πρόσωπο. Ιδίως μετά την εισαγωγή του άρθρου 28Ε του Κ.Φ.Ε., η επιλογή της μονοπρόσωπης μορφής απαιτεί αυξημένη προσοχή. Παράλληλα, η αξιοποίηση του Ν.4935/2022 μπορεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη, αλλά μόνο εφόσον η πράξη οργανωθεί σωστά.

Τα δύο παραδείγματα, του τοπογράφου και της εμπορικής επιχείρησης, δείχνουν ότι κάθε περίπτωση έχει τη δική της τεχνική. Σε αμφότερες, όμως, τις περιπτώσεις ισχύει η ίδια βασική αρχή: άλλο είναι η εισφορά της ατομικής επιχείρησης και άλλο η εισφορά ακινήτου που παραμένει στην προσωπική περιουσία του επιχειρηματία. Το γραφείο ή το κατάστημα δεν ακολουθούν αυτομάτως την εισφορά της επιχείρησης, αλλά εισφέρονται μόνο αν υπάρξει ειδική, μεταγενέστερη και χωριστή πράξη, με ιδιαίτερη αποτίμηση και τήρηση των σχετικών διατυπώσεων.


*Ο Διονύσης Σαμόλης είναι Μέτοχος και μέλος Δ.Σ., Γενικός Διευθυντής της Artion. A.E.

O Παναγιώτης Παπασταύρου είναι Μέτοχος και μέλος Δ.Σ., Διευθυντής Επιμόρφωσης της Artion A.E.


Το ανωτέρω κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τις εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στην ARTION Α.Ε. (Πουρνάρα 9 Μαρούσι|+30 210 6009062| www.artion.gr).



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
Μονοπρόσωπη ΙΚΕ, ΙΚΕ, Ατομική επιχείρηση, Εισφορά Ατομικής Επιχείρησης