17/04/26 | Αρχική > Αρθρογραφία > Ανασκόπηση της εβδομάδας

Η Εβδομάδα που πέρασε – Η Εβδομάδα που έρχεται

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ. Χρόνια Πολλά σε όλους, με ευχές από τον όμιλο της EPSILON NET για υγεία και προσωπική ανάταση του καθένα ξεχωριστά μετά το κορυφαίο γεγονός της Αναστάσεως για την Ορθοδοξία.

Η πρόσφατη επιχείρηση της Α.Α.Δ.Ε. για τα οχήματα με ξένες πινακίδες επανέφερε στο προσκήνιο ένα ζήτημα που, στην πράξη, συνδέει τελωνειακό δίκαιο, φορολογική κατοικία και έλεγχο της πραγματικής οικονομικής δραστηριότητας. Στις 11 Απριλίου 2026 η Α.Α.Δ.Ε. ανακοίνωσε ότι δεσμεύτηκαν 229 πολυτελή Ι.Χ. με ξένες πινακίδες, στο πλαίσιο στοχευμένων ελέγχων της Δ.Ε.Ο.Σ., με αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων ανάλυσης κινδύνου και δεδομένων από διόδια και τελωνεία. Το γεγονός αυτό δεν είναι απλώς μια ελεγκτική είδηση· αποτελεί ένδειξη ότι το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής δεν λειτουργεί ως «ασφαλές καταφύγιο» για φοροαποφυγή ή καταστρατήγηση κανόνων κυκλοφορίας.

Ο πυρήνας του νομικού προβλήματος είναι ο προσδιορισμός της συνήθους ή φορολογικής κατοικίας. Η Α.Α.Δ.Ε. και η σχετική νομοθεσία [δείτε την Ε.2064/27.10.2023 εγκύκλιο Α.Α.Δ.Ε. με θέμα «Παροχή οδηγιών για την ορθή εφαρμογή των διατάξεων των παρ. 1 και 2 του άρθρου 4 του N . 4172/2013 (ΦΕΚ A΄ 167) (Κ.Φ.Ε.), περί φορολογικής κατοικίας φυσικών προσώπων στην Ελλάδα»] ορίζει ότι φορολογική κατοικία είναι το βασικό κριτήριο για το ποιο κράτος φορολογεί το παγκόσμιο εισόδημα ενός φυσικού προσώπου, ενώ ο Ν. 4172/2013 (Κ.Φ.Ε.) θεσπίζει ως κριτήρια, μεταξύ άλλων, τη μόνιμη ή κύρια κατοικία, τη συνήθη διαμονή, το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων και την υπέρβαση των 183 ημερών σε οποιαδήποτε δωδεκάμηνη περίοδο.

Στο τελωνειακό επίπεδο, το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής και χρήσης Ε.Ι.Χ. επιτρέπει σε πρόσωπα με συνήθη κατοικία στο εξωτερικό να κυκλοφορούν στην Ελλάδα με όχημα ξένων πινακίδων για έξι μήνες, συνεχείς ή όχι, ανά δωδεκάμηνο. Η Α.Α.Δ.Ε. διευκρινίζει επίσης ότι, σε έκτακτες περιστάσεις, μπορεί να δοθεί μικρή παράταση, ενώ για οχήματα που δεν επανεξάγονται εγκαίρως υπάρχει δυνατότητα τελωνειακής ακινητοποίησης για διάστημα από 6 έως 24 μήνες. Από το 2023, μάλιστα, η διαδικασία ακινητοποίησης απλοποιήθηκε μέσω myAADE, γεγονός που δείχνει ότι η Διοίκηση επιδιώκει ταυτόχρονα ευχέρεια για τους δικαιούχους και αυστηρό έλεγχο για τους παραβάτες (ΑΑΔΕ - Προσωρινή Εισαγωγή ΙΧΕ Οχημάτων και Ατομικών ειδών στην Ελλάδα).

Αξίζει να ιδωθούν συνοπτικά οι βασικοί άξονες του καθεστώτος:

Ζήτημα

Ισχύον πλαίσιο

Πρακτική συνέπεια

Συνήθης κατοικία

Τουλάχιστον 183 ημέρες και/ή κέντρο ζωτικών συμφερόντων εκτός Ελλάδας.

Κρίνεται η δυνατότητα νόμιμης προσωρινής εισαγωγής.

Διάρκεια παραμονής οχήματος

6 μήνες ανά δωδεκάμηνο, με δυνατότητα ακινητοποίησης 6–24 μηνών.

Μετά το όριο, απαιτείται επανεξαγωγή ή νόμιμη ακινητοποίηση.

Χρήση από τρίτους

Κατ’ αρχήν απαγορεύεται η μεταβίβαση, μίσθωση και παραχώρηση σε τρίτους.

Επιτρέπεται μόνο με έγκριση Τελωνείου και υπό προϋποθέσεις.

Φορολογική επίπτωση

Οι παροχές σε είδος, κατά το άρθρο 13 ΚΦΕ, μπορούν να περιλάβουν και εταιρικά οχήματα.

Η χρήση οχήματος αλλοδαπής εταιρείας μπορεί να γεννά πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση.

Οι κυρώσεις είναι ιδιαίτερα αυστηρές και λειτουργούν αποτρεπτικά. Η Α.Α.Δ.Ε. αναφέρει ότι σε περίπτωση εκπρόθεσμης επανεξαγωγής του οχήματος ή άλλης παράβασης του καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής, επιβάλλονται πρόστιμα που συνδέονται με τη βαρύτητα της παράβασης (πρόστιμα ανά ημέρα παράνομης παραμονής του οχήματος στη χώρα) και, σε περιπτώσεις οδήγησης από μη δικαιούχο πρόσωπο, φθάνουν σε εφάπαξ ποσά που κλιμακώνονται ανά κυβισμό, από 2.500 ευρώ έως 10.000 ευρώ για επιβατικά οχήματα, ενώ για αμιγώς ηλεκτρικά προβλέπονται αντίστοιχα κλιμακούμενα πρόστιμα. Παράλληλα, το εγχειρίδιο της Α.Α.Δ.Ε. κατατάσσει ρητά τις «παραβάσεις κυκλοφορίας οχημάτων με ξένες πινακίδες» στις τελωνειακές παραβάσεις που παρακολουθούνται συστηματικά (ΑΑΔΕ - Εγχειρίδιο Ερωτήσεων – Απαντήσεων σε Τελωνειακά Θέματα – ΑΘΗΝΑ – Αύγουστος 2025).

Συμπερασματικά, η νόμιμη κυκλοφορία στην Ελλάδα απαιτεί πραγματική συνήθη κατοικία στο εξωτερικό, τήρηση του εξαμήνου, αποφυγή μη εξουσιοδοτημένης χρήσης και ορθή τεκμηρίωση των μετακινήσεων και της κατοικίας. Εκεί όπου η πραγματικότητα διαψεύδει τη δήλωση, ο συνδυασμός τελωνειακών, φορολογικών και ενίοτε ποινικών συνεπειών καθιστά το κόστος της παραβίασης πολλαπλάσιο της «εξοικονόμησης κόστους», που υποτίθεται ότι επιδιώκεται.

Από την ειδησεογραφία της Εβδομάδας που πέρασε: «Η διάταξη για την παράταση προθεσμιών υποβολής δηλώσεων και πράξεων στο ΓΕΜΗ σε περίπτωση ασθένειας ή θανάτου λογιστή-φοροτεχνικού». Με το άρθρο 233 του νέου νομοσχεδίου του Υπουργείου Ανάπτυξης που κατατέθηκε στη Βουλή ορίζεται η παράταση προθεσμιών υποβολής δηλώσεων και πράξεων στο ΓΕΜΗ σε περίπτωση ασθένειας ή θανάτου λογιστή-φοροτεχνικού.

Συγκεκριμένα:

1. Σε περίπτωση ανωτέρας βίας που αφορά λογιστή - φοροτεχνικό, κάτοχο επαγγελματικής ταυτότητας Α' ή Β' τάξης, ο οποίος έχει αναλάβει την προετοιμασία και υποβολή δηλώσεων, πράξεων ή οικονομικών καταστάσεων υπόχρεου προσώπου στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.), οι προβλεπόμενες από την κείμενη νομοθεσία προθεσμίες δημοσιότητας παρατείνονται, ως ακολούθως:

α) Οι προθεσμίες υποβολής πράξεων, δηλώσεων και οικονομικών καταστάσεων προς το Γ.Ε.ΜΗ., οι οποίες λήγουν εντός του χρονικού διαστήματος από την πρώτη (1η) έως και την τριακοστή (30ή) ημέρα νοσηλείας των περ. α' ή β' της παρ. 2, παρατείνονται έως το τέλος του επόμενου μήνα από εκείνον της έκδοσης του εξιτηρίου, εφόσον η νοσηλεία δεν υπερβαίνει τις τριάντα (30) ημέρες. Σε περίπτωση νοσηλείας διάρκειας μεγαλύτερης των τριάντα (30) ημερών, η παράταση ισχύει έως το τέλος του επόμενου μήνα από εκείνον εντός του οποίου συμπληρώθηκαν τριάντα (30) ημέρες νοσηλείας.

β) Σε περίπτωση θανάτου λογιστή - φοροτεχνικού, οι προθεσμίες της παρ. 1 παρατείνονται αυτοδικαίως έως το τέλος του μεθεπόμενου μήνα από τον μήνα του θανάτου.

2. Ως περιπτώσεις ανωτέρας βίας, κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, νοούνται ιδίως:

α) η νοσηλεία του λογιστή - φοροτεχνικού λόγω ασθένειας ή τοκετού, διάρκειας τουλάχιστον τριών (3) ημερών, σε δημόσιο ή ιδιωτικό νοσοκομείο,

β) η νοσηλεία, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις, του/της συζύγου ή συγγενών πρώτου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας του λογιστή - φοροτεχνικού, όταν απαιτείται η προσωπική του φροντίδα,

γ) ο θάνατος του λογιστή φοροτεχνικού.

Η συνδρομή των ανωτέρω αποδεικνύεται με τα κατά περίπτωση νόμιμα δικαιολογητικά.

3. Οι παρ. 1 και 2 εφαρμόζονται για τους εντολείς - πελάτες, για τους οποίους ο λογιστής - φοροτεχνικός είχε αποδεδειγμένα εξουσιοδοτηθεί για τη διεκπεραίωση υποθέσεων Γ.Ε.ΜΗ. ή είχε αναλάβει την τήρηση των λογιστικών τους αρχείων, ήδη κατά τον προηγούμενο μήνα από την επέλευση του γεγονότος ανωτέρας βίας.

4. Κατά το χρονικό διάστημα της παράτασης δεν επιβάλλονται πρόστιμα, προσαυξήσεις ή λοιπές διοικητικές κυρώσεις εις βάρος των υπόχρεων προσώπων, εφόσον η εκπρόθεσμη υποβολή οφείλεται αποκλειστικά σε λόγους ανωτέρας βίας του παρόντος.

«Έκπτωση φόρου λόγω εμπρόθεσμης υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος - Η σχετική διάταξη»: Με το άρθρο 249 του νέου νομοσχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλή ορίζονται τα ακόλουθα:

Άρθρο 249

Έκπτωση φόρου λόγω εμπρόθεσμης υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος - Τροποποίηση παρ. 6 άρθρου 67 Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος

1. Στην παρ. 6 του άρθρου 67 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α' 167), περί υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων και καταβολής φόρου, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο πέμπτο εδάφιο οι λέξεις «την 30ή Απριλίου» αντικαθίστανται από τις λέξεις «τη 15η Μαΐου», β) στο έκτο εδάφιο, οι λέξεις «την 30ή Απριλίου» αντικαθίστανται από τις λέξεις «τη 15η Μαΐου» και η παρ. 6 διαμορφώνεται ως εξής:

«6. Ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων υπολογίζεται με βάση την ετήσια φορολογική δήλωση του φορολογούμενου και το ποσό της φορολογικής οφειλής καθορίζεται σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 36 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024, Α' 58), κατόπιν έκπτωσης:

α) του φόρου που παρακρατήθηκε,

β) του φόρου που προκαταβλήθηκε,

γ) του φόρου που καταβλήθηκε στην αλλοδαπή σύμφωνα με το άρθρο 9.

Αν το ποσό του φόρου που προκαταβλήθηκε ή παρακρατήθηκε είναι μεγαλύτερο από τον οφειλόμενο φόρο, η επιπλέον διαφορά επιστρέφεται.

Η καταβολή του φόρου γίνεται σε οκτώ (8) ισόποσες μηνιαίες δόσεις, από τις οποίες η πρώτη καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Ιουλίου και οι υπόλοιπες επτά (7) μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα των επόμενων επτά (7) μηνών.

Ειδικά η καταβολή του φόρου που προσδιορίζεται από δηλώσεις με καταληκτική ημερομηνία υποβολής την 31η Δεκεμβρίου εκάστου φορολογικού έτους, γίνεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του πρώτου μήνα του επόμενου έτους, ενώ για τις δηλώσεις αυτής της περίπτωσης που υποβάλλονται στην αρμόδια υπηρεσία εμπρόθεσμα και η πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου εκδίδεται μετά την 31η Δεκεμβρίου, η καταβολή γίνεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του επόμενου μήνα από την έκδοση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου.

Όταν ο φόρος που οφείλεται με βάση την εμπρόθεσμη δήλωση καταβάλλεται μέχρι την καταληκτική ημερομηνία καταβολής της πρώτης δόσης, παρέχεται στο συνολικό ποσό του φόρου και των λοιπών συμβεβαιούμενων με αυτόν οφειλών έκπτωση τέσσερα τοις εκατό (4%), εφόσον η δήλωση υποβληθεί μέχρι τη 15η Μαΐου, τρία τοις εκατό (3%), εφόσον η δήλωση υποβληθεί μέχρι τη 15η Ιουνίου και δύο τοις εκατό (2%), εφόσον η δήλωση υποβληθεί μέχρι τη 15η Ιουλίου.

Στα πρόσωπα του τελευταίου εδαφίου της παρ. 3, παρέχεται έκπτωση τέσσερα τοις εκατό (4%) στο συνολικό ποσό του φόρου και των λοιπών συμβεβαιούμενων με αυτόν οφειλών, εφόσον η δήλωση υποβληθεί μέχρι τη 15η Μαΐου, τρία τοις εκατό (3%), εφόσον η δήλωση υποβληθεί μέχρι τη 15η Ιουνίου και δύο τοις εκατό (2%), εφόσον η δήλωση υποβληθεί μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Ιουλίου και ο φόρος που οφείλεται καταβληθεί μέχρι την καταληκτική ημερομηνία καταβολής της πρώτης δόσης.».

2. Η παρ. 1 ισχύει για τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2025 και εφεξής.

Από την αρθρογραφία της Εβδομάδας που πέρασε, κα. Μαριάννα Κατσιάδα Καρούζου – Δικηγόρος και «Χορήγηση επιδόματος θέσης ευθύνης σε αναπληρωτή Προϊστάμενο μολονότι δεν έλαβε χώρα νόμιμη διαδικασία αναπλήρωσης». Σύμφωνα με την αρθρογράφο «Ρηξικέλευθη αποτελεί η απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης δυνάμει της οποίας αρκεί η εν τοις πράγμασι άσκηση των καθηκόντων της θέσης ευθύνης για την χορήγηση του οικείου επιδόματος.

Αναλυτικότερα, στην υπό κρίση περίπτωση με την ασκηθείσα αγωγή η ενάγουσα, μόνιμη δικαστική υπάλληλος, ζητά να υποχρεωθεί το εναγόμενο Δημόσιο να της καταβάλλει νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση της, το ποσό των 7.245 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στο προβλεπόμενο από το άρθρο 16 του ν. 4354/2015 επίδομα θέσης ευθύνης, που καταβάλλεται στους Προϊσταμένους Διεύθυνσης Γραμματείας των Δικαστηρίων, για το χρονικό διάστημα από 13.12.2023 έως τον Δεκέμβριο του έτους 2024.

Το Δικαστήριο έκρινε επί της αρχής πως η χορήγηση του υπό κρίση επιδόματος ευθύνης του άρθρου 16 του ν. 4354/2015 στους προϊσταμένους οργανικών μονάδων συναρτάται με την νομιμότητα της αναπλήρωσης, η οποία πρέπει να λαμβάνει χώρα κατά την προβλεπόμενη στο νόμο διαδικασία και με τις οριζόμενες σε αυτό προϋποθέσεις. Ωστόσο, δέχτηκε πως η καταβολή του επιδόματος αυτού συνδέεται όχι μόνο με την κατοχή της συγκεκριμένης θέσης ευθύνης αλλά και με την πραγματική άσκηση των καθηκόντων της θέσης αυτής, αποτελώντας κατ’ ουσία οικονομικό κίνητρο για την άσκηση των καθηκόντων προϊσταμένου. Παράλληλα, διατύπωσε την θέση πως ο γενικός κανόνας του άρθρου 904 του Α.Κ. έχει εφαρμογή και επί του Δημοσίου στην περίπτωση παροχής από υπάλληλο υπηρεσιών σε αυτό, άνευ νομίμου ερείσματος. Η αξίωση δε του αδικαιολόγητου πλουτισμού στην περίπτωση αυτή, συνίσταται σε ο,τι το Δημόσιο ή το εκάστοτε ν.π.δ.δ., κατ’ ανάγκη θα κατέβαλε σε άλλον υπάλληλο για την άσκηση των ίδιων καθηκόντων, με αυτά που προσέφερε ο υπάλληλος, που μη νομίμως απασχολήθηκε από το Δημόσιο ή το ν.π.δ.δ.

Το αξιοσημείωτο στην συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί πως μολονότι η ενάγουσα δεν επιλέχτηκε ως αναπληρώτρια προϊσταμένη σύμφωνα με την νόμιμη διαδικασία όπως αυτή εκτίθεται στο ειδικότερο κανονιστικό πλαίσιο των οικείων ρυθμίσεων, το Δικαστήριο δέχτηκε την αγωγή και υποχρέωσε το ελληνικό Δημόσιο να τις καταβάλλει το επίμαχο ποσό επί την βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού.

Έκρινε, πως σκοπός της αγωγής από αδικαιολόγητο πλουτισμό δεν αποτελεί η αποκατάσταση της ζημίας του ενάγοντος αλλά η απόδοση του πλουτισμού του εναγόμενου και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη, πως η συγκεκριμένη ενάγουσα άσκησε καθ΄ όλο το επίδικο χρονικό διάστημα καθήκοντα αναπληρώτριας Προϊσταμένης, το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο κατέστη πλουσιότερο χωρίς νόμιμη αιτία (αδικαιολογήτως) σε βάρος της.

Εν ολίγοις, το Δικαστήριο δέχτηκε πως μολονότι η ενάγουσα δεν επιλέχθηκε ως αναπληρώτρια προϊσταμένη, σύμφωνα με την οριζόμενη στον Κώδικα Δικαστικών Υπαλλήλων διαδικασία, από την στιγμή που καθ΄ όλο το επίδικο χρονικό διάστημα άσκησε εν τοις πράγμασι καθήκοντα αναπληρώτριας προϊσταμένης, όπως τούτο αποδεικνύεται από την προσκομιζόμενη υπηρεσιακή βεβαίωση, δικαιούται του συγκεκριμένου επιδόματος, όπως αυτό θα είχε καταβληθεί σε οποιονδήποτε άλλον αναπληρωτή προϊστάμενο κατόπιν νόμιμης διαδικασίας αναπλήρωσης.».

*Η Μαριάννα Κατσιάδα Καρούζου είναι Δικηγόρος, με εξειδίκευση σε θέματα διοικητικού, ιδίως δημοσιοϋπαλληλικού και πειθαρχικού δικαίου, με μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα του δημοσίου δικαίου και πολιτικής επιστήμης, καθώς και συνεργάτης του Δικηγορικού Γραφείου Γιάννης Καρούζος & Συνεργάτες.

Δείτε περισσότερα στο www.dikigorosergatologos.gr

Κ. Γιάννης Καρούζος, Δικηγόρος, Εργατολόγος και «Μπορεί ο εργοδότης να παραχωρήσει τον εργαζόμενο σε τρίτο χωρίς τη συναίνεση του;». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Καταρχάς, η προσωρινή παραχώρηση του μισθωτού προς τρίτο αποτελεί γνήσια σύμβαση δανεισμού που συνάπτεται μεταξύ τριών μερών: αρχικού εργοδότη, δευτερογενούς εργοδότη και μισθωτού.

Για να μπορεί ο δευτερογενής εργοδότης να αξιώνει την παροχή εργασίας από τον εργαζόμενο, είναι απαραίτητη η συναίνεση του τελευταίου ανεξάρτητα από τη μεταβολή ή μη των εργασιακών του όρων. Η συναίνεση μάλιστα αρκεί να παρέχεται με οποιονδήποτε τρόπο, ρητά ή σιωπηρά.

Η παραχώρηση, ωστόσο, της εργασίας του μισθωτού στη διάθεση ενός τρίτου-δευτερογενούς εργοδότη, χωρίς την προηγούμενη συναίνεση αυτού, συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας του.

Στην περίπτωση αυτή, ο εργαζόμενος δικαιούται να συνεχίσει να προσφέρει την εργασία του στον αρχικό εργοδότη, ο οποίος, εάν αρνηθεί την αποδοχή της, οφείλει μισθούς υπερημερίας.».

Δείτε περισσότερα στο www.dikigorosergatologos.gr

Η «χαλαρή» εργασιακά και μικρή ημερολογιακά εργασιακή εβδομάδα, ελέω εορτών του Πάσχα, κάπου εδώ τελειώνει.

Αν έχετε επιστρέψει ήδη στην εργασία σας μετά τις διακοπές του Πάσχα, ή αν είστε ακόμα σε διακοπές επιμηκύνοντας το προηγηθέν τετραήμερο, σε κάθε περίπτωση, έρχεται ένα ακόμα διήμερο ανάπαυσης (εν μέσω βέβαια φορολογικών δηλώσεων), το οποίο θεωρούμε ότι θα το αξιοποιήσετε αναλόγως ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ.



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
Εργασιακή εβδομάδα