Στο άρθρο 30 του Ν.4308/2018 αναφέρεται ότι:
1. Έως δύο (2) φορές ετησίως και έως μία (1) εργάσιμη ημέρα κάθε φορά, ο εργαζόμενος γονέας ή φροντιστής δικαιούται να απουσιάσει από την εργασία του, με αποδοχές, για λόγους ανωτέρας βίας που συνδέονται με επείγοντα οικογενειακά ζητήματα σε περίπτωση ασθένειας ή ατυχήματος που καθιστά απαραίτητη την άμεση παρουσία του εργαζομένου. Η ασθένεια ή το ατύχημα του παιδιού ή του προσώπου που ορίζεται στο άρθρο 26 βεβαιώνεται με ιατρική γνωμάτευση δημόσιου νοσοκομείου ή από συμβεβλημένο ιατρό του ΕΟΠΥΥ.
Στη σελίδα της επιθεώρησης εργασίας δίνεται η διευκρίνηση :
Διευκρινίζεται ότι κατά τα οριζόμενα στην περ. στ΄ του άρθρου 26, φροντιστής θεωρείται ο εργαζόμενος που παρέχει προσωπική φροντίδα ή υποστήριξη σε συγγενή ή πρόσωπο, που κατοικεί στο ίδιο νοικοκυριό με τον εργαζόμενο και που έχει ανάγκη σημαντικής φροντίδας ή υποστήριξης για σοβαρό ιατρικό λόγο.»
Τα ερωτήματα είναι:
α) Σε ποιές περιπτώσεις δίνεται τελικά αυτή η άδεια; Υπάρχουν κάποια κριτήρια που καθορίζουν τα περιστατικά ανωτέρας βίας ή όλα τα περιστατικά ασθενείας και ατυχήματος από μια απλή ασθένεια μέχρι κάτι πολύ σοβαρό συνδέονται με λόγους ανωτέρα βίας; Ποιός θωρείται σοβαρός ιατρικός λόγος σύμφωνα με την διευκρίνιση από την επιθεώρηση εργασίας;
β) Ποια η διαφορά της απουσίας του άρθρου 30 με την άδεια του άρθρου άρθρο 42 του Ν. 4808/2021 « Άδεια λόγω ασθένειας παιδιού ή άλλου εξαρτώμενου μέλους.» , εκτός από το ότι η μια είναι με αποδοχές και η άλλη όχι;