Καλημέρα,

Νομικό πρόσωπο με έδρα την Ελλάδα, χωρίς υποκατάστημα σε άλλη χώρα, που λαμβάνει παροχές από Google (Google Ads), Facebook κ.λ.π., είναι υπόχρεο σε παρακράτηση φόρου δικαιωμάτων;

Συγκεκριμένα οι αμοιβές αυτές αφορούν τις κλασικές αμοιβές στην google, facebook κ.λ.π. που λίγο ως πολύ, σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις στην χώρα μας έχουν. Επειδή οι πάροχοι αυτοί σου δίνουν πρόσβαση σε κάποια πλατφόρμα με σκοπό να διαχειρίζεσαι τις προβολές σου, προωθήσεις κ.λ.π., αρκετοί το θεωρούν δικαίωμα χρήσης. Είναι σωστή αυτή η ερμηνεία ή μπορούν να χαρακτηριστούν σαν παροχή – διαφήμιση συμμεριζόμενοι πάντα τα συμφωνητικά και τους αντίστοιχους όρους (συνημμένα: «google_όροι» και «facebook») ;

Συγκεκριμένα το ερώτημα χωρίζεται σε:

α) Χαρακτηρίζονται οι αμοιβές αυτές δικαιώματα; ( Η διαδικασία και η συγκεκριμένη παροχή θεωρώ ότι είναι γνωστή σε αρκετές εταιρείες, με τον τρόπο που ο κάθε διαφημιζόμενος προωθεί τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες του μέσω των πλατφόρμων αυτών ).

β) αν χαρακτηρίζονται δικαιώματα και η εταιρεία υποχρεούται να παρακρατήσει τον φόρο δικαιωμάτων, οι πάροχοι δεν το δέχονται και απαιτούν όλο το ποσό του παραστατικού και αν δεν εξοφληθεί πλήρως διακόπτει την συνεργασία. Πως αντιμετωπίζεται η συγκεκριμένη περίπτωση; Υπάρχει κάποια διάταξη για αυτό; Η πρακτική που συνηθίζεται, για να είναι καλυμμένες οι εταιρείες σε τυχόν έλεγχο από την φορολογική διοίκηση, είναι να γίνεται υπολογισμός του φόρου και να αποδίδεται επιπλέον του αντίτιμου του τιμολογίου, με αποτέλεσμα ο φόρος να γίνεται επιρριπτόμενος και όχι παρακρατούμενος! Είναι ορθή αυτή η διαδικασία (πρακτικά) και αν ναι, ο φόρος αυτός εμπίπτει σε κάποια διάταξη του αρ. 23 του 4172/13 έτσι ώστε να κριθεί μη εκπεστέος; Αν κρίνεται μη εκπτεστέος, που στηρίζεται(;), καθώς σαν πρακτική δεν έχει κανένα νομοθετημένο χαρακτηριστικό ‘’φόρου’’, απλώς δημιουργείται και αποδίδεται από την ίδια την επιχείρηση για σκοπούς 1) συνέχισης των υπηρεσιών από τον πάροχο και 2) απόδοσης ενός ποσού στο κράτος για κάλυψη τυχόν μελλοντικού ελέγχου και την αποφυγή προστίμου. Δηλαδή ο επιρριπτόμενος φόρος αυτός δεν δημιουργείται μέσω του μηχανισμού διαμόρφωσης αξίας όπως ο ΦΠΑ,ΕΦΚ κτλ έτσι ώστε να υπάρχει κάποια σχετιζόμενη μετακύλιση και έκπτωση αλλά βαρύνει εξολοκλήρου την Ελληνική επιχείρηση καθώς η μη απόδοση του αποτελεί φορολογική παράβαση.

γ) Για την πρακτική του ανωτέρω ερωτήματος, η Ελληνική εταιρεία για να εφαρμόσει τις διατάξεις της ΣΑΔΦ μεταξύ Ελλάδας-Ιρλανδίας και να υπολογίσει 5% φόρο δικαιωμάτων και όχι 20%, πρέπει να ζητήσει την συνημμένη «Αίτηση1» συμπληρωμένη από τον πάροχο ή την «Αίτηση2»; Βασικά αν σας είναι εύκολο την διαδικασία απλά και πρακτικά. Η αίτηση πρέπει να έχει ληφθεί από τον πάροχο μέσα στο κλειόμενο έτος ή μέχρι την υποβολή της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος;

δ) Η Ελληνική εταιρεία μπορεί να επικαλεστεί ότι η Ιρλανδική εταιρεία διαθέτει υποκατάστημα στην Ελλάδα (Γραφεία στην Αθήνα) και να τύχει απαλλαγής της παρακράτησης του φόρου δικαιωμάτων βάση των διατάξεων της παρ. 5 αρ. 62 του Ν.4172/13;

Παρακαλώ για την απάντηση όσο γίνεται σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα, συμμεριζόμενος πάντα τον φόρτο εργασία σας και όσο γίνεται ποιο πρακτικά με απλή αναφορά των διατάξεων χωρίς την παράθεση τους.

Ευχαριστώ!