Σε συνεργασία με τον Ηλία Χατζηγεωργίου - Φοροτεχνικό, Αντιπρόεδρο Επιτροπής Λογιστών Ε.Ε.Α.
Η πρώτη γεμάτη εβδομάδα του Μαρτίου επιφύλασσε δύο μεγάλες ημέρες, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία. Χθες, Τσικνοπέμπτη, ήταν η ετήσια γιορτή όλων των καλοφαγάδων και σήμερα η ημέρα γιορτής του ωραίου φύλλου, ημέρα της γυναίκας. Χρόνια πολλά σε όλους για χθες και σε όλες τις κυρίες για σήμερα. Πάντως, ο Μάρτιος συνεχίζει να το πηγαίνει καλά, αφού μας επιφυλάσσει δύο κολλητά τριήμερα, της καθαράς Δευτέρας και της 25η Μαρτίου.
Στα δικά μας λημέρια, όμως, ο ψηφιακός «πόλεμος» συνεχίζεται και όπως φαίνεται θα συνεχίσει να μαίνεται για μεγάλο διάστημα ακόμη. Πριν ξεκινήσουμε την σημερινή μας ανάλυση, θα θέλαμε να ανοίξουμε μία μικρή, αλλά κατά την άποψη μας σημαντική παρένθεση, για να πούμε κάποιες μικρές σκέψεις που μας απασχόλησαν την εβδομάδα που μας πέρασε, σε σχέση με το εβδομαδιαίο μας ραντεβού από αυτή την στήλη. Ο σκοπός δημιουργίας της εν λόγω στήλης αρχικά ήταν φορολογικού ενημερωτικού χαρακτήρα, συμπληρωματικά στην απόλυτα εμπεριστατωμένη και άψογη φορολογική ενημέρωση που παρέχει το e-forologia.
Στο παρελθόν, οι στιγμές που είχαμε φύγει από τον συγκεκριμένο δρόμο δεν ήταν πολύ συχνές, κάτι που έχει αλλάξει άρδην την τελευταία 4ετία. Προφανώς και αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού είναι η περίοδος με τις περισσότερες αλλαγές στα χρονικά, κάθε επιπέδου τεχνικής και νομοθετικής φύσης. Είναι περίοδος που έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως περίοδος της ψηφιακής επανάστασης του δημοσίου. Δεν θα διαφωνήσουμε με τον όρο, όμως υπάρχουν και πάρα πολλά «αλλά» που τον συνοδεύουν, που μετατρέπουν την ψηφιακή επανάσταση σε ψηφιακή ταλαιπωρία και σύγχρονη γραφειοκρατία. Από την πρώτη στιγμή που αντιληφθήκαμε αυτήν τη μετάβαση είχαμε πει ότι θα είναι κάτι δύσκολο, αλλά είναι μία πολύ καλή ευκαιρία, ίσως και μοναδική στα χρονικά, να αφήσουμε πίσω μας παθογένειες του παρελθόντος, μετατρέποντας ένα κράτος πολυδαίδαλων ταλαιπωριών σε ένα σύγχρονο ψηφιακό κράτος. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής απέχουμε κατά πολύ από αυτό το σημείο, ελπίζουμε να μην το χάσουμε κοιτώντας το δάχτυλο αντί το δάσος.
Γεγονός είναι ότι, η ψηφιακή μετάβαση ήρθε αρκετά βίαια σε μία δύσκολη περίοδο, αφού συνδυάστηκε με πρωτόγνωρες καταστάσεις που ζήσαμε λόγων των υγειονομικών μέτρων για την πανδημία, οπότε δεν μπορούσε να έρθει «μαλακά». Από τότε, όμως, έχουν περάσει 4 χρόνια, αλλά οι παθογένειες του κράτους όχι μόνο παραμένουν στις ζωές μας, αλλά δυστυχώς πολλαπλασιάζονται συνεχώς με εκθετική βάση, μετατρέποντας την κατάσταση σε μία σύγχρονη Λερναία Ύδρα, που για κάθε ζήτημα που λύνεις εμφανίζονται από κάτω ουκ ολίγα άλλα θέματα που υποκαθιστούν τα κεφάλια του τέρατος της μυθολογίας μας. Δυστυχώς, δεν είμαστε οι μόνοι που έχουμε αυτήν την εικόνα, το ακριβώς αντίθετο θα λέγαμε μάλιστα, αφού σε συζητήσεις με συναδέλφους συνεχώς καταλήγουμε στο να αναρωτιόμαστε με τη γνωστή ερώτηση «τι άλλο θα δούμε θεέ μου» και άλλες παρόμοιες εκφράσεις - ερωτήσεις που κινούνται στο ίδιο νόημα. Φυσικά, αναγνωρίζουμε ότι έχουν γίνει και πολλά θετικά βήματα, τα τονίζουμε άλλωστε με κάθε τρόπο όταν γίνονται, όμως όσο αυτές οι ερωτήσεις και οι εκφράσεις παραμένουν ζωντανές και αυξητικές, δυστυχώς θα λέμε ότι η «επανάσταση» έχει πολύ δρόμο ακόμα για να φύγει από την κατάσταση «επανάσταση της γραφειοκρατικής ταλαιπωρίας». Δεν μας είναι ευχάριστο να το σχολιάζουμε, όμως μπαίνει τόσο πολύ στις ζωές μας, όχι μόνο σαν κλάδος, αλλά σαν πολίτες γενικότερα, που δεν γίνεται να μένουμε αμέτοχοι σε αυτό και φυσικά δεν είναι περιπτώσεις ακραίες και μοναδικές, αλλά τείνουν να γίνουν πλειοψηφία.
Κάπως έτσι, λοιπόν, η 29η Φεβρουαρίου 2024 μετατράπηκε σε ημέρα λήξης του δικαιώματος υγειονομικής περίθαλψης για πολλούς μη μισθωτούς ασφαλισμένους του Ε.Φ.Κ.Α., αλλά για πολλούς όχι δίκαια και σωστά. Το θέμα το είχαμε θίξει και στο άρθρο της προηγούμενης εβδομάδας, αλλά επειδή ήταν 1η Μαρτίου δεν είχαμε προλάβει να αντιληφθούμε τη διάσταση του. Στην εβδομάδα που μας πέρασε λοιπόν, μόνο σε εμάς σαν γραφείο βρέθηκαν οι εξής περιπτώσεις:
- Έγκυος κοπέλα που κινδύνευσε να γεννήσει χωρίς υγειονομική περίθαλψη. Δεν έμαθε ποτέ τον λόγο γιατί. Οφειλές στο Κ.Ε.Α.Ο. δεν είχε…. Ευτυχώς το θέμα λύθηκε με λίγη αγωνία και αφού πήγε η έγκυος ασφαλισμένη στον Ε.Φ.Κ.Α..
- Ελεύθερος επαγγελματίας με γρίπη, που έμαθε στις 2 Μαρτίου ότι είναι ανασφάλιστος και δεν μπορούσε ο γιατρός να του γράψει την αγωγή του. Σημείωση, αντιβίωση δεν μπορείς να πάρεις χωρίς συνταγή του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.. Απαγορεύεται να στην δώσει ο φαρμακοποιός. Γιατί έγινε αυτό; Χρωστούσε το υπέρογκο ποσό των 0,01 ευρώ από την εκκαθάριση του 2019, το οποίο μάλιστα δεν είχε πάει στο Κ.Ε.Α.Ο.. Φάγαμε μία ημέρα να το βρούμε και να το λύσουμε.
- Ελεύθερη επαγγελματίας, μάλιστα στον κλάδο της υγείας, που έστειλε το παιδί της σε σχολική εκδρομή χωρίς ευρωπαϊκή κάρτα υγείας, γιατί χρωστούσε στο Κ.Ε.Α.Ο. το υπέρογκο ποσό των 0,04 ευρώ. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ασφαλιστική ενημερότητα έβγαινε κανονικά. Το υπέρογκο χρέος πληρώθηκε και το ζήτημα λύθηκε, έλα όμως που η εκδρομή ήταν 2/3- 5/3. Ευτυχώς, η υπεύθυνη της εκδρομής δέχτηκε να πάει το παιδί μαζί με μία Υ/Δ των γονέων.
- Ελεύθερη επαγγελματίας, που 21 Φεβρουαρίου είχε οφειλές στο Κ.Ε.Α.Ο., το οποίο εξόφλησε ολικά την ίδια ημέρα που διάβασε το email από τον φορέα. Επιπλέον, τα τρέχοντα ήταν πληρωμένα. Υγειονομική περίθαλψη ακόμα δεν έχει, χωρίς να έχει βρει τον λόγο. Το παιδί της, όμως, είναι άρρωστο και θέλει περίθαλψη, προς το παρόν το καλύπτει με ίδια συμμετοχή.
- Ελεύθερος επαγγελματίας, που ρύθμισε ο ίδιος είναι εντάξει υγειονομικά μέχρι τις 31/3, αλλά ψάχνει να βρει άκρη γιατί δεν μπορεί να ασφαλίσει την σύζυγο του.
Σε αυτές τις ακραίες περιπτώσεις μπορούμε να προσθέσουμε και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις που ακούσαμε ή διαβάσαμε από συναδέλφους, που όλες είχαν ένα κοινό. Πολίτες του κράτους που ξαφνικά βρέθηκαν ανασφάλιστοι είτε για λόγους ποσών ευτελούς αξίας, είτε για τεχνικούς λόγους που ποτέ δεν έμαθαν. Φυσικά, τη λύση δεν τους τη βρήκε κανείς αυτοματοποιημένα, αλλά έπρεπε να κάνουν οι ίδιοι την έρευνα τους και μετά να πάνε στον Ε.Φ.Κ.Α. δια ζώσης για να τακτοποιήσουν το ζήτημα, ο οποίος δεν εξυπηρετούσε τηλεφωνικά για το εν λόγω ζήτημα. Προσοχή, δεν μιλάμε για κάτι τυχαίο… Μιλάμε για ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ, που τη ζητούν κάποιοι που πληρώνουν κανονικά στην ώρα τους ή συμμορφώθηκαν και ρύθμισαν τις όποιες οφειλές τους. Δεν μιλάμε για κάποιους «μπαταχτσήδες» που χρωστούν στο κράτος έναν σκασμό εισφορές και ζητούν παροχές. Φυσικά, η λύση δεν ήταν απλή, αφού τις περισσότερες φορές έπρεπε να μεσολαβήσει μία αρκετά χρονοβόρα επικοινωνία του υπαλλήλου του Ε.Φ.Κ.Α. με τον υπάλληλο του Κ.Ε.Α.Ο. ή με υπάλληλο άλλου τμήματος του ταμείου, ώστε να λυθεί το πρόβλημα και ο άνθρωπος να έχει υγειονομική κάλυψη. Γιατί γίνονταν αυτό; Μα για να «μιλήσουν» μεταξύ τους τα συστήματα…
Όλα αυτά στο κράτος της ψηφιακής επανάστασης… Σε κοινωνικό δίκτυο είδαμε από συνάδελφο να γράφει κάτι πολύ εύστοχο. Ότι η 1η Μαρτίου 2024 θα ανακηρυχθεί ως παγκόσμια ημέρα μη υγειονομικής κάλυψης των μη μισθωτών. Πολύ καλή παρατήρηση και για αυτό την αναφέρουμε, όμως διαβάζοντας στην εγκύκλιο 12/2024 του Ε.Φ.Κ.Α. την έκφραση σε περίπτωση ύπαρξης οφειλής, σύμφωνα με το εδάφιο β΄ της παρ.1 του άρθρου 23 του Ν.4529/2018 (ΦΕΚ Α΄56), η ασφαλιστική ικανότητα ανανεώνεται ανά μήνα, εφόσον η οφειλή έχει εξοφληθεί ή ρυθμιστεί σε δόσεις και τηρείται η εξόφληση των δόσεων, φοβόμαστε ότι κάθε μήνα θα έχουμε αντίστοιχες παγκόσμιες ημέρες.
Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν επικροτούμε αυτούς που δεν πληρώνουν τις εισφορές τους, όμως αν θες να πιέζεις ή ακόμα σωστότερα να εκβιάζεις σαν φορέας την είσπραξη των εισφορών σου, μέσω της υγειονομικής περίθαλψης, θα πρέπει να το κάνεις, αφού πρώτα έχεις λύσει τις άπειρες τεχνικές σου παθογένειες με τα συστήματα σου. Η υγειονομική περίθαλψη είναι κάτι ιερό και κανένας δεν μπορεί να συγχωρήσει την στέρηση της παροχή της για τεχνικούς λόγους. Κανένας όμως… Εδώ δεν σηκώνει το ζήτημα ούτε μία μοναδική και εξαιρετική περίπτωση, πόσο δε όταν αυτές είναι χιλιάδες.
Φυσικά, το παραπάνω δεν είναι μοναδική περίπτωση κρατικής παθογένειας, αλλά υπάρχουν άπειρες επιπλέον περιπτώσεις και στον ίδιο φορέα, αλλά και σε άλλους, εξ ου και η αναφορά στο τέρας με τα πολλά κεφάλια. Που να το πιάσεις και που να το αφήσεις. Στον Ε.Φ.Κ.Α. πάλι , που διαχειρίστρια Ι.Κ.Ε. που μπήκε στην εταιρεία το 2021 και έφυγε το 2022 δεν έχει καταφέρει ακόμα να κάνει εγγραφή και να πληρώσει εισφορές για το διάστημα υποχρέωσης, ενώ οι αιτήσεις που έχει κάνει «γράφτηκαν στο χιόνι»; Στις Δ.Ο.Υ. που υπάρχουν αιτήματα αναπάντητα για 2 και 3 χρόνια και δεν βρίσκεις άκρη ούτε δια ζώσης; Το θέμα το είχαμε θίξει στο άρθρο «Το Μητρώο θέλει στήριξη άμεσα!!!», αλλά από τότε μόνο αναγνώριση ότι έχουμε δίκιο βρίσκουμε. Στις περιπτώσεις που χάθηκαν επιστροφές γιατί παραγράφηκαν, ενώ το αίτημα στην παλαιά Δ.Ο.Υ. έμεινε σε επεξεργασία; Στις περιπτώσεις των άδικων προστίμων; Στα myData που είναι μία κατηγορία από μόνα τους; Στις προ συμπληρωμένες δηλώσεις, Φ.Π.Α. τώρα και Ε3 εν ευθέτω χρόνο, που επίσης είναι μία κατηγορία από μόνες τους; Στις άπειρες ώρες και ημέρες που έχουν χαθεί μέχρι το σύστημα να βρει την πληρωμή;
Φυσικά, τα παραπάνω ερωτήματα μπορούν να αυξηθούν εκθετικά, αφού αναφέραμε ενδεικτικά μερικές ελάχιστες περιπτώσεις, όμως είπαμε η Λερναία Ύδρα έχει πολλά κεφάλια… Άπειρα, αφού σύμφωνα με τη μυθολογία ένα έκοβαν και δύο έβγαιναν στην θέση του κομμένου. Στη μυθολογία η λύση δόθηκε, το θέμα είναι τι γίνεται σήμερα… Πώς και πού θα βρούμε την άκρη, που το ένα «κεφάλι» κρύβει καμιά δεκαριά από κάτω;
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους…