O εργοδότης υποχρεούται να υποβάλει στο ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, πριν τη λήξη ισχύος της αρχικής σύμβασης, την «ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΣΧΕΣΗΣ. Επιλέγεται   εν προκειμένω η  τιμή «Παράταση ισχύος σύμβασης ορισμένου χρόνου» από τους «ΤΥΠΟΥΣ ΜΕΤΑΒΟΛΩΝ» της ενότητας «Ε. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΣΧΕΣΗΣ» και συμπληρώνονται μεταξύ των άλλων τα ακόλουθα υποχρεωτικά πεδία:

(i)   το πεδίο «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ» με την ημερομηνία έναρξης της μεταβολής,

(ii)  το πεδίο «ΣΧΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΤΥΠΟΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ)» με την τιμή «ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ»

(iii) το πεδίο «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ» με τη νέα -κατόπιν της συμφωνηθείσας παράτασης- ημερομηνία τερματισμού της σύμβασης ορισμένου χρόνου.                                                                                        

Στο πεδίο «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΝΑΡΞΗΣ» αναγράφεται η ημερομηνία έναρξης της αρχικής σύμβασης.

Επί  σύμβασης εργασίας  ορισμένου χρόνου της οποίας η διάρκεια ανανεώνεται ή παρατείνεται, ο έγγραφος τύπος της  δεν είναι απαραίτητος, όταν η ανανέωση της έχει εντελώς ευκαιριακό χαρακτήρα και δεν έχει διάρκεια μεγαλύτερη των δέκα (10) εργάσιμων ημερών (Άρθρο 41, Ν.3986/2011).Στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να ελεγχθεί αν στο πλαίσιο της ανανέωσης της σύμβασης ορισμένου χρόνου επέρχεται ή όχι  υπέρβαση των δέκα (10) εργασίμων ημερών . Αν δεν επέρχεται υπέρβαση των δέκα εργασίμων ημερών , δεν χρειάζεται να συναφθεί έγγραφη σύμβαση με την οποία να δηλώνεται η ανανέωση της .

Επισημαίνεται ότι  πρέπει να υπάρχει έγγραφος τύπος που να πιστοποιεί την ανανέωση , παράταση  της σύμβασης ορισμένου σε αορίστου χρόνου , που να φέρει τις  υπογραφές αμφοτέρων των μερών (εργοδότη και εργαζόμενου)  και να  παραδίδεται στον εργαζόμενο αμελλητί, όταν η ανανέωση της έχει διάρκεια μεγαλύτερη των 10 εργάσιμων ημερών. 

Διευκρινίζεται ότι σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του άρθρου 8 του Ν.2112/20,  είναι άκυρη οιαδήποτε σύμβαση  αντικείμενη στον παρόντα νόμο πλην αν είναι μάλλον ευνοϊκή για τον υπάλληλο. Το αυτό ισχύει και περί εθίμου. Οι διατάξεις του νόμου τούτου εφαρμόζονται ωσαύτως και επί συμβάσεων εργασίας με ορισμένη χρονική διάρκεια, εάν ο καθορισμός της διαρκείας ταύτης δεν δικαιολογείται εκ της φύσεως της συμβάσεως, αλλά  ετέθη σκοπίμως προς καταστρατήγηση  των περί υποχρεωτικής καταγγελίας της υπαλληλικής συμβάσεως διατάξεων του παρόντος νόμου.

Oι συμβάσεις εργασίας οι οποίες καταρτίζονται ως συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου και στη συνέχεια ανανεώνονται  διαδοχικά, γιατί ουσιαστικά, οι, με αυτές, προσληφθέντες εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του εργοδότη, είναι και αναγνωρίζονται σε κάθε περίπτωση, ως συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου και δεν δικαιολογούνται από λόγους αντικειμενικούς και θεωρείται ότι η κατάρτιση τους, ως συμβάσεως ορισμένου χρόνου, έγινε για την καταστρατήγηση της προστασίας των εργαζομένων που απορρέει από τις συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Όμως προϋπόθεση για να θεωρηθούν συμβάσεις ορισμένου χρόνου ως αορίστου, θα πρέπει: α) να υπάρχει διαδοχική ανανέωση, β) οι εργαζόμενοι να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εργοδοτικής  επιχείρησης και γ) να μην δικαιολογούνται από αντικειμενικούς λόγους.  Ήτοι  εάν δεν υπάρχει διαδοχική ανανέωση ή οι εργαζόμενοι δεν καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εργοδοτικής επιχείρησης και τέλος αν δικαιολογείται το είδος ως συμβάσεως ορισμένου χρόνου, τότε δεν υπάρχει καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του άρθρου 8 του Ν 2112/1920 .

Επεξηγηματικά αναφέρεται ότι σύμφωνα με τα Π.Δ. 81/2003 και 180/2004 , όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 41 του Ν.3986/2011, όταν υφίστανται αντικειμενικοί λόγοι σύναψης συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου,  δεν υπάρχει περιορισμός στον αριθμό των ανανεώσεων συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Ως αντικειμενικοί λόγοι  σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις  νοούνται ιδίως  η προσωρινή αναπλήρωση, η εκτέλεση εργασίας παροδικού χαρακτήρα, η προσωρινή σώρευση εργασίας, η εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, η ορισμένη διάρκεια εκπαιδευτικού έργου ή προγράμματος ή συνδέεται με συγκεκριμένο γεγονός ή αναφέρεται στον τομέα των επιχειρήσεων αεροπορικών μεταφορών και των επιχειρήσεων που ασκούν δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών αεροδρομίου εδάφους και πτήσης κλπ. Επί μη συνδρομής αντικειμενικού λόγου , σύμφωνα με το άρθρο 41, του Ν.3986/2011 , νοούνται ως διαδοχικές και μετατρεπόμενες σε αορίστου χρόνου οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου που  η διάρκεια τους  υπερβαίνει συνολικά τα τρία (3) έτη  ή όταν ο αριθμός των ανανεώσεων υπερβαίνει τις τρεις (3) στο χρονικό διάστημα των  τριών (3) ετών. Δεν θεωρούνται διαδοχικές,  οι συμβάσεις όταν μεσολαβεί μεταξύ τους χρονικό   διάστημαμεγαλύτερο των 45 ημερών.

Πάντως , αξίζει να επισημανθεί ότι οι ατομικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου είναι κατ’ αρχήν αυτοτελείς και το εάν η σύναψη διαδοχικών συμβάσεων δικαιολογείται από την τυχόν  ύπαρξη αντικειμενικού λόγου , είναι στην κρίση των δικαστηρίων.

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 41, παρ.2, του Ν.3986/2011 , οι λόγοι οι οποίοι δικαιολογούν την ανανέωση της σύμβασης ή σχέσης εργασίας ορισμένης χρονικής διάρκειας πρέπει να αναφέρονται στη σχετική συμφωνία των μερών, η οποία συνάπτεται εγγράφως, ή να προκύπτουν ευθέως από αυτήν.

 

Στην περίπτωση του ερωτήματος όπου η λύση συμβασης ορισμένου χρόνου  συντελέστηκε 11 μέρες μετά  (την 28.7.2026) απο την οριζόμενη  ημερομηνία λήξης της σύμβασης (15.07.2026) δεν είναι δυνατόν να προβείτε σε διορθωτική ενέργεια. Σε τυχόν έλεγχο  είναι δυνατόν να κληθείτε να δικαιολογήσετε την μη καταβολή αποδοχών και τη μη ασφάλιση του υπόψη εργαζόμενου για το διάστημα από 16.7.2026 έως 28.7.2026.