Η Εβδομάδα που πέρασε - Η Εβδομάδα που έρχεται

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ. Φλεβάρης και ο μήνας σηματοδοτεί το τέλος ενός ακόμα χειμώνα, αλλά ταυτόχρονα σηματοδοτεί και την έναρξη υποβολής των φορολογικών δηλώσεων και φυσικά, την περεταίρω συσσώρευση των φορολογικών χρεών. Κάθε τέτοια λοιπόν εποχή η συζήτηση περιστρέφεται στις μεθόδους και τις πρακτικές καταβολής από τους φορολογουμένους των φορολογικών τους οφειλών, δεδομένου ότι το σύστημα είναι ουσιαστικά επίπεδο, με τη χρήση ίδιων πρακτικών είσπραξης σε όλους τους φορολογουμένους, ανεξάρτητα φοροδοτική ικανότητας του καθένα.

Η συζήτηση λοιπόν για την Εβδομάδα που πέρασε, περιστράφηκε σε ευμενέστερες και πιο ευέλικτες αλλά και κυρίως προσωποποιημένες πρακτικές είσπραξης οφειλών. Το προτεινόμενο μοντέλο ρύθμισης χρεών προς την φορολογική αρχή μετατοπίζει την εστίαση από οριζόντιες, προκαθορισμένες λύσεις σε ένα προσωποποιημένο πλέγμα δόσεων που προκύπτει από το οικονομικό προφίλ του οφειλέτη, το δηλωθέν εισόδημα, την ακίνητη περιουσία, τις καταθέσεις και το ιστορικό φορολογικής συνέπειας, με στόχο βιώσιμες ρυθμίσεις και μείωση των αναγκαστικών μέτρων. Η ανάγκη για αλλαγή είναι τεκμηριωμένη. Τα πραγματικά ληξιπρόθεσμα χρέη προσεγγίζουν τα 85 δισ.€ και μόλις 4,03% αυτών βρίσκεται σήμερα σε ρύθμιση.

Συγκριτικά με την πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων (ρύθμιση που προβλέπεται από το ν. 4152/2013 και τις τροποποιήσεις του), το νέο πλαίσιο προτείνει πολλαπλά «μοτίβα» προσωποποιημένων δόσεων. Μεγαλύτερος αριθμός, μικρότερη μηνιαία επιβάρυνση για ευάλωτα νοικοκυριά, λιγότερες δόσεις για φορολογούμενους με υψηλότερη οικονομική επιφάνεια, ώστε να αποφεύγεται κατάχρηση της ευελιξίας. Η τρέχουσα ρύθμιση (ελάχιστη μηνιαία δόση, όροι απώλειας ρύθμισης) και οι σχετικές διαδικασίες περιγράφονται στις υπηρεσίες της ΑΑΔΕ και στον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024). (ΑΑΔΕ - Αίτηση ρύθμισης οφειλών).

Από εμπειρική σκοπιά, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η κινητικότητα συσσωρεύεται στις μικροοφειλές. Το μεγαλύτερο ποσοστό ρυθμίσεων εμφανίζεται στην κατηγορία 500–10.000€ (περίπου 15–15,5% των ρυθμίσεων) και ιδιαίτερα στα 2.000–3.000€. Αντίθετα, τα φυσικά πρόσωπα δυσκολεύονται σημαντικά στη δυνατότητα ρύθμισης όταν οι οφειλές υπερβαίνουν περίπου τις 20.000€, ενώ τα νομικά πρόσωπα ρυθμίζουν περισσότερο σε εύρος 10.000–100.000€ (21,7%, με 25% στην υποκατηγορία 10.000–20.000€).

Οι αναμενόμενες πρακτικές επιπτώσεις του προσωποποιημένου μοντέλου: α) μείωση κατασχέσεων που παράγουν χαμηλή είσπραξη και κοινωνικό κόστος β) καλύτερη στοχοθέτηση εισπράξεων μέσω αξιολόγησης ρευστότητας και περιουσιακών στοιχείων γ) αναβάθμιση πληροφοριακών συστημάτων (σύνδεση Περιουσιολογίου, τραπεζικών στοιχείων, αρχείων ΑΑΔΕ) για αυτοματοποιημένο «μοριοδότηση» βιωσιμότητας, τεκμηριωμένα στο πλαίσιο του ΚΦΔ.

Ας δούμε την υφιστάμενη κατάσταση συγκεντρωμένα σε δύο πίνακες:

Πίνακας 1 — Υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο

Πίνακας 2 — Κατανομή ρυθμίσεων ανά εύρος

Συμπερασματικά, ένα προσωποποιημένο πλαίσιο ρυθμίσεων, εναρμονισμένο με τον ΚΦΔ και τις τεχνολογικές δυνατότητες της ΑΑΔΕ, υπόσχεται μεγαλύτερη ρευστότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. υπό την προϋπόθεση ρητών κανόνων διαφάνειας, επαλήθευσης δηλώσεων και ασφαλούς διαχείρισης προσωπικών/τραπεζικών δεδομένων.

Από την ειδησεογραφία της Εβδομάδας που πέρασε, «Κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας»: Κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας, με τίτλο «Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας», με αντικείμενο:

α) τη πρόβλεψη της δυνατότητας σύναψης κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας από την τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση εργαζομένων «Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος» (Γ.Σ.Ε.Ε.) και ο προσδιορισμός του πεδίου εφαρμογής των κλαδικών συμβάσεων,

β) την απλούστευση των στοιχείων που απαιτούνται για την εγγραφή στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.) και στο Γενικό Μητρώο Οργανώσεων Εργοδοτών (ΓΕ.ΜΗ.Ο.Ε.), με τη μείωσή τους στα απολύτως απαραίτητα, καθώς και ο επαναπροσδιορισμός των έννομων συνεπειών σε περίπτωση μη εγγραφής,

γ) την επαναφορά της μετενέργειας όλων των κανονιστικών όρων των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ώστε μετά τη λήξη της συλλογικής σύμβασης εργασίας και της τρίμηνης παράτασης της ισχύος της, όλοι οι όροι της να συνεχίζουν να ισχύουν για τους εργαζόμενους στους οποίους εφαρμοζόταν, μέχρι να συναφθεί νέα συλλογική ή ατομική σύμβαση,

δ) τη διευκόλυνση της επέκτασης της εφαρμογής των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, με τη μείωση του απαιτούμενου ποσοστού κάλυψης από πενήντα τοις εκατό (50%) σε σαράντα τοις εκατό (40%), καθώς και με τη δημιουργία δυνατότητας επέκτασης, χωρίς την εξέταση του ποσοτικού κριτηρίου, εφόσον συνυπογράφουν η Γ.Σ.Ε.Ε. και ευρύτερης εκπροσώπησης ή πανελλήνιας έκτασης οργάνωση εργοδοτών, και

ε) τη θεσμοθέτηση μηχανισμού ελέγχου του παραδεκτού των μονομερών αιτήσεων προσφυγής στη μεσολάβηση και στη διαιτησία και η κατάργηση του δεύτερου βαθμού διαιτησίας ενώπιον του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας.

Δείτε ολόκληρο το σχέδιο νόμου εδώ και την αιτιολογική έκθεση εδώ.

«e-ΕΦΚΑ: Η νέα εγκύκλιος για το πλαφόν ασφαλιστέων αποδοχών και τα ποσά ασφαλιστικών κατηγοριών έμμισθων δικηγόρων Δημοσίου και μισθωτών μηχανικών και υγειονομικών μετακλητών υπαλλήλων»: Με την εγκύκλιο 5/2026 του E-ΕΦΚΑ κοινοποιούνται οι διατάξεις της με αρ. πρωτ. Δ.15/Δ'/1865/23-01-2026 (Φ.Ε.Κ.318/Β΄/29-01-2026) απόφασης του Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, με την οποία, κατ΄ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 38 του ν.5167/2024 (ΦΕΚ 207/Α΄/20-12-2024), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με το άρθρο 55 του ν.5255/2025 (ΦΕΚ 219/Α΄/28-11-2025), όπου προβλέπεται και για το έτος 2026 παράταση της αναπροσαρμογής των ασφαλιστέων αποδοχών και των ποσών των ασφαλιστικών κατηγοριών και ότι βάσει της ετήσιας μεταβολής του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, προσαυξάνονται από 01/01/2026:

α) το ανώτατο όριο ασφαλιστέων αποδοχών (πλαφόν) και

β) τα ποσά ασφαλιστικών κατηγοριών, για την καταβολή της μηνιαίας ασφαλιστικής εισφοράς, κλάδου εφάπαξ παροχών (πρόνοιας) και κλάδου επικουρικής ασφάλισης του e-ΕΦΚΑ και του Τ.Ε.Κ.Α, κατά το ποσοστό μεταβολής του μέσου ετήσιου γενικού δείκτη τιμών καταναλωτή του έτους 2025, το οποίο ανέρχεται σε 2,5% και προκύπτει από το υπ΄ αριθμ. 947/15-01-2026 εισηγητικό σημείωμα της Γενικής Δ/νσης Οικονομικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, και σας παρέχουμε τις ακόλουθες οδηγίες για την ενιαία εφαρμογή τους, κατά το μέρος που η ανωτέρω απόφαση αφορά στους δικηγόρους με έμμισθη εντολή του Δημοσίου Τομέα, στους μισθωτούς μηχανικούς και υγειονομικούς, που απασχολούνται στο Δημόσιο Τομέα με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου και στους δικηγόρους, μηχανικούς και υγειονομικούς που έχουν διοριστεί ως μετακλητοί υπάλληλοι, καθώς επίσης και στους απασχολούμενους συνταξιούχους δικηγόρους και μηχανικούς με τις ανωτέρω ιδιότητες, για την καταβολή πόρου υπέρ e-ΕΦΚΑ.

«ΥΠΕΝ - Περιβαλλοντικό ισοδύναμο: Μέχρι 24/2 η υποχρέωση γνωστοποίησης οικοδομικών αδειών»: Σας ενημερώνουμε ότι εκδόθηκε στο ΦΕΚ B’ 328/2.2.2026 η υπ’ αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/5852/111/2026 απόφαση του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας « Διαδικασία γνωστοποίησης προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας των οικοδομικών αδειών των περ. α) και β) της παρ. 1 του άρθρου 68 του ν. 5197/2025 (Α’76)».

Καλούνται όσοι ενδιαφερόμενοι (ιδιοκτήτες ή εργολάβοι) υπάγονται στις ευεργετικές διατάξεις του περιβαλλοντικού ισοδυνάμου των περ. α και β της παρ. 1 του άρθρου 68 του ν. 5197/2025 (Α’76),

[δηλαδή όσοι έχουν οικοδομικές άδειες με χρήση κινήτρων και προσαυξήσεων του ΝΟΚ (που αναφέρονται στα άρθρα 66 και 71 ν. 5197/2025) που: α) ακυρώνονται με δικαστική απόφαση ή έχουν προσβληθεί με αίτηση ακυρώσεως, η οποία εκκρεμεί και εφόσον έχουν εκκινήσει οικοδομικές εργασίες, έως και την 11η Δεκεμβρίου 2024, ή β) έχουν εκδοθεί έως και την 11η Δεκεμβρίου 2024 και για τις οποίες έχει, έως την ίδια ημερομηνία, υποβληθεί αίτημα ένταξης σε πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ή από το Εταιρικό Σύμφωνο Περιφερειακής Ανάπτυξης, υπό την προϋπόθεση έγκρισης του αιτήματος.]

να αποστείλουν (οι ίδιοι, οι νόμιμοι εκπρόσωποι τους ή οι μηχανικοί αυτών) στην ηλεκτρονική διεύθυνση planchora@ypen.gr εντός είκοσι (20) ημερολογιακών ημερών, ήτοι μέχρι και την 24.2.2026, γνωστοποίηση των κάτωθι στοιχείων:

α. Αριθμό οικοδομικής άδειας ή και Αριθμό πράξης

β. ΥΔΟΜ (απαιτείται μόνο σε περίπτωση έγχαρτων οικοδομικών αδειών)

γ. Δημοτική Ενότητα

δ. Δήμο

ε. Αριθμό δικαστικής απόφασης ή αίτησης ακύρωσης (σε περίπτωση που δεν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση) και η πράξη κατάθεσης αυτής ή

αριθμό πρωτοκόλλου αιτήματος ένταξης σε πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ή από το Εταιρικό Σύμφωνο Περιφερειακής Ανάπτυξης ή έγκριση του αιτήματος (εφόσον υφίσταται).

Σημειώνουμε ότι αρκεί η υποβολή μιας γνωστοποίησης από οιοδήποτε ιδιοκτήτη ή εργολάβο ή νόμιμο εκπρόσωπο ή μηχανικό ανά κτίριο – οικοδομική άδεια.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε την υπ’ αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/5852/111/2026 απόφαση εδώ.

«Διευκρινίσεις σχετικά με τις διατάξεις του Ν. 5055/2023 για τις διασυνοριακές μετατροπές, συγχωνεύσεις και διασπάσεις κεφαλαιουχικών εταιρειών»: Εξ αφορμής σχετικών ερωτημάτων, ως προς συγκεκριμένες ρυθμίσεις του ν. 4601/2019, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον ν. 5055/2023 αναφορικά με τις διασυνοριακές πράξεις μετασχηματισμού, με τη νέα εγκύκλιο 9468/2026 του Υπουργείου Ανάπτυξης ορίζονται τα ακόλουθα:

Α) Σχετικά με το κεφάλαιο Ε’ του ν. 5055/2023 και τις τροποποιήσεις που επιφέρει στα άρθρα: 8, 60, 17, 69 και 112 του ν. 4601/2019 (Α’44).

i. Άρθρα 8 και 60 του ν. 4601/2019 (όπως ισχύουν μετά τον ν. 5055/2023)

Σύμφωνα με τα άρθρα 8 και 60 του ν. 4601/2019, όπως ισχύουν μετά την τροποποίησή τους με τον ν. 5055/2023, το σχέδιο σύμβασης συγχώνευσης (ΣΣΣ) και το σχέδιο σύμβασης διάσπασης (ΣΣΔ) κάθε μίας από τις εταιρείες που συμμετέχουν σε συγχώνευση ή/και διάσπαση καταχωρίζεται και δημοσιεύεται υποχρεωτικά στον διαδικτυακό τόπο του Γ.Ε.ΜΗ.

Καταργείται, συνεπώς, η προϊσχύουσα ρύθμιση του ν. 4601/2019, βάσει της οποίας οι συμμετέχουσες οντότητες είχαν τη δυνατότητα να δημοσιεύουν το ΣΣΣ ή το ΣΣΔ στην εταιρική τους ιστοσελίδα, με αποτέλεσμα η προθεσμία άσκησης των δικαιωμάτων των πιστωτών να εκκινεί από την ημερομηνία ανάρτησης στην εν λόγω ιστοσελίδα.

Πλέον, κάθε προθεσμία που συνδέεται με το σχέδιο σύμβασης συγχώνευσης ή διάσπασης εκκινεί αποκλειστικά από την ημερομηνία καταχώρισης και δημοσίευσής του στον διαδικτυακό τόπο του Γ.Ε.ΜΗ.

Οι οντότητες δύνανται, επικουρικά, να αναρτούν το σχετικό ΣΣΣ ή ΣΣΔ και στην εταιρική τους ιστοσελίδα, χωρίς όμως η ανάρτηση αυτή να παράγει οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα, το οποίο συνδέεται αποκλειστικά με τη δημοσίευση στο Γ.Ε.ΜΗ.

ii. Άρθρα 17 και 69 ν. 4601/2019 (όπως ισχύουν μετά τον ν. 5055/2023)

Σκοπός των άρθρων 17 και 69 του ν. 4601/2019, όπως ισχύουν μετά την τροποποίησή τους με τον ν. 5055/2023, δεν είναι η κατάργηση της εγκριτικής απόφασης επί του μετασχηματισμού, αλλά η κατάργηση της αρμοδιότητας του Περιφερειάρχη, ως άμεσο επακόλουθο της κατάργησης του εποπτικού ρόλου των Περιφερειών επί των ανωνύμων εταιρειών.

Ως εκ τούτου, η αρμοδιότητα έκδοσης της εγκριτικής απόφασης επί του μετασχηματισμού, όταν σε αυτόν μετέχουν, μεταξύ άλλων, ανώνυμες εταιρείες (ΑΕ) ή Ευρωπαϊκές Εταιρείες (SE), μεταφέρεται πλέον στον Προϊστάμενο της αρμόδιας Υπηρεσίας Γ.Ε.ΜΗ. της Περιφερειακής Ενότητας στην οποία έχει την έδρα της η εταιρεία. Σε περίπτωση ύπαρξης περισσότερων του ενός αμιγών Επιμελητηρίων στην ίδια έδρα, η αρμόδια Υ.Γ.Ε.ΜΗ. προσδιορίζεται βάσει του κύριου κωδικού αριθμού δραστηριότητας (ΚΑΔ) της εταιρείας.

Επισημαίνεται ότι, σε κάθε περίπτωση, η εγκριτική απόφαση επί του μετασχηματισμού δεν δύναται να παραλειφθεί, για τους κάτωθι λόγους:

• Πρώτον, στους μετασχηματισμούς και ειδικότερα στη συγχώνευση και τη διάσπαση με απορρόφηση, προκύπτει, κατά κανόνα, μεταβολή του κεφαλαίου της απορροφώσας ή επωφελούμενης αντίστοιχα εταιρείας και ως επακόλουθο και τροποποίηση του καταστατικού τους, για την οποία τροποποίηση εκδίδεται απόφαση.
• Δεύτερον, στις περιπτώσεις συγχώνευσης και διάσπασης με σύσταση νέας εταιρείας, είναι εκ των ων ουκ άνευ η έκδοση απόφασης, σύμφωνα και με τις διατάξεις αναγκαστικού δικαίου του άρθρου 9 του ν. 4548/2018, όπου η σύσταση ανώνυμης εταιρείας εγκρίνεται από τη διοίκηση.
• Τρίτον, αναφορικά με την μετατροπή εταιρείας σε άλλη νομική μορφή, σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του άρθρου 105 του ν. 4601/2019, ορίζεται ότι, στη μετατροπή εφαρμόζεται ανάλογα η διαδικασία ίδρυσης της νέας νομικής μορφής στην οποία μετατρέπεται η εταιρεία. Συνεπώς, εν προκειμένω, κρίνεται υποχρεωτική η έκδοση απόφασης για την μετατροπή από το αρμόδιο όργανο.
• Τονίζεται ότι, σε κάθε περίπτωση, η αρμοδιότητα του Υπουργού Ανάπτυξης επί της έκδοσης της εγκριτικής απόφασης παραμένει ως ίσχυε χωρίς καμία τροποποίηση.

Ειδικότερα επί της διαδικασίας:

• Όταν στη συγχώνευση μετέχουν μεταξύ άλλων ανώνυμες εταιρείες (ΑΕ) ή Ευρωπαϊκές Εταιρείες (SE), η Υπηρεσία του Γενικού Εμπορικού Μητρώου (ΥΓΕΜΗ), στην Περιφερειακή Ενότητα της οποίας έχει έδρα η απορροφώσα, εκδίδει και δημοσιεύει στη Διαύγεια, την εγκριτική απόφαση του Προϊσταμένου της, μετά από το σχετικό έλεγχο νομιμότητας όλων των πράξεων και διατυπώσεων που επιβάλλει ο νόμος. Αν στην έδρα της εταιρείας υπάρχουν περισσότερα από ένα αμιγή επιμελητήρια, η αρμόδια Υ.Γ.Ε.ΜΗ. ορίζεται με βάση τον κύριο κωδικό αριθμό δραστηριότητας της εταιρείας.
• Όταν στη διάσπαση υποκείμενα του μετασχηματισμού είναι μεταξύ άλλων ανώνυμες εταιρείες (ΑΕ) ή Ευρωπαϊκές Εταιρείες (SE), η ΥΓΕΜΗ, στην Περιφερειακή Ενότητα της οποίας έχουν έδρα οι επωφελούμενες εταιρείες (ανεξαρτήτως νομικής μορφής), εκδίδει και δημοσιεύει στη Διαύγεια, την εγκριτική απόφαση του Προϊσταμένου της επί της διάσπασης, μετά από το σχετικό έλεγχο νομιμότητας όλων των πράξεων και διατυπώσεων που επιβάλλει ο νόμος. Αν στην έδρα της εταιρείας υπάρχουν περισσότερα από ένα αμιγή επιμελητήρια, η αρμόδια Υ.Γ.Ε.ΜΗ. ορίζεται με βάση τον κύριο κωδικό αριθμό δραστηριότητας της εταιρείας.
• Όταν στη διάσπαση υποκείμενα του μετασχηματισμού είναι μεταξύ άλλων ανώνυμες εταιρείες (ΑΕ) ή Ευρωπαϊκές Εταιρείες (SE) και οι επωφελούμενες εταιρείες (ανεξαρτήτως νομικής μορφής), έχουν έδρα σε διαφορετικές υπηρεσίες ΓΕΜΗ, η εγκριτική απόφαση επί της διάσπασης εκδίδεται και δημοσιεύεται στη Διαύγεια από τον Υπουργό Ανάπτυξης, από την αρμόδια Διεύθυνση Εταιρειών της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης, μετά από το σχετικό έλεγχο νομιμότητας όλων των πράξεων και διατυπώσεων που επιβάλλει ο νόμος.

i. Άρθρα 112 του ν. 4601/2019:

Σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο, ως ισχύει μετά την τροποποίησή του με τον ν. 5055/2023 παρατηρητέα τα ακόλουθα:

• Στην περίπτωση μετατροπής εταιρείας οποιασδήποτε νομικής μορφής σε ανώνυμη ή Ευρωπαϊκή Εταιρεία και αντίστροφα, η ΥΓΕΜΗ, στην Περιφερειακή Ενότητα της οποίας έχει την έδρα της η υπό μετατροπή εταιρεία, εκδίδει και δημοσιεύει στη Διαύγεια, την εγκριτική απόφαση του Προϊσταμένου της επί της μετατροπής, μετά από το σχετικό έλεγχο νομιμότητας όλων των πράξεων και διατυπώσεων που επιβάλλει ο νόμος. Αν στην έδρα της εταιρείας υπάρχουν περισσότερα από ένα αμιγή επιμελητήρια, η αρμόδια Υ.Γ.Ε.ΜΗ. ορίζεται με βάση τον κύριο κωδικό αριθμό δραστηριότητας της εταιρείας.

B Σχετικά με νέες διατάξεις του ν. 5055/2023 αναφορικά με την προσθήκη νέου Κεφαλαίου ΙΒ στο Μέρος Γ’ (διασυνοριακές διασπάσεις) και Κεφαλαίου Ζ’ στο Μέρος Δ’ (διασυνοριακή μετατροπή) του ν.4601/2019:

i. Διασυνοριακές διασπάσεις

Αναφορικά με τις διαδικασίες σύστασης εταιρείας, με εισφορά της περιουσίας υποκαταστήματος οντότητας που η έδρα της βρίσκεται σε Κ-Μ της Ε.Ε., εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κεφαλαίου ΙΒ (Μέρος Γ’), επειδή η εν λόγω πράξη υπάγεται πλέον στις διασυνοριακές διασπάσεις. Οι ενδιαφερόμενες οντότητες θα πρέπει να ακολουθήσουν την διαδικασία των άρθρων 103α έως 103ιστ και να υποβάλλουν τις απαραίτητες πράξεις και στοιχεία στην αρμόδια Διεύθυνση Εταιρειών της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης.

ii. Διασυνοριακές μετατροπές

Αναφορικά με τις διαδικασίες μεταφοράς έδρας (διασυνοριακή μετατροπή όπως αναφέρεται στον νόμο) στην Ελλάδα επιχείρησης που έχει έδρα σε άλλο Κράτος Μέλος της Ε.Ε. ή το αντίστροφο, σημειώνεται ότι η εν λόγω διαδικασία διέπεται από το Κεφάλαιο Ζ’ (Μέρος Δ’) του ν.4601/19. Οι ενδιαφερόμενες οντότητες θα πρέπει να ακολουθήσουν την διαδικασία των άρθρων 139α έως 139ιζ και να υποβάλλουν τις απαραίτητες πράξεις και στοιχεία στην αρμόδια Διεύθυνση Εταιρειών της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης.

Επισημαίνεται ότι τόσο για τις διασυνοριακές διασπάσεις που πραγματοποιούνται με εισφορά υποκαταστήματος οντότητας με έδρα σε κράτος μέλος της Ε.Ε. (σημείο i) όσο και τις διασυνοριακές μετατροπές (μεταφορά έδρας- σημείο ii) ως ημερομηνία έναρξης ισχύος των νέων διατάξεων είναι η 29η Σεπτεμβρίου 2023. Διαδικασίες που δεν έχουν ολοκληρωθεί έως και την 29η Σεπτεμβρίου 2023 διαβιβάζονται στην αρμόδια Διεύθυνση Εταιρειών και οι εμπλεκόμενες οντότητες οφείλουν να εκκινήσουν την διαδικασία από την αρχή εφαρμόζοντας τις ανωτέρω διατάξεις.

Αναφορικά με τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις του ν.3777/09 οι οποίες δεν ολοκληρώθηκαν μέχρι και την έναρξη ισχύος των νέων διατάξεων του ν.5055/23 εκκινούν από την αρχή με αναφορά στις διατάξεις της Οδηγίας 2019/2121, όπως αυτές ενσωματώθηκαν στο Κεφάλαιο ΙΑ' στο Μέρος Β' του ν. 4601/2019.

«Διευκρινίσεις του e-ΕΦΚΑ για τον υπολογισμό των συντάξεων χηρείας»: Σε απάντηση των ισχυρισμών του Ενιαίου Δικτύου Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ) σχετικά με τον εσφαλμένο τρόπο υπολογισμού των συντάξεων χηρείας ενημερώνουμε τους συνταξιούχους ότι ο e- ΕΦΚΑ εφαρμόζει σε όλες τις συνταξιοδοτικές υποθέσεις λόγω θανάτου με ακρίβεια το κανονιστικό πλαίσιο που εισήγαγε ο Ν. 4387/2016 και ο Ν. 4611/2019, οι οποίοι καθιέρωσαν ενιαίους κανόνες για όλες τις περιπτώσεις μεταβίβασης συντάξεων λόγω θανάτου, ανεξαρτήτως ασφαλιστικού φορέα προέλευσης.

Η επιστολή του Δικτύου αφορά στην πραγματικότητα διψήφιο αριθμό συνταξιούχων από ειδική κατηγορία του Δημοσίου, για τους οποίους έχει εκδοθεί σχετική απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου την οποία ο e-ΕΦΚΑ θα εκτελέσει. Η απόφαση αφορά αποκλειστικά περιπτώσεις θανάτου που έλαβαν χώρα τη χρονική περίοδο μετά την έκδοση του ν. 4387/2016 και έως τον Μάιο του 2019, οπότε και ψηφίστηκε ο νόμος 4611/2019.

Από την αρθρογραφία της Εβδομάδας που πέρασε, κ. Στέφανος Κοτζαμάνης, Οικονομολόγος, Δημοσιογράφος «Στις μέρες μας οι αποταμιευτές «εκβιάζονται»…». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Κατά την περίοδο 1970-2008 το έργο των ελληνικών νοικοκυριών που επέλεγαν να αποταμιεύσουν ή να επενδύσουν ήταν αρκετά εύκολο, καθώς μιλούσαμε για μια οικονομία που σημείωνε σε βάθος χρόνου ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης της τάξεως του 3%, του 4%, ή και του 5%.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι σημαντικές αποδόσεις των επενδύσεων για το μέσο ελληνικό νοικοκυριό από τη δεκαετία του 1980 έως και πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης αποτέλεσε ένα ακόμη στοιχείο εισοδήματος και πλούτου για το μέσο συμπολίτη μας.

Παίρνοντας, λοιπόν, ως ένα μέσο χαρτοφυλάκιο που αποτελούνταν από ακίνητα εσωτερικού 70%, καταθέσεις και ομόλογα εσωτερικού 28% και τις υπόλοιπες κατηγορίες επενδύσεων (μετοχές, ασφαλιστικά προϊόντα, επενδύσεις εξωτερικού) με ένα ακόμη 2%, είχαμε:

• Τις τιμές των ακινήτων να πολλαπλασιάζονται, με αποτέλεσμα να εμπεδωθεί το σλόγκαν «ουδείς έχασε αγοράζοντας γη».
• Τα επιτόκια των ομολόγων ΕΤΒΑ στην αρχή και των Εντόκων Γραμματίων, του Ελληνικού Δημοσίου στη συνέχεια να προσφέρουν ετήσιες αποδόσεις αρκετά ανώτερες του πληθωρισμού (ενίοτε και 400 μονάδες βάσης) κάθε χρόνο. Τη δεκαετία του 1990, για παράδειγμα, ο κάτοχος ΕΓΕΔ θα μπορούσε να καρπωθεί 20% αποπληθωρισμένη απόδοση σε μια πενταετία και μάλιστα ακολουθώντας την πλέον συνηθισμένη επενδυτική τοποθέτηση της χώρας. Συχνά, μάλιστα, οι συσσωρευμένες αποδόσεις από τα κρατικά ομόλογα κατευθύνονταν και αυτές στην αγορά ακινήτων, με αποτέλεσμα την επίτευξη επιπλέον κερδών.

Ακόμη, όμως, και εκείνοι που ένοιωθαν τον κίνδυνο της υποτίμησης της δραχμής και διέθεταν μεγάλα αποταμιευτικά ποσά εύρισκαν διάφορες εναλλακτικές επιλογές εκτός Ελλάδας, μέσα από καταθέσεις σε ισχυρά ξένα νομίσματα (συνήθως σε δολάρια και μάρκα), κρατικά και εταιρικά ομόλογα του εξωτερικό, κ.λπ..».

Ένα ακόμα επίκαιρο και εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο με την υπογραφή του κ. Στέφανου Κοτζαμάνη, το οποίο μπορείτε να το διαβάσετε στο σύνολό του στον πιο πάνω σύνδεσμο.

Κ. Πέτρος Ραπανάκης, Σύμβουλος επ/σεων σε θέματα εργατικής νομοθεσίας & ανθρώπινου δυναμικού και «Το πλαίσιο της ανισομερούς κατανομής του ημερήσιου χρόνου εργασίας και η διευθέτηση του χρόνου εργασίας με τις νέες ρυθμίσεις»: Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «1. Νομοθετικό πλαίσιο που καθορίζει το ημερήσιο και εβδομαδιαίο ωράριο εργασίας πλήρους απασχόλησης

1.1. Ο καθορισμός του χρόνου κατά τη διάρκεια της εργασίμου ημέρας, εντός του οποίου ο μισθωτός οφείλει να παρέχει την εργασία του, ανήκει στο διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη, εκτός αν αυτό αντίκειται προς το νόμο ή τη σύμβαση εργασίας, κατά τα ανωτέρω οριζόμενα. Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 652 του Αστικού Κώδικα, στο διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη είναι να καθορίζει τις συνθήκες και τους όρους εργασίας, τον τόπο, το χρόνο, τον τρόπο, τη διάρθρωση της εργασίας και τις λοιπές λεπτομέρειες για την εύρυθμη λειτουργία της επιχείρησης του προς επίτευξη των σκοπών της (Άρειος Πάγος 842/1985, 99/1983).

1.2. Στην παρ.1 του άρθρου 55 του Ν.4808/19-6-2021 ορίζεται ότι: «Σε όλους ανεξαιρέτως τους κλάδους εργασίας και σε όλους τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας, η πλήρης απασχόληση καθορίζεται σε σαράντα (40) ώρες εβδομαδιαίως, οι οποίες δύνανται να κατανέμονται σε πενθήμερη ή εξαήμερη εβδομαδιαία εργασία, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή τις διαιτητικές αποφάσεις. Όταν εφαρμόζεται σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας, το πλήρες συμβατικό ωράριο εργασίας ανέρχεται ημερησίως σε οκτώ (8) ώρες, ενώ όταν εφαρμόζεται σύστημα εξαήμερης εβδομαδιαίας εργασίας, το πλήρες ωράριο εργασίας ανέρχεται σε έξι (6) ώρες και σαράντα (40) λεπτά ημερησίως. Με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, διαιτητικές αποφάσεις ή ατομικές συμβάσεις εργασίας είναι δυνατή η εφαρμογή μικρότερων ωραρίων πλήρους απασχόλησης ημερησίως και εβδομαδιαίως».

Στο πλαίσιο αυτό, οι σαράντα (40) ώρες εβδομαδιαίας εργασίας κατανέμονται σε 5 ημέρες επί εφαρμογής συστήματος πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας (40 : 5 =8 ώρες ημερησίως) ή σε 6 ημέρες επί εφαρμογής συστήματος εξαήμερης εβδομαδιαίας εργασίας (40 : 6 = 6,40 ημερησίως).

2. Ημερήσιο ωράριο λειτουργίας καταστημάτων μικρότερης διάρκειας από τις 8 ώρες ή τις 6 ώρες και 40 λεπτά και ανισομερής κατανομή του ημερήσιου χρόνου εργασίας

2.1. Δυνατότητα εφαρμογής μικρότερου ωραρίου από τα παραπάνω συμβατικά ωράρια ημερήσιας εργασίας, όπως αυτά παρατίθενται στην παρ.1 του άρθρου 55 του Ν. 4808/2021 (5 ημέρες επί 8 ώρες ημερησίως, προκειμένου για σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας, και 6 ημέρες επί 6 ώρες και 40 λεπτά ημερησίως, προκειμένου για σύστημα εξαήμερης εβδομαδιαίας εργασίας), υπάρχει μόνο εάν κατά τη διάρκεια της εβδομαδιαίας εργασίας η επιχείρηση - κατάστημα λειτουργεί κάποιες ημέρες λιγότερες ώρες (π.χ. 7 ώρες ημερησίως, επί πενθημέρου, ή 6 ώρες, επί εξαημέρου). Στην περίπτωση αυτή, είναι δυνατή η απασχόληση του εργαζομένου επί λιγότερες ώρες ημερησίως (π.χ. 7 ώρες επί πενθημέρου ή 6 ώρες επί εξαημέρου αντιστοίχως), με την προϋπόθεση ότι κατά τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος η ημερήσια απασχόληση δεν θα υπερβαίνει το νόμιμο ημερήσιο ωράριο εργασίας, που αντιστοιχεί σε 9 ώρες επί πενθημέρου ή σε 8 ώρες επί εξαημέρου. Επισημαίνεται ότι, εφόσον δεν υφίσταται υπέρβαση των 40 ωρών εβδομαδιαίας εργασίας, δεν εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις περί υπερεργασίας (Έγγραφα Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης 42815/769/26-9-2017 και 34186/564/18-8-2015).

Συμπερασματικά, αναφέρεται ότι, εξακολουθεί να είναι σε ισχύ η δυνατότητα «ανισομερούς» κατανομής του χρόνου εργασίας με τους όρους και τις προϋποθέσεις που αναφέρονται ανωτέρω. Ειδικότερα, η ανισομερής αυτή κατανομή του χρόνου εργασίας δύναται να εφαρμοσθεί μόνο όταν η επιχείρηση, εν προκειμένω εμπορικό κατάστημα, λειτουργεί έστω κάποιες ημέρες λιγότερες ώρες π.χ. 6 ώρες και 30 λεπτά επί πενθημέρου, οπότε είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί με το αιτιολογικό ότι επί πενθήμερης απασχόλησης, έστω για παράδειγμα ότι την Δευτέρα και την Τετάρτη το ωράριο λειτουργίας του είναι από 08.00 έως 14.30, δηλαδή είναι μικρότερης διάρκειας από τις 8 ώρες. Για να αποδεικνύεται το γεγονός αυτό σε τυχόν έλεγχο, θα πρέπει να είναι αναρτημένο σε εμφανές σημείο το ωράριο λειτουργίας της επιχείρησης εις τρόπον ώστε να δικαιολογείται η ανισομερής κατανομή του ωραρίου εργασίας σε εβδομαδιαία βάση (π.χ. 4 ημέρες x 8,5 ώρες και 1 ημέρα x 6 ώρες = 40 ώρες)…».

Το ομότιτλο άρθρο του κ. Πέτρου Ραπανάκη δημοσιεύθηκε στο τεύχος Δεκεμβρίου 2025 του περιοδικού Epsilon7.Το σύνολο του άρθρου, μπορείτε να το δείτε στον αρχικό σύνδεσμο.

Κα. Πελαγία Τριχάκη , Νομική Συνεργάτιδα στη Δικηγορική Εταιρεία «Καρούζος Γιάννης & Συνεργάτες» και «Whistleblowing: Τι ισχύει για την αποκάλυψη παρανομιών του εργοδότη εκ μέρους του εργαζομένου;»: Σύμφωνα με την αρθρογράφο «Με τον όρο “whistleblowing” αποδίδεται η καταγγελία (σε δημόσιες αρχές ή μέσω ανακοίνωσης «δια του τύπου») των παράνομων τακτικών του εργοδότη, εκ μέρους εργαζομένου του, για την προστασία του ίδιου ή του δημοσίου συμφέροντος (π.χ. σοβαρή μόλυνση του περιβάλλοντος, διάθεση τροφίμων επικίνδυνων για τη δημόσια υγεία, υποθέσεις διαφθοράς κ.λπ..). Συνιστά, όμως, η καταγγελία αυτή παραβίαση της υποχρέωσης εχεμύθειας του εργαζομένου προς τον εργοδότη του; Εντός ποιων ορίων είναι αυτή επιτρεπτή;

Κατ’ αρχάς, ο εργαζόμενος οφείλει να επιδεικνύει εχεμύθεια μόνο ως προς τα μυστικά της επιχείρησης για την προστασία των οποίων ο εργοδότης έχει δικαιολογημένο συμφέρον και που κρίνονται άξια προστασίας. Θα ήταν αντιφατικό, άλλωστε, ο εργοδότης να αναμένει ότι ο εργαζόμενος δεν θα καταγγείλει ή δημοσιοποιήσει παραβατικές συμπεριφορές και τακτικές αυτού, εφόσον η εργατική νομοθεσία παρέχει στον ίδιο το δικαίωμα καταγγελίας στις αρμόδιες αρχές σχετικών παραβάσεων. Επομένως, η άποψη που παλαιότερα είχε διατυπωθεί στη γερμανική έννομη τάξη ? την οποία συχνά ακολουθεί η ελληνική ? ότι η υποχρέωση εχεμύθειας καλύπτει και παράνομες συμπεριφορές του εργοδότη, είναι εσφαλμένη.

O ν. 4990/2022 που ενσωμάτωσε την Οδηγία της Ε.Ε. 2019/1937 εισάγει το πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων που καταφεύγουν σε “whistleblowing”. Έτσι, οι αναφέροντες παραβιάσεις δικαιούνται προστασίας, εφόσον, κατά τον χρόνο της αναφοράς είχαν βάσιμους λόγους να θεωρούν ότι οι πληροφορίες σχετικά με τις αναφερόμενες παραβάσεις ήταν αληθείς. Μάλιστα, τα πρόσωπα αυτά δεν μπορούν να δημοσιοποιήσουν στοιχεία αναφορικά με την παράνομη συμπεριφορά του εργοδότη, εάν δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για το δημόσιο συμφέρον ή εάν δεν έχουν προσφύγει πρώτα σε καταγγελίες εντός της επιχείρησης ή στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας (Ε.Α.Δ.), δεδομένης της ζημίας που θα προκαλέσει στη φήμη της επιχείρησης μια τέτοια δημοσιοποίηση.

Σε κάθε περίπτωση, χρειάζεται να διευκρινιστεί ότι ο ν. 4990/2022 προστατεύει τους αναφέροντες τις παραβάσεις που απαριθμούνται αποκλειστικά σε αυτόν. Έτσι, από τον εν λόγω νόμο προστατεύονται, ενδεικτικά, όσοι αναφέρουν παραβάσεις που αφορούν στην ασφάλεια των μεταφορών, στην προστασία των καταναλωτών, στο «ξέπλυμα» μαύρου χρήματος και στη μεταχείριση των ζώων η δε καταγγελία εργοδότη εκ μέρους εργαζομένου του για απλήρωτες υπερωρίες, για παράδειγμα, δεν θεωρείται “whistleblowing” και ο αναφέρων δεν προστατεύεται από αυτόν τον νόμο.

Εξάλλου, καθώς και εδώ γίνεται στάθμιση μεταξύ αφενός του συμφέροντος του εργοδότη για προστασία του κύρους της επιχείρησής του και αφετέρου της ελευθερίας έκφρασης του εργαζομένου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων το Ανθρώπου (Ε.Δ.Δ.Α.) έχει διαμορφώσει κάποια κριτήρια αναφορικά με το επιτρεπτό ή μη της δημοσιοποίησης των παράνομων συμπεριφορών του εργοδότη. Τέτοια κριτήρια είναι η τήρηση της αρχή της αναλογικότητας (το επιδιωκόμενο συμφέρον να μην μπορεί να προστατευθεί με ηπιότερα μέσα), εάν και σε ποια έκταση η κοινή γνώμη έχει εύλογο ενδιαφέρον για τα δεδομένα που δημοσιοποιούνται, τυχόν κακόπιστα κίνητρα του εργαζομένου, καθώς και η βασιμότητα των πληροφοριών.

Επισημαίνεται ότι η ελληνική νομοθεσία προσφέρει προστασία των whistleblowers από την απόλυση, καθώς και από κάθε δυσμενή μεταχείρισή τους που οφείλεται στην αναφορά αυτή. Οι αναφέροντες, μάλιστα, δεν έχουν καμία ευθύνη για την πρόσβαση στις πληροφορίες που αναφέρονται, εφόσον η πρόσβαση και επεξεργασία αυτή δεν συνιστά αυτοτελώς ποινικό αδίκημα.

Συνεπώς, η υποχρέωση πίστης απέναντι στον εργοδότη δεν αποτελεί από μόνη της επαρκή λόγο μη καταγγελίας τυχόν παρανομιών του εργοδότη εκ μέρους του εργαζόμενου. Το δικαίωμα αυτό μπορεί να ασκείται από τον εργαζόμενο και πάντως κάθε φορά σε συμμόρφωση με τις επιταγές του ν. 4999/2022? άλλως ο εργαζόμενος δεν προστατεύεται από αξιώσεις του εργοδότη για αποκατάσταση ενδεχόμενης προκληθείσας ζημίας.».

Δείτε περισσότερα στο www.dikigorosergatologos.gr

Τέλος της εργασιακής εβδομάδας και για την Εβδομάδα που έρχεται, για μία ακόμα φορά, αναμένεται να συνεχιστεί η συζήτηση σχετικά με τα κρυπτονομίσματα, μετά και από τον Ν. 5273/2026 με θέμα «Κύρωση της Πολυμερούς Συμφωνίας Αρμόδιων Αρχών για την Αυτόματη Ανταλλαγή Πληροφοριών σύμφωνα με το Πλαίσιο Αναφοράς Κρυπτοστοιχείων και εφαρμοστικές διατάξεις».

Ο πρόσφατος νόμος, θέτει σε νέα βάση την εποπτεία των συναλλαγών σε κρυπτονομίσματα, ενσωματώνοντας στην καθημερινή φορολογική πρακτική το διεθνές Πλαίσιο Αναφοράς Κρυπτοστοιχείων (CARF). Με την κύρωση της πολυμερούς συμφωνίας και τον ορισμό της ΑΑΔΕ ως αρμόδιας αρχής, η φορολογική διοίκηση αποκτά πλέον αυτόματη πρόσβαση σε δεδομένα που μέχρι πρότινος θεωρούνταν «αόρατα», επιτρέποντας την ετήσια ανταλλαγή αναλυτικών στοιχείων συναλλαγών μεταξύ των συμμετεχουσών χωρών. (OECD - Crypto-Asset Reporting Framework: 2025. Monitoring and Implementation Update).

Το νέο πλαίσιο μεταφέρει στην αγορά κρυπτοστοιχείων το ίδιο μοντέλο διαφάνειας που ισχύει για τους τραπεζικούς λογαριασμούς. Οι πάροχοι υπηρεσιών κρυπτοστοιχείων (ανταλλακτήρια, πλατφόρμες trading, custodians, ψηφιακά πορτοφόλια) θα ταυτοποιούν πελάτες, θα συλλέγουν στοιχεία φορολογικής κατοικίας και ΑΦΜ και θα τηρούν λεπτομερή αρχεία για τουλάχιστον πέντε έτη. Τα στοιχεία που θα διαβιβάζονται περιλαμβάνουν αγορές και πωλήσεις σε νόμισμα, ανταλλαγές μεταξύ ψηφιακών μονάδων, μεταφορές προς και από εξωτερικά πορτοφόλια και την αξία και το πλήθος συναλλαγών ανά έτος — με ιδιαίτερη έμφαση σε μεγάλες πληρωμές λιανικής.

Συνεπώς, η ΑΑΔΕ θα μπορεί να διενεργεί στοχευμένες διασταυρώσεις με τις φορολογικές δηλώσεις, περιορίζοντας τα κενά συμμόρφωσης και εξισώνοντας τη φορολογική μεταχείριση των crypto με παραδοσιακά επενδυτικά προϊόντα. Η ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο (MiCA, ν. 5193/2025 και το ευρωπαϊκό πλαίσιο DAC) ενισχύει το κανονιστικό υπόβαθρο και διευκολύνει την εφαρμογή του CARF στη χώρα.

Τέλος, η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί μετάβαση της αγοράς προς μεγαλύτερη διαφάνεια και συμμόρφωση. Οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών crypto οφείλουν άμεσα να αναθεωρήσουν διαδικασίες KYC/AML, reporting και αρχειοθέτησης, ενώ οι επενδυτές πρέπει να προετοιμαστούν για αυξημένο έλεγχο των δηλώσεων εισοδήματος και υπεραξιών.

Για το όμορφο διήμερο του Φλεβάρη που έρχεται, σας ευχόμαστε, ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ.