Τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου η Εβδομάδα που πέρασε και από τα ουσιώδη θέματα που συζητήθηκαν, μετά την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών Α. 2001/2025, οι νομικές συνέπειες του μακροχρόνιου «εγκλωβισμού» κεφαλαίων του φορολογουμένου όταν το Δημόσιο τελικά κηρύσσεται υπόχρεο σε επιστροφή φόρου ή ακύρωση καταλογισμού.
Η απόφαση του Διοικ. Εφετ. Αθηνών Α. 2001/2025 επανατοποθετεί το ζήτημα της επιδίκασης τόκων προς τον φορολογούμενο όταν ακυρώνεται φορολογική απαίτηση και το Δημόσιο επιστρέφει το κεφάλαιο άτοκο. Η δικαστική κρίση αναγνωρίζει δικαίωμα εύλογης αποζημίωσης για την αχρεώστητη στέρηση κεφαλαίου και επιτρέπει στον φορολογούμενο να αξιώσει τόκους ως στοιχείο της περιουσιακής ζημίας.
Ας ρίξουμε μια ματιά στο υφιστάμενο νομικό πλαίσιο:
α) Ο «νόμιμος και υπερημερίας» τόκος των οφειλών του Δημοσίου παρατίθεται στον Κώδικα Νόμων περί Δικών του Δημοσίου, όπου παραδοσιακά οριζόταν επιτόκιο 6% ετησίως, με έναρξη συνήθως από την επίδοση της αγωγής (ή άλλης διαδικαστικής πράξης).
β) Ειδικά για τις φορολογικές οφειλές, το ισχύον πλαίσιο του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας προβλέπει τόκο εκπρόθεσμης καταβολής (υπολογιζόμενο με σταθερό μηνιαίο συντελεστή 0,73%, ή 8,76% ετησίως), που επιβαρύνει τον οφειλέτη-φορολογούμενο. Η Διοίκηση εφαρμόζει τις διατάξεις αυτές στις εκκρεμείς καταβολές.
Όταν μια υπόθεση παραμένει στα διοικητικά δικαστήρια 7 ή περισσότερα έτη, ο φορολογούμενος σχεδόν πάντα υποχρεώνεται να καλύψει το σύνολο της «οφειλής» εκ των προτέρων (π.χ. λόγω αναγκαστικής είσπραξης ή μη χορήγησης αναστολής) και να καταβάλλει ανά μήνα τόκο 0,73% για το σύνολο αυτό. Εάν τελικά δικαιωθεί δικαστικά, το Δημόσιο ακυρώνει τον καταλογισμό, αλλά επιστρέφει το κεφάλαιο χωρίς ανατοκισμό με 6% για το σύνολο της περιόδου (ή με 6% μόνο από τη στιγμή που αρχίζει η τοκοφορία σύμφωνα με την αρμόζουσα νομολογία). Η πρακτική αυτή σημαίνει πραγματική απώλεια για τον φορολογούμενο, το κεφάλαιο παραμένει δεσμευμένο από νομικά βάρη για πολλά έτη, ενώ η επιστροφή γίνεται χωρίς πλήρη αποκατάσταση της πραγματικής ζημίας.
Πότε δικαιούται ο φορολογούμενος τόκο 6%; Η νομολογία του ΣτΕ και των Διοικητικών Δικαστηρίων (π.χ. Ολ. ΣτΕ 2190/2014) έχει δεχθεί ότι ο χρόνος «έναρξης» της τοκοφορίας για αξιώσεις επιστροφής ορίζεται, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, από τη στιγμή που ο φορολογούμενος προσφεύγει στη δικαιοσύνη (ή ενδεχομένως από την επίδοση της αγωγής), δηλαδή όχι αναγκαστικά από την πρώτη ημέρα της αχρεώστητης κράτησης, αλλά από τη νομική στιγμή διεκδίκησής της. Η πρακτική αυτή ευνοεί την ταχύτερη έναρξη τοκοφορίας με 6% αφότου ο φορολογούμενος κινηθεί δικαστικά. Ως αποκύημα των ανωτέρω, η νομολογία, όπως η Α. 2001/2025 απόφαση Διοικ. Εφετ. Αθηνών, καταδεικνύει την ανάγκη σαφούς ρύθμισης για αποζημίωση τόσο της προδικαστικής, όσο και της μεταδικαστικής περιόδου.
Συμπερασματικά, το ζήτημα δεν είναι μόνον τεχνικό (ποσοστά τόκου), αλλά και θεμελιώδες θέμα ισορροπίας μεταξύ φορολογικής αποτελεσματικότητας και δίκαιης αποκατάστασης περιουσιακής ζημίας του ιδιώτη. Οι πρόσφατες αποφάσεις αναδεικνύουν την ανάγκη νομοθετικής ή διοικητικής παρέμβασης ώστε να διασφαλιστεί πλήρης και δίκαιη αποζημίωση για την πολύχρονη άνευ αντιστάθμισης χρηματοδότηση του Δημοσίου από ιδιώτες.
Από την ειδησεογραφία της Εβδομάδας που πέρασε «ΕΛΤΕ: Ελεγκτικό πλαίσιο αξιολόγησης της επάρκειας και αποτελεσματικότητας του Συστήματος Εσωτερικού Ελέγχου βάσει του Ν.4706/2020 και των σχετικών αποφάσεων της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς»: Το ΔΣ της ΕΛΤΕ με την υπ΄ αρ. 278/16-01-2026 απόφαση του ενέκρινε το επικαιροποιημένο ελεγκτικό πλαίσιο διενέργειας αξιολόγησης της επάρκειας και αποτελεσματικότητας του Συστήματος Εσωτερικού Ελέγχου.
Το εν λόγω ελεγκτικό πλαίσιο καθορίζει τις διαδικασίες διασφάλισης που διενεργούνται από τους Ορκωτούς Ελεγκτές Λογιστές, με σκοπό την αξιολόγηση της επάρκειας και αποτελεσματικότητας του Συστήματος Εσωτερικού Ελέγχου των ανωνύμων εταιρειών με μετοχές ή άλλες κινητές αξίες εισηγμένες σε ρυθμιζόμενη αγορά στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις διατάξεις της περ. ι της παρ. 3 και της παρ. 4 του άρθρου 14 του ν. 4706/2020 και την Απόφαση 1/891/30.09.2020 του Διοικητικού Συμβουλίου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, όπως ισχύει.
Η ανεξάρτητη αξιολόγηση της επάρκειας και αποτελεσματικότητας του ΣΕΕ διενεργείται σύμφωνα με το Διεθνές Πρότυπο Εργασιών Διασφάλισης («ΔΠΕΔ») 3000 (Αναθεωρημένο) «Έργα Διασφάλισης πέραν του Ελέγχου ή Επισκόπησης Ιστορικής Οικονομικής Πληροφόρησης».
Η πρώτη Αξιολόγηση του ΣΕΕ ολοκληρώθηκε, κατά τα προβλεπόμενα από το Κανονιστικό Πλαίσιο, την 31η Μαρτίου 2023, με ημερομηνία αναφοράς την 31η Δεκεμβρίου 2022 και περίοδο αναφοράς 17 Ιουλίου 2021 – 31 Δεκεμβρίου 2022.
Επισημαίνεται ότι οι διαδικασίες διασφάλισης διενεργούνται βάσει του σχετικού Προγράμματος Ελέγχου που ενσωματώνεται στην ανωτέρω απόφαση. Το εν λόγω Πρόγραμμα δεν είναι στατικό, αλλά προσαρμόζεται ανάλογα με το μέγεθος, την πολυπλοκότητα, τις ιδιαίτερες συνθήκες και την οργανωτική δομή της υπό αξιολόγηση εταιρείας. Συνεπώς, το περιεχόμενό του τροποποιείται και εξειδικεύεται κατά την επαγγελματική ελεγκτική κρίση του Αξιολογητή ΟΕΛ, προκειμένου να ανταποκρίνεται με ακρίβεια στο προφίλ κινδύνου της εκάστοτε οντότητας.
Η ανωτέρω απόφαση αντικαθιστά την προηγούμενη υπ΄ αρ. 227/10-11-2022 απόφαση του Δ.Σ. της ΕΛΤΕ.
Βρείτε κάτωθι το σχετικό link:
Ελεγκτικό Πλαίσιο
«ΑΑΔΕ: Η επικαιροποίηση των ΚΑΔ δεν επηρεάζει την υποβολή των φετινών φορολογικών δηλώσεων»: Η επικαιροποίηση των ΚΑΔ, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Διοικητή της ΑΑΔΕ Α.1003/2026 και Α.1004/2026, δεν επηρεάζει την υποβολή των φετινών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς η υποβολή τους θα γίνει με βάση τους ΚΑΔ που ίσχυαν την 31.12.2025.
Για τις ελάχιστες περιπτώσεις νομικών προσώπων με ημερομηνία λήξης του φορολογικού τους έτους μετά την 28/02/2026, τα οποία θεωρητικά ενδέχεται να επιλέξουν άλλον ΚΑΔ από αυτόν που θα τους έχει αποδοθεί αυτόματα (εκτιμώνται σε περίπου 600 με 700 ΑΦΜ), ο διαθέσιμος χρόνος των σχεδόν τριών μηνών (από την ολοκλήρωση της αυτόματης αντιστοίχισης στο πρώτο δεκαήμερο Μαρτίου έως την 1/6/2026) προκειμένου τα εν λόγω νομικά πρόσωπα να προβούν στο σχετικό έλεγχο είναι επαρκής και δεν επηρεάζει την διαδικασία υποβολής της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος.
«Κώδικας ΦΠΑ - Ειδικά καθεστώτα για μικρές επιχειρήσεις: Οι νέες διαδικασίες»: Δημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ οι δύο αποφάσεις Α.1010/2026 και Α.1011/2026, με τις οποίες καθορίζεται η διαδικασία για τη χορήγηση της απαλλαγής του ειδικού καθεστώτος των άρθρων 44α και 44γ του Κώδικα Φ.Π.Α..
Καθορίζονται η διαδικασία και οι λεπτομέρειες για την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος που προβλέπουν οι διατάξεις του άρθρου 44γ του Κώδικα ΦΠΑ σε υποκείμενους, εγκατεστημένους στο εσωτερικό της χώρας, που επιθυμούν να κάνουν χρήση της απαλλαγής των μικρών επιχειρήσεων σε άλλα κράτη μέλη ή στο εσωτερικό της χώρας και σε άλλα κράτη μέλη.
Έναρξη ισχύος
1. Η απόφαση αυτή ισχύει για προηγούμενες κοινοποιήσεις που υποβάλλονται από 01.01.2025 και εφεξής.
2. Κατά το μέρος που αφορά την ταυτόχρονη χρήση του ειδικού καθεστώτος του άρθρου 44γ του Κώδικα Φ.Π.Α. με το ειδικό καθεστώς του άρθρου 44α του Κώδικα ΦΠΑ, η παρούσα τίθεται σε ισχύ από 01.04.2026.
Καθορίζονται η διαδικασία και οι λεπτομέρειες για την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος που προβλέπουν οι διατάξεις του άρθρου 44α του Κώδικα ΦΠΑ σε υποκείμενους, εγκατεστημένους στο εσωτερικό της χώρας, που επιθυμούν να κάνουν χρήση της απαλλαγής των μικρών επιχειρήσεων στο εσωτερικό της χώρας.
Έναρξη ισχύος
Η απόφαση αυτή ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
«Σε λειτουργία η νέα ψηφιακή εφαρμογή για το Ευρωπαϊκό Σύστημα ΦΠΑ Μικρών Επιχειρήσεων»: Σε παραγωγική λειτουργία τίθεται η εφαρμογή «Ευρωπαϊκό Σύστημα Ειδικού Καθεστώτος ΦΠΑ για Μικρές Επιχειρήσεις» στην ψηφιακή πύλη myAADE. Η νέα ψηφιακή εφαρμογή υλοποιεί το διασυνοριακό καθεστώς που επιτρέπει στις μικρές επιχειρήσεις να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους στην ευρωπαϊκή αγορά με σημαντικά μειωμένα διοικητικά βάρη, κατ’ εφαρμογή των κοινών αποφάσεων Α.1200/2025, Α.1010/2026 και Α.1011/2026 του Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και του Διοικητή της ΑΑΔΕ.
Τι αλλάζει για τις μικρές επιχειρήσεις
Το νέο καθεστώς αίρει τα εμπόδια που αντιμετώπιζαν μέχρι σήμερα οι μικρές επιχειρήσεις στις διασυνοριακές συναλλαγές τους εντός ΕΕ. Συγκεκριμένα:
- Καταργείται η υποχρέωση λήψης ΑΦΜ σε κάθε κράτος μέλος όπου πραγματοποιούνται πωλήσεις.
- Απαλείφεται η υποχρέωση υποβολής δηλώσεων ΦΠΑ σε διαφορετικά κράτη μέλη, σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες του κάθε κράτους.
- Διευκολύνεται η παράδοση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών με απαλλαγή από τον ΦΠΑ, ενισχύοντας την εξωστρέφεια των μικρών επιχειρήσεων.
Προϋποθέσεις υπαγωγής
Στο ειδικό αυτό καθεστώς μπορούν να ενταχθούν επιχειρήσεις εγκατεστημένες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον:
- Ο ετήσιος κύκλος εργασιών τους δεν υπερβαίνει τα 100.000 ευρώ στο σύνολο της ΕΕ (για το τρέχον και το προηγούμενο έτος, ξεχωριστά εξεταζόμενα).
- Δεν ξεπερνούν το εσωτερικό όριο απαλλαγής του κράτους μέλους στο οποίο αιτούνται την απαλλαγή (για το τρέχον και το προηγούμενο έτος, ξεχωριστά εξεταζόμενα).
Δυνατότητες μέσω της εφαρμογής myAADE
Μέσα από τη νέα ψηφιακή διαδρομή, οι επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στην Ελλάδα μπορούν να:
- Υποβάλουν το αίτημα για την υπαγωγή τους στο ειδικό καθεστώς των μικρών επιχειρήσεων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη (Προηγούμενη Κοινοποίηση (Prior Notification) στην ΑΑΔΕ, δηλώνοντας τις συναλλαγές τους και στα υπόλοιπα κράτη μέλη.
- Επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους σε νέα κράτη μέλη ή να αιτούνται την παύση χρήσης του καθεστώτος.
- Υποβάλλουν τριμηνιαίες αναφορές σχετικά με την αξία των παραδόσεων αγαθών ή παροχών υπηρεσιών που πραγματοποίησαν σε όλη την ΕΕ.
- Ενημερώνουν άμεσα την ΑΑΔΕ σε περίπτωση υπέρβασης του ορίου κύκλου εργασιών.
Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων αναλαμβάνει την πλήρη διαχείριση και υποστήριξη του συστήματος, καθώς:
- Επικοινωνεί με τα άλλα κράτη μέλη για τη χορήγηση του ατομικού αριθμού ταυτοποίησης με το επίθημα «-ΕΧ».
- Εγκρίνει τα αιτήματα απαλλαγής για επιχειρήσεις άλλων κρατών μελών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.
- Παρακολουθεί τη συμμόρφωση των επιχειρήσεων και την τήρηση των ορίων κύκλου εργασιών.
Η νέα εφαρμογή είναι διαθέσιμη στην ψηφιακή πύλη myAADE (myaade.gov.gr), ακολουθώντας τη διαδρομή: Εφαρμογές > Φορολογικές Υπηρεσίες > Διασυνοριακό – Ειδικό Καθεστώς Μικρών Επιχειρήσεων.
Για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στην Εξυπηρέτηση Φορολογουμένων της ΑΑΔΕ, my1521:
- Τηλεφωνικά: Στο 1521, χωρίς χρέωση, εργάσιμες ημέρες από 7:00 έως 20:00.
- Ψηφιακά: Στο my1521 (24/7), επιλέγοντας: Θέματα ΦΠΑ, Τελών & Ειδικών Φορολογιών > ΦΠΑ > Ειδικά Καθεστώτα ΦΠΑ > Διασυνοριακό Καθεστώς Μικρών Επιχειρήσεων.
«Πλήρης ψηφιοποίηση της υποβολής αιτήσεων για παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού ή παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή ναυταθλητικό σωματείο»: Κοινό Δελτίο Τύπου των Υπουργείων Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης
Απλουστεύεται με την πλήρη ψηφιοποίηση της διαδικασίας, η εκδήλωση ενδιαφέροντος για παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού ή παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή ναυταθλητικό σωματείο, για άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού.
Από σήμερα, η υποβολή αιτήσεων και των συνοδευτικών δικαιολογητικών γίνεται ψηφιακά, μέσω ενιαίας και εξειδικευμένης πλατφόρμας που σχεδίασαν η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων είναι μέχρι τις 15 Μαρτίου 2026.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερώνονται αναλυτικά σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο, τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων και τις σχετικές οδηγίες μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (το link ΕΔΩ ).
Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η διαφάνεια της διαδικασίας και η αποτελεσματική προστασία του κοινόχρηστου χαρακτήρα του αιγιαλού και της παραλίας, σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.
Η Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης που ρυθμίζει τη διαδικασίας υποβολής των αιτήσεων και των απαιτούμενων δικαιολογητικών δημοσιεύθηκε στις 26.1.2026 στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΦΕΚ 283 Β΄) .
Από την αρθρογραφία της Εβδομάδας που πέρασε, κ. Στέφανος Κοτζαμάνης, Οικονομολόγος, Δημοσιογράφος και «Οι «φτωχοί» και «απαισιόδοξοι» Έλληνες». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Πριν από λίγους μήνες, εντύπωση προκάλεσε το εύρημα του Ευρωβαρόμετρου, σύμφωνα με το οποίο το 67% των Ελλήνων θεωρούσε τον εαυτό του «φτωχό».
Όμως, το συγκεκριμένο εύρημα κάθε άλλο παρά η πρώτη «μαύρη» καταγραφή των απόψεων και των προβλέψεων των Ελλήνων ήταν. Για παράδειγμα, στη μηνιαία Έρευνα Οικονομικής Συγκυρίας του Ι.Ο.Β.Ε. η πλειονότητα των συμπολιτών μας προβλέπει εδώ και χρόνια αύξηση της ανεργίας -ή έστω διατήρησή της σε σταθερά επίπεδα- για τους επόμενους δώδεκα μήνες, παρά το γεγονός ότι στην πράξη όλο αυτό το χρονικό διάστημα η ανεργία έχει κατρακυλήσει από το 27% στο 8% έως 9%. Επίσης, από την ίδια έρευνα προκύπτει πως μόλις ένα 13%-15% υπάρχει περίπτωση να αποταμιεύσει μέσα στους επόμενους μήνες, όταν κατά τα τελευταία χρόνια καταγράφεται μια ετήσια εισροή κεφαλαίων στα εγχώρια χρηματοοικονομικά στοιχεία της τάξεως των δέκα δισ. ευρώ (για παράδειγμα, βλέπε την πορεία καταθέσεων και των εισροών στα αμοιβαία κεφάλαια).
Επίσης, δημοσιεύτηκε πρόσφατα στον Τύπο (Βήμα της Κυριακής 11/1/2026) η ετήσια Έρευνα Τέλους Έτους της Gallup International, μεταξύ των ευρημάτων της οποίας ήταν ότι:
α) Μόλις το 14% των Ελλήνων πιστεύει ότι το 2026 θα είναι οικονομικά καλύτερο, ενώ το 56% καταγράφει επιδείνωση. Αξιοσημείωτο είναι πως, οι Έλληνες είναι περισσότερο απαισιόδοξοι από τους Ευρωπαίους και οι Ευρωπαίοι περισσότερο απαισιόδοξοι σε σχέση με τον υπόλοιπο πλανήτη. Το αξιοπρόσεκτο είναι πως η Ελλάδα κατά τα τελευταία χρόνια καταγράφει αρκετά υψηλότερο ποσοστό αύξησης του Α.Ε.Π. της σε σχέση με την Ευρώπη, πράγμα που αναμένεται να συνεχιστεί και μέσα στο 2026, με βάση τις προβλέψεις τόσο του Προϋπολογισμού, όσο και του συνόλου των Οίκων του εξωτερικού.
Πώς, όμως, μπορούν να ερμηνευθούν αυτές οι αναντιστοιχίες;».
Ένα ακόμα εξαιρετικό άρθρο του κ. Στέφανου Κοτζαμάνη, του οποίου το σύνολο μπορείτε να διαβάσετε στον πιο πάνω σύνδεσμο.
Δρ. Δημήτριος Μελάς, Οικονομολόγος PhD, MBA και «Ο προσδιορισμός της έννοιας της φορολογικής κατοικίας». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο – μελετητή «Το ζήτημα της φορολογικής κατοικίας αποτελεί κεντρικό και διαχρονικό θέμα προβληματισμού για το διεθνές και το εθνικό φορολογικό δίκαιο. Η έννοια αφορά το σημείο αναφοράς της φορολογικής εξουσίας των κρατών και καθορίζει σε ποιο κράτος ένα φυσικό πρόσωπο υπόκειται σε φορολογία για το παγκόσμιο εισόδημά του. Ο ορθός προσδιορισμός της φορολογικής κατοικίας έχει πρακτικές συνέπειες: φορολογική επιβάρυνση, υποχρέωση υποβολής φορολογικών δηλώσεων, πρόσβαση σε φορολογικές συμφωνίες αποφυγής διπλής φορολογίας (Σ.Α.Δ.Φ.), καθώς και διοικητικές και ποινικές ευθύνες σε περίπτωση τεκμηριωμένων λαθών ή παραλείψεων. Στην Ελλάδα ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος ( Ν. 4172/2013 ) και ειδικότερα το άρθρο 4, σε συνδυασμό με τις εγκυκλίους της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), καθώς και η σχετική νομολογία, διαμορφώνουν το πρακτικό και νομικό πεδίο εφαρμογής της έννοιας.
Στη παρούσα μελέτη συγκεντρώνονται και αναλύονται το νομοθετικό και θεσμικό πλαίσιο για τον προσδιορισμό της φορολογικής κατοικίας σε πλείστες χώρες και ειδικά στην Κύπρο.
1. Νομοθετικό πλαίσιο — Βασικές διατάξεις του Κ.Φ.Ε. (Ν. 4172/2013)
Βασικό σημείο αναφοράς στην παρούσα έρευνα είναι ο Ν. 4172/2013 (Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, Κ.Φ.Ε.). Το άρθρο 3 καθορίζει ποιοι θεωρούνται υπόχρεοι σε φόρο στην Ελλάδα. Ο φορολογούμενος που έχει τη φορολογική κατοικία του στην Ελλάδα υπόκειται σε φόρο για το παγκόσμιο εισόδημά του, ενώ ο μη κάτοικος για εισόδημα που προκύπτει στην Ελλάδα.
Το άρθρο 4 προσδιορίζει συγκεκριμένα κριτήρια:
(α) μόνιμη ή κύρια κατοικία,
(β) συνήθης διαμονή,
(γ) κέντρο ζωτικών συμφερόντων (personal and economic ties) και προσθέτει ως συμπληρωματικό κριτήριο τον κανόνα των 183 ημερών. Η ερμηνεία των όρων αυτών δεν είναι αυτονόητη, αλλά απαιτεί συστηματική και πραγματοκεντρική προσέγγιση. Στο διεθνές επίπεδο, το πρότυπο σύμβασης του Ο.Ο.Σ.Α. (OECD Model Tax Convention) και τα ερμηνευτικά σχόλιά του παρέχουν σημαντική καθοδήγηση, ιδιαίτερα για τους όρους «Centre of vital interests» και τη χρήση του κρίσιμου στοιχείου της «διαθέσιμης μόνιμης κατοικίας» (Permanent home available). Η ελληνική νομοθεσία προσαρμόζεται στο πλαίσιο αυτό και η Α.Α.Δ.Ε., μέσω εγκυκλίων, διευκρινίζει θέματα που προκύπτουν στην εφαρμογή…».
Το ομότιτλο άρθρο του Δρ. Δημητρίου Μελά δημοσιεύθηκε στο τεύχος Δεκεμβρίου του περιοδικού Epsilon7. Το σύνολο του άρθρου, μπορείτε να το διαβάσετε στον αρχικό σύνδεσμο.
Κ. Παναγιώτης Βρυώνης, Λογιστής και «Λογιστική, ασφαλιστική και φορολογική αντιμετώπιση του φιλοδωρήματος»: Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Φιλοδώρημα είναι ένα μικρό χρηματικό ποσό που δίνεται ως δώρο ή ένδειξη ευχαριστίας σε κάποιον για τις υπηρεσίες που προσφέρει, όπως σερβιτόρους, μπάρμαν ή άλλους υπαλλήλους. Είναι ένα είδος επιβράβευσης από τον πελάτη προς τον εργαζόμενο της επιχείρησης που δραστηριοποιείται στον κλάδο κυρίως της εστίασης ένεκα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Πρόκειται για θέμα που αφορά κυρίως τον κλάδο της εστίασης, το συγκεκριμένο άρθρο ασχολείται με τη λογιστική ασφαλιστική και φορολογική του αντιμετώπιση.
Κατά την άποψή μου, το ποσό του φιλοδωρήματος δεν θα πρέπει να καταχωρηθεί ως έξοδο ή έσοδο στα βιβλία της επιχείρησης.
Όπως γνωρίζουμε:
Έξοδο: Η μείωση των περιουσιακών στοιχείων (οικονομικών πόρων) ή η αύξηση των υποχρεώσεων κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που οδηγεί σε μείωση της καθαρής θέσης, εκτός των μειώσεων της καθαρής θέσης που προέρχονται από διανομές στους ιδιοκτήτες της οντότητας.
Έσοδο: Είναι η μεικτή εισροή οικονομικών ωφελειών κατά τη διάρκεια μιας περιόδου, η οποία προκύπτει από συνήθεις δραστηριότητες μιας οντότητας και αυξάνει την καθαρή θέση της, εκτός των αυξήσεων της καθαρής θέσης που προέρχονται από συνεισφορές των ιδιοκτητών της οντότητας (Παράρτημα Α των Ε.Λ.Π.).
Σε κάθε περίπτωση, το ποσό αφορά τον εργαζόμενο και όχι την επιχείρηση, δεν αποτελεί προσδιοριστικό στοιχείο του αποτελέσματος.».
Διαβάστε την εξαντλητική ανάλυση του επίκαιρου θέματος από τον κ. Παναγιώτη Βρυώνη, στον πιο πάνω σύνδεσμο.
Κ. Γιώργος Δαλιάνης, Διευθύνων Σύμβουλος της Artion Α.Ε. & ιδρυτής του Ομίλου Artion, Οικονομολόγος – Φοροτεχνικός, με τη συνεργασία της Νίκης Χατζοπούλου και της Αλεξάνδρας Δαλιάνη και «Υποχρεώσεις και ευθύνη λογιστών σε περιπτώσεις θανάτου εταίρων, διαχειριστών και επιχειρηματιών». Σύμφωνα με τους αρθρογράφους «Ο θάνατος προσώπου που κατέχει θέση εταίρου, διαχειριστή ή επιχειρηματία δεν αποτελεί μόνο προσωπικό ή οικογενειακό γεγονός. Δημιουργεί άμεσα νομικό κενό εκπροσώπησης, το οποίο – εάν δεν αντιμετωπιστεί ορθά – μετακυλίεται στην πράξη στους λογιστές, οι οποίοι συχνά, στο πλαίσιο της «εξυπηρέτησης», συνεχίζουν ενέργειες χωρίς νόμιμη βάση. Η πρακτική αυτή είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και οδηγεί τον λογιστή σε κατάσταση προσωπικής έκθεσης, καθώς από βοηθητικό πρόσωπο μετατρέπεται σε υπόχρεο.
Βασική αρχή (κανόνας χωρίς εξαιρέσεις)
Ο λογιστής δεν δικαιούται να προβεί σε καμία απολύτως πράξη μετά τον θάνατο, πριν από:
- τη νόμιμη εκλογή και νομιμοποίηση εκπροσώπου στις εταιρείες, ή
- την αποδοχή κληρονομιάς και τη νομιμοποίηση των κληρονόμων στην ατομική επιχείρηση.
Οποιαδήποτε ενέργεια πριν από τα παραπάνω δεν συνιστά διευκόλυνση, αλλά παράνομη υποκατάσταση εκπροσώπησης.
1. Θάνατος ομόρρυθμου εταίρου σε Ετερόρρυθμη Εταιρεία (Ε.Ε.)
Ο ομόρρυθμος εταίρος φέρει απεριόριστη ευθύνη και ασκεί κατά κανόνα τη διοίκηση και εκπροσώπηση της εταιρείας.
Με τον θάνατό του:
- η εταιρεία στερείται νόμιμου διοικούντος προσώπου, εφόσον δεν προβλέπεται διαφορετικά στο καταστατικό και
- οι κληρονόμοι δεν καθίστανται αυτοδικαίως ομόρρυθμοι εταίροι.
Μέχρι την αποδοχή ή αποποίηση της κληρονομίας και την τροποποίηση του καταστατικού, δεν υπάρχει νόμιμη εκπροσώπηση. Ο λογιστής δεν μπορεί να υποβάλει δηλώσεις, να αποδώσει φόρους ή εισφορές ή να ενεργήσει έναντι τρίτων. Κάθε πράξη γίνεται χωρίς εντολή και δημιουργεί προσωπική έκθεση.
2. Θάνατος Διαχειριστή σε Ε.Π.Ε.
Ο διαχειριστής αποτελεί το αποκλειστικό όργανο εκπροσώπησης της Ε.Π.Ε..
Σε περίπτωση θανάτου του:
- αν δεν υπάρχει άλλος διαχειριστής, η εταιρεία μένει χωρίς νόμιμη διοίκηση και
- απαιτείται απόφαση των εταίρων ή δικαστικός διορισμός.
Μέχρι τότε, καμία πράξη δεν μπορεί να παραχθεί νόμιμα. Ο λογιστής δεν καλύπτεται από προηγούμενες εξουσιοδοτήσεις και δεν νομιμοποιείται να ενεργεί.
3. Θάνατος Διαχειριστή σε Ι.Κ.Ε.
Στην Ι.Κ.Ε., ιδίως στις μονοπρόσωπες ή όταν ο εταίρος ήταν και διαχειριστής, με τον θάνατο:
- παύει αυτοδικαίως η διαχειριστική ιδιότητα και
- οι κληρονόμοι δεν αποκτούν δικαίωμα εκπροσώπησης χωρίς αποδοχή κληρονομίας και καταχώριση στο Γ.Ε.ΜΗ..
Μέχρι τον ορισμό νέου διαχειριστή, κάθε λογιστική ή φορολογική ενέργεια είναι νομικά ανυπόστατη.
4. Θάνατος Διευθύνοντος Συμβούλου σε Ανώνυμη Εταιρεία
Ο Διευθύνων Σύμβουλος αποτελεί βασικό εκτελεστικό όργανο της Α.Ε..
Σε περίπτωση θανάτου:
- απαιτείται άμεση ανασυγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου ή ορισμός νέου Διευθύνοντος Συμβούλου και
- μέχρι τότε δεν υπάρχει νόμιμη υπογραφή.
Οι φορολογικές ή εργατικές προθεσμίες δεν νομιμοποιούν ενέργειες χωρίς εκπροσώπηση.
5. Θάνατος ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης
Με τον θάνατο του επιχειρηματία, η ατομική επιχείρηση παύει ουσιαστικά να υφίσταται ως ενεργό υποκείμενο. Οι κληρονόμοι δεν υποκαθίστανται αυτοδικαίως. Μέχρι την αποδοχή της κληρονομίας και τη νομιμοποίησή τους στο Μητρώο, ο λογιστής δεν δικαιούται να υποβάλει δηλώσεις ή να αποδώσει υποχρεώσεις. Κάθε τέτοια ενέργεια θεωρείται πράξη χωρίς εντολέα.
Το κρίσιμο πρακτικό πρόβλημα: ο λογιστής ως υπόχρεος
Στην πράξη παρατηρείται συχνά το φαινόμενο ο λογιστής, στο πλαίσιο της εξυπηρέτησης, να συνεχίζει υποβολές και πληρωμές «για να μη χαθούν προθεσμίες».
Με τον τρόπο αυτό:
- υποκαθιστά άτυπα τη διοίκηση,
- ενεργεί χωρίς νόμιμη εντολή και
- καθίσταται υπόχρεος για πράξεις που δεν του ανήκουν.
Η καλή πρόθεση δεν αίρει την προσωπική ευθύνη
Συμπέρασμα – μήνυμα προς λογιστές
Καμία πράξη χωρίς νόμιμο εκπρόσωπο.
Καμία υποβολή χωρίς νομιμοποίηση.
Καμία εξυπηρέτηση εις βάρος της προσωπικής ευθύνης.
Ο ρόλος του λογιστή είναι τεχνικός και συμβουλευτικός, όχι υποκατάστασης διοίκησης.».
Κ. Νικόλαος Καραμάνος, Economist - Tax Advisor, Co-founder AFS#mazimegalonoume και «Εκπιπτόμενες και μη εκπιπτόμενες δαπάνες: Γιατί η σαφής διοικητική καθοδήγηση αποτελεί ζήτημα θεσμικής αξιοπιστίας»: Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, ο διαχωρισμός των εκπιπτόμενων από τις μη εκπιπτόμενες δαπάνες εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους βασικότερους πυρήνες φορολογικής αμφισβήτησης κατά τη διάρκεια των ελέγχων. Παρά την ύπαρξη νομοθετικού πλαισίου και ερμηνευτικών εγκυκλίων, η πρακτική εφαρμογή αποδεικνύει ότι η έλλειψη ενιαίας, δεσμευτικής και μεθοδολογικά σαφούς προσέγγισης δημιουργεί ανασφάλεια δικαίου για τους φορολογουμένους και τις επιχειρήσεις.
Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην πρόθεση συμμόρφωσης, αλλά στη μεταβλητότητα της ερμηνείας. Η ίδια δαπάνη μπορεί να κριθεί εκπιπτόμενη ή μη, ανάλογα με το πρόσωπο του ελεγκτή και όχι με βάση αντικειμενικά, προδιαγεγραμμένα κριτήρια. Το γεγονός αυτό υπονομεύει την αρχή της ίσης μεταχείρισης και της προβλεψιμότητας του φορολογικού συστήματος.
Η έννοια της εκπιπτόμενης δαπάνης σε επιστημονικό επίπεδο
Εκπιπτόμενη δαπάνη νοείται κάθε κόστος που πραγματοποιείται στο πλαίσιο άσκησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας, εξυπηρετεί συγκεκριμένο επιχειρηματικό σκοπό και συμβάλλει άμεσα ή έμμεσα στη δημιουργία ή διατήρηση φορολογητέου εισοδήματος, υπό την απαραίτητη προϋπόθεση της επαρκούς και ουσιαστικής τεκμηρίωσης.
Η ύπαρξη φορολογικού παραστατικού από μόνη της δεν αρκεί για τη φορολογική αναγνώριση της δαπάνης, εφόσον δεν συνοδεύεται από στοιχεία που αποδεικνύουν τον πραγματικό λόγο πραγματοποίησής της και τη συνάφειά της με την επιχειρηματική λειτουργία.
Ο ρόλος του επιχειρηματικού σκοπού στον έλεγχο
Η ουσία της αξιολόγησης οφείλει να εστιάζει στον πραγματικό σκοπό της δαπάνης και όχι στον τυπικό της χαρακτηρισμό. Ο φορολογούμενος καλείται να αποδείξει σε ποια δραστηριότητα αφορά η δαπάνη, ποια ανάγκη καλύπτει και πώς συνδέεται λειτουργικά με την παραγωγή εισοδήματος.
Γενικές ή αόριστες αιτιολογήσεις δεν επαρκούν, όταν δεν υποστηρίζονται από πραγματικά δεδομένα, συμβάσεις, παραδοτέα, τεχνικές εκθέσεις ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία.
Η αρχή της αναλογικότητας ως αντικειμενικό φίλτρο
Ακόμη και όταν μια δαπάνη εξυπηρετεί επιχειρηματικό σκοπό, μπορεί να αμφισβητηθεί ως μη εκπιπτόμενη, εφόσον το ύψος ή η συχνότητά της δεν τεκμηριώνεται σε σχέση με τα οικονομικά μεγέθη της επιχείρησης ή τις συνήθεις πρακτικές του κλάδου.
Η συστηματική αξιοποίηση συγκριτικών δεδομένων και δεικτών αναλογικότητας θα μπορούσε να αποτελέσει σταθερό και αντικειμενικό σημείο αναφοράς για τον έλεγχο, περιορίζοντας τις υποκειμενικές κρίσεις.
Διαχωρισμός επιχειρηματικού και προσωπικού οφέλους
Ιδιαίτερη σημασία έχει η διάκριση μεταξύ δαπανών που εξυπηρετούν πρωτίστως την επιχειρηματική δραστηριότητα και εκείνων που αποφέρουν κυρίως προσωπική ωφέλεια στα φυσικά πρόσωπα που διοικούν ή εκπροσωπούν την επιχείρηση.
Το κριτήριο του κυρίαρχου οφέλους μπορεί να λειτουργήσει ως καθοριστικός οδηγός: όταν το κύριο όφελος δεν αφορά την επιχείρηση, η δαπάνη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εκπιπτόμενη, ανεξαρτήτως του τρόπου τιμολόγησής της.
Η ανάγκη για δεσμευτική και επικαιροποιημένη διοικητική οδηγία
Η επίλυση του ζητήματος δεν προϋποθέτει αυστηρότερη φορολογική πολιτική, αλλά σαφή και επικαιροποιημένη μεθοδολογία. Παρότι έχει εκδοθεί η ΠΟΛ.1113/2014, η οποία αποτελεί το βασικό ερμηνευτικό κείμενο για την έκπτωση των δαπανών, η πρακτική εμπειρία καταδεικνύει ότι το περιεχόμενό της δεν επαρκεί για να καλύψει τη σημερινή πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών συναλλαγών και την ανάγκη ενιαίας εφαρμογής.
Η αναθεώρηση και επικαιροποίησή της, με ενσωμάτωση σαφών κριτηρίων, ενδεικτικών παραδειγμάτων, απαιτούμενων αποδεικτικών στοιχείων και προβλέψεων «ασφαλούς λιμένα», κρίνεται επιβεβλημένη, ώστε να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου και να περιοριστούν οι φορολογικές διαφορές.
Συμπέρασμα
Η σαφήνεια των κανόνων αποτελεί θεμέλιο εμπιστοσύνης μεταξύ φορολογουμένων και Φορολογικής Διοίκησης. Όταν το πλαίσιο είναι ξεκάθαρο και προβλέψιμο, ο φορολογικός έλεγχος λειτουργεί ως μηχανισμός διασφάλισης της νομιμότητας και όχι ως πηγή αβεβαιότητας.
Ένα σύγχρονο φορολογικό σύστημα οφείλει να βασίζεται στη διαφάνεια, την τεκμηρίωση και την ίση μεταχείριση, προς όφελος τόσο της οικονομίας όσο και της θεσμικής αξιοπιστίας της Διοίκησης.
Κ. Γιάννης Καρούζος, Δικηγόρος, Εργατολόγος και «Τι μπορώ να κάνω αν ο εργοδότης μου μου αναθέτει υποδεέστερα καθήκοντα;»: Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Ο υποβιβασμός, ήτοι η ανάθεση στον εργαζόμενο καθηκόντων υποδεέστερης ειδικότητας ή θέσεως στην επιχείρηση, που συνεπάγεται δυσμενείς υλικές ή και ηθικές ως προς το κύρος και την προσωπικότητά του συνέπειες, συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή των συμβατικών όρων εργασίας.
Εάν ο εργοδότης υποβιβάσει τον εργαζόμενο, ο τελευταίος έχει διαζευκτικά τις εξής δυνατότητες:
α) να αποδεχθεί τη μεταβολή, οπότε συνάπτεται σιωπηρά νέα σύμβαση τροποποιήσεως της αρχικής, η οποία είναι έγκυρη εφόσον δεν αντίκειται σε απαγορευτική διάταξη του νόμου ή στα χρηστά ήθη,
β) να θεωρήσει την πράξη αυτή του εργοδότη ως καταγγελία της εργασιακής συμβάσεως εκ μέρους του και να απαιτήσει την καταβολή της αποζημιώσεως που προβλέπεται από το ν. 2112/1920 και
γ) να εμείνει στην τήρηση των συμβατικών όρων, προσφέροντας τις υπηρεσίες του σύμφωνα με τους προ της μεταβολής όρους, οπότε, αν ο εργοδότης δεν αποδεχθεί αυτές, καθίσταται υπερήμερος περί την αποδοχή της εργασίας και οφείλει μισθούς υπερημερίας.
Διαφορετικά ο μισθωτός, αφού εκφράσει την αντίδρασή του για τη βλαπτική μεταβολή, δύναται να παραμείνει στη νέα εργασία του και να προσφύγει στο δικαστήριο, ζητώντας να υποχρεωθεί ο εργοδότης του να τον απασχολεί σύμφωνα με τους προ της μεταβολής όρους.».
Δείτε περισσότερα στο www.dikigorosergatologos.gr
ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ:
«ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ – Δωρεάν Εργατικές Ημερίδες | Δήλωσε Συμμετοχή!»:
Θεματολογία
ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ -Το νέο πληροφοριακό σύστημα και οι σημαντικές αλλαγές στη διαχείριση εργασιακών δεδομένων
- οι νέες υποχρεώσεις των εργοδοτών
- όλες οι νέες διαδικασίες υποβολών βήμα - βήμα
- οι αλλαγές στις διαδικασίες πρόσληψης & αποχώρησης
- ποια έντυπα προστίθενται και ποια καταργούνται
Εισηγητές
Βασίλης Πρασσάς
Σύμβουλος Εργασιακών Θεμάτων, Γενικός Διευθυντής EPSILON HR, μέλος του Ομίλου EPSILONNET
Ευάγγελος Χατζηπέτκος
Σύμβουλος Ανάλυσης Πληροφοριακών Συστημάτων, EPSILONNET
Ημερομηνίες & Χώροι Διεξαγωγής
Αθήνα
Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2026
17.00 – 20.30
Novotel Athenes
Μιχαήλ Βόδα 4-6
Δηλώστε Δωρεάν Συμμετοχή εδώ.
Θεσσαλονίκη
Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2026
17.00 – 20.30
The Met Hotel
26ης Οκτωβρίου 48, Θεσσαλονίκη
Δηλώστε Δωρεάν Συμμετοχή εδώ.
Πληροφορίες Συμμετοχής
Είσοδος Ελεύθερη
Λόγω της μεγάλης συμμετοχής, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
Ο μέγιστος αριθμός συμμετοχής ανά γραφείο/εταιρεία είναι: 2
Τέλος εργασιακής εβδομάδας, τέλος και του πρώτου μήνα του 2026 και για την Εβδομάδα που έρχεται ήδη άνοιξε και αναμένεται να συνεχιστεί η συζήτηση σχετικά με τον μεγάλο αριθμό των φοροαπαλλαγών που υφίστανται στη χώρα. Οι φοροαπαλλαγές στην Ελλάδα επανέρχονται δυναμικά στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, ύστερα από τις πρόσφατες επισημάνσεις της Τράπεζας της Ελλάδας και του Ι.Ο.Β.Ε., οι οποίες συγκλίνουν στην ανάγκη συνολικής επαναξιολόγησής τους. Παρότι κατά την περίοδο των Μνημονίων οι ελαφρύνσεις στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων περιορίστηκαν δραστικά, ο συνολικός όγκος των φορολογικών δαπανών αυξάνεται σταθερά. Σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο τόμο φορολογικών δαπανών του Προϋπολογισμού, οι φοροαπαλλαγές ανήλθαν σε 22,88 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 30,9% των συνολικών φορολογικών εσόδων.
Σε σύγκριση με το 2023 καταγράφεται αύξηση κατά 4,06 δισ. ευρώ, κυρίως λόγω απαλλαγών που αφορούν νομικά πρόσωπα. Ενδεικτικά, επεκτάθηκαν οι εξαιρέσεις από τον φόρο εισοδήματος για φορείς της γενικής κυβέρνησης, ενώ διπλασιάστηκαν οι απαλλαγές στα ενδοομιλικά μερίσματα για εταιρείες, φορολογικούς κατοίκους Ελλάδας. Χωρίς αυτές τις ρυθμίσεις, τα δημόσια έσοδα θα προσέγγιζαν τα 96,5 δισ. ευρώ, γεγονός που εγείρει εύλογα ερωτήματα για την εναλλακτική αξιοποίηση του δημοσιονομικού αυτού χώρου.
Το Ι.Ο.Β.Ε. αναγνωρίζει ότι οι φοροαπαλλαγές μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο στοχευμένης οικονομικής πολιτικής, επισημαίνει, όμως, ότι η υπερβολική τους διόγκωση αυξάνει την πολυπλοκότητα και μειώνει τη διαφάνεια του φορολογικού συστήματος. Αντίστοιχη είναι και η θέση του Διοικητή της ΤτΕ, ο οποίος τονίζει ότι η επαναξιολόγηση πρέπει να βασίζεται στην κοινωνική χρησιμότητα και στην αποτελεσματική στόχευση, ιδίως σε ένα περιβάλλον όπου το πλήθος και το κόστος των απαλλαγών έχουν αυξηθεί σημαντικά.
Ο φετινός «χάρτης» φοροαπαλλαγών αποτυπώνει το εύρος του φαινομένου: από 252 απαλλαγές στον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων έως εκτεταμένες ελαφρύνσεις στη φορολογία κεφαλαίου, στον Φ.Π.Α. και στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Παρότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται άμεσα να ανοίξει το ζήτημα, τα στοιχεία καθιστούν σαφές ότι μια τεκμηριωμένη αξιολόγηση από μηδενική βάση αποτελεί πλέον αναγκαία προϋπόθεση για ένα πιο δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα.
Τέλος, λοιπόν, της εργασιακής εβδομάδας για τους περισσότερους των εργαζομένων, τέλος του πρώτου μήνα του χρόνου και την Κυριακή καλωσορίζουμε τον Φλεβάρη, ανάγκη από όλους για ένα ακόμα διήμερο ψυχικής αποσυμπίεσης, συνεπώς ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.