Σε συνεργασία με τον Ηλία Χατζηγεωργίου - Φοροτεχνικό, Πρόεδρο Επιτροπής Λογιστών Ε.Ε.Α.
Από εχθές 20 Μαρτίου μπορούμε και επίσημα να πούμε ότι μπαίνουμε σε καθεστώς άνοιξης, αφού η ισημερία σηματοδοτεί το τέλος των ημερών που η νύχτα είναι μεγαλύτερη από την ημέρα. Επιπλέον, την επόμενη Κυριακή η ώρα γυρίζει στην θερινή της κατάσταση και έτσι μπαίνουμε σε καθεστώς που θα νυχτώνει όλο και πιο αργά. Με λίγα λόγια, οδεύουμε ολοταχώς προς το καλοκαίρι. Φυσικά, δεν θα μπορούμε να πάμε διακοπές 3 μήνες, όπως στα σχολικά χρόνια, αλλά τουλάχιστον θα αυξηθούν οι ώρες που το φως στο γραφείο μας δεν θα μας είναι απαραίτητο αξεσουάρ και θα μας βοηθά στη διάθεση το φως του ήλιου.
Εκτός, όμως, από τον ερχομό της άνοιξης, στην αρχή της εβδομάδας είχαμε και τον «ερχομό» του taxis με την έναρξη της υποβολής των φορολογικών δηλώσεων. Το σύστημα άνοιξε στο χρονοδιάγραμμα που είχε αναφερθεί από την αρχή, δηλαδή στις 17 Μαρτίου. Μάλιστα, άνοιξε το πρωί και όχι αργά το βράδυ, όπως μας είχε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Ας πούμε ότι είναι ένα θετικό στοιχείο το γεγονός ότι τηρήθηκε το χρονοδιάγραμμα της έναρξης της υποβολής, αλλά ακόμα υπάρχει δρόμος μέχρι να μπορούμε να πούμε ότι μπαίνουμε σε «φουλ» ρυθμούς δηλώσεων, αφού λόγω της αναμονής για την έκδοση της εγκυκλίου για το φετινό Ε3 σε σχέση με τις αποδεκτές αποκλίσεις σε σχέση με τα myDΑΤΑ, οι εταιρείες λογισμικού δεν έχουν προλάβει να ενημερώσουν τα προγράμματα τους με όλα τα δεδομένα των εγκυκλίων. Απολύτως λογικό αυτό, αφού για να εναρμονιστούν όλα τα δεδομένα γίνεται ένας ολόκληρος αγώνας δρόμου από τους τεχνικούς, προφανώς σε ταχύτητες φόρμουλα ένα, μπορεί και παραπάνω, αφού τα χρονοδιαγράμματα είναι πολύ πιεστικά.
Και μιας και λέμε για χρονοδιαγράμματα, αυτά θα τηρηθούν άραγε; Και αν τηρηθούν θα μπορεί να γίνει με ανθρώπινες συνθήκες ή θα έχουμε πάλι τα γνωστά που έχουμε κάθε χρόνο; Η απάντηση στα ερωτήματα είναι πολύ νωρίς να απαντηθεί, αφού κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει όταν θα έχουμε ξεπεράσει τα μισά της διαδρομής σε σχέση με τις δηλώσεις που θα πρέπει να υποβληθούν συνολικά. Τα νούμερα, την πρώτη εβδομάδα της διαδικασίας, δείχνουν μία θεωρητικά αισιόδοξη πλευρά του πράγματος, αφού βάσει των στοιχείων της Α.Α.Δ.Ε. έχουν ήδη υποβληθεί μέχρι χθες 158.833 έντυπα Ε1, ενώ την αντίστοιχη περσινή πρώτη εβδομάδα είχαν υποβληθεί 67.195 έντυπα Ε1 και την προπέρσινη χρονιά 58.340 έντυπα Ε1.
Για κάποιον που δεν παρατηρεί προσεκτικά όλα τα δεδομένα, τα νούμερα όντως φαίνονται πολύ καλύτερα φέτος σε σχέση με τα περασμένα χρόνια. Όμως, με μία καλύτερη παρατήρηση και στα υπόλοιπα δεδομένα θα διαπιστώσει ότι είμαστε ακόμα στην αρχή. Από τις 158.833 δηλώσεις, μόνο οι 8.629 δηλώσεις εμπεριείχαν έντυπο Ε3, χαρακτηριστικά να πούμε ότι πέρσι υποβλήθηκαν περίπου 1,55 εκατ. έντυπα Ε3. Η μουδιασμένη αρχή, βέβαια, αιτιολογείται αφενός από τον λόγο που προαναφέραμε, αλλά και επιπλέον στο γεγονός ότι για να μπορέσει να γίνει ένα έντυπο Ε3 απαιτούνται πάρα πολλές εργασίες που σε αυτές προστέθηκε φέτος και η συμφωνία με τα myDΑΤΑ.
Στο κομμάτι της εκκαθάρισης, από τις 158.833 δηλώσεις που υποβλήθηκαν μέχρι χθες, το 51,17% είχαν μηδενική εκκαθάριση, το 25,39% είχαν πιστωτική και μόλις το 23,44 % είχε χρεωστική. Τα αντίστοιχα τελικά νούμερα πέρσι ήταν 45,74% μηδενικές, 19,19% πιστωτικές και 35,07% χρεωστικές. Αυτό το φαινόμενο δεν είναι καινούριο, αφού είναι απολύτως λογικό όλοι να ξεκινούν με τις λεγόμενες «απλές» δηλώσεις για να κάνουν «ζέσταμα» και συνεχίζουν σταδιακά με την πορεία των ημερών στις πιο «βαριές» σε εκκαθάριση δηλώσεις.
Γιατί τα γράφουμε όλα τα παραπάνω; Πολύ απλά για να πούμε ότι ναι μεν είναι θετικό το γεγονός ότι υπάρχει φέτος ένας γενικός «ενθουσιασμός» γύρω από το ζήτημα των δηλώσεων, αλλά η ιστορία μας δίνει το δικαίωμα για δεύτερες σκέψεις. Ίσως από τον ενθουσιασμό να προκύπτει και το τριπλάσιο νούμερο υποβολής φορολογικών δηλώσεων την πρώτη εβδομάδα σε σχέση με πέρσι, όμως, το μεγάλο ερωτηματικό για όσους είναι του «αθλήματος» είναι αν θα μπορέσει αυτός ο ενθουσιασμός να παραμείνει ενεργός καθ’ όλη τη πορεία της διαδικασίας. Όπως προ αναφέραμε, όσοι είμαστε του «αθλήματος» πάντα έχουμε δεύτερες και τρίτες σκέψεις, κυρίως ανησυχίες βασικά, γιατί μας το έχει επιτρέψει η ιστορία.
Για παράδειγμα, η ιστορία μας έχει δείξει ότι τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον δέκα χρόνια, οι φυσιοθεραπευτές και οι μικροβιολόγοι υποβάλλουν δηλώσεις πολύ κοντά στο τέλος της προθεσμίας. Δεν το κάνουν από βίτσιο, ούτε από επιλογή. Το κάνουν γιατί πάντα περιμένουν την απαραίτητη εκκαθάριση Clawback από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., γιατί χωρίς αυτή δεν μπορούν να βγάλουν λογιστικά αποτελέσματα, άρα δεν μπορούν να συμπληρώσουν το έντυπο Ε3, άρα δεν μπορούν να κάνουν δήλωση. Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. κάθε χρόνο εξέδιδε την βεβαίωση clawback πολύ αργότερα από την έναρξη των δηλώσεων, ενώ τα τελευταία 3-4 χρόνια την εξέδωσε σχεδόν με την λήξη της προθεσμίας υποβολής των δηλώσεων. Μοιραία, οι συγκεκριμένοι φορολογούμενοι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο από το περιμένουν, εκτός αν ήθελαν να φορολογηθούν για πλασματικά κέρδη για χρήματα που δεν εισέπραξαν, ούτε θα εισέπρατταν ποτέ λόγω των γνωστών περικοπών που ονομάστηκαν clawback. Φέτος, λοιπόν, είχαν μία ελπίδα ότι στις 28 Φεβρουαρίου οι απαραίτητες βεβαιώσεις θα ήταν στην θέση τους, αφού έτσι τους διαβεβαίωναν οι αρμόδιοι. Μάταια, όμως… Μέχρι στιγμής μένουν με την ελπίδα, αφού οι απαραίτητες βεβαιώσεις δεν έχουν εκδοθεί και φυσικά είναι άγνωστο πότε θα εκδοθούν, αφού δεν υπάρχει κάποια ενημέρωση επί του θέματος. Συμπληρωματικά να πούμε ότι, από την στιγμή που θα εκδοθούν θα πρέπει να διαβιβαστούν στα myDΑΤΑ για να μην «χτυπάνε» στο Ε3.
Θα σου πει ο άλλος «μα πως κάνεις έτσι για τους φυσιοθεραπευτές και για τους μικροβιολόγους;», κάτι που το «λέει» κάθε χρόνο, αφού είναι ένα παράδειγμα φορολογουμένων που μας δίδεται δικαίωμα να χρησιμοποιούμε κάθε χρόνο. Σε αυτή την υποθετική τοποθέτηση, λοιπόν, απαντούμε ότι καταρχάς δεν είναι αμελητέα ποσότητα φορολογουμένων, αλλά και αμελητέα να ήταν δεν θα άλλαζε κάτι στο σκεπτικό μας. Όλοι οι φορολογούμενοι πρέπει να παίζουν με τους ίδιους κανόνες, ειδικά φέτος που το κίνητρο της έκπτωσης συνδέεται με το πότε υποβλήθηκε η δήλωση. Ήδη γνωρίζουμε, λοιπόν, ότι οι φυσιοθεραπευτές και οι μικροβιολόγοι δεν παίζουν με τους ίδιους κανόνες. Κατά την διάρκεια της διαδικασίας σχεδόν σίγουρα θα βρούμε και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, που για τον άλφα ή βήτα λόγο ο φορολογούμενος βρίσκεται να παίζει με άλλους κανόνες σε σχέση με τους «τυχερούς» φορολογούμενους, αφού δεν μπορεί να υποβάλει τη δήλωση του από την αρχή της διαδικασίας. Μακάρι να κάνουμε λάθος, αλλά βλέπετε η ιστορία λέει τα δικά της…
Προφανώς και δεν θα σωθεί ο άλλος από το 1% ή το 2% παραπάνω έκπτωση, αλλά εμείς από την αρχή είχαμε μιλήσει για ένα στοίχημα που έχει βάλει το κράτος με τον ίδιο του τον εαυτό και τους φορείς του σε σχέση με την τήρηση του χρονοδιαγράμματος των απαραίτητων βεβαιώσεων. Με την αναβάθμιση της έκπτωσης το στοίχημα έγινε και μετρήσιμο. Δεν θα είμαστε εμείς αυτοί που θα κρίνουμε εάν το στοίχημα κερδήθηκε ή όχι, αλλά σίγουρα κατά την άποψη μας δεν νοείται απάντηση «εν μέρει κερδήθηκε». Οι φορολογούμενοι πρέπει να παίζουν όλοι με τους ίδιους όρους και να μην υπάρχει κανένας «άτυχος του συστήματος» και κανένας «άτυχος των βεβαιώσεων».
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους…