Ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού προχωράει και η μεγάλη βιομηχανία υπηρεσιών της χώρας μας, ο τουρισμός, βρίσκεται στο ζενίθ της απόδοσης. Στις κατ’ εξοχή τουριστικές υπηρεσίες και ειδικά στην έννοια της φιλοξενίας των οργανωμένων τουριστικών μονάδων εδώ και αρκετά χρόνια δυναμική έξαρση υπάρχει στο κομμάτι της βραχυχρόνιας μίσθωσης και ειδικά στο μερίδιο που διεκδικεί από την «τουριστική πίτα».
Η βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτων έχει διαμορφωθεί σε ιδιαίτερο και αυστηρά ρυθμιζόμενο πεδίο της φορολογικής και διοικητικής έννομης τάξης. Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο του άρθρου 111 του Ν. 4446/2016, όπως έχει τροποποιηθεί, κάθε ακίνητο που διατίθεται για βραχυχρόνια μίσθωση πρέπει να καταχωρίζεται στο «Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής» και να λαμβάνει Αριθμό Μητρώου Ακινήτου (Α.Μ.Α.), ενώ οι σχετικές Δηλώσεις Βραχυχρόνιας Διαμονής υποβάλλονται έως την 20ή ημέρα του επόμενου μήνα από την αναχώρηση του μισθωτή και το Μητρώο οριστικοποιείται έως 28 Φεβρουαρίου του έτους υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος. Η Α.Α.Δ.Ε. διευκρινίζει, επίσης, ότι, η υποχρέωση εγγραφής και λήψης Α.Μ.Α. ισχύει και για μισθώσεις εκτός ψηφιακών πλατφορμών, εφόσον εμπίπτουν στον ορισμό της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Ε.2024/9-4-2024 εγκύκλιο διαταγή της Α.Α.Δ.Ε., με θέμα «Παροχή διευκρινίσεων αναφορικά με τη φορολογική αντιμετώπιση των βραχυχρόνιων μισθώσεων στο πλαίσιο της οικονομίας του διαμοιρασμού μετά τις τροποποιήσεις που επήλθαν με τις διατάξεις του Ν.5073/2023») (Ε.2049/2025 εγκύκλιος διαταγή της Α.Α.Δ.Ε., με θέμα «Παροχή διευκρινίσεων αναφορικά α) με τη διαχείριση ΑΜΑ ακινήτων για τα οποία δεν έχουν πραγματοποιηθεί βραχυχρόνιες μισθώσεις από 01.01.2024 και β) με την εγγραφή ακινήτου στο «Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής», μετά τους περιορισμούς που θέτουν οι διατάξεις της παρ. 2Α του άρθρου 111 του Ν.4446/2016 (Α΄ 240)»).
Η πρακτική και θεωρητική σημασία του Α.Μ.Α. είναι κρίσιμη, διότι ο αριθμός αυτός συνδέεται με το ίδιο το ακίνητο και τις δυνατότητές του να ενταχθεί στη βραχυχρόνια εκμετάλλευση. Η Α.Α.Δ.Ε. έχει ήδη αποσαφηνίσει ότι, όταν νέος ιδιοκτήτης ή διαχειριστής αναλαμβάνει ακίνητο που ήταν ήδη εγγεγραμμένο στο Μητρώο, απαιτείται εκ νέου εγγραφή και χορήγηση νέου Α.Μ.Α.. Παράλληλα, σε ειδική εγκύκλιο και μεταγενέστερη ενημέρωση της Α.Α.Δ.Ε. διευκρινίστηκε ότι, για ακίνητα του 1ου, 2ου και 3ου Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων, που είχαν ήδη εγγραφεί έως 31/12/2024, η απαγόρευση «πρώτης εγγραφής» δεν αποκλείει τη χορήγηση νέου Α.Μ.Α. σε περιπτώσεις μεταβίβασης ή κληρονομικής διαδοχής (Ήδη επεκτείνεται και στο πρώτο Δημοτικό διαμέρισμα της Θεσσαλονίκης)
(Με την ΚΥΑ 225563 ΕΞ 2025/31-12-2025 και θέμα «Παράταση μέχρι την 31η.12.2026 της αναστολής εγγραφής στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής για ακίνητα που βρίσκονται στο 1ο, 2ο και 3ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων», ορίζεται ότι:
«Παρατείνεται η προθεσμία αναστολής του πρώτου εδαφίου της παρ. 2Α του άρθρου 111 του Ν. 4446/2016, ως εξής:
Από την 1η Ιανουαρίου 2025 έως την 31η Δεκεμβρίου 2026 δεν επιτρέπεται η εγγραφή για πρώτη φορά στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής για ακίνητα που βρίσκονται στο 1ο, 2ο και 3ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων. Σε κύριο, νομέα, επικαρπωτή, υπεκμισθωτή ή τρίτο διαχειριστή, ο οποίος προβαίνει σε βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτου του πρώτου εδαφίου, ανεξαρτήτως αν η βραχυχρόνια μίσθωση καταρτίζεται μέσω ψηφιακής πλατφόρμας ή με άλλον τρόπο, επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο ίσο με το πενήντα τοις εκατό (50%) του εισοδήματος που αποκτάται από βραχυχρόνια μίσθωση μετά από την 1η Ιανουαρίου 2025 μέχρι τον έλεγχο και πάντως όχι πέραν του χρονικού διαστήματος του πρώτου εδαφίου, το οποίο δεν είναι κατώτερο από είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ…».).
Ωστόσο, το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών εισάγει σημαντικά αυστηρότερη προσέγγιση. Προτείνει την προσθήκη νέας παραγράφου 2Γ στο άρθρο 111 του Ν. 4446/2016, κατά την οποία ακίνητα που βρίσκονται στις περιοχές των παραγράφων 2Α και 2Β και μεταβιβάζονται «για οποιαδήποτε αιτία, επαχθή ή χαριστική, ή λόγω κληρονομικής διαδοχής», διαγράφονται από το Μητρώο και δεν δύνανται να επανεγγραφούν όσο ισχύει ο γεωγραφικός περιορισμός. Η ίδια πρόταση επεκτείνει, από 1/7/2026 έως 31/12/2026, τον περιορισμό πρώτης εγγραφής και στην Α΄ Δημοτική Κοινότητα του Δήμου Θεσσαλονίκης (Ανοικτή Διαβούλευση).
Υπό αυτό το πρίσμα, η υπό διαμόρφωση ρύθμιση μετατοπίζει το κέντρο βάρους από την καταχώριση του ακινήτου στη φορολογική και ιδιοκτησιακή ιστορικότητά του, με αποτέλεσμα η μεταβίβαση να μη λειτουργεί πλέον ως ουδέτερη μεταβολή διαχειριστή, αλλά ως γεγονός απώλειας της δυνατότητας συνέχισης της δραστηριότητας. Η συνέπεια είναι ιδιαίτερα έντονη στις περιοχές όπου υπάρχει απαγόρευση πρώτης εγγραφής, διότι ο νέος κύριος ή κληρονόμος, ακόμη και αν παραλαμβάνει ακίνητο ήδη ενταγμένο στη βραχυχρόνια μίσθωση, κινδυνεύει να στερηθεί τη δυνατότητα νόμιμης επανένταξης. Αυτό δημιουργεί ζήτημα ασφάλειας δικαίου, προβλεψιμότητας της διοικητικής δράσης και συμβατότητας με την οικονομική αξιοποίηση της ιδιοκτησίας, ιδίως σε συνθήκες στεγαστικής πίεσης και ρυθμιστικού περιορισμού της αγοράς.
Από την ειδησεογραφία της Εβδομάδας που πέρασε: «Κατατέθηκε στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών»: Ειδικά το πολυνομοσχέδιο αναφέρεται στις πιο κάτω τροποποιήσεις:
Υβριδικά οχήματα: Παρατείνεται έως την 1/1/2027 η μείωση κατά 50% στα τέλη ταξινόμησης για τα υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ανεξάρτητα από τις εκπομπές CO2, ενώ για συγκεκριμένα οχήματα με χαμηλές εκπομπές που δεν έχουν ακόμη ταξινομηθεί προβλέπεται απαλλαγή 75%.
Στέγαση και ενοίκια: Διευρύνονται τα εισοδηματικά όρια για επιστροφή ενοικίου, ενώ εκπαιδευτικοί, γιατροί και νοσηλευτές στην περιφέρεια θα λαμβάνουν επιστροφή δύο ενοικίων χωρίς εισοδηματικά κριτήρια.
Ενεργειακή και κοινωνική στήριξη: Προβλέπονται έκτακτη ενίσχυση 150 ευρώ ανά παιδί, αύξηση της ετήσιας ενίσχυσης συνταξιούχων και ευάλωτων στα 300 ευρώ, καθώς και στήριξη αγροτών μέσω απαλλαγής ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο και επέκτασης του τιμολογίου ΓΑΙΑ.
Μισθολογικές και συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις: Περιλαμβάνονται παρεμβάσεις για δημοσίους υπαλλήλους, δικαστικούς, προσωπικό της Προεδρίας, Αρχιερείς, ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και ειδικές κατηγορίες συνταξιούχων του Δημοσίου.
«Παράταση προθεσμίας για το πρόγραμμα προστασίας δανειοληπτών σε ελβετικό φράγκο»: Με το άρθρο 101 του νομοσχεδίου «Μέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μισθολογικές και φορολογικές διατάξεις, ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου, ρυθμίσεις για την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων και βελτίωση του πλαισίου για τα παίγνια, ρυθμίσεις για την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Ανώνυμη Εταιρεία και λοιπές διατάξεις» του Υπουργείου Οικονομικών ορίζεται η παράταση προθεσμίας για μετατροπή του νομίσματος δανείου και συγκεκριμένα:
Στην παρ. 17 του άρθρου 128 του ν. 5264/2025 (Α' 239), περί ρύθμισης οφειλών σε ελβετικό φράγκο, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) οι λέξεις «για χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος,» αντικαθίστανται από τις λέξεις «έως την 30ή.9.2026.», β) προστίθεται δεύτερο εδάφιο, και η παρ. 17 διαμορφώνεται ως εξής:
«17. Η δυνατότητα μετατροπής του νομίσματος του δανείου ισχύει έως την 30ή.9.2026. Εντός του διαστήματος αυτού πρέπει να έχει κατατεθεί η αίτηση για τη λήψη βεβαίωσης της παρ. 6 με αίτημα μετατροπής ή η υποβολή αίτησης κατά την παρ. 7.».
«Παράταση των προθεσμιών υποβολής και εξέτασης αιτήσεων στην Επιτροπή Εξώδικης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών»: Με το άρθρο 23 του νέου πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών ορίζονται οι παρατάσεις προθεσμιών της Επιτροπής Εξώδικης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών και συγκεκριμένα:
1. Στην παρ. 3 του άρθρου 16 του ν. 4714/2020 (Α' 148), περί της Επιτροπής Εξώδικης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο δεύτερο εδάφιο, οι λέξεις «24 Ιουλίου 2026» αντικαθίστανται από τις λέξεις «31 Δεκεμβρίου 2026», β) στο τρίτο εδάφιο, οι λέξεις «23 Ιουλίου 2026» αντικαθίστανται από τις λέξεις «30 Δεκεμβρίου 2026» και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής:
«3. Ο διάδικος φορολογούμενος σε εκκρεμείς ενώπιον του Συμβουλίου της Επικράτειας και των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων διαφορές από πράξη επιβολής φόρου ή προστίμων κατά τη φορολογική νομοθεσία μπορεί να υποβάλει αίτηση ενώπιον της Επιτροπής της παρ. 1 με αίτημα την εξώδικη επίλυση της διαφοράς, ανεξάρτητα από το εάν έχει εκκινήσει ο ίδιος τη διαδικασία ενώπιον των ανωτέρω αρμόδιων δικαστηρίων ή όχι. Η αίτηση υποβάλλεται ηλεκτρονικά έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026. Το αίτημα μπορεί να αφορά μόνο σε υποθέσεις που εκκρεμούν και δεν έχουν συζητηθεί, ενώπιον του Συμβουλίου της Επικράτειας και των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων έως τις 30 Δεκεμβρίου 2026. Το δεύτερο εδάφιο καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις ενώπιον της Επιτροπής της παρ. 1. Σε υποθέσεις για τις οποίες είχε υποβληθεί αίτηση και απορρίφθηκαν από την Επιτροπή για τυπικούς λόγους, καθώς και σε υποθέσεις ματαιωθείσες ή απορριφθείσες για τις οποίες έχουν προκύψει νέα στοιχεία ή νομολογία ή έχει εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου, επιτρέπεται η υποβολή νέας αίτησης εντός της ως άνω προθεσμίας.».
2. Στην παρ. 6 του άρθρου 16 του ν. 4714/2020 επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο πρώτο εδάφιο, αα) οι λέξεις «31η Δεκεμβρίου 2026» αντικαθίστανται από τις λέξεις «31η Ιουλίου 2027» και αβ) οι λέξεις «31η Μαρτίου 2027» αντικαθίστανται από τις λέξεις «31η Οκτωβρίου 2027», β) στο δεύτερο εδάφιο, οι λέξεις «31η Δεκεμβρίου 2026» αντικαθίστανται από τις λέξεις «31η Ιουλίου 2027» και η παρ. 6 διαμορφώνεται ως εξής:
«6. Η εξέταση των αιτήσεων εξώδικης επίλυσης ολοκληρώνεται το αργότερο έως την 31η Ιουλίου 2027 και τα πρακτικά εξώδικης επίλυσης εκδίδονται έως την 31η Οκτωβρίου 2027, ημερομηνία κατά την οποία λήγει η θητεία του Γενικού Προϊσταμένου, των μελών των Τμημάτων της Επιτροπής και των Γραμματέων. Αιτήσεις που δεν εξετάστηκαν μέχρι την 31η Ιουλίου 2027, θεωρείται ότι απορρίφθηκαν σιωπηρά. Για όσο διάστημα η υπόθεση εκκρεμεί ενώπιον των Επιτροπών, η δίκη ενώπιον του Συμβουλίου της Επικράτειας ή του αρμοδίου τακτικού διοικητικού δικαστηρίου αναστέλλεται και η υπόθεση διαγράφεται από το πινάκιο με πράξη του Προέδρου του δικαστηρίου. Η αναστολή δεν καταλαμβάνει την προσωρινή δικαστική προστασία.».
«Το νέο ψηφιακό εργαλείο «PosoKanei» για τη σύγκριση των τιμών στις αλυσίδες τροφίμων»: Τη νέα εφαρμογή «PosoKanei» παρουσίασαν την 17 Ιουνίου σε κοινή Συνέντευξη Τύπου στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, οι Υπουργοί Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης Δημήτρης Παπαστεργίου, η Διοικήτρια της Ανεξάρτητης Αρχής Εποπτείας της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή Δέσποινα Τσαγγάρη και ο συνιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας «Keyvoto» που την ανέπτυξε, Γιώργος Παπαδημητρίου.
Το «PosoKanei» δίνει στον καταναλωτή τη δυνατότητα, με εύκολο και αξιόπιστο τρόπο, να αναζητά προϊόντα στα σούπερ μάρκετ, να συγκρίνει τιμές ανά αλυσίδα, να δημιουργεί τις προσωπικές του λίστες αγορών και να βλέπει το πραγματικό κόστος του ψηφιακού καλαθιού ή των καλαθιών του, πριν επισκεφθεί το κατάστημα. Οι καταναλωτές μπορούν είτε να κατεβάσουν την εφαρμογή δωρεάν στις κινητές συσκευές τους τόσο από το Play Store, όσο και από το App Store ή να εισέλθουν απευθείας στην πλατφόρμα μέσω του posokanei.gov.gr. Πρόκειται για ένα εργαλείο διαφάνειας και σύγκρισης τιμών που έχει ως στόχο να διευκολύνει τις καθημερινές αγορές στις αλυσίδες τροφίμων.
Η εφαρμογή περιλαμβάνει ήδη περισσότερους από 10.000 κωδικούς προϊόντων, επώνυμων αλλά και ιδιωτικής ετικέτας. Ο καταναλωτής βλέπει τιμές, διαθεσιμότητα προϊόντων, ιστορικό τιμών των τελευταίων δύο μηνών, καθώς και φτηνότερα εναλλακτικά προϊόντα στην ίδια κατηγορία εντός της ίδιας αλυσίδας σούπερ μάρκετ. Όπου υπάρχουν διαθέσιμα και συγκρίσιμα στοιχεία, το «PosoKanei» παρέχει επίσης, εικόνα για αντίστοιχα προϊόντα σε ευρωπαϊκές αγορές. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η διαφάνεια και δίνεται στους καταναλωτές η δυνατότητα ενός ευρύτερου πλαισίου σύγκρισης τιμών.
Το «PosoKanei» συνδυάζει δύο μεθόδους για να διασφαλίζονται η πληρότητα και η ακρίβεια στις τιμές, τόσο με απευθείας παροχή δεδομένων από τις αλυσίδες, όσο και με αυτοματοποιημένη συλλογή δεδομένων από τα online καταστήματα…
Από την αρθρογραφία της Εβδομάδας που πέρασε, κ. Στέφανος Κοτζαμάνης, Οικονομολόγος, Δημοσιογράφος και «Τα «λαϊκά» εταιρικά ομόλογα μέσω του χρηματιστηρίου». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Ο πληθωρισμός (Δείκτης Τιμών Καταναλωτή) του Απριλίου σκαρφάλωσε στο 5,4%, ενώ ο ίδιος δείκτης κινήθηκε ανοδικά τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις υπόλοιπες χώρες του πλανήτη. Ακόμη μεγαλύτερο πονοκέφαλο προκαλούν οι εκτιμήσεις των οικονομολόγων ότι η αναστάτωση που ήδη έχει προκληθεί στη διεθνή εφοδιαστική αλυσίδα θα διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, ίσως και δύο έτη, πράγμα που σημαίνει ότι ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να μας απασχολεί και στο μέλλον.
Η αύξηση του πληθωρισμού μπορεί μεν να βοηθάει την Ελλάδα στο μέτωπο του δημοσίου χρέους (με δεδομένο ότι το μέσο επιτόκιο δανεισμού είναι γύρω στο 1% με 1,5%, πληθωρίζεται το χρεολύσιο), ωστόσο πλήττει το πραγματικό διαθέσιμο των νοικοκυριών (και ιδιαίτερα των οικονομικά αδύναμων), ενώ επιπλέον μειώνει την αγοραστική αξία των αποταμιεύσεων των νοικοκυριών.
Στον παρατιθέμενο πίνακα παρουσιάζονται κατά προσέγγιση οι τρέχουσες αποδόσεις των επιλογών που διαθέτει ένας αποταμιευτής -δηλαδή το άτομο που δεν θέλει να τοποθετηθεί σε επενδύσεις υψηλότερου ρίσκου, όπως π.χ. οι μετοχές, τα commodities, τα κρυπτονομίσματα- και διαπιστώνεται εύκολα ότι αυτές οι αποδόσεις είναι χαμηλότερες -ή και πολύ χαμηλότερες από τον πληθωρισμό. Όσο για την αγορά ακινήτων, πόσο βολικό είναι για κάποιον να τοποθετηθεί σήμερα, όταν π.χ. οι τιμές των διαμερισμάτων (βλέπε δείκτη της Τραπέζης της Ελλάδος) έχουν αυξηθεί κατά 87% κατά την περίοδο 2016-2025;…».
Ένα ακόμα επιστημονικό και πάντα επίκαιρο άρθρο του κ. Στέφανου Κοτζαμάνη, το οποίο μπορείτε να αναγνώσετε στο σύνολό του μέσω του αρχικού συνδέσμου.
Κ. Γιώργος Κεφαλάς, Δικηγόρος Αθηνών και εταίρος στη δικηγορική εταιρεία ΨΑΡΑΚΗΣ & ΚΕΦΑΛΑΣ και «Η απαλλαγή των ενδοομιλικών μερισμάτων μετά τις τροποποιήσεις του Ν. 5162/2024»: Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Περίληψη: Στο άρθρο 48 του Κ.Φ.Ε. προβλέπεται η υπό όρους απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος του μερίσματος που εισπράττει νομικό πρόσωπο εγκατεστημένο στην Ελλάδα από άλλο νομικό πρόσωπο εγκατεστημένο εντός Ε.Ε.. Μάλιστα, με τις τροποποιήσεις που επέφερε ο Ν. 5162/2024, προβλέπεται πλέον υπό όρους απαλλαγή και στην περίπτωση που το νομικό πρόσωπο που προβαίνει στη διανομή είναι φορολογικός κάτοικος τρίτου κράτους (εκτός Ε.Ε.). Στο παρόν άρθρο εξετάζουμε τις ειδικότερες προϋποθέσεις της εν λόγω απαλλαγής.
1. Εισαγωγή
Στο άρθρο 48 του Κ.Φ.Ε. προβλέπεται η υπό όρους απαλλαγή από τη φορολόγηση των ενδοομιλικών μερισμάτων, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στην παρ. 1 του ως άνω άρθρου. Μάλιστα, με την παρ. 1 του άρθρου 98του Ν. 5162/2024 προστέθηκε η παρ. 7 στο άρθρο 48 του Κ.Φ.Ε., η οποία προβλέπει την υπό όρους απαλλαγή από τη φορολογία των μερισμάτων που εισπράττει νομικό πρόσωπο που είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας από νομικό πρόσωπο που είναι εγκατεστημένο σε τρίτο κράτος (σε κράτος εκτός της Ε.Ε.). Σημειώνεται ότι, με βάση τη γενική διάταξη του άρθρου 47 του Κ.Φ.Ε., το εισπραττόμενο από νομικό πρόσωπο ποσό μερίσματος θεωρείται έσοδο από επιχειρηματική δραστηριότητα. Συνεπώς, σε περίπτωση που προκύπτει κέρδος στην επίμαχη χρήση, αυτό φορολογείται με συντελεστή 22%. Στο παρόν άρθρο εξετάζουμε τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται προκειμένου να τύχουν απαλλαγής από τη φορολογία τα εισπραττόμενα μερίσματα…
8. Αντί επιλόγου
Ο Ν. 5162/2024, με τις τροποποιήσεις που επέφερε στα άρθρα 48 και 68 του Κ.Φ.Ε., συνέβαλε στη σε μεγάλο βαθμό ισότιμη αντιμετώπιση της φορολόγησης των μερισμάτων που εισπράττει νομικό πρόσωπο εγκατεστημένο στην Ελλάδα από έτερο νομικό πρόσωπο, είτε το τελευταίο είναι εγκατεστημένο σε κράτος μέλος της Ε.Ε., είτε σε τρίτο, συνεργάσιμο, πάντως, κράτος. Η απαλλαγή του νομικού προσώπου από τη φορολογία μερισμάτων, δεδομένης της ενιαίας φορολογίας των κερδών του νομικού προσώπου με συντελεστή 22%, είναι εξαιρετικά σημαντική.».
Δείτε το σύνολο του επίκαιρου άρθρου του κ. Γιώργου Κεφαλά, στον αρχικό σύνδεσμο.
Κ. Γιάννης Καρούζος, Δικηγόρος, Εργατολόγος και «Επιτρέπεται ο εργοδότης να δίνει τον μισθό μου «στο χέρι»;». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Ο μισθός, ως αντάλλαγμα για την παροχή εργασίας εκ μέρους του εργαζομένου, προστατεύεται με πολλούς τρόπους στο ελληνικό εργατικό δίκαιο. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, η υποχρέωση του εργοδότη δεν περιορίζεται απλώς στην καταβολή του μισθού, αλλά απαιτείται η καταβολή να είναι «προσήκουσα», δηλαδή να πραγματοποιείται κατά τρόπο συγκεκριμένο και ενδεδειγμένο.
Σύμφωνα με την υπ’ αρ. 26034/695/2019 Κοινή Υπουργική Απόφαση, ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλλει τον μισθό του εργαζομένου, καθώς και την αποζημίωση απόλυσης, αποκλειστικώς στον τραπεζικό λογαριασμό πληρωμών αυτού, αναφέροντας ταυτόχρονα την αιτιολογία και το χρονικό διάστημα στο οποίο αναφέρεται η καταβολή. Η κατάθεση στον τραπεζικό λογαριασμό μπορεί να πραγματοποιείται με οποιονδήποτε τρόπο, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής ή παρόχων υπηρεσιών πληρωμών.
Η καταβολή του μισθού (ή της αποζημίωσης απόλυσης) σε μετρητά δεν επιτρέπεται και δεν θεωρείται «προσήκουσα». Ο εργοδότης που παραβιάζει την υποχρέωση καταβολής των αποδοχών στον τραπεζικό λογαριασμό του εργαζομένου υπόκειται σε πρόστιμο από την Επιθεώρηση Εργασίας, το οποίο κυμαίνεται από 1.000 έως 4.000 ευρώ.
Συνεπώς, η καταβολή του μισθού σε μετρητά συνιστά σοβαρή παράβαση της εργατικής νομοθεσίας. Η θέσπιση της ανωτέρω υποχρέωσης περί τραπεζικής κατάθεσης αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στην προστασία του εργαζομένου και στη διασφάλιση ότι ο ίδιος αμείβεται για την πραγματική εργασία που παρέχει, χωρίς αυθαίρετες περικοπές των αποδοχών του από τον εργοδότη.».
Δείτε περισσότερα στο www.dikigorosergatologos.gr
Κα. Νίκη Χατζοπούλου, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, LL.M. και Διαμεσολαβήτρια, Νομική Σύμβουλος και συνεργάτης του Ομίλου ARTION και «Πωλήσεις κάτω του κόστους: Φρένο στον έλεγχο σκοπιμότητας». Σύμφωνα με την αρθρογράφο «Με την απόφαση ΣτΕ 1233/2024 το Συμβούλιο της Επικρατείας εξέτασε υπόθεση επιχείρησης που διενεργούσε πωλήσεις προϊόντων σε τιμές χαμηλότερες του κόστους, με τη φορολογική διοίκηση να απορρίπτει τις σχετικές δαπάνες ως μη παραγωγικές. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η πώληση κάτω του κόστους μπορεί να αποτελεί θεμιτή επιχειρηματική επιλογή και ότι η φορολογική αρχή δεν δικαιούται να αξιολογεί την επιχειρηματική σκοπιμότητα ή την κερδοφορία μιας συναλλαγής, εφόσον αυτή είναι πραγματική, νόμιμη και επαρκώς τεκμηριωμένη. Η απόφαση αποτελεί σημαντική υπενθύμιση ότι ο φορολογικός έλεγχος οφείλει να περιορίζεται στη νομιμότητα των συναλλαγών και όχι στην εκ των υστέρων κρίση της επιχειρηματικής στρατηγικής που ακολούθησε μια επιχείρηση.
Το ζήτημα των πωλήσεων κάτω του κόστους, της έννοιας της επιχειρηματικής σκοπιμότητας και των ορίων του φορολογικού ελέγχου δεν απασχολεί για πρώτη φορά τη φορολογική θεωρία και πρακτική. Έχουμε ασχοληθεί επανειλημμένα με το θέμα μέσα από την αρθρογραφία μας, επισημαίνοντας ότι η φορολογική διοίκηση δεν μπορεί να υποκαθιστά την επιχειρηματική κρίση του φορολογουμένου, ούτε να απορρίπτει δαπάνες αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν οδήγησαν σε άμεσο οικονομικό αποτέλεσμα.
Η σημασία του ζητήματος αποτυπώνεται και στο νέο μας βιβλίο «Οδηγός Φορολογικών Ελέγχων – Β’ Αναθεωρημένη έκδοση» (Εκδόσεις Κλειδάριθμος), όπου αφιερώνεται ειδικό κεφάλαιο στις δαπάνες που αμφισβητούνται κατά τους φορολογικούς ελέγχους, στην έννοια της επιχειρηματικής σκοπιμότητας και στα όρια της ελεγκτικής εξουσίας της φορολογικής διοίκησης.
Η υπόθεση αφορούσε επιχείρηση εμπορίας τροφίμων, η οποία πραγματοποίησε σημαντικό αριθμό πωλήσεων σε τιμές χαμηλότερες του κόστους αγοράς ή παραγωγής. Η φορολογική αρχή θεώρησε ότι οι συγκεκριμένες συναλλαγές δεν εξυπηρετούσαν επιχειρηματικό σκοπό και ότι οι σχετικές δαπάνες δεν μπορούσαν να αναγνωριστούν φορολογικά, προχωρώντας στην απόρριψή τους και στον καταλογισμό πρόσθετων φόρων.
Το βασικό ζήτημα που κλήθηκε να επιλύσει το Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν εάν η φορολογική διοίκηση μπορεί να απορρίπτει δαπάνες μόνο και μόνο επειδή η επιχειρηματική επιλογή που τις δημιούργησε δεν οδήγησε σε κέρδος ή ακόμη και προκάλεσε ζημία. Με άλλα λόγια, εάν ο φορολογικός έλεγχος μπορεί να επεκτείνεται στην αξιολόγηση της επιχειρηματικής επιτυχίας μιας συναλλαγής.
Η απάντηση του Δικαστηρίου ήταν σαφής. Το ΣτΕ έκρινε ότι η φορολογική αρχή δεν μπορεί να υποκαθιστά τον επιχειρηματία και να κρίνει εκ των υστέρων αν μια εμπορική στρατηγική ήταν ορθή ή λανθασμένη. Η πώληση κάτω του κόστους μπορεί να αποτελεί απολύτως θεμιτή επιχειρηματική πρακτική στο πλαίσιο μιας πολιτικής προσφορών, μιας προσπάθειας διατήρησης ή διεύρυνσης πελατείας, μιας στρατηγικής εισόδου σε νέα αγορά ή ακόμη και μιας αναγκαίας αντίδρασης στον ανταγωνισμό.
Η απόφαση έχει ιδιαίτερη σημασία διότι επαναβεβαιώνει τη διάκριση μεταξύ ελέγχου νομιμότητας και ελέγχου σκοπιμότητας. Η φορολογική διοίκηση έχει ασφαλώς το δικαίωμα και την υποχρέωση να ελέγχει αν μια συναλλαγή είναι πραγματική, αν τα παραστατικά είναι νόμιμα και ακριβή, αν υπάρχουν εικονικά στοιχεία ή αν προκύπτει καταστρατήγηση της φορολογικής νομοθεσίας. Δεν μπορεί, όμως, να απορρίπτει δαπάνες αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν συμφωνεί με την επιχειρηματική επιλογή που οδήγησε σε αυτές ή επειδή η επιλογή αυτή δεν απέφερε το επιθυμητό οικονομικό αποτέλεσμα.
Η σημασία της απόφασης ενισχύεται ακόμη περισσότερο αν εξεταστεί υπό το πρίσμα του άρθρου 22 του Ν. 4172/2013. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, μια δαπάνη εκπίπτει όταν πραγματοποιείται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών συναλλαγών της, αντιστοιχεί σε πραγματική συναλλαγή, καταχωρίζεται στα τηρούμενα βιβλία και αποδεικνύεται με τα κατάλληλα δικαιολογητικά. Ο νόμος δεν απαιτεί να αποδειχθεί ότι η δαπάνη παρήγαγε κέρδος, ούτε επιτρέπει στη φορολογική διοίκηση να αξιολογεί εκ των υστέρων την αποτελεσματικότητα της επιχειρηματικής απόφασης.
Στην πραγματικότητα, η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί μία ακόμη επιβεβαίωση της πάγιας νομολογιακής αρχής ότι η φορολογική διοίκηση ελέγχει τη νομιμότητα των συναλλαγών και όχι την επιχειρηματική επιτυχία των επιλογών της διοίκησης μιας επιχείρησης. Η επιχειρηματική κρίση, ακόμη και όταν αποδεικνύεται εκ των υστέρων λανθασμένη ή ζημιογόνα, δεν παύει να αποτελεί επιχειρηματική κρίση και όχι φορολογική παράβαση.
Η απόφαση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και λόγω της αυξανόμενης χρήσης οικονομικών αναλύσεων, δεικτών μικτού κέρδους, συγκρίσεων με ομοειδείς επιχειρήσεις και έμμεσων τεχνικών ελέγχου από τις φορολογικές αρχές. Το ΣτΕ ουσιαστικά υπενθυμίζει ότι οι αποκλίσεις από τα συνήθη περιθώρια κέρδους ή οι ζημιογόνες συναλλαγές μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για περαιτέρω διερεύνηση, δεν συνιστούν, όμως, από μόνες τους απόδειξη φορολογικής παράβασης, ούτε δικαιολογούν χωρίς πρόσθετα στοιχεία την απόρριψη των σχετικών δαπανών.
Από πρακτική άποψη, η απόφαση αναδεικνύει τη σημασία της επιχειρηματικής τεκμηρίωσης. Οι επιχειρήσεις που εφαρμόζουν πολιτικές εκπτώσεων, προσφορών ή επιθετικής τιμολόγησης καλό είναι να διατηρούν στοιχεία που αποδεικνύουν τον επιχειρηματικό σκοπό των ενεργειών τους, όπως αποφάσεις διοίκησης, εμπορικές πολιτικές, αναλύσεις αγοράς, στοιχεία ανταγωνισμού, μελέτες marketing και δεδομένα που τεκμηριώνουν τη στρατηγική τους. Η ύπαρξη τέτοιων στοιχείων δεν αποτελεί τυπική προϋπόθεση του νόμου, μπορεί, όμως, να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη σε έναν μελλοντικό φορολογικό έλεγχο.
Σε μια εποχή όπου οι φορολογικοί έλεγχοι αξιοποιούν ολοένα και περισσότερο οικονομικούς δείκτες, αναλύσεις κερδοφορίας και έμμεσες τεχνικές ελέγχου, η απόφαση υπενθυμίζει ότι οι αποκλίσεις από τα συνήθη επιχειρηματικά δεδομένα μπορεί να αποτελούν ένδειξη προς διερεύνηση, όχι όμως αυτοτελή απόδειξη παραβατικής συμπεριφοράς.».
Επιστημονική Ομάδα Epsilon Net και «Η αναμόρφωση των άρθρων 5Α και 5Β του ΚΦΕ με το άρθρο 94 του νομοσχεδίου του ΥΠΟΙΚ». Σύμφωνα με την Επιστημονική Ομάδα Epsilon Net «Το καθεστώς της εναλλακτικής φορολόγησης των άρθρων 5Α και 5Β του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Ν.4172/2013) αποτέλεσε, από την εισαγωγή του με τον Ν. 4646/2019, ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά εργαλεία φορολογικού ανταγωνισμού και προσέλκυσης φορολογικής κατοικίας στην Ελλάδα. Το άρθρο 94 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, που κατατέθηκε στη Βουλή στις 16/6/2025, δεν μεταβάλλει τον πυρήνα του θεσμού (δηλαδή τη λογική του κατ’ αποκοπή φόρου των 100.000 ευρώ στο άρθρο 5Α και του αυτοτελούς φόρου 7% στο άρθρο 5Β), αλλά παρεμβαίνει στο πεδίο της διαδικασίας, των προθεσμιών και της κανονιστικής εξουσιοδότησης. Οι βασικές μεταβολές αφορούν: (α) τη μετάθεση της καταληκτικής ημερομηνίας καταβολής στον Δεκέμβριο, (β) την κατάργηση της υποχρέωσης άμεσης καταβολής του πρώτου έτους, (γ) την κατάργηση της δεσμευτικής προθεσμίας υποβολής αίτησης έως 31 Μαρτίου, (δ) την κατάργηση της προθεσμίας της Φορολογικής Διοίκησης για έκδοση απόφασης, και (ε) τη μεταφορά κρίσιμων ρυθμίσεων σε απόφαση του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε..
Με αυτά τα δεδομένα, η μεταρρύθμιση κινείται προς μια πιο ευέλικτη και διοικητικά λειτουργική non-Dom δομή. Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στις 16/6/2025 και εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική επεξεργασία του Ν. 5246/2025, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Βουλής.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η εναλλακτική φορολόγηση των άρθρων 5Α και 5Β του Κ.Φ.Ε. εντάσσεται σε μια ευρύτερη νομοθετική στρατηγική της Ελλάδας για την προσέλκυση κεφαλαίων, φορολογικών κατοίκων και συνταξιούχων αλλοδαπής, μέσω ενός προβλέψιμου, απλουστευμένου και σε μεγάλο βαθμό αποσυνδεδεμένου από την παγκόσμια φορολογητέα ύλη φορολογικού καθεστώτος. Το άρθρο 5Α αφορά φυσικά πρόσωπα, που μεταφέρουν τη φορολογική κατοικία τους στην Ελλάδα και επενδύουν συγκεκριμένο ελάχιστο ποσό στην ημεδαπή, ενώ το άρθρο 5Β αφορά συνταξιούχους αλλοδαπής, που μεταφέρουν τη φορολογική κατοικία τους στην Ελλάδα και υπάγονται σε αυτοτελή φορολόγηση 7% επί του εισοδήματος αλλοδαπής. Το βασικό χαρακτηριστικό και των δύο καθεστώτων είναι η ανταποδοτική συνάρθρωση μεταξύ φορολογικού κινήτρου και υποχρεώσεων συμμόρφωσης. Ο φορολογούμενος απολαμβάνει ευνοϊκότερη μεταχείριση, αλλά οφείλει να τηρεί συγκεκριμένες προϋποθέσεις εισόδου, διατήρησης και καταβολής του φόρου.
Το ισχύον φορολογικό πλαίσιο, προέβλεπε έως σήμερα συγκεκριμένες και αυστηρές προθεσμίες. Αίτηση έως 31 Μαρτίου του οικείου φορολογικού έτους, καταβολή του ετήσιου φόρου έως το τέλος Ιουλίου, και για το άρθρο 5Α και καταβολή του ποσού πρώτου έτους εντός τριάντα ημερών από την έγκριση της αίτησης. Παράλληλα, στην κανονιστική εφαρμογή είχαν εμπλακεί προθεσμίες έκδοσης πράξεων της Διοίκησης, ενώ η Α.Α.Δ.Ε. είχε εκδώσει αποφάσεις για τη συμπλήρωση των δηλώσεων και την υποστήριξη του καθεστώτος. Το άρθρο 94 του νέου νομοσχεδίου επιδιώκει να αναδιατάξει αυτό το πλέγμα, μεταθέτοντας χρονικά την πληρωμή, μεγαλώνοντας τις καταληκτικές ημερομηνίες και εναρμονίζοντας τις εξουσιοδοτικές διατάξεις με τον Ν. 5104/2024 περί Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας…».
Δείτε ακόμα ένα στοχευμένο, επίκαιρο και αναλυτικό άρθρο με την σφραγίδα της Επιστημονικής Ομάδα Epsilon Net στο σύνολό του, μέσω του αρχικού συνδέσμου.
Τέλος ακόμα μιας εργασιακής εβδομάδας και για την Εβδομάδα που έρχεται θέμα συζήτησης θα είναι ο ψηφιακός μετασχηματισμός της Α.Α.Δ.Ε. και η ολιστική αλλαγή της ως προς την επικοινωνία της Αρχής με τον πολίτη – φορολογούμενο. Η Α.Α.Δ.Ε. μετασχηματίζεται από φορολογική αρχή κυρίως συναλλακτικού τύπου σε ολοκληρωμένη ψηφιακή υπηρεσία ολιστικής επικοινωνίας με τον πολίτη. Το my1521 λειτουργεί ήδη ως ενιαία πύλη εξυπηρέτησης, συγκεντρώνοντας τηλεφωνική και ψηφιακή υποστήριξη, με δυνατότητα υποβολής και παρακολούθησης ερωτημάτων, ενώ η Α.Α.Δ.Ε. διατηρεί παράλληλα ραντεβού και λοιπά κανάλια φυσικής εξυπηρέτησης όπου αυτό απαιτείται. Η επίσημη παρουσίαση του my1521 το περιγράφει ως ολιστικό επικοινωνιακό σύστημα, δηλαδή ως κεντρικό σημείο επικοινωνίας για πολίτες, επιχειρήσεις και υπαλλήλους, με στόχο τη συγκέντρωση των υπηρεσιών υποστήριξης σε μία λογική ενιαίας εμπειρίας.
Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων προχωρά στην αναβάθμιση της φυσικής εξυπηρέτησης πολιτών και επιχειρήσεων, με τη λειτουργία του νέου δικτύου «myPoint».
Το «myPoint» αποτελεί το νέο πρότυπο φυσικής παρουσίας της Αρχής και λειτουργεί συμπληρωματικά προς το Πολυκαναλικό Κέντρο Εξυπηρέτησης Φορολογουμένων my1521 και τις ψηφιακές υπηρεσίες της Α.Α.Δ.Ε..
Στόχος είναι η παροχή ταχύτερης, απλούστερης και πιο αποτελεσματικής εξυπηρέτησης, με ενιαία ποιότητα παρεχόμενων υπηρεσιών, αξιοποιώντας τις δυνατότητες της τεχνολογίας και διατηρώντας, όπου απαιτείται, την άμεση ανθρώπινη επαφή.
Η κατεύθυνση αυτή δεν είναι συγκυριακή, αλλά θεσμικά εδραιωμένη. Ο Ν. 4727/2020 θέτει ως γενικές αρχές της ψηφιακής διακυβέρνησης τη νομιμότητα, τη διαφάνεια, την προσβασιμότητα, την αποδοτικότητα και, κρίσιμα, την αρχή «μόνον άπαξ» μέσω της διαλειτουργικότητας, της ακρίβειας και της πληρότητας των δεδομένων. Στο ίδιο πνεύμα, ο Ο.Ο.Σ.Α. επισημαίνει ότι η ψηφιακή μετάβαση των φορολογικών διοικήσεων πρέπει να είναι φορολογούμενο-κεντρική, με στόχο τη μείωση του διοικητικού βάρους και την ενσωμάτωση των φορολογικών διαδικασιών στα φυσικά ψηφιακά περιβάλλοντα των πολιτών και των επιχειρήσεων (OECD - Tax Administration Digitalization and Digital Transformation Initiatives - 17 June 2025).
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, το Αναθεωρημένο Στρατηγικό Σχέδιο 2025-2029 και το Επιχειρησιακό Σχέδιο 2026 της Α.Α.Δ.Ε. αποτυπώνουν αυτή τη μετάβαση προς αυτοματοποίηση, ανάλυση δεδομένων και επανασχεδιασμό της εξυπηρέτησης. Η ήδη θεσμοθετημένη ηλεκτρονική υποβολή δηλώσεων κληρονομιάς μέσω myPROPERTY, καθώς και η ψηφιακή κοινοποίηση πράξεων προσδιορισμού φόρου, δείχνουν ότι η φορολογική πράξη μετακινείται από το χαρτί στη διαλειτουργική ροή δεδομένων.
Υπό αυτό το πρίσμα, ο μετασχηματισμός της Α.Α.Δ.Ε. δεν συνιστά απλώς τεχνολογική αναβάθμιση, αλλά μετάβαση σε διοίκηση προληπτική, διασυνδεδεμένη και υπηρεσιακά συνεκτική, όπου η φορολογική συμμόρφωση διευκολύνεται μέσα από καθαρούς κανόνες, ενιαία δεδομένα και συνεχή, πολυκαναλική υποστήριξη προς τον πολίτη.
Κάπου εδώ, Παρασκευή του Ιούνη, με τη μεγαλύτερη ημέρα σε διάρκεια να κορυφώνεται την Κυριακή και να μας χαρίζει η εποχή ανεξάντλητες ώρες φωτός, μπορούμε να αφιερώσουμε ακόμα ένα διήμερο ξεκούρασης και διασκέδασης στους εαυτούς μας, έτσι ως πρόβα των διακοπών που πλησιάζουν. ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ.