Σε συνεργασία με τον Ηλία Χατζηγεωργίου - Φοροτεχνικό, Πρόεδρο Επιτροπής Λογιστών Ε.Ε.Α.
Το Final4 αποτελεί παρελθόν, ενώ ο ελληνικός τελικός έμεινε για άλλη μία χρονιά ένας ευσεβής πόθος, αφού κανένας από τους δύο αιώνιους δεν κατάφερε να βρεθεί στον τελικό. Τα εσωτερικά μας προγνωστικά άλλα έλεγαν, αλλά από ότι φάνηκε λογαριάζαμε χωρίς τον «ξενοδόχο» που είχε άλλα σχέδια στο μυαλό του. Το αφήνουμε πίσω και πάμε για άλλα, αφού ο Ιούνιος μας περιμένει με ανυπομονησία να μας δείξει τις καλοκαιρινές του διαθέσεις.
Στα δικά μας θέματα, οι δηλώσεις με μία πρώτη ματιά φαίνεται να παρουσιάζουν μία πτωτική τάση, αν κάποιος παρατηρήσει τη ροή υποβολής των εντύπων Ε1, τα οποία έπεσαν την προηγούμενη εβδομάδα κάτω από τις 300.000. Αν ρίξει, όμως, μία αναλυτικότερη ματιά στα στοιχεία υποβολής των εντύπων Ε3 και των νομικών προσώπων, θα παρατηρήσει ότι σε αυτά υπάρχει μία αυξητική τάση σε σχέση με τις προηγούμενες εβδομάδες.
Τι καταλαβαίνουμε, λοιπόν, με αυτό που αναφέραμε; Ότι, όπως φαίνεται, η αρχική πολύ υψηλή ροή οφείλονταν στις «εύκολες» δηλώσεις, κατά βάση μισθωτών και συνταξιούχων και ότι όσο μπαίνουν στη διαδικασία οι «βαρύτερες» δηλώσεις ατομικών επιχειρήσεων και νομικών προσώπων είναι απολύτως λογικό να υπάρχει μία μείωση στον ρυθμό υποβολής, αφού η κάθε δήλωση τέτοιου τύπου απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο για να ολοκληρωθεί σε σχέση με αυτή του μισθωτού και του συνταξιούχου. Μέχρι πέρσι, λόγω της καθυστέρησης ανάρτησης των δεδομένων από τους κρατικούς φορείς, όλες αυτές οι δηλώσεις γίνονταν όλες μαζί, για αυτό φτάναμε πολλές φορές σε ημερήσια τριψήφια νούμερα υποβολής. Φέτος δεν το είχαμε αυτό το φαινόμενο, οπότε τα πράγματα είναι ελαφρώς διαφορετικά. Σε κάθε περίπτωση, μένει να δούμε πως θα πάει όλο αυτό και αν τελικά το διάστημα μέχρι τις 15 Ιουλίου, με ελαφρές «νόμιμες παρατάσεις» μέχρι τις 30 Ιουλίου για τα μέλη Ο.Ε. και Ε.Ε. θα είναι τελικά επαρκές για να ολοκληρωθεί ομαλά η διαδικασία.
Στα άλλα ζητήματα των ημερών, την εβδομάδα που μας πέρασε, πολλοί από εμάς αντιμετωπίσαμε μία παράκρουση με τα δελτία αποστολής, για την ακρίβεια με τα ψηφιακά δελτία αποστολής. Βέβαια, δεν είναι πρώτη φορά που αντιμετωπίζουμε κάτι τέτοιο, αφού αντίστοιχα ζητήματα είχαμε αντιμετωπίσει στο παρελθόν με τα myDΑΤΑ, με τις διασυνδέσεις, με τα POS, με την ψηφιακή κάρτα εργασίας και άλλα τέτοια παρόμοια ζητήματα. Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια. Γιατί, όμως, υπήρξε αυτή η παράκρουση;
Γιατί το μέτρο των ψηφιακών δελτίων αποστολής ξεκινάει στις 2 Ιουνίου την 1η φάση του. Προφανώς και δεν αφορά τους πάντες, ούτε φυσικά αφορά τα πάντα. Η 1η φάση αφορά τις επιχειρήσεις που το φορολογικό έτος 2022 είχαν ακαθάριστα έσοδα άνω των 200.000 ευρώ και έως 5.000.000 ευρώ, καθώς και ανεξαρτήτως τζίρου για τις επιχειρήσεις, που βάσει δήλωσης φορολογικού έτους 2022 δραστηριοποιούνται στους τομείς των ενεργειακών προϊόντων (καύσιμα), φαρμακευτικών προϊόντων και ιατρικών αναλωσίμων, οικοδομικών και συναφών υλικών. Το φορολογικό έτος 2022 δεν το αναφέρουμε τυχαία, το αναφέρει η εγκύκλιος Α.1122/2024, στο άρθρο 1, παράγραφος 3η, για το ποιες επιχειρήσεις μπαίνουν αναγκαστικά στην πρώτη φάση εφαρμογής.
Κριτήριο, λοιπόν, είναι η φορολογική δήλωση φορολογικού έτους 2022 για τα ακαθάριστα έσοδα, καθώς και για τον Κ.Α.Δ. με τα υψηλότερα έσοδα όπως είχε καταγραφεί στο Ε3 του ίδιου φορολογικού έτους. Κριτήριο δεν είναι το φορολογικό έτος 2023, ούτε το φορολογικό έτος 2024, αλλά ούτε και οι Κ.Α.Δ. του μητρώου από μόνοι τους. Το ξεκαθαρίζουμε αυτό, γιατί προφανώς και έχει επικρατήσει στην αγορά ένα τεράστιο μπέρδεμα για το ποιοι πρέπει να προλάβουν το «τρένο» της 2ας Ιουνίου. Μάλιστα, οι «θεωρητικά υπόχρεοι» έχουν λάβει σχετική ειδοποίηση με email από την Α.Α.Δ.Ε., με τίτλο «Υποχρέωση έκδοσης και διαβίβασης ψηφιακών παραστατικών διακίνησης».
Λέμε «θεωρητικά υπόχρεοι», γιατί πολύ απλά η 1η φάση, όπως προαναφέραμε, εκτός ότι δεν αφορά τους πάντες, επίσης δεν αφορά τα πάντα. Η 1η φάση αφορά μόνο την ψηφιακή παρακολούθηση διακίνησης αποθεμάτων, δηλαδή αφορά μόνο εμπορεύματα και πρώτες ύλες που διακινούνται με σκοπό την πώληση. Δεν αφορά απολύτως τίποτε άλλο. Δεν αφορά διακίνηση από μία εγκατάσταση σε άλλη εγκατάσταση, δεν αφορά την παροχή υπηρεσίας και ότι συμπεριλαμβάνει αυτό, με λίγα λόγια δεν αφορά καμία απολύτως περίπτωση που δεν είναι πώληση. Όλα τα «παραπανήσια», καθώς και όλους όσους δεν υποχρεούνται βάσει στοιχείων του φορολογικού έτους 2022 να μπουν από τώρα στην 1η φάση, τους αφορά η προθεσμία της 1ης Δεκεμβρίου 2025, που με τα μέχρι τώρα δεδομένα λήγει η προθεσμία για αναγκαστική ενεργοποίηση της 2ης φάσης για όλες τις επιχειρήσεις, άρα δεν έχουν καμία σχέση με τις 2 Ιουνίου. Δεν θα έρθει η συντέλεια του κόσμου… Βασικά, δεν θα έρθει η συντέλεια του κόσμου για καμία επιχείρηση, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μας, αφού όπως έχει δημιουργηθεί το ζήτημα είναι πολύ δύσκολο να προσεγγιστεί από κάποιον αν είναι υπόχρεος ή όχι να μπει από τώρα στην 1η φάση. Προσωπικά, δεν καταλάβαμε προς τι αυτός ο διαχωρισμός, αλλά ας δεχτούμε το σκεπτικό της σταδιακής εφαρμογής του μέτρου. Ακόμα και να είσαι υπόχρεος να υπαχθείς, είναι πάρα πολύ δύσκολα προσεγγίσιμο να καταλήξεις αν κάνεις πράξεις που αφορούν την 1η φάση ή αφορούν την 2η φάση. Φυσικά, οι παρερμηνείες δίνουν και παίρνουν, αλλά είναι απολύτως λογικό όταν υπάρχει πίεση παράλληλα με ένα δαιδαλώδες φορολογικό σύστημα.
Για ευκολία, κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι είναι ακόμα εκτός οι επιχειρήσεις που κάνουν αμιγώς παροχή υπηρεσίας. Αν τους ανησυχεί το email που έλαβαν από την Α.Α.Δ.Ε., απλά ας διαβάσουν και την παράγραφο που λέει «εάν για οποιοδήποτε λόγο δεν ανήκετε στις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στην ως άνω υποχρέωση παρακαλούμε να αγνοήσετε το παρόν μήνυμα», άρα ακόμα και η ίδια η Α.Α.Δ.Ε. αναγνωρίζει ότι της ήταν δύσκολο να προσδιορίσει τους υπόχρεους και τους μη υπόχρεους.
Προφανώς και όλους τους φοβίζουν τα πρόστιμα, τα οποία επίσης αναφέρονται φαρδιά πλατιά στο εν λόγω email. «Σε περίπτωση μη έκδοσης παραστατικών διακίνησης σύμφωνα με τα ανωτέρω, αντιμετωπίζετε επιβολή προστίμου: α) πεντακοσίων (500) ευρώ ανά φορολογικό έλεγχο, αν τηρείτε απλογραφικό λογιστικό σύστημα β) χιλίων (1.000) ευρώ ανά φορολογικό έλεγχο, αν τηρείτε διπλογραφικό λογιστικό σύστημα (παρ. 13 του άρθρου 57 Κ.Φ.Δ.)», αναφέρει το email. Η θέση μας για αυτά ήταν και θα παραμείνει η ίδια. Όλα αυτά τα μέτρα πρέπει να γίνονται προς όφελος του πολίτη και της οικονομίας γενικότερα και δεν θα πρέπει να έχουν σκοπό δημιουργίας μηχανισμού επιβολής προστίμων.
Θεωρούμε αυτονόητο ότι θα πρέπει να υπάρχει μία περίοδος χάριτος, ούτως ώστε ο κόσμος να εκπαιδευτεί στις νέες διαδικασίες, να οργανωθεί, να λύσει τις απαντήσεις που του γεννούνται και άλλα τέτοια παρόμοια θέματα. Ειδικά για το τελευταίο, τις απορίες, δηλαδή, είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι θα υπάρξουν εκατομμύρια. Ήδη υπάρχουν εκατοντάδες με την «υποψία» υποχρέωσης υπαγωγής, φανταστείτε τι έχει να γίνει στην 2η φάση όπου υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ιδιαιτερότητες κάθε είδους. Προφανώς και όλα αυτά δεν μπορούν να λυθούν σε μία στιγμή, ειδικά αν δεν ξέρουμε ποιος θα είναι αυτός που θα πρέπει να τις λύσει…
Καλό Σαββατοκύριακο και καλό μήνα σε όλους σας…