Όταν ο Ουμπέρτο Έκο έγραφε την διάσημη φράση του «δεν υπάρχουν ειδήσεις τον Αύγουστο», δεν εννοούσε ότι δεν υπάρχουν πραγματικές ειδήσεις. Εννοούσε ότι τον Αύγουστο οι δημοσιογράφοι πάνε διακοπές και επομένως μειώνεται ο όγκος πληροφοριών και ρεπορτάζ. Αύγουστος, λοιπόν, από αύριο Σάββατο και η στήλη αδιάλειπτα φροντίζει να σας ενημερώνει κάθε εβδομάδα και θα συνεχίσει να σας ενημερώνει και τον Αύγουστο, για ότι σημαντικό σχετικά με την αρθρογραφία μας.
Εβδομάδα που πέρασε και ακόμα μια απόφαση Δ.Ε.Δ. ήρθε να επισημάνει για μια ακόμα φορά ότι πριν καταθέσουμε μετρητά σε τραπεζικό λογαριασμό πρέπει να το σκεφτούμε αρκετές φορές, δεδομένου πως αν ελεγχθούμε από την φορολογική ελεγκτική υπηρεσία η εμφανής δικαιολογία ότι πρόκειται για φορολογηθέντα εισοδήματα έχει πρακτικά ελάχιστες πιθανότητες να γίνει αποδεκτή.
Η πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, με την οποία επικυρώθηκε καταλογισμός φόρου και επιβαρύνσεων συνολικού ύψους 155.482,19 ευρώ σε φορολογούμενο που είχε καταθέσει σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς μετρητά συνολικού ύψους 268.170 ευρώ, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα πλέον σύνθετα ζητήματα της φορολογικής πρακτικής: την απόδειξη της προέλευσης των χρηματικών ποσών που κατατίθενται στο τραπεζικό σύστημα. Παρότι ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι τα ποσά προέρχονταν από φορολογημένα εισοδήματα προηγούμενων ετών, καθώς και από αναλήψεις που είχαν πραγματοποιηθεί στο παρελθόν και στη συνέχεια επανακατατέθηκαν, οι ισχυρισμοί του κρίθηκαν ανεπαρκώς τεκμηριωμένοι και οι επίμαχες καταθέσεις χαρακτηρίστηκαν ως προσαύξηση περιουσίας αγνώστου προέλευσης, κατ’ εφαρμογή της παρ. 4 του άρθρου 21 του Ν.4172/2013.
Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο προβλέπει ότι κάθε προσαύξηση περιουσίας από άγνωστη, αδικαιολόγητη ή μη διαπιστωμένη πηγή δύναται να φορολογηθεί ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα, εκτός εάν ο φορολογούμενος αποδείξει τόσο την πραγματική προέλευση των χρημάτων, όσο και ότι αυτά είτε έχουν ήδη φορολογηθεί, είτε απαλλάσσονται νόμιμα από τον φόρο. Η θέση αυτή έχει αποτυπωθεί διαχρονικά στις διοικητικές οδηγίες (ενδεικτικά ΠΟΛ.1095/2011, ΠΟΛ.1175/2017 και Ε.2137/2019), αλλά και στη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο έχει δεχθεί ότι η φορολογική διοίκηση οφείλει να τεκμηριώνει επαρκώς τον χαρακτηρισμό μιας τραπεζικής πίστωσης ως προσαύξησης περιουσίας, ενώ παράλληλα ο φορολογούμενος φέρει το βάρος της παροχής εύλογων και πειστικών εξηγήσεων για την προέλευσή της.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ΔΕΔ229/25-4-2023, η οποία επανέλαβε ότι η ανάληψη χρηματικών ποσών και η μεταγενέστερη επανακατάθεσή τους δεν αντίκειται στη φορολογική νομοθεσία, ούτε υφίσταται οποιοσδήποτε χρονικός περιορισμός μεταξύ των δύο κινήσεων. Παράλληλα, όμως, διευκρίνισε ότι το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, αλλά εάν τα αναληφθέντα ποσά εξακολουθούσαν πράγματι να υφίστανται ή είχαν στο μεταξύ αναλωθεί για αγορά περιουσιακών στοιχείων ή για την κάλυψη λοιπών δαπανών. Επομένως, η επίκληση παλαιών αναλήψεων δεν αρκεί από μόνη της, αλλά απαιτείται πλήρης τεκμηρίωση της διαδρομής των χρημάτων και της διατήρησής τους εκτός τραπεζικού συστήματος.
Στο ίδιο πνεύμα κινούνται και σημαντικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπως οι ΣτΕ 884/2016, ΣτΕ 1895/2018 και ΣτΕ 172/2018, οι οποίες υπογραμμίζουν ότι οι τραπεζικές καταθέσεις δεν αποτελούν αυτοτελώς φορολογητέο εισόδημα, αλλά μπορούν να αποτελέσουν ισχυρή ένδειξη ύπαρξης αδήλωτης φορολογητέας ύλης, όταν ο φορολογούμενος αδυνατεί να αποδείξει με συγκεκριμένα στοιχεία την πηγή και την αιτία προέλευσής τους. Η νομολογία, επομένως, δεν καθιερώνει αμάχητο τεκμήριο εις βάρος του φορολογουμένου, αλλά απαιτεί αποδεικτικά στοιχεία ικανά να άρουν τις εύλογες αμφιβολίες του ελέγχου.
Η πρακτική εμπειρία, ωστόσο, αποδεικνύει ότι η εκπλήρωση του αποδεικτικού αυτού βάρους είναι εξαιρετικά δυσχερής. Όσο μεγαλύτερο είναι το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ της ανάληψης και της επανακατάθεσης των χρημάτων, τόσο δυσκολότερη καθίσταται η απόδειξη ότι τα συγκεκριμένα ποσά παρέμειναν αδιάθετα και δεν χρησιμοποιήθηκαν για άλλες ανάγκες. Έτσι, ακόμη και όταν ο φορολογούμενος επικαλείται φορολογημένα εισοδήματα ή παλαιές τραπεζικές αναλήψεις, η έλλειψη πλήρους αποδεικτικής αλληλουχίας μπορεί να οδηγήσει στον χαρακτηρισμό των καταθέσεων ως «πρωτογενών καταθέσεων» και, τελικά, ως προσαύξησης περιουσίας άγνωστης προέλευσης, με τις ιδιαίτερα επαχθείς φορολογικές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Η συγκεκριμένη εξέλιξη υπενθυμίζει ότι, πέρα από τη νομοθεσία και τη νομολογία, καθοριστικό ρόλο εξακολουθεί να διαδραματίζει η δυνατότητα του φορολογουμένου να διατηρεί και να προσκομίζει, ακόμη και μετά την πάροδο πολλών ετών, ένα πλήρες και συνεκτικό αποδεικτικό ιστορικό της προέλευσης και της διακίνησης των κεφαλαίων του.
Από την ειδησεογραφία της Εβδομάδας που πέρασε «Με νέα ρεκόρ έκλεισε η διαδικασία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων». Ολοκληρώθηκε την 24 Ιουλίου 2026, η υποβολή των εμπρόθεσμων δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2025.
Για δεύτερη συνεχή χρονιά, οι εφαρμογές της ΑΑΔΕ άνοιξαν για την υποβολή των δηλώσεων στις καθορισμένες από το νόμο ημερομηνίες, 13 Μαρτίου 2026 για τα νομικά πρόσωπα και 16 Μαρτίου 2026 για τα φυσικά πρόσωπα.
Ο επαρκής χρόνος που παρασχέθηκε για την υποβολή των δηλώσεων σε συνδυασμό με την έγκαιρη προετοιμασία όλων των εμπλεκομένων, συνέβαλαν και φέτος καθοριστικά στην ομαλή ολοκλήρωση της διαδικασίας.
Φυσικά Πρόσωπα
- Υποβλήθηκαν εμπρόθεσμα συνολικά 6.737.763 δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, 31.672 περισσότερες δηλώσεις σε σχέση με το 2025. Οι δηλώσεις αυτές αντιστοιχούν σε 8.954.982 φυσικά πρόσωπα, έναντι 8.914.700 φυσικών προσώπων που υπέβαλαν εμπρόθεσμα δήλωση πέρυσι. Υποβάλλονταν δηλαδή, κατά μέσο όρο 51.433 δηλώσεις κάθε μέρα, έναντι 52.803 δηλώσεων πέρυσι, γεγονός που καταδεικνύει ότι η φετινή διαδικασία ήταν ακόμη ομαλότερη. Επίσης, μέχρι χθες υποβλήθηκαν 603.106 τροποποιητικές δηλώσεις από 563.765 υπόχρεους.
- 1.357.222 δηλώσεις ήταν προεκκαθαρισμένες, προσφέροντας στους δικαιούχους τη δυνατότητα να προχωρήσουν στην οριστικοποίηση της δήλωσής τους, επιβεβαιώνοντας απλώς τα στοιχεία της προεκκαθάρισης. Από αυτές, 889.036 δηλώσεις υποβλήθηκαν αυτόματα, ενώ για μόλις 260.431 προεκκαθαρισμένες δηλώσεις οι φορολογούμενοι χρειάστηκε να προχωρήσουν σε τροποποιητική δήλωση.
Νομικά Πρόσωπα
- Υποβλήθηκαν 385.515 εμπρόθεσμες δηλώσεις έναντι 362.682 το 2025, καταγράφοντας αύξηση σχεδόν 23.000 δηλώσεων. Επισημαίνεται ότι ο ημερήσιος ρυθμός υποβολής δηλώσεων φέτος ήταν 2.877, εξίσου ικανοποιητικός με το 2025, λαμβάνοντας υπόψη και την αύξηση του αριθμού των δηλώσεων που υποβλήθηκαν.
Αμφισβήτηση τεκμηρίων
- Από τα συνολικά 358.054 φυσικά πρόσωπα, που φορολογούνται με τα τεκμήρια, σε σύνολο 742.344 ατομικών επιχειρήσεων, μόλις 1.645 εκδήλωσαν πρόθεση αμφισβήτησης των τεκμηρίων. Αντίστοιχα για το φορολογικό έτος 2024, πρόθεση αμφισβήτησης είχαν εκδηλώσει 2.603 φυσικά πρόσωπα, επήλθε δηλαδή μείωση σε ποσοστό 37%.
Περισσότερες πληροφορίες και στατιστικά μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα της ΑΑΔΕ…».
«ΑΑΔΕ: Νέες διευκρινίσεις για την ψηφιακή έκδοση παραστατικών διακίνησης αποθεμάτων και διαβίβασή τους στην πλατφόρμα myDATA». Νέες διευκρινίσεις για την ψηφιακή έκδοση παραστατικών διακίνησης αποθεμάτων και διαβίβασή τους στην πλατφόρμα myDATA παρέχονται με την εγκύκλιο Ε 2038/2026 του Διοικητή της ΑΑΔΕ, Γιώργου Πιτσιλή.
Οι διευκρινίσεις αφορούν τόσο στις γενικές υποχρεώσεις των αγροτών και των λοιπών εμπλεκόμενων επιχειρήσεων όσο και ειδικότερα στη διακίνηση προϊόντων προς, από και μεταξύ λαϊκών και άλλων υπαίθριων αγορών.
1. Γενικά για τη διακίνηση αγροτικών προϊόντων
Μεταξύ άλλων, προβλέπεται ότι:
- Έκδοση από τον αντισυμβαλλόμενο:
Το παραστατικό διακίνησης αγρότη του κανονικού καθεστώτος ΦΠΑ μπορεί να εκδίδεται, πριν από την έναρξη της διακίνησης, από τον αντισυμβαλλόμενο, όπως έμπορο, συνεταιρισμό ή ελαιοτριβείο, με την ένδειξη «Αντίστροφη Διακίνηση». Η δυνατότητα αυτή ισχύει ακόμη και όταν η μεταφορά πραγματοποιείται με όχημα του ίδιου του αγρότη.
- Μεταφορά μεταξύ χωραφιών και αποθηκευτικών χώρων:
Δεν απαιτείται ψηφιακό παραστατικό διακίνησης για τη μεταφορά αγροτικών προϊόντων μεταξύ αγροτικών εκμεταλλεύσεων, χωραφιών και αποθηκευτικών χώρων του ίδιου παραγωγού, εφόσον η απόσταση δεν υπερβαίνει τα δέκα χιλιόμετρα. Η εξαίρεση ισχύει ανεξάρτητα από το αν οι χώροι έχουν δηλωθεί ως εγκαταστάσεις στο Μητρώο.
- Απώλεια σύνδεσης ή διακοπή ρεύματος:
Σε περίπτωση απώλειας διασύνδεσης, η συναλλαγή δεν διακόπτεται. Το ψηφιακό παραστατικό εκδίδεται με σχετική ένδειξη και διαβιβάζεται μόλις αποκατασταθεί η σύνδεση.
- Χειρόγραφη έκδοση εκτός εγκατάστασης:
Όταν η έκδοση πραγματοποιείται εκτός εγκατάστασης και δεν είναι δυνατή η χρήση της εφαρμογής myDATAapp, μπορεί να εκδοθεί χειρόγραφο παραστατικό. Το παραστατικό διαβιβάζεται μέσω των εφαρμογών timologio ή myDATAapp μετά την αποκατάσταση της σύνδεσης.
2. Ειδικά για τις λαϊκές και τις υπαίθριες αγορές
Για τη διακίνηση προϊόντων προς, από και μεταξύ λαϊκών αγορών διευκρινίζονται τα εξής:
- Μεταφορά προς τη λαϊκή αγορά:
Για τη διακίνηση αγροτικών προϊόντων προς τη λαϊκή αγορά εκδίδεται Συγκεντρωτικό Δελτίο Αποστολής.
- Χειρόγραφη έκδοση έως τις 11 Οκτωβρίου 2026:
Το Συγκεντρωτικό Δελτίο Αποστολής μπορεί να εκδίδεται χειρόγραφα έως και τις 11 Οκτωβρίου 2026. Η υποχρεωτική ψηφιακή έκδοσή του αρχίζει στις 12 Οκτωβρίου 2026.
- Επιστροφή αδιάθετων προϊόντων:
Η επιστροφή των προϊόντων που δεν πωλήθηκαν πραγματοποιείται με το ίδιο Συγκεντρωτικό Δελτίο Αποστολής. Κατά την επιστροφή στην εγκατάσταση του παραγωγού εκδίδεται Δελτίο Ποσοτικής Παραλαβής.
- Συμμετοχή σε περισσότερες λαϊκές αγορές:
Όταν ο παραγωγός συμμετέχει διαδοχικά σε περισσότερες λαϊκές αγορές χωρίς να επιστρέφει ενδιάμεσα στην έδρα του, ολόκληρη η διακίνηση καλύπτεται από το αρχικό Συγκεντρωτικό Δελτίο Αποστολής. Σε αυτό πρέπει να αναγράφονται όλες οι λαϊκές αγορές στις οποίες θα συμμετάσχει.
- Επαγγελματίες πωλητές αγροτικών προϊόντων:
Επιτρέπεται η διακίνηση και η επιστροφή αγροτικών προϊόντων για περισσότερες από μία υπαίθριες αγορές με το ψηφιακό παραστατικό αγοράς του προμηθευτή ή χονδρεμπόρου, εφόσον σε αυτό αναγράφονται τα στοιχεία και οι ημερομηνίες των αγορών.
- Πωλητές βιομηχανικών ή βιοτεχνικών ειδών:
Όσοι διατηρούν παράλληλα κατάστημα απαλλάσσονται από την έκδοση ψηφιακού παραστατικού διακίνησης, υπό την προϋπόθεση ότι τα τιμολόγια αγοράς εκδίδονται διακριτά για τα εμπορεύματα που προορίζονται για τις αγορές υπαίθριου εμπορίου.
Ακολουθούν οι πιο συχνές Ερωτήσεις – Απαντήσεις για τη ψηφιακή παρακολούθηση της διακίνησης αγροτικών προϊόντων:
1. Ε: Πότε ξεκίνησε η υποχρεωτική ψηφιακή παρακολούθηση της Α' Φάσης (έκδοση και διαβίβαση παραστατικών) για το σύνολο των υπόχρεων οντοτήτων;
Α: Από 01/12/2025.
2. Ε: Πότε τίθεται σε υποχρεωτική εφαρμογή η Β’ Φάση της ψηφιακής παρακολούθησης διακίνησης αποθεμάτων (διαδικασίες φόρτωσης, μεταφόρτωσης και παραλαβής);
Α: Η Β’ Φάση ενεργοποιείται υποχρεωτικά από την 12/10/2026. Μέχρι τότε παρέχεται η δυνατότητα προαιρετικής διαβίβασης των δεδομένων αυτών στην ψηφιακή πλατφόρμα myDATA.
3. Ε: Τι ισχύει για τους ελαιοπαραγωγούς του κανονικού καθεστώτος ΦΠΑ (με τζίρο μέχρι 200.000€ το φορ. έτος 2022);
Α: Παρατείνεται η απαλλαγή τους από την υποχρέωση έκδοσης ψηφιακού δελτίου αποστολής για τη μεταφορά ελαιοκάρπου προς το ελαιοτριβείο έως και 11/10/2026, με την προϋπόθεση ότι το ελαιοτριβείο εκδίδει δελτίο ποσοτικής παραλαβής.
4. Ε: Υποχρεούνται οι αγρότες του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ να εκδίδουν ψηφιακό δελτίο αποστολής;
Α: Όχι, εξαιρούνται. Για τις διακινήσεις αγροτικών προϊόντων από τους ίδιους τους αγρότες του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ, δεν εκδίδεται ψηφιακό Δελτίο Αποστολής. Ο λήπτης (π.χ. έμπορος ή αγροτικός συνεταιρισμός) με την παραλαβή αυτών εκδίδει Δελτίο Ποσοτικής Παραλαβής. Στην περίπτωση που ο αγρότης του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ παραδίδει αγροτικά προϊόντα στην αγροτική του εκμετάλλευση σε υπόχρεες οντότητες (π.χ. έμπορος ή αγροτικός συνεταιρισμός), εκδίδεται από αυτές ψηφιακό Δελτίο Αποστολής με την ένδειξη «Αντίστροφη Διακίνηση».
5. Ε: Μπορεί κάποιος άλλος να εκδώσει το παραστατικό διακίνησης αντί για τον αγρότη του κανονικού καθεστώτος ΦΠΑ;
Α: Ναι, μπορεί να εκδοθεί, πριν την έναρξη της διακίνησης, από τον αντισυμβαλλόμενο (έμπορο, συνεταιρισμό, ελαιοτριβείο), με την ένδειξη «Αντίστροφη Διακίνηση», ακόμη και στην περίπτωση που η διακίνηση διενεργείται με τα μεταφορικά μέσα του αγρότη.
6. Ε: Τι ισχύει για τη διακίνηση αγροτικών προϊόντων προς και από τη λαϊκή αγορά;
Α: Για την διακίνηση προς τη λαϊκή αγορά εκδίδεται Συγκεντρωτικό Δελτίο Αποστολής. Μέχρι και 11/10/2026 επιτρέπεται να εκδίδεται χειρόγραφα, καθώς η υποχρέωση έκδοσης ψηφιακού συγκεντρωτικού δελτίου αποστολής ενεργοποιείται στην Β' Φάση, η οποία τίθεται σε υποχρεωτική εφαρμογή από 12/10/2026. Η επιστροφή των προϊόντων που δεν πωλήθηκαν πραγματοποιείται με το ίδιο Συγκεντρωτικό Δελτίο Αποστολής, χωρίς να έχει προηγηθεί σχετική ενημέρωση αυτού με τις πωληθείσες ποσότητες. Κατά την άφιξη στην εγκατάσταση του παραγωγού εκδίδεται Δελτίο Ποσοτικής Παραλαβής.
7. E: Τι ισχύει στην περίπτωση συμμετοχής του παραγωγού-αγρότη σε περισσότερες λαϊκές αγορές χωρίς ενδιάμεση επιστροφή στην έδρα αυτού;
A: H διακίνηση καλύπτεται καθ’ όλη τη διάρκειά της από το αρχικά εκδοθέν Συγκεντρωτικό Δελτίο Αποστολής, στο οποίο αναγράφονται όλες οι λαϊκές αγορές που θα συμμετάσχει ο παραγωγός-αγρότης. Με την επιστροφή του στις εγκαταστάσεις του, εφόσον υπάρχει αδιάθετο απόθεμα, εκδίδεται Δελτίο Ποσοτικής Παραλαβής.
8. Ε: Χρειάζεται ψηφιακό παραστατικό διακίνησης για τη μεταφορά αγροτικών προϊόντων μεταξύ των αγροτικών εκμεταλλεύσεων (π.χ χωράφια) και των χώρων αποθήκευσης του ίδιου παραγωγού;
Α: Όχι, δεν απαιτείται ψηφιακό παραστατικό διακίνησης, εφόσον η απόσταση δεν ξεπερνά τα δέκα (10) χιλιόμετρα, ανεξάρτητα από τη δήλωσή τους ως εγκαταστάσεων στο Μητρώο.
9. Ε: Ποιο ψηφιακό εργαλείο παρέχει η ΑΑΔΕ για την έκδοση παραστατικών διακίνησης από κινητές συσκευές;
Α: Την εφαρμογή myDATAapp, η οποία επιτρέπει την έκδοση ψηφιακών παραστατικών διακίνησης και υποστηρίζει τις λειτουργικότητες της Β’ Φάσης για την ψηφιακή παρακολούθηση και την ιχνηλασιμότητα της διακίνησης.
10. Ε: Τι συμβαίνει σε περίπτωση απώλειας διασύνδεσης (διακοπή ρεύματος ή αδυναμία σύνδεσης στο διαδίκτυο);
Α: Τα ψηφιακά παραστατικά διακίνησης εκδίδονται χωρίς να διακόπτεται η συναλλαγή με διακριτή ένδειξη για την απώλεια διασύνδεσης και διαβιβάζονται άμεσα με την επαναφορά της. Στην περίπτωση που η έκδοση γίνεται εκτός εγκατάστασης και δεν είναι δυνατή η χρήση της εφαρμογής myDATAapp, η οντότητα μπορεί να εκδώσει χειρόγραφο παραστατικό και να το διαβιβάσει μέσω της εφαρμογής timologio ή της εφαρμογής myDATAapp μόλις αποκατασταθεί η διασύνδεση.
Για περαιτέρω διευκρινίσεις και πληροφορίες σχετικά με την έκδοση ψηφιακών παραστατικών διακίνησης, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στην Εξυπηρέτηση Φορολογουμένων της ΑΑΔΕ, my1521:
- Τηλεφωνικά: Στο 1521, χωρίς χρέωση, Δευτέρα έως Παρασκευή, 7:00-20:00.
- Ψηφιακά: Μέσω της πλατφόρμας my1521 (24/7), επιλέγοντας: Θέματα Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων & myDATA > Ψηφιακό Δελτίο Αποστολής
«Νέο ΟΠΣ e-ΕΦΚΑ: Σε παραγωγική λειτουργία το υποσύστημα ληξιπρόθεσμων οφειλών του ΚΕΑΟ από 10/8/2026». Η Διοίκηση του e-ΕΦΚΑ ενημερώνει ότι από τη Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026 τίθεται σε παραγωγική λειτουργία το υποσύστημα ληξιπρόθεσμων οφειλών του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.), στο πλαίσιο της λειτουργίας του νέου Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος (ΟΠΣ) του Φορέα.
Η ένταξη του νέου υποσυστήματος αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα για τον εκσυγχρονισμό των διαδικασιών του Φορέα, με στόχο την αποτελεσματικότερη διαχείριση των οφειλών και τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς πολίτες και επιχειρήσεις.
Προσωρινή μη διαθεσιμότητα ηλεκτρονικών υπηρεσιών Κ.Ε.Α.Ο. λόγω μετάπτωσης
Για την ομαλή και ασφαλή μετάβαση στο νέο πληροφοριακό περιβάλλον, οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες του ΚΕΑΟ δεν θα είναι διαθέσιμες από:
Δευτέρα 3 Αυγούστου 2026 στις 19:00 έως Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026
Πώς επηρεάζονται οι συναλλαγές πολιτών και επιχειρήσεων από 3.8.2026-10.8.2026
Ηλεκτρονικές υπηρεσίες Κ.Ε.Α.Ο.
- Δεν θα είναι διαθέσιμες όλες οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες του ΚΕΑΟ κατά το διάστημα της μετάπτωσης.
- Δεν θα είναι δυνατή η υποβολή ηλεκτρονικών αιτήσεων ρύθμισης οφειλών.
Πληρωμές οφειλών
- Η δυνατότητα πληρωμών μέσω του συστήματος IRIS θα είναι απενεργοποιημένη από 3 (στις 19:00) έως 10 Αυγούστου 2026.
- Οι πληρωμές μέσω Ταυτότητας Οφειλέτη (τραπεζικό προϊόν «Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών») θα συνεχίσουν να πραγματοποιούνται. Οι συναλλαγές αυτές θα επεξεργαστούν μετά την πάροδο του ανωτέρω χρονικού διαστήματος (3-10/8/2026)
Πληροφόρηση οφειλών μέσω myEFKA
- Κατά το διάστημα της μετάπτωσης δεν θα είναι διαθέσιμη, μέσω της εφαρμογής myEFKA, η ενημέρωση για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Όλες οι υπόλοιπες λειτουργίες της εφαρμογής θα παρέχονται κανονικά.
Αποδεικτικό Ασφαλιστικής Ενημερότητας – Βεβαίωση Οφειλής – Ασφαλιστική Ικανότητα
Για τη χορήγηση:
- Αποδεικτικού Ασφαλιστικής Ενημερότητας
- Βεβαίωσης Οφειλής
- Ασφαλιστικής Ικανότητας
θα λαμβάνονται υπόψη οι πληρωμές που έχουν πραγματοποιηθεί έως τις 31 Ιουλίου 2026.
Επισημαίνεται ότι σε περίπτωση επείγουσας συναλλαγής, οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να πραγματοποιήσουν τις πληρωμές τους το αργότερο έως τις 31 Ιουλίου 2026.
Λειτουργία υπηρεσιών ΚΕΑΟ χωρίς συναλλαγές με το κοινό
Κατά το διάστημα 4 έως 6 Αυγούστου 2026, οι υπηρεσίες του ΚΕΑΟ θα λειτουργούν για τις ανάγκες ολοκλήρωσης της μετάπτωσης στο νέο σύστημα, χωρίς όμως να πραγματοποιούνται συναλλαγές με το κοινό.
Λειτουργία των υπόλοιπων ηλεκτρονικών υπηρεσιών e-ΕΦΚΑ
Από τη Δευτέρα 3 Αυγούστου 2026 στις 19:00 δεν θα είναι διαθέσιμες οι ακόλουθες ηλεκτρονικές υπηρεσίες του e-ΕΦΚΑ:
- Υποβολή ΑΠΔ e – ΕΦΚΑ όλων των κατηγοριών (εργοδοτών κοινών επιχειρήσεων , οικοδομοτεχνικών έργων και Δημοσίου)
- Υποβολή Δήλωσης Μεταβολής Στοιχείων Ασφάλισης (Δ.Μ.Σ.Α.) Α.Π.Δ. εργοδοτών κοινών επιχειρήσεων, οικοδομοτεχνικών έργων και Δημοσίου
- Υποβολή αιτήματος για εκκαθάριση, κατ’ έτος, και επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού πόρου υπέρ e – Ε.Φ.Κ.Α., πέραν του εκάστοτε ισχύοντος ανώτατου ετήσιου ορίου.
- Προαιρετική Ασφάλιση Μη Μισθωτών
Οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες του e- ΕΦΚΑ θα επαναλειτουργήσουν σταδιακά μετά την επανέναρξη της παραγωγικής λειτουργίας του Κ.Ε.Α.Ο. .
Η πρόσβαση στις υπόλοιπες ηλεκτρονικές υπηρεσίες του e-ΕΦΚΑ δεν επηρεάζεται και θα συνεχιστεί κανονικά.
Ο e-ΕΦΚΑ θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε οι εργασίες μετάπτωσης να ολοκληρωθούν νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο, περιορίζοντας στο ελάχιστο την επίπτωση από τη μη διαθεσιμότητα των υπηρεσιών.
«e-ΕΦΚΑ: Παράταση μέχρι και την Πέμπτη 10/09/2026 της προθεσμίας υποβολής ΑΠΔ του e-ΕΦΚΑ». Η Διοίκηση του e-ΕΦΚΑ γνωστοποιεί ότι παρατείνεται μέχρι και την Πέμπτη 10.09.2026 η προθεσμία υποβολής των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων (Α.Π.Δ.) e-Ε.Φ.Κ.Α. ιδιωτικού τομέα μισθολογικής περιόδου Ιουλίου 2026 και δημοσίου τομέα μισθολογικής περιόδου Ιουνίου 2026, για όλες τις κατηγορίες εργοδοτών (κοινών επιχειρήσεων, οικοδομοτεχνικών έργων και Δημοσίου), η οποία λήγει τη Δευτέρα 31.08.2026.
Η παράταση χορηγείται λόγω της προγραμματισμένης προσωρινής μη διαθεσιμότητας της ηλεκτρονικής υπηρεσίας υποβολής Α.Π.Δ. e-Ε.Φ.Κ.Α. κατά το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου 2026, στο πλαίσιο των εργασιών για την επικείμενη ένταξη σε παραγωγική λειτουργία του υποσυστήματος οφειλών του Κ.Ε.Α.Ο.
Επισημαίνεται ότι, η εν λόγω παράταση δεν αφορά στην καταβολή των αντίστοιχων ασφαλιστικών εισφορών, η οποία πρέπει να πραγματοποιηθεί μέχρι και τη Δευτέρα 31.08.2026.
«Διευκρινίσεις για την ΠΟΛ 137/1987 σχετικά με τη διαδικασία καταβολής του ΦΠΑ για επενδυτικά αγαθά επιχειρήσεων εκτροφής ζώων». Με την εγκύκλιο Ε.2042/2026 ορίζονται οι προϋποθέσεις εφαρμογής της ΚΥΑ Π.2869/2389/ΠΟΛ.137/4.5.1987 στην περίπτωση απόκτησης επενδυτικών αγαθών από επιχειρήσεις εκτροφής ζώων.
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Επιχειρήσεις εκτροφής ζώων που αγοράζουν καινούργιο μηχανολογικό και λοιπό εξοπλισμό που χρησιμοποιείται στην παραγωγική τους δραστηριότητα.
Με αφορμή ερωτήματα που έχουν τεθεί στην Υπηρεσία μας αναφορικά με την εφαρμογή της ΚΥΑ Π.2869/2389/ΠΟΛ.137/4.5.1987, εφεξής ΚΥΑ Π.2869/87, από πτηνοτροφικές και κτηνοτροφικές επιχειρήσεις που έχουν ενταχθεί στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ, παρέχονται οι ακόλουθες διευκρινίσεις με σκοπό την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή των σχετικών διατάξεων:
1. Με την ΚΥΑ Π. 2869/87 παρέχεται η δυνατότητα ο ΦΠΑ που αναλογεί στην εισαγωγή ή την αγορά στο εσωτερικό της χώρας καινούργιου μηχανολογικού και λοιπού εν γένει εξοπλισμού που πραγματοποιείται από βιομηχανικές, βιοτεχνικές, μεταλλευτικές, λατομικές, ξενοδοχειακές επιχειρήσεις καθώς και από αγροτικές επιχειρήσεις που έχουν ενταχθεί (υποχρεωτικά ή προαιρετικά) στο κανονικό καθεστώς Φ.Π.Α., υπό την προϋπόθεση ότι ο φόρος που αναλογεί στην ολική αξία του παραδιδόμενου εξοπλισμού υπερβαίνει το ποσό των 2.934,70 ευρώ, να καταβάλλεται από τον ίδιο τον επενδυτή (εισαγωγέα - αγοραστή) με την πρώτη δήλωση ΦΠΑ, που υποβάλλεται μετά την εισαγωγή ή την αγορά. Η αξία των αποκτηθέντων επενδυτικών αγαθών προσαυξάνει την αξία τόσο, των φορολογητέων εκροών όσο και των εισροών της φορολογικής περιόδου κατά την οποία αποκτήθηκαν, ενώ ο αναλογών ΦΠΑ προσαυξάνει τόσο το φόρο εκροών όσο και το φόρο εισροών της ίδιας φορολογικής περιόδου.
2. Στην έννοια του λοιπού εξοπλισμού περιλαμβάνονται κυρίως τα μηχανήματα, εξαρτήματα και λοιπά όργανα, καθώς και τα ανταλλακτικά αυτών εφόσον εισάγονται ή αγοράζονται μαζί με τα μηχανήματα ή λοιπά όργανα.
3. Με την ΠΟΛ 1080/2005 παρασχέθηκαν διευκρινίσεις για την υπαγωγή στις διατάξεις της ΚΥΑ Π.2869/87 των αγαθών επένδυσης των αγροτικών επιχειρήσεων του κανονικού καθεστώτος και, μεταξύ άλλων, διευκρινίστηκε ότι στην έννοια του λοιπού εξοπλισμού περιλαμβάνονται όλα τα αγαθά, που χρησιμοποιούνται στην αγροτική εκμετάλλευσή τους ανεξάρτητα, εάν μπορούν να λειτουργήσουν μόνα τους ή πρέπει να συνδέονται με άλλα αγαθά και κατά συνέπεια, ανεξάρτητα, εάν τα αγαθά αυτά αγοράζονται από τον ίδιο ή από διαφορετικούς προμηθευτές.
4. Περαιτέρω με την εγκύκλιο ΠΟΛ 246/1987 διευκρινίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι στο πεδίο εφαρμογής της ΚΥΑ Π.2869/87 υπάγονται και οι μεταποιητικές επιχειρήσεις, ενώ δεν υπάγονται γενικά οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών έστω κι εάν χρησιμοποιούν μηχανικά μέσα. Στην ίδια εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι στις διατάξεις της ΚΥΑ Π.2869/87 υπάγονται οι αγροτικές επιχειρήσεις, εφόσον έχουν ενταχθεί στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ. Αγροτικές επιχειρήσεις θεωρούνται αυτές που ασκούν τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 34 του ν. 1642/86 και πλέον παρ. 3 του άρθρου 49 του Κώδικα ΦΠΑ (ν. 5144/2024, Α΄ 162), μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η εκτροφή ζώων γενικά, στην οποία περιλαμβάνονται ιδίως η κτηνοτροφία, η πτηνοτροφία, η κονικλοτροφία, η μελισσοκομία, η σηροτροφία και η σαλιγκαροτροφία.
5. Επιπροσθέτως, στην εγκύκλιο ΠΟΛ 246/1987 διευκρινίστηκε ότι, για τις αγροτικές επιχειρήσεις που έχουν ενταχθεί στο κανονικό καθεστώς του ΦΠΑ, η διαδικασία της ΚΥΑ Π. 2869/87 ισχύει και για τον μηχανολογικό και λοιπό εξοπλισμό τους, ενώ για τις κτηνοτροφικές, πτηνοτροφικές και λοιπές αγροτικές επιχειρήσεις εκτροφής ζώων, στις διατάξεις αυτής μπορούν να υπαχθούν τα ζώα που προορίζονται για αναπαραγωγή και πολλαπλασιασμό και όχι τα ζώα που προορίζονται για πάχυνση και εμπορία.
6. Από τον συνδυασμό των παρ. 1 και 2 του άρθρου 9 του Κώδικα ΦΠΑ, ως παροχή υπηρεσιών, κατά την έννοια του άρθρου 2 του ιδίου Κώδικα, θεωρείται κάθε πράξη που δεν συνιστά παράδοση αγαθών, σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 του Κώδικα αυτού. Ως παροχή υπηρεσιών λογίζονται και οι εργασίες φασόν επί ενσώματων κινητών αγαθών. Ως εργασία φασόν νοείται η εκτέλεση εργασιών παραγωγής, κατασκευής ή συναρμολόγησης ενσώματων κινητών αγαθών, με σύμβαση μίσθωσης έργου, από υλικά και αντικείμενα που παραδίδονται από τον εργοδότη στον εργολάβο για τον σκοπό αυτόν, ανεξάρτητα αν ο εργολάβος χρησιμοποιεί και δικά του υλικά.
7. Επιπροσθέτως σημειώνεται ότι, προκειμένου μια επιχείρηση να έχει την δυνατότητα να αποκτήσει αγαθά με την διαδικασία της ΚΥΑ Π.2869/87, το είδος των στοιχείων που εκδίδει, ο τρόπος που φορολογείται στο εισόδημα ή ακόμα και η δηλούμενη δραστηριότητα στο φορολογικό μητρώο δεν αποτελούν από μόνα τους ασφαλή κριτήρια, αλλά πρέπει πάντα να εξετάζονται και τα πραγματικά δεδομένα, τα οποία διαφέρουν από επιχείρηση σε επιχείρηση.
8. Σύμφωνα με τα ανωτέρω, με την παρούσα αποσαφηνίζεται ότι στις διατάξεις της ΚΥΑ Π.2869/87 έχουν την δυνατότητα να υπαγάγουν τα επενδυτικά τους αγαθά ως αγροτικές επιχειρήσεις, οι επιχειρήσεις εκτροφής (πτηνοτροφικές, κτηνοτροφικές κ.λπ.) εφόσον έχουν ενταχθεί στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ και παραδίδουν τα αγαθά τους μετά από εκτροφή και πάχυνση, ενώ την δυνατότητα αυτή δεν έχουν οι επιχειρήσεις εκτροφής ζώων που παρέχουν υπηρεσίες πάχυνσης και εκτροφής στο πλαίσιο εργασιών φασόν.
9. Για πληρέστερη κατανόηση των ανωτέρω παρατίθεται το ακόλουθο παράδειγμα: Πτηνοτροφική επιχείρηση που αγοράζει νεοσσούς κρεατοπαραγωγής και κατόπιν πάχυνσής τους, τα παραδίδει είτε ζωντανά είτε κατόπιν σφαγής, μπορεί να υπαχθεί στις διατάξεις της ΚΥΑ Π.2869/87 για την αγορά του εξοπλισμού της όπως το πτηνοτροφείο θερμοκηπιακού τύπου, οι ταΐστρες, οι ποτίστρες και οι αποπτιλωτήρες, εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις που ορίζονται στην ΚΥΑ Π.2869/87. Ωστόσο, άλλη πτηνοτροφική επιχείρηση Α, η οποία αναλαμβάνει, στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών φασόν, την πάχυνση νεοσσών κρεατοπαραγωγής για λογαριασμό επιχείρησης Β (εργοδότης) δεν μπορεί να υπαχθεί στις διατάξεις της ΚΥΑ Π.2869/87 για την αγορά του εξοπλισμού της, καθώς στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω απόφασης δεν υπάγονται γενικά οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών έστω κι εάν χρησιμοποιούν μηχανικά μέσα.
10. Επισημαίνεται ότι, ανεξάρτητα της εφαρμογής της ΚΥΑ Π.2869/87, ο υποκείμενος στον φόρο που έχει ενταχθεί στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ και αποκτά αγαθά τα οποία χρησιμοποιούνται για την άσκηση φορολογητέας δραστηριότητας, έχει δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ με τον οποίο επιβαρύνθηκαν οι εισροές του και την δυνατότητα να αιτηθεί την επιστροφή του σύμφωνα με την διαδικασία της απόφασης Α.1104/2020 (Β΄1895).
«ΑΑΔΕ: Ξεμπλοκάρουν οι μεταβιβάσεις κατασχεμένων ακινήτων – Δεν απαιτείται πλέον πλήρης εξόφληση της οφειλής». Στην εξειδίκευση της διαδικασίας και των κριτηρίων αποδέσμευσης των κατασχεμένων ακινήτων, προκειμένου να μεταβιβασθούν (με επαχθή αιτία), προχωρά η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, με Απόφαση του Διοικητή, Γιώργου Πιτσιλή (Α.1158/2026).
Με την παραπάνω απόφαση, καθορίζεται η εφαρμογή του άρθρου 47Α του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ), για να διευκολύνει τις συναλλαγές στην αγορά ακινήτων και να δώσει μεγαλύτερη ευελιξία στους φορολογούμενους (αρθ. 18 ν. 5293/2026).
Πώς γίνεται η αποδέσμευση του κατασχεμένου ακινήτου
Η αίτηση για την άρση της κατάσχεσης υποβάλλεται ψηφιακά στην πύλη myAADE (myaade.gr) μέσω της εφαρμογής «Τα Αιτήματά μου» ακολουθώντας τη διαδρομή: Ψηφιακές υπηρεσίες myAADE > Τα Αιτήματά μου > Δικαστικό, Μέτρα και οφειλές > Άρση κατάσχεσης που έχει επιβληθεί σε ακίνητο εν όψει μεταβίβασής του από επαχθή αιτία
Για να εγκριθεί η άρση της κατάσχεσης και να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση με επαχθή αιτία (π.χ. πώληση), πρέπει να πληρούνται σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις:
- Ο οφειλέτης να δικαιούται, κατά τον χρόνο της αποδέσμευσης, αποδεικτικό φορολογικής ενημερότητας ή βεβαίωση οφειλής, (αρθ. 12 ΚΦΔ).
- Το τίμημα της πώλησης να μην είναι χαμηλότερο από την εμπορική αξία του ακινήτου, όπως αυτή είχε προσδιοριστεί κατά την επιβολή της κατάσχεσης, ή από την αντικειμενική του αξία, εφόσον αυτή είναι υψηλότερη.
- Από το τίμημα της μεταβίβασης, να παρακρατείται από τον/την συμβολαιογράφο και να αποδίδεται στην ΑΑΔΕ, ποσό που αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 25% του τρέχοντος υπολοίπου της κατάσχεσης. Το τελικό ποσοστό μπορεί να είναι μεγαλύτερο και καθορίζεται με βάση κριτήρια φορολογικής συνέπειας του οφειλέτη και εισπραξιμότητας της εναπομένουσας οφειλής.
Εάν το ποσό που προκύπτει από την παρακράτηση της κατάσχεσης είναι μεγαλύτερο από εκείνο που προβλέπει το αποδεικτικό ενημερότητας ή η βεβαίωση οφειλής, θα αποδίδεται το μεγαλύτερο ποσό.
Εφόσον πληρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις, εκδίδεται σχετική απόφαση και αποστέλλεται στον οφειλέτη μαζί με έγγραφο που αποτυπώνει τον υπολογισμό των συντελεστών βαρύτητας κριτηρίων φορολογικής συνέπειας και εισπραξιμότητας της εναπομένουσας οφειλής.
Τι αλλάζει σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς
Μέχρι σήμερα, για να αρθεί μια κατάσχεση και να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση ενός ακινήτου, απαιτούνταν, κατά κανόνα, η πλήρης εξόφληση του υπολοίπου της οφειλής.
Με το νέο πλαίσιο, η αποδέσμευση μπορεί να γίνει ακόμη και με μερική καταβολή του χρέους, γεγονός που διευκολύνει σημαντικά τους ιδιοκτήτες που επιθυμούν να αξιοποιήσουν ή να πωλήσουν την περιουσία τους.
Παράδειγμα
Φυσικό πρόσωπο επιθυμεί να πουλήσει ακίνητο στο οποίο έχει επιβληθεί κατάσχεση ύψους 80.000 ευρώ.
Εφόσον, βάσει των κριτηρίων φορολογικής συνέπειας, συγκεντρώνει την υψηλότερη βαθμολογία (100 βαθμοί), το ποσοστό παρακράτησης διαμορφώνεται στο κατώτατο όριο του 25%.
Στην περίπτωση αυτή για την άρση της κατάσχεσης:
- θα παρακρατηθούν 20.000 ευρώ (25% * 80.000 ευρώ) από το τίμημα της πώλησης, εκτός εάν οι διατάξεις περί φορολογικής ενημερότητας ή βεβαίωσης οφειλής επιβάλλουν μεγαλύτερο ποσό. Σε αυτή τη περίπτωση για να αρθεί η κατάσχεση θα πρέπει να παρακρατηθεί αυτό το μεγαλύτερο ποσό (αρθ. 12 ΚΦΔ).
- μετά την καταβολή του ποσού αυτού θα μπορεί να αρθεί η κατάσχεση και να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση.
Με το προηγούμενο καθεστώς, ο ίδιος φορολογούμενος θα έπρεπε να εξοφλήσει και τις 80.000 ευρώ προκειμένου να προχωρήσει η πώληση του ακινήτου.
Για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στην Εξυπηρέτηση Φορολογουμένων της ΑΑΔΕ, my1521:
- Τηλεφωνικά: Στο 1521 (χωρίς χρέωση), εργάσιμες ημέρες από 7:00 έως 20:00
- Ψηφιακά: Στο my1521 (24/7), επιλέγοντας: Θέματα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων > Δικαστικό - Κατασχέσεις > Άρση Κατασχέσεων
Από την αρθρογραφία της Εβδομάδας που πέρασε, ΣΟΛ Crowe, Εταιρεία ορκωτών ελεγκτών λογιστών και «Τα έσοδα από μερίσματα του άρθρου 48 του Ν. 4172/2013 δύνανται με απόφαση της Τακτικής Γενικής Συνέλευσης να διανεμηθούν εντός του ίδιου φορολογικού έτους». Σύμφωνα με την ΣΟΛ Crowe «Τα μερίσματα που εισπράττει η ημεδαπή εταιρεία (Μητρική) από την αλλοδαπή εταιρεία (θυγατρική σε κράτος, εκτός Ε.Ε) απαλλάσσονται της φορολογίας εισοδήματος, με βάση τις προϋποθέσεις των διατάξεων του άρθρου 48 του Κ.Φ.Ε., καταχωρούνται στα βιβλία της μητρικής εταιρείας με το καθαρό ποσό που εισπράχθηκε και το οποίο εμφανίζεται σε ειδικό λογαριασμό αποθεματικού ανεξάρτητα από την επάρκεια κερδών ή όχι, και για το οποίο δεν ορίζονται χρονικοί περιορισμοί στη σχετική νομοθεσία για τη διανομή του,
Στη Δήλωση Φορολογίας Εισοδήματος Νομικών Προσώπων (έντυπο Ν) του φορολογικού έτους 2025 προκειμένου να προσδιοριστούν τα φορολογητέα κέρδη της χρήσης, το ποσό των εισπραττόμενων μερισμάτων, καταχωρείται στον κωδικό 495 αυτής, και ακολούθως εφόσον η Τακτική Γενική Συνέλευση που θα λάβει χώρα εντός του έτους 2026 για να εγκρίνει τις οικονομικές καταστάσεις της χρήσης 2025, αποφασίσει τη διανομή τους, θα καταχωρηθούν στον κωδικό 384 σύμφωνα και με τις οδηγίες της Ε.2007/2026.
Τα εν λόγω μερίσματα, δεν θα υπαχθούν σε φορολογία εισοδήματος, καθώς δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 47 του ν. 4172/2013, αλλά εφόσον διανεμηθούν θα υπαχθούν σε παρακράτηση φόρου μερισμάτων, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 1 του άρθρου 63 του ν.4172/2013, με τον ισχύοντα, κατά το χρόνο της διανομής, συντελεστή παρακράτησης του άρθρου 64 του ίδιου νόμου.».
Διαβάστε το σύνολο της δημοσίευσης (υποβληθέν ερώτημα και γνώμη της φορολογικής επιτροπής της ελεγκτικής εταιρείας, στον αρχικό σύνδεσμο και πάντα με τη σφραγίδα της ΣΟΛ Crowe, Εταιρεία ορκωτών ελεγκτών λογιστών.
Κ. Μάνος Πρωτογερόπουλος, Assistant Auditor, DCP Protau και «Υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση στις Β2Β συναλλαγές: Τι αλλάζει με τον Ν. 5222/2025 και τις Α.1128-1129/2025». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Η καθιέρωση της υποχρεωτικής ηλεκτρονικής τιμολόγησης στις συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων συνιστά τη σημαντικότερη μεταβολή στο πεδίο της έκδοσης φορολογικών παραστατικών από τη θέσπιση των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων και έπειτα. Η υποχρέωση τέθηκε σε ισχύ για τις μεγάλες επιχειρήσεις από τις 2 Φεβρουαρίου 2026 και επεκτείνεται στο σύνολο των υπόχρεων οντοτήτων από την 1η Οκτωβρίου 2026. Το παρόν άρθρο εξετάζει το νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο της υποχρέωσης, το πεδίο εφαρμογής και το χρονοδιάγραμμα ένταξης, τους προβλεπόμενους τρόπους έκδοσης, καθώς και τα φορολογικά κίνητρα πρόωρης ένταξης του άρθρου 71Θ του Ν. 4172/2013, των οποίων η προθεσμία αξιοποίησης για τη δεύτερη φάση εκπνέει την 3η Αυγούστου 2026.
Θεωρητικό και νομοθετικό πλαίσιο
Η ηλεκτρονική τιμολόγηση δεν αποτελεί νέα προσθήκη στην ελληνική έννομη τάξη. Ο Ν. 4308/2014 αναγνώρισε εξαρχής το ηλεκτρονικό τιμολόγιο ως ισοδύναμο του έντυπου (άρθρα 14 και 15), ενώ από το έτος 2020 η πλατφόρμα myDATA κατέστησε υποχρεωτική τη διαβίβαση των δεδομένων των εκδιδόμενων παραστατικών προς την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι, η διαβίβαση δεδομένων, η οποία δύναται να διενεργείται και ετεροχρονισμένα, διακρίνεται εννοιολογικά και λειτουργικά από την έκδοση του παραστατικού. Η υπό εξέταση μεταρρύθμιση μεταθέτει το κανονιστικό βάρος ακριβώς σε αυτό το σημείο: από την υποχρέωση διαβίβασης δεδομένων στην υποχρέωση ηλεκτρονικής έκδοσης του ίδιου του παραστατικού.
Η μετάβαση αυτή προϋπέθετε παρέκκλιση από το ενωσιακό δίκαιο του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας. Το άρθρο 232 της Οδηγίας 2006/112/Ε.Κ. εξαρτά τη χρήση ηλεκτρονικού τιμολογίου από την αποδοχή του λήπτη, ενώ το άρθρο 218 της ίδιας Οδηγίας υποχρεώνει τα κράτη μέλη να αποδέχονται ως τιμολόγια έγγραφα τόσο σε έντυπη, όσο και σε ηλεκτρονική μορφή. Με την Εκτελεστική Απόφαση (ΕΕ) 2025/502 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2025, παρασχέθηκε στην Ελληνική Δημοκρατία η εξουσιοδότηση παρέκκλισης από αμφότερες τις ανωτέρω διατάξεις, ούτως ώστε, αφενός, μόνο το ηλεκτρονικό έγγραφο να αναγνωρίζεται ως τιμολόγιο για τις εγχώριες συναλλαγές μεταξύ υποκειμένων στον φόρο και, αφετέρου, η χρήση του να μην τελεί υπό την αίρεση αποδοχής εκ μέρους του λήπτη. Η ισχύς της παρέκκλισης εκτείνεται από την 1η Ιουλίου 2025 έως την 31η Δεκεμβρίου 2027.
Ο Ν. 5222/2025 τροποποίησε το άρθρο 14 του Ν. 4308/2014, καθιερώνοντας την υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση για κάθε πώληση αγαθών και παροχή υπηρεσιών μεταξύ οντοτήτων που υπόκεινται στις ρυθμίσεις των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων εντός της χώρας. Το πλαίσιο εφαρμογής της υποχρέωσης εξειδικεύθηκε με την κοινή απόφαση Α.1128/2025 του Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε., ενώ με την απόφαση Α.1129/2025 καθορίσθηκαν η διαδικασία, ο τρόπος και ο χρόνος υποβολής των δηλώσεων χρήσης ηλεκτρονικής τιμολόγησης…».
Δείτε το σύνολο του εξαιρετικά επίκαιρου άρθρου του κ. Μάνου Πρωτογερόπουλου, μέσω του αρχικού συνδέσμου.
Κ. Γιάννης Καρούζος, Δικηγόρος, Εργατολόγος και «Εκπαίδευση στην εργασία: Το κρυφό όφελος που δεν μετρά κανείς». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο «Η συζήτηση για το αν «αξίζει» η εκπαίδευση προσωπικού δεν είναι ζήτημα πρόθεσης ή εταιρικής κουλτούρας, αλλά ζήτημα μέτρησης της απόδοσης των εργαζομένων μετά την εκπαίδευση. Στην πράξη, οι περισσότερες επιχειρήσεις αξιολογούν την επένδυση στην εκπαίδευση και κατάρτιση, με έναν στενό δείκτη απόδοσης (ROI), εστιάζοντας σχεδόν αποκλειστικά στην ατομική παραγωγικότητα του εργαζομένου: αν δηλαδή ο εργαζόμενος μετά την εκπαίδευση παράγει περισσότερο έργο, αν μειώνει λάθη ή αν αυξάνει πωλήσεις.
Ωστόσο, η εμπειρία από οργανισμούς έντασης γνώσης και διαδικασίας δείχνει, ότι αυτή η προσέγγιση υποεκτιμά συστηματικά την πραγματική αξία της εκπαίδευσης. Ο λόγος είναι ότι αγνοεί ένα κρίσιμο «συστημικό» αποτέλεσμα: τις ανοδικές διαρροές οφέλους (spillovers) προς τους προϊσταμένους και τη διοικητική δομή συνολικά. Η εκπαίδευση δεν αλλάζει μόνο το τι μπορεί να κάνει ο εργαζόμενος, αλλά και το πόσο συχνά χρειάζεται να διακόψει έναν μάνατζερ για βοήθεια, πόσοι κύκλοι διευκρινίσεων απαιτούνται και πόσος διοικητικός χρόνος καταναλώνεται σε ad hoc υποστήριξη.
Στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, η ανάγκη για ορθότερη μέτρηση της απόδοσης των εργαζομένων σε συνάρτηση με τη συμμετοχή των εργαζομένων σε εκπαιδευτικά προγράμματα, γίνεται ακόμη πιο επιτακτική. Επίσης, βάσει στατιστικών δεδομένων, αναδεικνύεται το γεγονός ότι η εκπαίδευση δεν είναι τόσο διαδεδομένη, όσο θα περίμενε κανείς. Τα πιο πρόσφατα συγκρίσιμα στοιχεία του Continuing Vocational Training Survey (CVTS) – Έρευνα Συνεχιζόμενης Επαγγελματικής Κατάρτισης, με έτος αναφοράς το 2020 δείχνουν ότι, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 67,4% των επιχειρήσεων παρείχε κάποια μορφή συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης, η Ελλάδα βρίσκεται σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα. Μόλις το 11,8% των εργαζομένων στην Ελλάδα, συμμετείχε σε μαθήματα κατάρτισης, το χαμηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, ενώ μόνο το 17,8% των επιχειρήσεων προσέφερε προγράμματα CVT, ποσοστό μειωμένο σε σχέση με το 2015. Μέχρι σήμερα, αυτά παραμένουν τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα και πλήρως συγκρίσιμα δεδομένα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Για τα στελέχη που καλούνται να αποφασίσουν για προϋπολογισμούς εκπαίδευσης, ιδίως σε μια περίοδο όπου η τεχνητή νοημοσύνη μετασχηματίζει ρόλους και διαδικασίες, το μήνυμα είναι σαφές: το κλασικό business case πρέπει να μετακινηθεί από ένα στενό μοντέλο «ώρες εκπαίδευσης – ατομική βελτίωση – άμεσο οικονομικό όφελος» σε ένα διευρυμένο μοντέλο που να λαμβάνει υπόψη την αλλαγή των ροών εργασίας, τη μείωση της εξάρτησης από το management και την απελευθέρωση διοικητικού χρόνου.
Στην καθημερινή λειτουργία αυτό είναι απολύτως απτό. Όταν οι εργαζόμενοι εκπαιδεύονται σε εργαλεία (όπως Excel ή Business Intelligence), στη συγγραφή, στην τυποποίηση διαδικασιών ή στις βασικές αρχές συμμόρφωσης, μειώνονται οι μικρές αλλά συνεχείς αιτήσεις βοήθειας προς προϊσταμένους – τα λεγόμενα “help-seeking pings”. Κάθε τέτοια διακοπή δεν είναι απλώς ένα μήνυμα, αλλά γνωστικό κόστος, αλλαγή πλαισίου, πρόσθετες διορθώσεις και καθυστερήσεις. Η εκπαίδευση που ενισχύει την αυτονομία μετατρέπει αυτό το διάχυτο κόστος σε ανακτημένο χρόνο υψηλής αξίας για τη Διοίκηση.
Η εκπαίδευση μειώνει ακριβώς αυτό το «θόρυβο» και την συχνότητα των διακοπών (pings). Όταν οι εργαζόμενοι ξέρουν τι κάνουν και πώς να το κάνουν, χρειάζονται λιγότερες διευκρινίσεις. Γίνονται πιο αυτόνομοι. Και αυτό έχει αποτέλεσμα, όχι μόνο στο δικό τους έργο, αλλά και στον χρόνο όσων τους συντονίζουν. Λιγότερες διακοπές σημαίνει περισσότερος χρόνος για ουσιαστική δουλειά – σχεδιασμό, βελτιώσεις, νέες ιδέες.
Για να αποτυπωθεί αυτή η αξία με επιστημονική πειθαρχία, απαιτείται ένα πλαίσιο μέτρησης που καλύπτει, τόσο την άμεση όσο και την έμμεση απόδοση. Πρώτον, χρειάζονται σαφείς δείκτες παραγωγικότητας και ποιότητας πρώτης γραμμής (π.χ. όγκος έργου, χρόνος διεκπεραίωσης, ποσοστό επανεργασίας). Δεύτερον, δείκτες φορτίου υποστήριξης προς το management, όπως ο αριθμός κλιμακώσεων και οι κύκλοι επικοινωνίας μέχρι τη λύση. Τρίτον, δείκτες που αποτυπώνουν τη μετατόπιση του έργου των μάνατζερ προς στρατηγικά καθήκοντα: τυποποίηση SOPs, έργα βελτίωσης, coaching και μείωση της συνεχούς διαχείρισης επειγόντων προβλημάτων (firefighting). Όλα αυτά οφείλουν να σχεδιάζονται με πλήρη συμμόρφωση στο GDPR, βασιζόμενα σε συγκεντρωτικά δεδομένα και όχι σε ανάλυση περιεχομένου.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η μεθοδολογία αξιολόγησης. Η σύγκριση ομάδων που εκπαιδεύτηκαν με αντίστοιχες ομάδες ελέγχου, πριν και μετά την παρέμβαση, επιτρέπει να αποδοθεί η αύξηση παραγωγικότητας στην εκπαίδευση και όχι σε εξωτερικούς παράγοντες. Παράλληλα, όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό εκπαιδευμένων εργαζομένων που εποπτεύει ένας μάνατζερ, τόσο πιο καθαρά εμφανίζεται η ανάκτηση διοικητικού χρόνου.
Σε αυτό το σημείο εντάσσεται ουσιαστικά και η εκπαίδευση στην τεχνητή νοημοσύνη. Η αξία της ΤΝ δεν έγκειται απλώς στη χρήση καλύτερων prompts, αν δηλαδή οι εργαζόμενοι γράφουν καλύτερες οδηγίες ή θέτουν σωστά ερωτήματα στην ΤΝ, αλλά στον ανασχεδιασμό των ροών εργασίας: λιγότερος χρόνος παραγωγής, λιγότερα λάθη, λιγότερες κλιμακώσεις προς τη Διοίκηση. Όταν η εκπαίδευση στην ΤΝ είναι ρόλο-ειδική, συνοδεύεται από σαφείς κανόνες χρήσης, έλεγχο κινδύνων και τυποποιημένες διαδικασίες, τότε τα οφέλη γίνονται μετρήσιμα τόσο σε επίπεδο εργαζομένων όσο και σε επίπεδο management.
Συμπερασματικά, τα δεδομένα δείχνουν ότι η εκπαίδευση στην Ελλάδα παραμένει περιορισμένη. Αυτό όμως δεν αποτελεί λόγο αναβολής επενδύσεων, αλλά ισχυρό επιχείρημα για καλύτερη στόχευση και ουσιαστικότερη μέτρηση. Όταν η εκπαίδευση αξιολογείται όχι μόνο με βάση την ατομική απόδοση, αλλά και με βάση τον χρόνο που απελευθερώνει στη διοίκηση, η πραγματική της αξία αποδεικνύεται σημαντικά υψηλότερη από αυτή που δείχνουν τα στενά μοντέλα ROI. Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, αυτή η «διπλή απόδοση» αποτελεί ένα από τα πιο σταθερά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που μπορεί να χτίσει ένας οργανισμός.».
Δείτε περισσότερα στο www.dikigorosergatologos.gr
Κάπου εδώ τελειώνει ακόμα μια εργασιακή εβδομάδα και για την Εβδομάδα που έρχεται θα συζητηθεί το εξαιρετικά επώδυνο, όμως, φορολογικά γεγονός της «λανθασμένης δωρεάς». Για να οριοθετήσουμε τα γεγονότα, θα πρέπει να κάνουμε μια σύντομη αναφορά σε αυτά και να προχωρήσουμε στις συνέπειες. Δύο φίλες, για δικούς τους λόγους, αποφάσισαν να προβούν σε δωρεά χρημάτων, η μία προς την άλλη. Όταν προσδιορίστηκε ο φόρος δωρεάς χρημάτων επί εξωτικών 40%, έντρομες προσπάθησαν να ακυρώσουν το τετελεσμένο, όμως, γεγονός της δωρεάς. Η λανθασμένη πληροφορία επί του οφειλόμενου φόρου δωρεάς λήφθηκε από τον τραπεζικό υπάλληλο, κατά ομολογία τους, ο οποίος αναφέρθηκε σε φορολογικό συντελεστή επί δωρεάς 4% αντί για 40%!!! Πρώτον: Η φορολογική αρχή παρά τα όσα περί του θέματος αναφέρονται δημοσιογραφικά, εφάρμοσε απλώς το νόμο. Δεύτερον: Επί τραπεζικών θεμάτων δεν συμβουλευόμαστε εφοριακό και επί φορολογικών, τραπεζικό. Και για τα δύο υπάρχει πάντα η τεκμηριωμένη και ηλεγμένη άποψη του φοροτεχνικού – λογιστή του οποίου η λογική αμοιβή εξαλείφει ουσιαστικά τον κίνδυνο εξωπραγματικών φόρων. Τρίτον: Σε ελάχιστες περιπτώσεις υφίσταται «φορολογική μεταμέλεια».
Η φορολογική πρακτική αποδεικνύει επανειλημμένα ότι το «λάθος» ως πραγματικό περιστατικό δεν αρκεί από μόνο του για να εξαλείψει μια φορολογική υποχρέωση, όταν η συναλλαγή έχει ήδη ολοκληρωθεί και έχει παραγάγει έννομα αποτελέσματα. Η πρόσφατη απόφαση Δ.Ε.Δ. 1544/2026 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της αρχής ότι η φορολογία βασίζεται στην αντικειμενική πραγματικότητα της συναλλαγής και όχι αποκλειστικά στην υποκειμενική βούληση των μερών.
Στην υπόθεση αυτή, πραγματοποιήθηκε τραπεζική μεταφορά ποσού 51.801 ευρώ από ένα φυσικό πρόσωπο σε φίλη της. Το ποσό επιστράφηκε αυθημερόν στον αρχικό αποστολέα, χωρίς ουσιαστική χρονική απόσταση μεταξύ της μεταφοράς και της επιστροφής (περίπου πέντε -5- ώρες και αυθημερόν). Οι φορολογούμενοι υποστήριξαν ότι δεν υπήρξε πραγματική δωρεά, αλλά απλή λανθασμένη τραπεζική ενέργεια, η οποία δεν θα έπρεπε να δημιουργεί φορολογικές συνέπειες.
Η Δ.Ε.Δ., ωστόσο, έκρινε ότι η μεταφορά των χρημάτων στον λογαριασμό του λήπτη δημιούργησε αυτοτελές φορολογικό γεγονός. Η κρίση αυτή στηρίζεται στο γενικότερο πλαίσιο του Αστικού Κώδικα περί πλάνης στη δικαιοπραξία, σύμφωνα με το οποίο η πλάνη δεν οδηγεί αυτοδικαίως σε ανυπαρξία ή ακυρότητα της δικαιοπραξίας, αλλά καθιστά αυτή ακυρώσιμη, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και ακολουθηθεί η προβλεπόμενη δικαστική διαδικασία. Συνεπώς, μέχρι την έκδοση δικαστικής απόφασης ακύρωσης, η συναλλαγή θεωρείται ενεργή και παράγει τα έννομα αποτελέσματά της.
Σε φορολογικό επίπεδο, η θέση αυτή συνδέεται με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας (Ν. 5219/2025, όπως ισχύει μετά την κωδικοποίησή του με τον Ν. 5301/2026), σύμφωνα με τις οποίες αντικείμενο φόρου αποτελεί η χωρίς αντάλλαγμα μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων. Ιδιαίτερα στις χρηματικές δωρεές, καθοριστική σημασία έχει η πραγματική μετακίνηση της οικονομικής αξίας από τον δωρητή στον δωρεοδόχο και όχι η μεταγενέστερη συμπεριφορά των μερών.
Η απόφαση της Δ.Ε.Δ. αναδεικνύει ένα ιδιαίτερα σημαντικό ελεγκτικό ζήτημα. Τον χρόνο κατά τον οποίο τα χρήματα παρέμειναν στον λογαριασμό του φερόμενου ως δωρεοδόχου και τις πράξεις που τυχόν πραγματοποιήθηκαν στο ενδιάμεσο διάστημα. Εφόσον ο λήπτης είχε τη δυνατότητα διάθεσης των χρημάτων, ακόμη και για περιορισμένο χρονικό διάστημα, η φορολογική διοίκηση μπορεί να θεωρήσει ότι υφίσταται πραγματική περιουσιακή μεταβολή. Αντίθετα, η απόδειξη ότι δεν υπήρξε καμία ενέργεια διάθεσης, ανάληψης ή μεταφοράς, σε συνδυασμό με πλήρη τεκμηρίωση του σφάλματος, αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την αξιολόγηση αντίστοιχων υποθέσεων.
Παράλληλα, η Δ.Ε.Δ. δέχθηκε ότι η επιστροφή του ποσού δεν συνιστά νέα δωρεά, αλλά δεν αναιρεί την αρχική φορολογική υποχρέωση, η οποία γεννήθηκε κατά τον χρόνο ολοκλήρωσης της πρώτης μεταφοράς. Η μεταγενέστερη συμφωνία των μερών ή η εκούσια επιστροφή των χρημάτων δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ακύρωση της δικαιοπραξίας από αρμόδιο δικαστήριο.
Η συγκεκριμένη κρίση εντάσσεται στη γενικότερη διοικητική και δικαστηριακή αντίληψη ότι η φορολογική διοίκηση εξετάζει πρωτίστως τα αντικειμενικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι απλές δηλώσεις περί προθέσεων ή παραδρομών. Για τον λόγο αυτό, σε αντίστοιχες περιπτώσεις απαιτείται ιδιαίτερα αυστηρή τεκμηρίωση της πραγματικής αιτίας της μεταφοράς, της χρονικής ακολουθίας των κινήσεων στους τραπεζικούς λογαριασμούς και της πλήρους απουσίας οικονομικού οφέλους του λήπτη.
Η υπόθεση επιβεβαιώνει τελικά μια βασική αρχή της φορολογίας: το φορολογικό λάθος δεν αναγνωρίζεται αυτομάτως, αναγνωρίζεται μόνο όταν αποδεικνύεται με τρόπο που ανατρέπει το φορολογικό γεγονός που έχει ήδη δημιουργηθεί. Ιδίως στις χρηματικές δωρεές μεταξύ μη συγγενικών προσώπων, όπου εφαρμόζεται ο υψηλός συντελεστής της Γ΄ κατηγορίας (40%), η ακρίβεια των τραπεζικών κινήσεων και η έγκαιρη τεκμηρίωση κάθε αστοχίας αποκτούν καθοριστική σημασία.
Σε συνέχεια των ανωτέρω, υπήρξε άμεση αντίδραση από την Ανεξάρτητη Αρχή: «ΑΑΔΕ: Ενημέρωση σχετικά με τη φορολόγηση δωρεάς χρημάτων μεταξύ φίλων που επιστράφηκαν την ίδια μέρα». Σε συνέχεια δημοσιευμάτων σχετικά με απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.), που έκρινε ότι υπήρξε φορολογητέα δωρεά επί μεταφοράς χρημάτων, που επιστράφηκαν την ίδια μέρα, διευκρινίζονται τα εξής:
Όπως αναφέρεται στη δημοσιοποιημένη απόφαση της Δ.Ε.Δ., για τη μεταφορά ποσού 51.801 €, υποβλήθηκε δήλωση φόρου δωρεάς μέσω της εφαρμογής myProperty, τόσο από τον δωρητή, όσο και από την δωρεοδόχο, από την εκκαθάριση της οποίας προέκυψε φόρος. Εν προκειμένω, λοιπόν, δεν υπήρξε απλά και μόνο μεταφορά ενός ποσού και επιστροφή στον αρχικό καταθέτη. Τα εμπλεκόμενα πρόσωπα υπέβαλαν και δήλωση φόρου δωρεάς, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται ζήτημα πλάνης, όπως ισχυρίστηκε η φορολογούμενη. Επισημαίνεται ότι, με την παράδοση των χρημάτων συντελείται η δωρεά.
Επισημαίνεται ότι, με βάση τη νομοθεσία (άρθρο 95 παρ.1 β΄ ν. 5219/2025) και τη σχετική εγκύκλιό μας (Ε. 2077/2022), σε περίπτωση ανάκλησης της χρηματικής δωρεάς με συμφωνία των μερών εντός πενταετίας από τη δωρεά, υπόκειται σε φόρο η αρχική δωρεά, αλλά δεν φορολογείται η συνεπεία της ανάκλησης αναμεταβίβαση του δωρηθέντος στον αρχικό δωρητή. Συνεπώς, με βάση το νόμο, η αρχική δωρεά φορολογείται πάντοτε, εφόσον υποβληθεί δήλωση φόρου δωρεάς.
Η υπ αρ. 1544/2026, απόφαση της Δ.Ε.Δ., που έκρινε επί του θέματος αυτού είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα της Α.Α.Δ.Ε., όπου δημοσιεύονται όλες οι αποφάσεις της υπηρεσίας αυτής.
Κάπου, λοιπόν, εδώ, δεν φτάσαμε μόνο στο τέλος άλλης μιας εργασιακής εβδομάδας, αλλά και στις πολυπόθητες καλοκαιρινές διακοπές για τον συντριπτικά μεγαλύτερο αριθμό των εργαζομένων αυτής της χώρας. Αν η στήλη δεν σας βρίσκει εν μέσω καλοκαιρινής ραστώνης, μάλλον θα ετοιμάζεστε για τη μεγάλη καλοκαιρινή έξοδο, με αεροπλάνα, βαπόρια και όποιο άλλο μεταφορικό μέσο (παραφράζοντας τον Σαββόπουλο). Η στήλη, αν και θα βρίσκεται σε διακοπές, δεν θα πάψει να είναι μαζί σας και για όλον τον Αύγουστο, ενημερώνοντάς σας με τα σχετικά μας νέα, με εξαιρετικά ενδιαφέροντα άρθρα και με μικρές μελέτες – αναζητήσεις πάνω σε φορολογικά θέματα. Δεδομένου ότι οι συνήθειες ενός ολόκληρου χρόνου δεν αλλάζουν καταλυτικά για δύο – τρεις εβδομάδες, ευελπιστούμε να αποτελέσουμε τον ενημερωτικό σύντροφό σας που θα είναι πάντα μαζί σας.
Καλό Καλοκαίρι σε όλους και συναρπαστικές διακοπές με αυτούς που αγαπάτε και σας αγαπάνε.