Σε συνεργασία με τον Ηλία Χατζηγεωργίου - Φοροτεχνικό, Πρόεδρο Επιτροπής Λογιστών Ε.Ε.Α.
Ο Νοέμβριος πλησιάζει με την σειρά του και αυτός στο τέλος του, ετοιμάζοντας τον τελευταίο μήνα του έτους να μας υποδεχτεί για να μας φτάσει και αυτός στον αποχαιρετισμό αυτού του έτους. Πλάκα στην πλάκα και αυτό το έτος ούτε καταλάβαμε πως φτάνει στο τέλος του, κάτι το οποίο βέβαια δεν μας είναι πρωτόγνωρο σε εμάς τους φοροτεχνικούς, ειδικά τα τελευταία χρόνια που έχουμε μπει στους γνωστούς «φρενήρεις» ρυθμούς με τις συνεχόμενες προθεσμίες να ακολουθούν η μία την άλλη.
Παλαιότερα λέγαμε ότι το έτος είναι 4 περιοδικές (6 για τους ακόμα παλαιότερους που πρόλαβαν τις δίμηνες περιοδικές Φ.Π.Α.), μια εκκαθαριστική Φ.Π.Α. και ένα Ε3, μαζί με τις συγκεντρωτικές τιμολογίων. Και τότε είχαμε προθεσμίες. Μάλιστα, πολλές από αυτές διαμορφώνονταν ανάλογα με το τελευταίο ψηφίο του Α.Φ.Μ. του φορολογούμενου, μετατρέποντας σε σημαντικό στοιχείο το αν τελειώνει το Α.Φ.Μ. σε 1 ή σε 0. Για πολλά χρόνια ήταν μία από τις κλασικές ερωτήσεις στα γραφεία μας, ειδικά όταν έρχονταν να τον αναλάβουμε κάποιος νέος πελάτης, αλλά και όταν τελειώναμε μία έναρξη νομικού προσώπου και παίρναμε το έγγραφο της έναρξης από το μητρώο. Κάπως έτσι είχε δημιουργηθεί η «κατάρα του άσσου», που κυνηγούσε στις φορολογικές δηλώσεις αυτόν που είχε ατομική επιχείρηση και το Α.Φ.Μ. του τελείωνε σε «1» και η γυναίκα του δεν ήταν μισθωτή, ώστε να του παρασύρει την προθεσμία της δήλωσης. Φυσικά, το ίδιο αρνητικό στοιχείο τον συνόδευε στις εκκαθαριστικές, στις συγκεντρωτικές, στην οριστική Φ.Μ.Υ. και σε οτιδήποτε διαβαθμίζονταν η προθεσμία υποβολής ανάλογα με το Α.Φ.Μ..
Από τότε έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Οι δηλώσεις, με ελάχιστες εξαιρέσεις, έχουν κοινή προθεσμία για όλους. Οι εκκαθαριστικές Φ.Π.Α. δεν υπάρχουν στην ζωή μας, το ίδιο και οι συγκεντρωτικές τιμολογίων. Επίσης, οι περιοδικές δηλώσεις ναι μεν παραμένουν τρίμηνες για τα απλογραφικά, αλλά πλέον υπάρχουν πολύ περισσότερες μηνιαίες περιοδικές δηλώσεις Φ.Π.Α., αφενός λόγω της εκθετικής αύξησης των επιχειρήσεων με διπλογραφικά βιβλία, ειδικά από τότε που μπήκε στην ζωή μας η Ι.Κ.Ε., αλλά και αφετέρου λόγω της καινούργιας μόδας που μπήκε στην ζωή μας από φέτος για τις επιχειρήσεις με απλογραφικά βιβλία, που θα πρέπει για τουλάχιστον δύο έτη να υποβάλλουν μηνιαίο Φ.Π.Α..
Στα παραπάνω, όμως, έχουν προστεθεί και άλλες πολλές προθεσμίες, οι περισσότερες ασφυκτικές και μέσα σε όλα πολλές εξ αυτών είναι και ακαταλαβίστικές. Το κακό δεν είναι αυτό όμως από μόνο του. Οι περισσότερες δημιουργούν και μία νέα κατηγορία προστίμων με τετραψήφια, αλλά και πενταψήφια ποσά, δημιουργώντας μοιραία μία νέα μορφή φοβίας, την προστιμοφοβία, η οποία ξεκινάει από τους επιχειρηματίες και καταλήγει σε εμάς τους ίδιους με τα γνωστά προβλήματα που δημιουργούν στην καθημερινότητα όλων μας.
Έχουμε πει πολλές φορές ότι τα περισσότερα εξ αυτών στέκονται στον τύπο και όχι στην ουσία, που είναι το κυνήγι της φοροδιαφυγής. Για το αν αυτό το πράγμα έχει πετύχει τον σκοπό του ή όχι είναι νωρίς να το κρίνουμε. Σίγουρα εξ αρχής τα νούμερα που παρουσιάζονται από την πλευρά των υπουργείων δείχνουν ότι πρωταρχικά φαίνεται να πετυχαίνουν τον σκοπό τους, αφού όντως υπάρχει βελτίωση σε αρκετά ζητήματα, όμως αυτό αρκεί από μόνο του; Με «κοντόφθαλμη» σκέψη αυτό θα ήταν αρκετό, όμως τι θα γίνει αν δούμε το ζήτημα σφαιρικότερα; Ίσως υπάρχει μία παράμετρος σε αυτά που ακόμα δεν είναι μετρήσιμη και έχει να κάνει με το ασφυκτικό περιβάλλον που δημιουργείται γύρω από τις επιχειρήσεις της χώρας, με πάρα πολλές πλατφόρμες, ακόμα πιο πολλές προθεσμίες και ακόμα περισσότερο σύνθετες διαδικασίες, οι οποίες έρχονται στην ζωή τους βίαια και όλες οδηγούν σε μία ακόμα πιο ασφυκτική παράμετρο, το πρόστιμο. Εκτός του προστίμου, πολλές φορές οδηγεί και σε μία άλλη παράμετρο, αυτή της ανασφάλειας, μετατρέποντας την έκφραση - ερώτηση «ρε λες;» σε μία από τις συχνότερες εκφράσεις της καθημερινότητας μας, ειδικά σε εμάς τους φοροτεχνικούς. Σε κάθε περίπτωση, για την πολυπλοκότητα υπάρχει μέτρηση παγκόσμια και είμαστε πρωταθλητές σε αυτήν, την οποία είχαμε αναδείξει μέσα από αυτή την στήλη. Το ερώτημα, όμως, που γεννάται είναι, πόσες επιχειρήσεις θα καταφέρουν να επιβιώσουν σε αυτή την δύσκολη κατάσταση της «αόρατης ανασφάλειας» του «ρε λες;»
Εάν κάνουμε το ζήτημα ποιο προσωποποιημένο για το επάγγελμα μας και προσθέσουμε και την παράμετρο «ρώτα τον λογιστή σου, αυτός ξέρει» ή και την παράμετρο «πηγαίνετε σε λογιστή που τα κάνει αυτά», με διαδικασίες οι οποίες δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το επάγγελμα μας, τότε καταλαβαίνουμε ότι το «ρε λες;» αντικαθίσταται από άλλες εκφράσεις που δεν έχουν θέση σε αυτή την στήλη, αλλά πάνε περισσότερο για άλλους χώρους με πιο φανατικό και ηλεκτρισμένο κοινό. Και αυτό όχι γιατί βαριόμαστε να κάνουμε τη δουλειά μας, όπως έχουμε κατηγορηθεί κάποιες φορές από μερικούς, αλλά γιατί πολύ απλά δεν είναι δουλεία μας, την οποία για κάποιον λόγο έχουν βαλθεί να μας «φορτώσουνε» όλοι όσοι μας πασάρουν πολλά και διάφορα. Αυτοί οι «κάποιοι» δεν προέρχονται απαραίτητα μόνο από τον δημόσιο φορέα, πλέον έχουν προστεθεί σε αυτούς εκθετικά και ιδιωτικοί φορείς, σύλλογοι, σωματεία και άλλοι διάφοροι που έρχονται να «κουμπώσουν» παρέα με τον λογιστή του γείτονα.
Φυσικά, δεν κατηγορούμε αυτόν τον «αόρατο λογιστή». Αν όντως υπάρχει, μπορεί στο «μαγαζί του» να κάνει ότι θέλει, αρκεί φυσικά να τηρεί τους κανόνες. Ο καθένας στο «μαγαζί του» κάνει ότι θέλει. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι επειδή έχει κάνει μία συγκεκριμένη επιλογή, γίνεται ταυτόχρονα και υποχρέωση του κλάδου. Το θέμα είναι, όμως, πώς το εξηγείς αυτό στην άλλη πλευρά που σε βλέπει σαν το θεό που θα τον σώσει από το πρόβλημα και αν δεν το λύσεις μετατρέπεσαι αυτόματα σε εχθρός που του μεγεθύνεις το πρόβλημα. Και άντε και το εξήγησες, πόσο χρόνο χρειάζεται να δαπανήσεις για αυτό; Και άντε και το έκανες μία φορά. Γιατί, όμως, θα πρέπει να το κάνεις συνέχεια με ελαφρές παραλλαγές στις απαντήσεις και στη γενικότερη στιχομυθία της υπόθεσης; Και πάει λέγοντας με τον γνωστό φαύλο κύκλο, που με έναν μαγικό τρόπο οδηγεί στο δικό μοναδικό «ρε λες;».
Δεν συνεχίζουμε παρακάτω. Σας αφήνουμε ο καθένας να ενεργοποιήσει τα βιώματα της καθημερινότητας του.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!