Καρδιά καλοκαιριού και η Α.Α.Δ.Ε. έχει στρέψει όλη τη δυναμική της στην αποκάλυψη της πιθανής φοροδιαφυγής στον κλάδο των τουριστικών υπηρεσιών αναλύοντας υποκλάδους (π.χ. εστίαση, διαμονή, διασκέδαση, μεταφορές, κ.λπ.) και εστιάζοντας τα δομικά στοιχεία του κάθε ενός από αυτούς, που είναι δόκιμα εξειδικευμένων ελέγχων.
Στην προσέγγιση αυτή της Ανεξάρτητης Αρχής (Α.Α.Δ.Ε.), η εξέλιξη του θεσμού του πελατολογίου στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο οικοσύστημα του αυτοκινήτου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της μετάβασης της ελληνικής φορολογικής διοίκησης από το παραδοσιακό σύστημα τήρησης βιβλίων σε ένα ολοκληρωμένο ψηφιακό περιβάλλον φορολογικής συμμόρφωσης. Η μετάβαση αυτή δεν συνιστά απλή τεχνολογική αναβάθμιση, αλλά ουσιώδη μεταβολή της ελεγκτικής φιλοσοφίας, καθώς μετατοπίζει το επίκεντρο από τον εκ των υστέρων έλεγχο στην προληπτική και σε πραγματικό χρόνο παρακολούθηση των συναλλαγών.
Η αφετηρία της θεσμικής αυτής διαδρομής εντοπίζεται στο άρθρο 10 του Π.Δ.186/1992 (Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων), με το οποίο θεσπίστηκε η υποχρέωση τήρησης πρόσθετων βιβλίων για συγκεκριμένες κατηγορίες επιχειρήσεων αυξημένου φορολογικού κινδύνου. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν συνεργεία επισκευής αυτοκινήτων, επιχειρήσεις ενοικίασης αυτοκινήτων, χώροι στάθμευσης και λοιπές συναφείς δραστηριότητες, οι οποίες όφειλαν να καταγράφουν την είσοδο, την έξοδο και τα στοιχεία των πελατών τους. Το πρόσθετο βιβλίο πελατών λειτουργούσε ως ανεξάρτητη πηγή ελεγκτικής πληροφόρησης, επιτρέποντας στη φορολογική αρχή να αντιπαραβάλλει την πραγματική επιχειρηματική δραστηριότητα με τα εκδιδόμενα φορολογικά στοιχεία. Ωστόσο, το σύστημα αυτό παρουσίαζε σημαντικές αδυναμίες, καθώς στηριζόταν σε χειρόγραφες ή αποσπασματικά μηχανογραφημένες εγγραφές, η αξιοπιστία των οποίων εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από τον χρόνο και την ποιότητα του επιτόπιου φορολογικού ελέγχου.
Η εισαγωγή των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων (Ν.4308/2014), σε συνδυασμό με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν.4174/2013) και ήδη σήμερα Ν.5104/2024, σηματοδότησε την εγκατάλειψη της λογικής των πρόσθετων βιβλίων και την υιοθέτηση ενός συστήματος ηλεκτρονικής τεκμηρίωσης των συναλλαγών. Η ψηφιακή μεταρρύθμιση ολοκληρώθηκε σταδιακά με την ανάπτυξη της πλατφόρμας myDATA και, στη συνέχεια, με την εφαρμογή του Ψηφιακού Πελατολογίου, το οποίο αποτελεί πλέον εργαλείο διαρκούς συλλογής και αξιοποίησης δεδομένων από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Το Ψηφιακό Πελατολόγιο διαφοροποιείται ουσιωδώς από το ιστορικό πρόσθετο βιβλίο του άρθρου 10 του Κ.Β.Σ.. Ενώ το τελευταίο λειτουργούσε ως αποδεικτικό μέσο μετά την ολοκλήρωση της συναλλαγής, το νέο πληροφοριακό σύστημα καταγράφει σε πραγματικό χρόνο την παρουσία του πελάτη και διασυνδέεται αυτομάτως με τα δεδομένα των ηλεκτρονικών βιβλίων myDATA, των φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών, των ηλεκτρονικών τιμολογίων, των στοιχείων πληρωμών και, όπου απαιτείται, της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας. Η πολυεπίπεδη αυτή διασταύρωση δημιουργεί ένα δυναμικό σύστημα ανάλυσης κινδύνου, στο οποίο κάθε ασυμφωνία μεταξύ πελατειακής κίνησης, εκδοθέντων παραστατικών, δηλωθέντος κύκλου εργασιών και απασχολούμενου προσωπικού αποτελεί αυτομάτως ένδειξη προς περαιτέρω φορολογικό ή ακόμη και εργατικό έλεγχο.
Η αποτελεσματικότητα του νέου συστήματος αποτυπώνεται ήδη στα αποτελέσματα των ελέγχων της Α.Α.Δ.Ε.. Το 2025 πραγματοποιήθηκαν 949 στοχευμένοι έλεγχοι βάσει των στοιχείων του Ψηφιακού Πελατολογίου, με ποσοστό παραβατικότητας 53,2%, ενώ καταγράφηκαν 5.882 παραβάσεις, μεταξύ των οποίων μη έκδοση ή ανακριβής έκδοση φορολογικών στοιχείων και μη διαβίβαση αποδείξεων. Κατά το επόμενο διάστημα οι έλεγχοι αυξήθηκαν σε 1.145, με το ποσοστό παραβατικότητας να ανέρχεται στο 60,5%, ενώ διαπιστώθηκαν συνολικά 6.292 παραβάσεις στους κλάδους της επισκευής, της εμπορίας, της ενοικίασης αυτοκινήτων και των μεταφορών. Τα επιβληθέντα διοικητικά πρόστιμα ανήλθαν σε περίπου 500.000 ευρώ, ενώ σε δώδεκα επιχειρήσεις επιβλήθηκε αναστολή λειτουργίας για δύο ημέρες, γεγονός που αποδεικνύει ότι η ηλεκτρονική ανάλυση δεδομένων οδηγεί πλέον σε ιδιαίτερα στοχευμένες ελεγκτικές παρεμβάσεις. Οι κυρώσεις δεν περιορίζονται αποκλειστικά στη μη έκδοση φορολογικών στοιχείων. Η μη καταχώριση ή η εκπρόθεσμη καταχώριση πελατών στο Ψηφιακό Πελατολόγιο αντιμετωπίζεται ως παράβαση πληροφοριακού χαρακτήρα, ενώ η μη έκδοση ή η μη διαβίβαση φορολογικών παραστατικών επισύρει τις διοικητικές κυρώσεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και των ειδικότερων κανονιστικών πράξεων της Α.Α.Δ.Ε.. Σε περιπτώσεις υποτροπής ή σοβαρής παραβατικότητας δύναται να επιβληθεί προσωρινή αναστολή λειτουργίας της επιχείρησης, ιδίως όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται για τη μη έκδοση σημαντικού αριθμού φορολογικών στοιχείων.
Το Ψηφιακό Πελατολόγιο δεν αποτελεί απλώς τη σύγχρονη ψηφιακή εκδοχή του πρόσθετου βιβλίου πελατών του άρθρου 10 του Π.Δ.186/1992. Συνιστά έναν ολοκληρωμένο μηχανισμό ψηφιακής διακυβέρνησης, ο οποίος, μέσω της διαλειτουργικότητας των πληροφοριακών συστημάτων και της αξιοποίησης τεχνικών ανάλυσης κινδύνου, μετασχηματίζει ριζικά τόσο τη διαδικασία εντοπισμού της φοροδιαφυγής, όσο και την αποτελεσματικότητα της φορολογικής συμμόρφωσης στους κλάδους του αυτοκινήτου, αναδεικνύοντας το ψηφιακό ίχνος της συναλλαγής σε πρωτεύον αποδεικτικό μέσο του σύγχρονου φορολογικού δικαίου.
Από την ειδησεογραφία της Εβδομάδας που πέρασε «Χορήγηση άδειας Ορκωτού Ελεγκτή Λογιστή, ελεγκτικής εταιρείας και ατομικής ελεγκτικής επιχείρησης»: Με την Κανονιστική Πράξη 001/2026 καθαρίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας Ορκωτού Ελεγκτή Λογιστή, ελεγκτικής εταιρείας, ατομικής ελεγκτικής επιχείρησης και για τη διασφάλιση της υποβολής των εκθέσεων βιωσιμότητας…
Τελικές διατάξεις
1. Η απόφαση αυτή ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
2. Από την έναρξη ισχύος της παρούσας, η υπ’ αρ. 003/2017 κανονιστική πράξη «Όροι και προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας Ορκωτού Ελεγκτή Λογιστή και ελεγκτικής εταιρείας» (Β’ 2593), παύει να ισχύει.
3. Στην παρούσα απόφαση επισυνάπτονται Παραρτήματα, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της.
Δείτε αναλυτικά τη νέα Πράξη εδώ.
«Έως και 31/12/2026 η απαλλαγή από τη χρήση ΦΗΜ για αυτόματα μηχανήματα – πωλητές»: Με την απόφαση Α.1134/2026 τροποποιείται η ΠΟΛ.1002/31.12.2014 απόφαση της Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων (Γ.Γ.Δ.Ε.) «Κατηγορίες οντοτήτων που απαλλάσσονται από τη χρησιμοποίηση φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών. Αναγραφή πρόσθετων στοιχείων στα εκδιδόμενα στοιχεία λιανικής πώλησης ορισμένων κατηγοριών υπηρεσιών ή αγαθών. Δήλωση διακοπής λειτουργίας φορολογικού ηλεκτρονικού μηχανισμού λόγω τεχνικού προβλήματος», ως ακολούθως:
1. Η περ. ζ) της παρ. 4 του άρθρου 1 αντικαθίστανται ως εξής:
«ζ) Οι αποδείξεις λιανικών συναλλαγών που εκδίδονται για συναλλαγές που αφορούν σε πωλήσεις αγαθών ή παροχή υπηρεσιών από αυτόματα μηχανήματα - πωλητές, (π.χ. αυτόματοι πωλητές αναψυκτικών, τροφίμων, πλυσίματος αυτοκινήτων, ρούχων κ.λπ.) έως και την 31/12/2026. Από τις παραπάνω περιπτώσεις, εξαιρούνται οι συναλλαγές που διενεργούνται μέσω αυτόματων μηχανημάτων πώλησης υγρών καυσίμων.».
2. Η απόφαση αυτή ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
«Ψηφιακά πλέον η διαχείριση ναυλοσυμφώνων». Σε ένα σύγχρονο, αυτοματοποιημένο και πλήρως διαφανές πλαίσιο έχει εισέλθει η διαχείριση των ναυλοσυμφώνων για 6.800 επαγγελματικά πλοία αναψυχής μέσω της εφαρμογής e-Ναυλοσύμφωνο.
Με εγκύκλιο του Διοικητή της ΑΑΔΕ, Γιώργου Πιτσιλή (Ε. 2033/2026), παρέχονται αναλυτικές οδηγίες προς τις διαχειρίστριες εταιρείες σχετικά με τα ναυλοσύμφωνα επαγγελματικών πλοίων αναψυχής.
Ειδικότερα, κατά την υποβολή των Τελωνειακών Παραστατικών (ΕΔΕ Εξαγωγής ή ΔΕΦΚ), πρέπει να δηλώνεται ανά περίπτωση ο μοναδικός αριθμός εγγραφής, όπως έχει αποδοθεί από την εφαρμογή e-Ναυλοσύμφωνο, στους τετραψήφιους κωδικούς:
- 1115: για την εκτέλεση σύμβασης ολικής ναύλωσης.
- 1116: για μεμονωμένες κινήσεις επαγγελματικού πλοίου αναψυχής κενού επιβατών.
Η νέα ψηφιακή διαδικασία απλοποιεί σημαντικά τις συναλλαγές των επιχειρήσεων με τις τελωνειακές υπηρεσίες και ενισχύει την αποτελεσματικότητα των ελέγχων, καθώς:
- καταργείται η υποχρέωση συνυποβολής έγχαρτου ναυλοσυμφώνου και της κατάστασης επιβατών,
- αντλούνται αυτόματα τα στοιχεία των ναυλοσυμφώνων από την εφαρμογή μέσω του μοναδικού αριθμού καταχώρισης,
- διασφαλίζεται η άμεση πρόσβαση των τελωνειακών υπηρεσιών σε όλα τα κρίσιμα στοιχεία (πλοίο, διαδρομές, συμβαλλόμενα μέρη, κατάσταση επιβαινόντων κ.λπ.),
- αξιοποιούνται σύγχρονα εργαλεία αναζήτησης και διασταύρωσης δεδομένων.
Με την πλήρη ψηφιοποίηση της διαδικασίας, διευκολύνεται η ταχύτερη διεκπεραίωση των τελωνειακών διαδικασιών ενισχύοντας τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα των ελέγχων προς όφελος τόσο της επιχειρηματικότητας όσο και της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς.
«Κατατέθηκε στη Βουλή το νέο νομοσχέδιο για την τεχνητή νοημοσύνη»: Κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, με τίτλο «Μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1689 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2024 (Κανονισμός για την τεχνητή νοημοσύνη) - Τροποποίηση του ν. 4961/2022 (Α' 146) και άλλες διατάξεις».
Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση:
Μέρος Α’: Με τις αξιολογούμενες ρυθμίσεις του παρόντος Μέρους επιδιώκεται η λήψη μέτρων εσωτερικού δικαίου για την πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1689 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2024 και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 300/2008, (ΕΕ) αριθ. 167/2013, (ΕΕ) αριθ. 168/2013, (ΕΕ) 2018/858, (ΕΕ) 2018/1139 και (ΕΕ) 2019/2144 και των οδηγιών 2014/90/ΕΕ, (ΕΕ) 2016/797 και (ΕΕ) 2020/1828 (κανονισμός για την τεχνητή νοημοσύνη, εφεξής: «Κανονισμός για την ΤΝ») (L της 12.7.2024). Ο Κανονισμός για την ΤΝ θέτει ένα ενιαίο νομικό πλαίσιο για την ανάπτυξη, τη διάθεση στην αγορά, τη θέση σε λειτουργία και τη χρήση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης («συστήματα ΤΝ») εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής: «Ε.Ε.»).
Ο Κανονισμός για την ΤΝ είναι εναρμονισμένος με τις αξίες της Ε.Ε. και έχει ως στόχο την υιοθέτηση ανθρωποκεντρικής και αξιόπιστης ΤΝ, με παράλληλη εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας, της ασφάλειας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, προκειμένου να διασφαλισθεί η προστασία από τις επιβλαβείς επιπτώσεις των συστημάτων ΤΝ στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να στηριχθεί η καινοτομία. Στο πλαίσιο αυτό, ο Κανονισμός για την ΤΝ ακολουθεί μια προσέγγιση βάσει κινδύνου (risk - based approach), διακρίνοντας μεταξύ συστημάτων ΤΝ μη αποδεκτού, υψηλού, περιορισμένου και ελάχιστου κινδύνου. Με βάση τα νέα δεδομένα που εισάγει ο Κανονισμός για την ΤΝ, καθίσταται απαραίτητη η προσαρμογή της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας, η οποία επιτυγχάνεται με τις αξιολογούμενες ρυθμίσεις μέσω:
α) του ορισμού της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) ως κεντρικής αρχής εποπτείας της αγοράς και ως ενιαίου εθνικού σημείου επαφής για τους σκοπούς του Κανονισμού για την ΤΝ, καθώς και του ορισμού της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) ως κοινοποιούσας αρχής, σύμφωνα με το άρθρο 28 του Κανονισμού για την ΤΝ,
β) της ρύθμισης των επιμέρους αρμοδιοτήτων των αρχών εποπτείας της αγοράς, των τομεακών αρχών εποπτείας της αγοράς και του μεταξύ τους πλαισίου συνεργασίας και συντονισμού, με σκοπό την αποφυγή επικαλύψεων και τη διασφάλιση ενιαίας εφαρμογής του Κανονισμού για την ΤΝ,
γ) της σύστασης Κέντρου συντονισμού και τεχνογνωσίας για την ΤΝ στην ΕΕΤΤ, με σκοπό την υποστήριξη των αρμόδιων αρχών εποπτείας της αγοράς και της ΑΠΔΠΧ, την παροχή κατευθυντήριων γραμμών εκπαίδευσης και κατάρτισης, τη διευκόλυνση της κατάρτισης κωδίκων δεοντολογίας και την προώθηση της καινοτομίας,
δ) της θέσπισης ρυθμιστικού δοκιμαστηρίου ΤΝ (AI regulatory sandbox), κατ’ εφαρμογή των άρθρων 57 έως 59 του Κανονισμού για την ΤΝ, για τη δοκιμή συστημάτων ΤΝ σε ελεγχόμενο περιβάλλον και την προώθηση της υπεύθυνης καινοτομίας, με ιδιαίτερη μέριμνα για τις μικρομεσαίες και τις νεοφυείς επιχειρήσεις,
ε) της σύστασης ενιαίου συστήματος υποβολής και διαχείρισης καταγγελιών στην ΑΠΔΠΧ, σύμφωνα με το άρθρο 85 του Κανονισμού για την ΤΝ, για παραβάσεις του Κανονισμού για την ΤΝ ή του παρόντος σχεδίου νόμου,
στ) της σύστασης ενιαίου Μητρώου συστημάτων ΤΝ δημοσίου τομέα στην Ειδική Γραμματεία Τεχνητής Νοημοσύνης και Διακυβέρνησης Δεδομένων (ΕΓΤΝΔΔ) του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, με σκοπό την καταγραφή και την κατάλληλη εποπτεία των συστημάτων ΤΝ που χρησιμοποιούν οι φορείς του δημοσίου τομέα,
ζ) της λειτουργίας του Παρατηρητηρίου Τεχνητής Νοημοσύνης στην ΕΓΤΝΔΔ, το οποίο δύναται να αξιοποιεί τα στοιχεία του Μητρώου του άρθρου 21 του παρόντος σχεδίου νόμου, για την παρακολούθηση της εφαρμογής της Εθνικής Στρατηγικής για την ΤΝ και για τον καθορισμό προτεραιοτήτων και την ανάδειξη ευκαιριών ανάπτυξης και καινοτομίας σχετικά με τις δραστηριότητες ΤΝ στη χώρα,
η) του καθορισμού της διαδικασίας επιβολής αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών διοικητικών κυρώσεων από τις αρμόδιες αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 99 του Κανονισμού για την ΤΝ,
θ) της ρύθμισης ζητημάτων έννομης προστασίας κατά των αποφάσεων που εκδίδονται από τις αρμόδιες αρχές κατ’ εφαρμογή του Κανονισμού για την ΤΝ και του παρόντος σχεδίου νόμου καθώς και
ι) της διασφάλισης της διαφάνειας ως προς περιεχόμενο βαθυπαραποίησης (deepfakes).
Μέρος Β’: Με τις αξιολογούμενες ρυθμίσεις του παρόντος Μέρους αντιμετωπίζονται ζητήματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης (Κεφάλαια Α’, Β’, Γ’ και Ε’) και του Υπουργείου Εσωτερικών (Κεφάλαιο Δ’). Ειδικότερα:
α) με το Κεφάλαιο Α’ εισάγονται ρυθμίσεις για το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ελληνικό Κτηματολόγιο»,
β) με το Κεφάλαιο Β’ εισάγονται ρυθμίσεις αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης,
γ) με το Κεφάλαιο Γ’ εισάγονται ρυθμίσεις για εποπτευόμενους από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης φορείς και, συγκεκριμένα, για την ανώνυμη εταιρεία «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Υγείας και Κοινωνικής Ασφάλισης Μονοπρόσωπη Ανώνυμη Εταιρεία» (Η.Δ.Υ.Κ.Α. Μ.Α.Ε.) και το «Ελληνικό Εργοστάσιο Τεχνητής Νοημοσύνης Ανώνυμη Εταιρεία (ΑΕ)»,
δ) με το Κεφάλαιο Δ’ εισάγονται ρυθμίσεις σχετικές με την ψηφιοποίηση της διαδικασίας καταχώρισης των ληξιαρχικών γεγονότων,
ε) με το Κεφάλαιο Ε’ εισάγονται ρυθμίσεις, που αφορούν ιδίως στην ανάπτυξη ψηφιακών υποδομών προσβασιμότητας για Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ) και στην υλοποίηση της εφαρμογής της ψηφιακής κάρτας εργασίας στο Δημόσιο, και
στ) με το Κεφάλαιο ΣΤ’ τίθενται οι τελικές και οι καταργούμενες διατάξεις του Μέρους Β’.
Με το Μέρος Γ’ τίθεται η έναρξη ισχύος του προτεινόμενου σχεδίου νόμου.
«Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ ο νέος Ν.5316/2026 για την ισότητα αμοιβών ανδρών και γυναικών»: Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ ο νέος Ν.5316/2026, με τίτλο «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις - Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970 - Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις».
Δείτε αναλυτικά τον νέο νόμο εδώ.
«ΟΕΕ: Αναγκαία η ολιγοήμερη παράταση της προθεσμίας υποβολής των φορολογικών δηλώσεων»: Τη χορήγησης ολιγοήμερης παράτασης της καταληκτικής προθεσμίας της 15ης Ιουλίου για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων ζητά, με επιστολή του προς την ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών και της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, ο Πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, Κωνσταντίνος Κόλλιας.
Όπως επισημαίνει, παρά το γεγονός ότι η φετινή διαδικασία ξεκίνησε χωρίς προβλήματα και καθυστερήσεις στη λειτουργία της ψηφιακής εφαρμογής, το ΟΕΕ, ως ο θεσμικός φορέας που εποπτεύει το επάγγελμα του λογιστή – φοροτεχνικού, γίνεται αποδέκτης πλήθους οχλήσεων τις τελευταίες ημέρες, καθώς λογιστές – φοροτεχνικοί και επιχειρήσεις αναφέρουν τεχνικά προβλήματα που εμποδίζουν την ομαλή ολοκλήρωση της διαδικασίας.
Ειδικότερα, τα ζητήματα που καταγράφονται εστιάζονται στα εξής:
- Καθυστερήσεις στις τακτοποιητικές λογιστικές εγγραφές: Οι εγγραφές τακτοποίησης (ανάρτηση απογραφών αποθεμάτων τέλους χρήσης, αποσβέσεων κ.λπ.) απαιτούν από 24 έως και 48 ώρες για να εμφανιστούν στην πλατφόρμα myDATA και να ενημερώσουν το έντυπο Ε3, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η ροή της εργασίας.
- Εκκρεμότητα Claw Back και Rebate για το φορολογικό έτος 2025: Τα σχετικά σημειώματα δεν έχουν, μέχρι σήμερα, εκδοθεί από τον αρμόδιο φορέα, με συνέπεια οι επιχειρήσεις του υγειονομικού κλάδου (κλινικές, γιατροί, φαρμακεία κ.λπ.) να αδυνατούν να οριστικοποιήσουν τα αποτελέσματα της χρήσης 2025.
- Αδυναμία πρόσβασης στην πλατφόρμα του e-ΕΦΚΑ, λόγω εργασιών αναβάθμισης, γεγονός που καθιστά αδύνατη την ανάκτηση των βεβαιώσεων καταβολής ασφαλιστικών εισφορών για το 2025.
Με δεδομένα τα παραπάνω, το ΟΕΕ προτείνει τη χορήγηση ολιγοήμερης παράτασης, προκειμένου να διασφαλιστεί ο επαρκής χρόνος για την ορθή και ολοκληρωμένη υποβολή των δηλώσεων και να αποφευχθούν λάθη που ενδέχεται να επισύρουν κυρώσεις και πρόστιμα. Η παράταση αυτή δεν επηρεάζει την καταληκτική ημερομηνία καταβολής της πρώτης δόσης του φόρου.
Από την αρθρογραφία της Εβδομάδας που πέρασε, ΣΟΛ Crowe, Εταιρεία ορκωτών ελεγκτών λογιστών και «Δανειακές συμβάσεις μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων, μετατροπές δανείων και ψηφιακό τέλος συναλλαγής». Τέθηκε το ερώτημα στην ΣΟΛ Crowe «Ανώνυμη εταιρεία, που τηρεί τα βιβλία της με τα ΔΠΧΑ, είχε εκδώσει τον Δεκέμβριο 2015 κοινοπρακτικό ομολογιακό δάνειο, ανεξόφλητου υπολοίπου ποσού ευρώ 20 εκ.
Μεταξύ των Ομολογιούχων Δανειστών περιλαμβάνονται τραπεζικά ιδρύματα με συνολικό ανεξόφλητο κεφάλαιο ποσού ευρώ 18 εκ. αλλά και η Μητρική της εταιρεία με ανεξόφλητο κεφάλαιο ποσού ευρώ 2 εκ..
Η εταιρεία, λόγω λήξεως του Ομολογιακού Δανείου, προέβη σε αναχρηματοδότηση του με την έκδοση νέου Ομολογιακού δανείου, στο οποίο δε συμμετείχε η Μητρική εταιρεία, οπότε η αναχρηματοδότηση έγινε από τα ίδια τραπεζικά ιδρύματα για το εναπομείναν ποσό ευρώ 18 εκ.
Για την υποχρέωση προς την Μητρική που εξαιρέθηκε του νέου Ομολογιακού δανείου, συνάφθηκε νέα δανειακή σύμβαση στη χρήση 2025 και συμφωνήθηκε ότι το επιτόκιο με βάση το οποίο θα υπολογίζονται οι τόκοι θα είναι το ίδιο με αυτό που περιλαμβάνεται στους όρους του νέου ομολογιακού δανείου (euribor 3M +2%).
1. To επιτόκιο που συμφωνήθηκε στη νέα δανειακή σύμβαση με τη Μητρική είναι κατάλληλο προκειμένου οι τόκοι να εκπίπτουν στο σύνολό τους από τα ακαθάριστα έσοδα;
2. Οφείλεται ψηφιακό τέλος συναλλαγών για τη νέα δανειακή σύμβαση με τη Μητρική ποσού ευρώ 2 εκ. ή επειδή έχει ήδη καταβληθεί το ποσό μέσω του αρχικού ομολογιακού δανείου απαλλάσσεται του ψηφιακού τέλους συναλλαγών;»
Σύμφωνα με την Εταιρεία ορκωτών ελεγκτών λογιστών, αναφέρεται ότι:
«Λαμβάνοντας υπόψη συνδυαστικά τα δεδομένα του ερωτήματος και τα ανωτέρω προκύπτει ότι:
1. Το επιτόκιο που συμφωνήθηκε και περιλαμβάνεται στη σύμβαση δανείου που καταρτίσθηκε μεταξύ της εταιρείας και της μητρικής της, θα πρέπει να τεκμηριωθεί σύμφωνα με την αρχή των ίσων αποστάσεων κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 50 του ν. 4172/2013, της ΠΟΛ. 1113/2015 και του άρθρου 25 του Ν. 5104/2024, εφόσον συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του.
2. Το κοινοπρακτικό ομολογιακό δάνειο που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο 2015 είχε απαλλαχθεί νομίμως από την επιβολή τέλους χαρτοσήμου, όπως προβλεπόταν από τις διατάξεις του Ν. 3156/2003. Η νέα σύμβαση δανείου που καταρτίσθηκε μεταξύ της εταιρείας και της μητρικής της, αποτελεί πράξη μετατροπής ανεξόφλητης οφειλής (2 εκ. ευρώ) που απορρέει από Ομολογιακό δάνειο σε νέο κοινό δάνειο (όχι ομολογιακό), οπότε και οφείλεται ψηφιακό τέλος συναλλαγής 2,4% σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 του Ν. 5177/2025.».
Δείτε το σύνολο της αιτιολόγησης της απάντησης στον αρχικό σύνδεσμο, πάντα με τη σφραγίδα της ΣΟΛ Crowe.
Κ. Βασίλειος Παπαβασιλείου, Οικονομολόγος, Μ.Β.Α. και «Το εργασιακό trafficking». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Η εμπορία ανθρώπων (trafficking) είναι η παράνομη διακίνηση των ανθρώπων με τη χρήση βίας, απειλών ή άλλων εξαναγκαστικών μέσων, με σκοπό συνήθως τη σεξουαλική ή εργασιακή τους εκμετάλλευση, ενώ ειδικότερα ως εξαναγκαστική εργασία νοείται ο εξαναγκασμός ενός ανθρώπου να δουλεύει υπό αιχμαλωσία με ελάχιστη ή μηδενική αμοιβή.
Το εργασιακό trafficking, γνωστό και ως εμπορία ανθρώπων για εργασιακή εκμετάλλευση, αποτελεί μία από τις σοβαρότερες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη σύγχρονη εποχή. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που συχνά παραμένει αόρατο, καθώς λαμβάνει χώρα πίσω από «νόμιμες» μορφές απασχόλησης και επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.
Αφορά τη στρατολόγηση, μεταφορά, υπόθαλψη ή υποδοχή ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση, μέσω απειλών, βίας, εξαπάτησης ή κατάχρησης ευάλωτης θέσης. Τα θύματα εξαναγκάζονται να εργάζονται υπό απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς δίκαιη αμοιβή, με εξαντλητικά ωράρια και χωρίς τη δυνατότητα να φύγουν. Παρά τη διεθνή αναγνώρισή του ως μορφή σύγχρονης δουλείας και την ύπαρξη εκτεταμένων νομικών πλαισίων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, το φαινόμενο εξακολουθεί να υφίσταται και να αναπαράγεται, συχνά υπό αθέατες ή κοινωνικά ανεκτές μορφές.
Σε αντίθεση με άλλες μορφές εμπορίας ανθρώπων, που προκαλούν εντονότερη κοινωνική αντίδραση, η εργασιακή εκμετάλλευση συχνά συγκαλύπτεται πίσω από «κανονικές» εργασιακές σχέσεις, αδήλωτη εργασία ή επισφαλείς μορφές απασχόλησης. Το γεγονός αυτό δυσχεραίνει τον εντοπισμό των θυμάτων και συμβάλλει στη διατήρηση της ατιμωρησίας των δραστών. Το εργασιακό trafficking συνδέεται άμεσα με τη φτώχεια, τις κοινωνικές ανισότητες, τις μεταναστευτικές ροές και την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, γεγονός που το καθιστά δομικό πρόβλημα των σύγχρονων κοινωνιών.
Εννοιολογικός προσδιορισμός του εργασιακού trafficking
Η έννοια της εμπορίας ανθρώπων καθορίζεται διεθνώς από το Πρωτόκολλο του Παλέρμο (2000), το οποίο ορίζει την εμπορία ανθρώπων ως τη στρατολόγηση, μεταφορά, μεταβίβαση, υπόθαλψη ή παραλαβή προσώπων, μέσω απειλής, χρήσης βίας, εξαναγκασμού, απάτης, κατάχρησης εξουσίας ή εκμετάλλευσης ευάλωτης θέσης, με σκοπό την εκμετάλλευση. Η εκμετάλλευση αυτή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την καταναγκαστική εργασία, τη δουλεία ή πρακτικές ανάλογες της δουλείας.
Στο εργασιακό trafficking, η εκμετάλλευση λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο της παροχής εργασίας και χαρακτηρίζεται από συστηματική παραβίαση εργασιακών, κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων. Κρίσιμο στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι η συναίνεση του θύματος θεωρείται νομικά άνευ σημασίας, όταν έχουν χρησιμοποιηθεί μέσα εξαναγκασμού ή εξαπάτησης. Επομένως, ακόμη και αν ένα άτομο αποδέχθηκε αρχικά μια θέση εργασίας, αυτό δεν αναιρεί τον καταναγκαστικό χαρακτήρα της εκμετάλλευσης.
Το εργασιακό trafficking διαφοροποιείται από την απλή εργατική εκμετάλλευση ως προς την ένταση, τη συστηματικότητα και τον βαθμό ελέγχου που ασκείται στο άτομο. Ενώ η κακή ή παράνομη εργασία αποτελεί παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, το εργασιακό trafficking συνιστά σοβαρό έγκλημα και παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων…».
Το ομότιτλο άρθρο του κ. Βασίλειου Παπαβασιλείου δημοσιεύθηκε στο τεύχος Μαρτίου του περιοδικού Epsilon7. Το σύνολο του αναλυτικού άρθρου, μπορείτε να το διαβάσετε μέσω του αρχικού συνδέσμου.
Κ. Γιώργος Δαλιάνης, Διευθύνων Σύμβουλος της Artion Α.Ε. & ιδρυτής του Ομίλου Artion, Οικονομολόγος – Φοροτεχνικός, με τη συνεργασία της κας. Χριστίνας Τζιβελοπούλου και της κας. Σταυρούλας Λιακάκη και «Influencers και Content Creators: Το νέο φορολογικό τοπίο στην εποχή της ψηφιακής οικονομίας». Σύμφωνα με τους αρθρογράφους «Η δημιουργία περιεχομένου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν αποτελεί πλέον μια άτυπη δραστηριότητα, αλλά μια οργανωμένη επιχειρηματική δραστηριότητα με σημαντικές φορολογικές, λογιστικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις.
Η ραγδαία ανάπτυξη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δημιούργησε μια νέα κατηγορία επαγγελματιών, τους influencers και content creators, οι οποίοι αξιοποιούν την απήχηση που διαθέτουν στο διαδίκτυο για την προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών ή για την παραγωγή πρωτότυπου ψηφιακού περιεχομένου. Σε αρκετές περιπτώσεις, τα εισοδήματα που αποκτούν είναι αντίστοιχα ή και μεγαλύτερα από εκείνα πολλών παραδοσιακών επιχειρήσεων.
Η πραγματικότητα αυτή έχει μεταβάλει και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τη δραστηριότητα αυτή η φορολογική διοίκηση. Με την αξιοποίηση του myDATA, των πληροφοριών που διαβιβάζονται μέσω της ευρωπαϊκής οδηγίας DAC7, των διεθνών ανταλλαγών φορολογικών πληροφοριών και των στοιχείων που λαμβάνονται από τις ίδιες τις ψηφιακές πλατφόρμες, η Α.Α.Δ.Ε. διαθέτει πλέον ένα ολοκληρωμένο σύστημα διασταυρώσεων, ικανό να εντοπίζει με μεγάλη ακρίβεια τα πραγματικά εισοδήματα που αποκτώνται μέσω του διαδικτύου.
Κατά συνέπεια, η εποχή κατά την οποία η δραστηριότητα ενός influencer μπορούσε να θεωρηθεί περιστασιακή ή συμπληρωματική έχει ουσιαστικά παρέλθει. Όταν η παραγωγή περιεχομένου πραγματοποιείται συστηματικά με σκοπό την απόκτηση εισοδήματος, ο δημιουργός αντιμετωπίζεται ως επιχείρηση και υπάγεται στο σύνολο των διατάξεων που διέπουν κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η ορθή φορολογική αντιμετώπιση, όμως, δεν εξαντλείται στην εκπλήρωση των τυπικών υποχρεώσεων. Η επιλογή της κατάλληλης νομικής μορφής, η σωστή εφαρμογή των κανόνων του Φ.Π.Α., η διαχείριση των συνεργασιών με επιχειρήσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, η φορολογική αντιμετώπιση των παροχών σε είδος (barter agreements), καθώς και η αξιοποίηση των δυνατοτήτων ενός νόμιμου φορολογικού σχεδιασμού αποτελούν πλέον κρίσιμους παράγοντες για την ασφαλή ανάπτυξη της δραστηριότητας…».
Διαβάστε το σύνολο του επίκαιρου άρθρου, μέσω του αρχικού συνδέσμου.
Κ. Γιάννης Καρούζος, Δικηγόρος, Εργατολόγος και «Η τηλεργασία σήμερα: Ποιον επιβαρύνουν τα σχετικά έξοδα;». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Η τηλεργασία συνεπάγεται ειδικές υποχρεώσεις για τον εργοδότη, οι οποίες απορρέουν τόσο από τη νομοθεσία όσο και από τις γενικές αρχές του εργατικού δικαίου. Για παράδειγμα, το κόστος που σχετίζεται με την παροχή της τηλεργασίας – και δη το κόστος που συνδέεται με τις επικοινωνίες και τον σχετικό εξοπλισμό – επιβαρύνει τον εργοδότη. Τούτο δε, προκύπτει τόσο από τη διάταξη του άρ. 67 παρ. 4 ν. 4808/2021 (που αφορά στην τηλεργασία), όσο και από τον γενικό κανόνα ότι ο εργοδότης επιβαρύνεται τα έξοδα που απαιτούνται για την εκτέλεση της εργασίας.
Ειδικότερα, ο εργοδότης αφενός παρέχει στον εργαζόμενο τεχνική υποστήριξη για την παροχή της εργασίας του, αφετέρου αναλαμβάνει να αποκαταστήσει τις δαπάνες επισκευής των συσκευών που χρησιμοποιούνται για την παροχή της τηλεργασίας, σε περίπτωση βλάβης, ή να αντικαταστήσει αυτές. Η ως άνω υποχρέωση βαρύνει τον εργοδότη ακόμα και για συσκευές που ανήκουν στον ίδιο τον εργαζόμενο, τις οποίες ο τελευταίος χρησιμοποιεί για την παροχή της τηλεργασίας, εκτός εάν έχει συμφωνηθεί διαφορετικά στη σύμβαση (ή σχέση) εργασίας. Ο ειδικότερος τρόπος κάλυψης των σχετικών με την τηλεργασία εξόδων καθορίζεται στη σύμβαση εργασίας· η δε ως άνω χρηματική αποκατάσταση της δαπάνης δεν συνιστά μισθό και, συνεπώς, ο εργαζόμενος δεν μπορεί να τον διεκδικήσει ως τέτοιο.
Η Υπουργική Απόφαση υπ’ αριθμ. 98490/3-12-2021, καθορίζει τα ελάχιστα ποσά των δαπανών τηλεργασίας που ο εργοδότης οφείλει να καταβάλει στον εργαζόμενο σε μηνιαία βάση και τα οποία έχουν ως εξής: 13 ευρώ είναι το ελάχιστο μηνιαίο κόστος χρήσης του οικιακού χώρου εργασίας, 10 ευρώ είναι το ελάχιστο κόστος επικοινωνιών (στην περίπτωση που ο εργοδότης δεν παρέχει εταιρική συσκευή τηλεφώνου στον εργαζόμενο) και 5 ευρώ είναι το ελάχιστο κόστος συντήρησης του εξοπλισμού (στην περίπτωση που ο εργαζόμενος χρησιμοποιεί τον δικό του εξοπλισμό για την παροχή της τηλεργασίας, όπως π.χ. υπολογιστή). Σε περίπτωση που η τηλεργασία παρασχεθεί για λιγότερες από 22 ημέρες ανά μήνα, λόγω παροχής της εργασίας στο χώρο του εργοδότη, άδειας, απεργίας κ.λπ., καταβάλλεται το ένα εικοστό 1/22 των δαπανών, που ισχύουν κατά περίπτωση, ανά ημέρα εργασίας.
Επισημαίνεται ότι τα ανωτέρω αποτελούν τα ελάχιστα ποσά που οφείλει να καταβάλει ο εργοδότης στον εργαζόμενο για τα έξοδα της τηλεργασίας, βάσει της Υπουργικής Απόφασης· τα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν την κάλυψη υψηλότερων δαπανών.».
Δείτε περισσότερα στο www.dikigorosergatologos.gr
Τέλος ακόμα μιας εργασιακής εβδομάδας και την Εβδομάδα που έρχεται το θέμα που θα συζητηθεί και θα απασχολήσει στη φορολογική επικαιρότητα θα είναι η υπ' αριθ. 1966/2026 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.).
Influencers, λοιπόν, ή διαφημιστές; Πως διαμορφώνεται η φορολογική αντιμετώπιση της ψηφιακής διαφήμισης από την ελληνική φορολογική διοίκηση;
Η αλματώδης ανάπτυξη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει δημιουργήσει μία νέα κατηγορία οικονομικής δραστηριότητας, εκείνη των δημιουργών ψηφιακού περιεχομένου (influencers), των οποίων η εμπορική επιρροή αποτελεί πλέον σημαντικό εργαλείο προώθησης προϊόντων και υπηρεσιών. Η εξέλιξη αυτή έχει οδηγήσει την ελληνική φορολογική διοίκηση στην υιοθέτηση μίας λειτουργικής προσέγγισης, σύμφωνα με την οποία καθοριστικό στοιχείο δεν αποτελεί η ιδιότητα του «influencer», αλλά το πραγματικό οικονομικό περιεχόμενο της δραστηριότητας που ασκείται.
Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο παρέχει επαρκή ερείσματα για τη φορολογική αντιμετώπιση των συγκεκριμένων συναλλαγών. Σύμφωνα με τον Ν.4172/2013 (Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος), κάθε εισόδημα που αποκτάται από οργανωμένη και διαρκή άσκηση οικονομικής δραστηριότητας χαρακτηρίζεται ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα. Παράλληλα, οι διατάξεις του Ν.2859/2000 υπάγουν σε Φ.Π.Α. κάθε παροχή υπηρεσίας που πραγματοποιείται εξ επαχθούς αιτίας, ανεξαρτήτως του τρόπου καταβολής του ανταλλάγματος. Επομένως, τόσο οι χρηματικές αμοιβές, όσο και οι συναλλαγές ανταλλαγής (barter), στις οποίες ο δημιουργός περιεχομένου λαμβάνει προϊόντα ή υπηρεσίες έναντι διαφημιστικής προβολής, συνιστούν φορολογητέες πράξεις.
Η υποχρέωση τήρησης λογιστικών αρχείων και έκδοσης φορολογικών στοιχείων απορρέει από τον Ν.4308/2014 περί Ε.Λ.Π., ενώ η ηλεκτρονική διαβίβαση των δεδομένων μέσω της πλατφόρμας myDATA, όπως εξειδικεύθηκε με τις σχετικές αποφάσεις του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε., ενισχύει σημαντικά τις δυνατότητες διασταύρωσης και φορολογικού ελέγχου. Η αξιοποίηση ψηφιακών αποδεικτικών μέσων, όπως αναρτήσεις, hashtags, tags, affiliate links, προωθητικοί κωδικοί και επαναλαμβανόμενες συνεργασίες, συνδυάζεται πλέον με τραπεζικά δεδομένα και λοιπά ηλεκτρονικά ίχνη, επιτρέποντας στην ελεγκτική αρχή να διαπιστώνει την ύπαρξη μη δηλωθεισών συναλλαγών.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η πρόσφατη υπ' αριθ. 1966/2026 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.), η οποία σηματοδοτεί μία ουσιαστική μεταβολή στην αντιμετώπιση της ψηφιακής διαφήμισης. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι οι αναρτήσεις σε επαγγελματικό λογαριασμό Instagram, οι οποίες περιλαμβάνουν συστηματική προβολή επιχειρήσεων μέσω hashtags και tags, δεν αποτελούν προσωπική έκφραση, αλλά οργανωμένη επιχειρηματική δραστηριότητα. Επιπλέον, δέχθηκε ότι ακόμη και οι συνεργασίες χωρίς χρηματική αμοιβή, όπως τα giveaways και οι συμφωνίες barter, παράγουν φορολογικές υποχρεώσεις, εφόσον υφίσταται ανταλλακτική σχέση με οικονομικό περιεχόμενο. Η απόφαση επιβεβαιώνει ότι η μη έκδοση φορολογικών στοιχείων συνεπάγεται την επιβολή φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α. και διοικητικών κυρώσεων.
Η διοικητική αυτή προσέγγιση καταδεικνύει ότι η ελληνική φορολογική διοίκηση εγκαταλείπει πλέον τα τυπικά κριτήρια χαρακτηρισμού και επικεντρώνεται στην πραγματική οικονομική ουσία των συναλλαγών, υιοθετώντας την αρχή της υπεροχής της ουσίας έναντι του τύπου. Υπό το πρίσμα αυτό, ο influencer δεν αντιμετωπίζεται ως μία ιδιότυπη επαγγελματική κατηγορία, αλλά ως διαφημιστής και πάροχος υπηρεσιών προβολής, υπαγόμενος στο σύνολο των φορολογικών και λογιστικών υποχρεώσεων που διέπουν κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα. Η πρόσφατη διοικητική πρακτική της Α.Α.Δ.Ε. αποτυπώνει τη βούληση του νομοθέτη και της φορολογικής διοίκησης να περιορίσουν τη φοροδιαφυγή στη σύγχρονη ψηφιακή οικονομία, εξασφαλίζοντας ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ της παραδοσιακής και της ψηφιακής διαφημιστικής αγοράς.
Το καλοκαίρι προχωράει με τη θερμοκρασία να ανεβαίνει, το μεσογειακό κλίμα μας έχει προστατέψει από εκτεταμένους καύσωνες μέχρι τώρα και το μεγάλο σύνολο των πολιτών της χώρας κινείται μεταξύ επερχόμενων ή ήδη υφιστάμενων καλοκαιρινών διακοπών, καλοκαιρινών εκπτώσεων και παράτασης λήξης των φορολογικών δηλώσεων (αναμενόμενη). Για αυτούς που ξεκινάνε διακοπές ή ήδη είναι σε όμορφες παραλίες και δροσερά βουνά να περνούν υπέροχα, για όσους είναι σε μικρή ακόμα αναμονή να σκέπτονται ότι τα καλύτερα είναι μπροστά, για τους εμπόρους καλές εισπράξεις και για όλους ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ.