Το νομοσχέδιο του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας γίνεται νόμος του κράτους, θεσμοθετώντας 4 παρεμβάσεις για τα άτομα με αναπηρία και 4 παρεμβάσεις για τη στέγαση. Η ψήφισή του σηματοδοτεί την αλλαγή κατεύθυνσης στην κοινωνική πολιτική: από την παθητική στήριξη και το επίδομα ως βασική απάντηση, σε πολιτικές που δίνουν αυτονομία, πρόσβαση, κατοικία και πραγματικές επιλογές στην καθημερινότητα των πολιτών.
Στο πεδίο της αναπηρίας, οι παρεμβάσεις αφορούν τον Προσωπικό Βοηθό, την Πρώιμη Παιδική Παρέμβαση, την αναπηρία όρασης και την προσβασιμότητα ως εργαλείο αυτονομίας στο σπίτι και στον χώρο εργασίας. Στη στέγαση, οι ρυθμίσεις αφορούν την αξιοποίηση ανενεργών στρατοπέδων για κοινωνική κατοικία, τις ταχύτερες αλλαγές χρήσης γης και κτιρίων, τη διεύρυνση του Προγράμματος Δημογραφικής Ανάπτυξης και την απαλλαγή από τον φόρο μισθωμάτων για ακίνητα που διατίθενται σε Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης ή για κοινωνική κατοικία.
Η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, δήλωσε:
«Η κοινωνική πολιτική δεν είναι διαχείριση της ευαλωτότητας. Είναι δημιουργία προϋποθέσεων αυτονομίας. Με το νομοσχέδιο που γίνεται νόμος του κράτους, θεσμοθετούμε πολιτικές που δίνουν στον πολίτη περισσότερες δυνατότητες στην καθημερινότητά του. Ενισχύουμε τον Προσωπικό Βοηθό και αυξάνουμε τα ηλικιακά όρια, παρέχοντας στήριξη σε περισσότερους συμπολίτες μας. Η Πρώιμη Παιδική Παρέμβαση γίνεται μόνιμη πολιτική για 2.000 οικογένειες. Δημιουργούμε περισσότερους εκπαιδευτές κινητικότητας για τα άτομα με αναπηρία όρασης. Κάνουμε την προσβασιμότητα εργαλείο αυτονομίας στο σπίτι και στον χώρο εργασίας. Και στη στέγαση, δημιουργούμε 2.000 κοινωνικές κατοικίες, αξιοποιώντας ανενεργά στρατόπεδα, επιταχύνουμε τις αλλαγές χρήσης, διευρύνουμε το Πρόγραμμα Δημογραφικής Ανάπτυξης και δίνουμε φορολογικά κίνητρα για κοινωνική κατοικία και Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης. Από την Πολιτεία που αποζημιώνει την ανάγκη, περνάμε στην Πολιτεία που δίνει δυνατότητες, στήριξη και επιλογές. Λιγότερα εμπόδια, περισσότερες δυνατότητες: αυτό κάνουμε νόμο του κράτους».
Τα στοιχεία απαντούν στην κριτική περί μείωσης των κοινωνικών δαπανών. Από το 2019 έως το 2026, τα αναπηρικά επιδόματα αυξάνονται κατά 67%, από 740 εκατ. ευρώ σε 1,25 δισ. ευρώ. Τα τροφεία κλειστών δομών τριπλασιάζονται, από 50 εκατ. ευρώ σε 150 εκατ. ευρώ, ενώ οι δαπάνες για τα ΚΔΑΠ ΑμεΑ επίσης τριπλασιάζονται, από 22 εκατ. ευρώ σε 65 εκατ. ευρώ.
Η αλλαγή κατεύθυνσης συνοδεύεται από σταθερή δημόσια χρηματοδότηση: 50 εκατ. ευρώ ετησίως για τον Προσωπικό Βοηθό, 15 εκατ. ευρώ ετησίως για την Πρώιμη Παιδική Παρέμβαση, 10 εκατ. ευρώ ετησίως για την προσβασιμότητα και 10 εκατ. ευρώ ετησίως για τις Μονάδες Ημιαυτόνομης Διαβίωσης.
Με τον Προσωπικό Βοηθό εξασφαλίζεται συνέχεια για όσους ήδη λαμβάνουν προσωπική βοήθεια και επεκτείνεται η εφαρμογή του προγράμματος σε όλη τη χώρα. Το ηλικιακό όριο αυξάνεται από τα 65 στα 67 έτη, ενώ σε ειδικές περιπτώσεις προβλέπεται δυνατότητα συμμετοχής έως τα 75 έτη. Ειδικά για ορεινούς και νησιωτικούς δήμους έως 5.000 κατοίκους, δίνεται η δυνατότητα, υπό προϋποθέσεις, να γίνουν προσωπικοί βοηθοί και συγγενείς α΄ και β΄ βαθμού.
Η Πρώιμη Παιδική Παρέμβαση γίνεται μόνιμη πολιτική για 2.000 οικογένειες με παιδιά έως 6 ετών με αναπηρία, αναπτυξιακές δυσκολίες ή αυξημένη πιθανότητα εμφάνισής τους. Η στήριξη ξεκινά στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, με διεπιστημονικές ομάδες, εξατομικευμένο σχέδιο παρέμβασης και ενεργό συμμετοχή της οικογένειας.
Για τα άτομα με αναπηρία όρασης, δημιουργείται δωρεάν πρόγραμμα επιμόρφωσης εκπαιδευτών κινητικότητας, με φορέα υλοποίησης το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών. Σήμερα, για περίπου 17.000 άτομα με τυφλότητα υπάρχουν μόλις 9 εκπαιδευτές. Με τη νέα παρέμβαση, περισσότεροι πολίτες αποκτούν υποστήριξη για ασφαλή μετακίνηση και ανεξάρτητη διαβίωση.
Στην προσβασιμότητα, θεσπίζεται πρόγραμμα επιχορήγησης παρεμβάσεων, ώστε οι συμπολίτες μας με αναπηρία να μπορούν να κάνουν προσβάσιμο το σπίτι και τον χώρο εργασίας τους. Η παρέμβαση λειτουργεί ως εργαλείο αυτονομίας, γιατί μειώνει τα εμπόδια στην καθημερινή ζωή και ενισχύει την ανεξάρτητη διαβίωση.
Στο στεγαστικό σκέλος, οι 2.000 κοινωνικές κατοικίες σε ανενεργά στρατόπεδα αυξάνουν το διαθέσιμο στεγαστικό απόθεμα. Παράλληλα, οι ταχύτερες διαδικασίες αλλαγής χρήσης γης και κτιρίων δίνουν τη δυνατότητα, σε περιοχές όπου επιτρεπόταν βιοτεχνική λειτουργία, να εκδίδεται πιο γρήγορα άδεια για κατοικία, με ρητή απαγόρευση διάθεσης σε βραχυχρόνια μίσθωση.
Το Πρόγραμμα Δημογραφικής Ανάπτυξης διευρύνεται, με επέκταση σε τουλάχιστον 8 νέες Περιφερειακές Ενότητες, και αποκτά πιο ευέλικτα χαρακτηριστικά, ώστε να διευκολύνει τη μετεγκατάσταση. Μεταξύ άλλων, καταργείται η υποχρέωση ύπαρξης σχέσης εργασίας πριν από τη μετακίνηση, ώστε περισσότεροι πολίτες και οικογένειες να μπορούν να αξιοποιήσουν το πρόγραμμα.
Το νομοσχέδιο προβλέπει, επίσης, απαλλαγή από τον φόρο μισθωμάτων για όσους διαθέτουν την περιουσία τους για Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης ή για κοινωνική κατοικία. Με αυτόν τον τρόπο, δίνεται φορολογικό κίνητρο για κοινωνική χρήση ακινήτων και ενισχύονται δύο κρίσιμες ανάγκες: η ανεξάρτητη διαβίωση των ατόμων με αναπηρία και η πρόσβαση περισσότερων πολιτών σε προσιτή κατοικία.
Δείτε αναλυτικά σε μορφή ερωτήσεων – απαντήσεων όλα όσα αλλάζουν σε Στέγαση και Αναπηρία πατώντας ΕΔΩ.