Σε συνεργασία με τον Ηλία Χατζηγεωργίου - Φοροτεχνικό, Αντιπρόεδρο Επιτροπής Λογιστών Ε.Ε.Α.
Ο Οκτώβριος έχει φτάσει σχεδόν στα μέσα του και οι ρυθμοί αρχίζουν και αποκτούν την μορφή της χειμερινής περιόδου, έστω και αν ο καιρός καλά κρατά την καλοκαιρινή του διάθεση. Όποιος δεν καταλαβαίνει τι εννοούμε μπορεί κάλλιστα σε μία εργάσιμη ημέρα να κάνει μία βόλτα στον Κηφισό το πρωί από τις 7.00 ή το απόγευμα από τις 16.00 την διαδρομή Κηφισιά - Πειραιάς ή το ανάποδο. Όσοι φίλοι από επαρχία θέλουν να ζήσουν την εμπειρία, είναι ευπρόσδεκτοι να το κάνουν, όπως και είναι ευπρόσδεκτοι στο γραφείο μας, που είναι περίπου στη μέση της διαδρομής, για να κάνουν ένα μικρό διάλειμμα.
Στην εμπειρία της κίνησης, αν επιθυμούν, μπορούμε να προσθέσουμε και το νεοσύστατο ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε., το οποίο είναι επίσης αρκετά κοντά μας, για να δουν ότι η υπηρεσία υπάρχει και δεν είναι αστικός μύθος. Υπάρχει και μάλιστα αποτελείται από πολλούς υπαλλήλους, οι οποίοι κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να εξυπηρετήσουν, όμως εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Πρόβλημα το οποίο έχει «κληρονομηθεί» από τις παλιές Δ.Ο.Υ., όπου τα αιτήματα συσσωρεύονταν σε στοίβες, είτε εμφανείς με την εικόνα των γνωστών βουνών των εγγράφων πάνω από τα κεφάλια των υπαλλήλων, είτε αφανείς με την εικόνα των αιτημάτων να παραμένουν «παστωμένα» στην κατάσταση «σε επεξεργασία».
Η εν λόγω κατάσταση άρχισε να δημιουργείται αρχικά εξ ανάγκης, το 2020, λόγω των αναγκαστικών μέτρων για τον κορονοϊό, όμως από τότε η κατάσταση, παρά τις άπειρες υποσχέσεις που έχουμε λάβει, δεν ομαλοποιήθηκε ποτέ. Τα αιτήματα γυρίζουν σαν φαντάσματα γύρω γύρω από τους ενδιαφερόμενους, χωρίς να ξέρουν τις περισσότερες φορές την τύχη τους, αλλά πλέον χωρίς και να μπορούν να την αναζητήσουν. Γιατί αυτό; Γιατί με αφορμή την εφαρμογή των αρχικών αναγκαστικών μέτρων γεννήθηκε η ιδέα της υλοποίησης της ψηφιοποίησης των υπηρεσιών του δημοσίου και της απομάκρυνσης της δια ζώσης επαφής των υπαλλήλων από τον πολίτη.
Για να μην παρεξηγηθούμε από κανέναν, από την πρώτη στιγμή είχαμε πει ότι αυτό είναι μία ευκαιρία και ένα στοίχημα που καλείται να κερδίσει η χώρα μας για να αλλάξει σελίδα και να αυτοματοποιήσει κάποιες πολλές διαδικασίες και να αποβάλει από πάνω του την ταμπέλα του γραφειοκρατικού αρχηγού. Για όποιον δεν το πιστεύει, τον καλούμε να ψάξει την αρθρογραφία μας μέσα από αυτή την στήλη ή από το site του γραφείου μας. Δεν είχαμε, ούτε έχουμε κανέναν λόγο να σταθούμε απέναντι στην εξέλιξη και στην ψηφιοποίηση του κράτους, ούτε φυσικά στην καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη. Το έχουμε αποδείξει αυτό και ως διοίκηση του Επαγγελματικού Επιμελητήριου Αθηνών, το οποίο ήταν από τις πρώτες υπηρεσίες που ψηφιοποίησαν τις διαδικασίες, απομακρύνοντας τα μέλη του από τις τεράστιες ουρές και δημιουργώντας ένα πρότυπο υπηρεσίας προς τα μέλη του, πολύ πριν την αναγκαστική εφαρμογή υγειονομικών μέτρων.
Κλείνοντας, λοιπόν, τη μικρή παρένθεση ερχόμαστε στο τώρα, όπου δυστυχώς έγινε αυτό που φοβόμασταν από την πρώτη στιγμή. Το κλείσιμο των Δ.Ο.Υ. και η συγχώνευση τους σε ένα ενιαίο κέντρο φορολογικών διαδικασιών και εξυπηρέτησης, το ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε., δηλαδή, δεν έλυσε το πρόβλημα που «κληρονομήθηκε» από την προηγούμενη κατάσταση. Το ίδιο πάνω κάτω ισχύει και με τις υπόλοιπες ενιαίες υπηρεσίες, όπου και εκεί λιμνάζουν άπειρα αιτήματα και διαδικασίες. Δυστυχώς, το πρόβλημα δεν είναι μόνο του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε., είναι γενικό και μέχρι στιγμής φαίνεται να μην βρίσκεται λύση.
Γιατί γίνεται αυτό; Όπως είπαμε πριν και το επαναλαμβάνουμε ξανά, δεν φταίνε οι υπάλληλοι των υπηρεσιών για την κατάσταση. Οι άνθρωποι προσπαθούν, αλλά το «τέρας» φαίνεται να έχει πολλά κεφάλια. Ποιο είναι το τέρας; Μα φυσικά η πολυδαίδαλη φορολογική και ασφαλιστική διαδικασία που έρχεται και γιγαντώνεται με την αδυναμία επικοινωνίας των υπηρεσιών μεταξύ τους. Για κάνετε εικόνα τι είναι αυτό το οποίο περιγράφουμε, θα πούμε τα εξής παραδείγματα - ερωτήματα. Εάν οι υπηρεσίες επικοινωνούσαν μεταξύ τους, θα υπήρχε λόγος να εκδίδεται το πιστοποιητικό δικαστικής φερεγγυότητας (το αναφέραμε αυτό σαν παράδειγμα, γιατί μόλις μας ζητήθηκε από έναν πελάτη), θα υπήρχε λόγος να τρέχεις μεταξύ του Κ.Ε.Α.Ο. και του ασφαλιστικού ταμείου για να βγάλεις ενημερότητα (πάλι σημερινό παράδειγμα πελάτη), θα υπήρχε λόγος να περιμένεις 5 μήνες να περάσει στο μητρώο της εταιρείας μία μεταβολή που έχεις ήδη δηλώσει στο Γ.Ε.ΜΗ.;
Σε αυτό το τελευταίο θα σταθούμε λίγο παραπάνω, αφού δημιουργεί πολλά παράπλευρα προβλήματα σε άλλες διαδικασίες. Θυμάστε παλιά που είχαμε «συμβουλέψει» δεκάδες φορές τη φορολογική διοίκηση να αποσυνδεθεί από τον Ε.Φ.Κ.Α.; Μετά από πολλούς αγώνες το καταφέραμε, μάλιστα το είχαμε πανηγυρίσει εκτενώς σε σχετικό άρθρο. Όμως, πίσω είχε η αχλάδα την ουρά, αφού χωρίς μεγάλη καθυστέρηση πήγαμε στο άλλο στάδιο που τούμπαρε το πράγμα… Θα πρέπει ο Ε.Φ.Κ.Α. οπωσδήποτε να αποσυνδεθεί από την εφορία ή έστω να βάλει στη ζωή του την έννοια του Γ.Ε.ΜΗ. και να κάνει δεκτή την εικόνα της εταιρείας και από εκεί. Έχουμε, λοιπόν, πρόσφατο παράδειγμα φυσικού προσώπου που εισήλθε σε ομόρρυθμη εταιρεία τον Μάϊο, δεν ήταν ξανά εγγεγραμμένος στον Ε.Φ.Κ.Α. σαν μη μισθωτός, όμως εγγραφή δεν μπορούσε να γίνει μέχρι πριν λίγες ημέρες, γιατί δεν είχε ολοκληρωθεί η μεταβολή στην εφορία. Φυσικά, τους 5 μήνες ασφάλισης δεν θα τους γλιτώσει, αλλά θα πρέπει να τους πληρώσει και αναδρομικά σε μία δόση με φόβο του να επιβαρυνθεί με προσαυξήσεις. Τουλάχιστον είχε υγειονομική κάλυψη μέσω της μισθωτής εργασίας, γιατί διαφορετικά για να αρρωστήσει θα έπρεπε να περιμένει την εφορία, έστω και αν μετά θα πλήρωνε την υγειονομική κάλυψη την οποία δεν είχε!
Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα συμβαίνει και σε μία άλλη περίπτωση που θέλει επαγγελματίας να αρχίσει να πουλάει είδη καπνικών και τσιγάρα. Για να μπορεί να το κάνει αυτό πρέπει να έχει γίνει προσθήκη του ανάλογου Κ.Α.Δ. στην εφορία. Τη δουλειά θέλει να την κάνει σε υποκατάστημα της εταιρείας του και όχι από το κεντρικό του. Ο Κ.Α.Δ. έπρεπε να προστεθεί στο κεντρικό και μετά αφού φανεί στο κεντρικό να γίνει μέσω της «πύλης» αίτημα για προσθήκη του Κ.Α.Δ. στο υποκατάστημα. Το πρώτο αίτημα προσθήκης στο κεντρικό υλοποιήθηκε στους δυόμιση μήνες, όμως το δεύτερο αίτημα για προσθήκη στο υποκατάστημα ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί, παρότι είναι υπόθεση «ενός κλικ». Η προσθήκη θα γίνει με παλαιά ημερομηνία, όμως αν ο Κ.Α.Δ. δεν έχει φανεί στο υποκατάστημα δεν μπορεί να γίνει εγγραφή στο μητρώο ιχνηλασιμότητας καπνικών προϊόντων. Ο επιχειρηματίας ακόμα περιμένει και φυσικά έχασε όλη την καλοκαιρινή σεζόν… Και αυτή τη υπηρεσία πρέπει να μάθει το Γ.Ε.ΜΗ. κατά την γνώμη μας.
Φυσικά, από τα ίδια τα παραδείγματα δεν ξεφεύγει και η ίδια η φορολογική υπηρεσία. Για παράδειγμα, αποφασίζει σήμερα μία επιχείρηση που δεν εντάσσεται σε καθεστώς Φ.Π.Α. να προσθέσει μία δραστηριότητα που την μετατρέπει σε επιχείρηση που είναι υπόχρεα να ενταχθεί στο καθεστώς Φ.Π.Α.. Εάν περιμένει 5 μήνες για την υλοποίηση της μεταβολής, τότε το απλό πρόβλημα θα είναι ότι θα έχει ξεκινήσει με εκπρόθεσμες υποβολές δηλώσεων Φ.Π.Α., μία ή δύο αν πρόκειται για επιχείρηση με απλογραφικά βιβλία, πέντε ή έξι αν πρόκειται για επιχείρηση με απλογραφικά. Εκτός αυτού, όμως, το πρόβλημα θα γιγαντωθεί από το γεγονός ότι δεν θα μπορεί να σετάρει τα ψηφιακά της συστήματα, αφού το σύστημα θα την διαβάζει σαν μην υπόχρεο Φ.Π.Α.. Τα ίδια προβλήματα και στις μεταφορές έδρας, στις προσθήκες Κ.Α.Δ. που προαναφέραμε, στις ενάρξεις επιχειρήσεων που δεν μπορούν να γίνουν μέσω του gov, γιατί δεν είναι εμπορικές επιχειρήσεις και άλλα άπειρα παρόμοια τέτοια παραδείγματα, που πολλές φορές μπορούν να φτιάξουν βιβλίο….
Δυστυχώς ή ευτυχώς η ζωή έχει γίνει πολύ γρήγορη και απαιτητική. Αυτό από μόνο του καθιστά την καθυστέρηση στην εξυπηρέτηση των πολιτών πρόβλημα και μάλιστα σοβαρό, ειδικά με τον τρόπο που λειτουργεί το κράτος σε σχέση με τους αυτοματισμούς του. Ο πολίτης που απευθύνεται σε μία υπηρεσία για κάτι δεν το κάνει από χόμπι, ούτε γιατί δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει. Το κάνει γιατί πολύ απλά θέλει να τηρήσει τις διαδικασίες που το ίδιο το κράτος του ζητάει να ακολουθήσει. Μάλιστα, το ίδιο το κράτος πάρα πολλές φορές, πόσο δε από τον κλάδο μας, απαιτεί απίστευτη ταχύτητα στα πάντα. Το κάνει, μάλιστα, με τον γνωστό εκβιαστικό τρόπο των προστίμων με όλα τα παρελκόμενα αυτών που ζούμε στην καθημερινότητα μας και μας κάνουν πολλές φορές άδικα να αμφισβητούμε και τον ίδιο μας τον εαυτό σε σχέση με τον «φανταστικό λογιστή του γείτονα». Φυσικά, δεν είμαστε μόνοι μας, αφού τα ίδια γίνονται και σε πολλούς άλλους κλάδους επαγγελματιών με τις δικιές τους διαδικασίες.
Μήπως, λοιπόν, πρέπει να έρθει ένα τέλος σε όλα αυτά; Για να γίνει αυτό θα πρέπει καταρχάς να γίνει αντιληπτό από την άλλη πλευρά το μέγεθος και η διάσταση του προβλήματος στην πράξη και όχι στην θεωρία. Όσο αυτό δεν γίνεται και η μοναδική απάντηση από τους αρμοδίους είναι η λέξη «υπομονή», τότε η πραγματική λύση δεν θα βρίσκεται. Όχι μόνο δεν θα βρίσκεται, αλλά και η «προσωρινή λύση» που προτείνετε θα αρχίσει να εξαντλείται… Έχει και η υπομονή τα όρια της…
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους…