01/10/20 | Αρχική > Αρθρογραφία > Φορολογικά και Επίκαιρα

Ειδικός Φορολογικός Κάτοικος άρθρου 5Β Ν. 4172/2013: Διαδικασία και προϋποθέσεις υπαγωγής

Δημοσιεύτηκε η απόφαση Α1217/2020 με θέμα «Διαδικασία και προϋποθέσεις υπαγωγής στις διατάξεις του άρθρου 5Β του ν. 4172/2013, περί εναλλακτικής φορολόγησης εισοδήματος φυσικών προσώπων, δικαιούχων εισοδήματος από συντάξεις που προκύπτουν στην αλλοδαπή, τα οποία μεταφέρουν τη φορολογική τους κατοικία στην Ελλάδα». Επειδή το θέμα είναι μεν εξαιρετικά ενδιαφέρον, τα δε αποτελέσματα πενιχρά, θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή επί αυτού, αναφερόμενοι τόσο στο Ελληνικό φορολογικό καθεστώς με το οποίο γίνεται προσπάθεια και δίνονται φορολογικά προνόμια σε αλλοδαπούς φορολογικούς κατοίκους – δικαιούχους εισοδήματος από συντάξεις που προκύπτουν στην αλλοδαπή, στο να μεταφέρουν την φορολογική τους κατοικία στην Ελλάδα, όσο και για το τι συμβαίνει στο παγκόσμιο φορολογικό στερέωμα επί του θέματος, καταλήγοντας φυσικά με την διαδικασία και τους όρους υπαγωγής στον εναλλακτικό τρόπο φορολόγησης που θέτει η νέα Απόφαση του κ. Διοικητή της Α.Δ.Δ.Ε.

Το νομοθετικό πλαίσιο των Ειδικών Φορολογικών Κατοίκων

Σύμφωνα με το άρθρο 5Α του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε., το οποίο προστέθηκε με την παρ.1 του άρθρου 2 του Ν.4646/2019 (ΦΕΚ Α΄ 201/12-12-2019) και σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 66 ισχύει από 12/12/2019 και μετά, σχετικά με την «Εναλλακτική φορολόγηση εισοδήματος που προκύπτει στην αλλοδαπή φυσικών προσώπων που μεταφέρουν τη φορολογική τους κατοικία στην Ελλάδα». Συνοψίζοντας τα αναφερόμενα στο άρθρο 5Α του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε., μπορούμε να επισημάνουμε ότι:

1. Το άρθρο 5Α του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε., προστέθηκε με την παρ.1 του άρθρου 2 του Ν.4646/2019 (ΦΕΚ Α΄ 201/12-12-2019) και σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 66 ισχύει από 12/12/2019 και μετά.

2. Αναφέρεται σε φυσικά πρόσωπα, που μεταφέρουν τη φορολογική κατοικία τους στην Ελλάδα και δύναται να υπαχθούν σε εναλλακτικό τρόπο φορολόγησης, για το εισόδημα που προκύπτει στην αλλοδαπή.

3. Εξαιρούνται φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδος (συνεπώς και αλλοδαποί), οι οποίοι τα προηγούμενα επτά (7) από τα οκτώ (8) έτη πριν τη μεταφορά της φορολογικής κατοικίας τους, ήδη ήταν φορολογικοί κάτοικοι της χώρας μας.

4. Απαιτείται αίτηση μεταφοράς της φορολογικής κατοικίας με υπαγωγή στον εναλλακτικό τρόπο φορολόγησης εισοδήματος που προκύπτει στην αλλοδαπή που υποβάλλεται στη Φορολογική Διοίκηση από το φυσικό πρόσωπο μέχρι τις 31 Μαρτίου του εκάστοτε φορολογικού έτους.

5. Απαιτείται από μέρους του φυσικού προσώπου, ποσό επένδυσης στη χώρα μα, το οποίο δεν μπορεί να είναι μικρότερο των πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) ευρώ.

6. Το φυσικό πρόσωπο καταβάλλει στην Ελληνική Φορολογική Αρχή, κάθε φορολογικό έτος φόρο κατ΄ αποκοπή, ανεξαρτήτως του ύψους εισοδήματος που αποκτήθηκε στην αλλοδαπή, εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ.

7. Ο φόρος καταβάλλεται κάθε φορολογικό έτος σε μία (1) δόση μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Ιουλίου.

8. Για το πρώτο έτος υπαγωγής στις διατάξεις του παρόντος το φυσικό πρόσωπο οφείλει να αποδώσει το κατ΄ αποκοπή ποσό φόρου εντός τριάντα (30) ημερών από την έγκριση της αίτησής του.

9. Το φυσικό πρόσωπο δηλώνει στην αίτησή του το κράτος στο οποίο είχε την τελευταία φορολογική κατοικία του μέχρι την υποβολή της αίτησής του.

10. Η Φορολογική Διοίκηση ενημερώνει τις φορολογικές αρχές του κράτους αυτού σχετικά με τη μεταφορά της φορολογικής κατοικίας του εν λόγω φορολογουμένου.

11. Η υπαγωγή στις διατάξεις του άρθρου 5Α του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε., δεν δύναται να παραταθεί πέραν των δεκαπέντε (15) φορολογικών ετών.

Η Εναλλακτική φορολόγηση εισοδήματος φυσικών προσώπων, δικαιούχων εισοδήματος από συντάξεις που προκύπτουν στην αλλοδαπή, τα οποία μεταφέρουν τη φορολογική τους κατοικία στην Ελλάδα, σύμφωνα με το άρθρο 5Β του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε.

  • Στον ν. 4172/2013 (Α΄ 167) προστέθηκε νέο άρθρο 5Β, σχετικά με την εναλλακτική φορολόγηση εισοδήματος φυσικών προσώπων, δικαιούχων εισοδήματος από συντάξεις που προκύπτουν στην αλλοδαπή, τα οποία μεταφέρουν τη φορολογική τους κατοικία στην Ελλάδα.

  • Αφορά συνταξιούχους, φορολογικούς κατοίκους αλλοδαπής, οι οποίοι σωρευτικά:

  • δεν ήταν φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας τα προηγούμενα πέντε (5) από τα έξι (6) έτη πριν από τη μεταφορά της φορολογικής κατοικίας τους στην Ελλάδα, και

  • μεταφέρουν τη φορολογική τους κατοικία από κράτος με το οποίο είναι σε ισχύ συμφωνία διοικητικής συνεργασίας στον τομέα της φορολογίας με την Ελλάδα.

  • Για το εισόδημα που προκύπτει στην αλλοδαπή, το φυσικό πρόσωπο καταβάλλει κάθε φορολογικό έτος αυτοτελώς φόρο με συντελεστή επτά τοις εκατό (7%) για το σύνολο του εισοδήματός του που αποκτήθηκε στην αλλοδαπή.

  • Ο φόρος με συντελεστή επτά τοις εκατό (7 %) καταβάλλεται κάθε φορολογικό έτος σε μία (1) δόση μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Ιουλίου και δεν συμψηφίζεται με άλλες φορολογικές υποχρεώσεις.

  • Για τις αιτήσεις μεταφοράς φορολογικής κατοικίας που θα υποβληθούν εντός του έτους 2020, η προθεσμία υποβολής της σχετικής αίτησης ορίζεται στις 30.09.2020.

  • Η υπαγωγή στις παρούσες διατάξεις δεν μπορεί να παραταθεί πέραν των δέκα πέντε (15) φορολογικών ετών.

  • Οι διατάξεις του άρθρου 5Β έχουν εφαρμογή για τα φορολογικά έτη που αρχίζουν από την 1η Ιανουαρίου 2020 και μετά.

Η Διαδικασία και οι προϋποθέσεις υπαγωγής στις διατάξεις του άρθρου 5Β του ν. 4172/2013, περί εναλλακτικής φορολόγησης εισοδήματος φυσικών προσώπων, δικαιούχων εισοδήματος από συντάξεις που προκύπτουν στην αλλοδαπή, τα οποία μεταφέρουν τη φορολογική τους κατοικία στην Ελλάδα, σύμφωνα με την Α.1217/2020 Απόφαση του Διοικητού της ΑΑΔΕ.

Σύμφωνα με την νέα Απόφαση επί του θέματος, ορίζονται τα πιο κάτω:

Προϋποθέσεις υπαγωγής στις διατάξεις του άρθρου 5Β του ν. 4172/2013 και απαιτούμενα δικαιολογητικά

1.Με την επιφύλαξη του άρθρου 5Α του ν. 4172/2013, το φυσικό πρόσωπο, δικαιούχος εισοδήματος από σύνταξη, σύμφωνα με το άρθρο 12 του νόμου αυτού, που προκύπτει στην αλλοδαπή, το οποίο μεταφέρει τη φορολογική κατοικία του στην Ελλάδα, υπάγεται σε εναλλακτικό τρόπο φορολόγησης όπως ορίζεται στην παρ. 1 του άρθρου 5 της παρούσας, για το εισόδημα που προκύπτει στην αλλοδαπή, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 5 του ν. 4172/2013, εφόσον σωρευτικά:

α) δεν ήταν φορολογικός κάτοικος της Ελλάδος τα προηγούμενα πέντε (5) από τα έξι (6) έτη πριν από τη μεταφορά της φορολογικής κατοικίας του στην Ελλάδα, και

β) μεταφέρει τη φορολογική του κατοικία από κράτος με το οποίο είναι σε ισχύ συμφωνία διοικητικής συνεργασίας στον τομέα της φορολογίας με την Ελλάδα.

2.Για την απόδειξη της ιδιότητας του δικαιούχου εισοδήματος από συντάξεις που προκύπτουν στην αλλοδαπή, απαιτείται η προσκόμιση οποιουδήποτε εγγράφου από τον ασφαλιστικό φορέα ή άλλη δημόσια αρχή ή επαγγελματικό ταμείο ή ασφαλιστική εταιρία, από το οποίο να προκύπτει η καταβολή σύνταξης, στην αλλοδαπή, από κύριο και επικουρικό φορέα υποχρεωτικής ασφάλισης, από επαγγελματικά ταμεία που έχουν συσταθεί με νόμο, ή η καταβολή ασφαλίσματος (εφάπαξ ή με τη μορφή περιοδικής παροχής) στο πλαίσιο ομαδικών ασφαλιστηρίων συνταξιοδοτικών συμβολαίων.

Η πλήρωση της προϋπόθεσης της περίπτωσης α΄ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, διαπιστώνεται με βάση τα αρχεία που τηρούνται στη Φορολογική Διοίκηση.

Ειδικότερα, εάν το φυσικό πρόσωπο αιτείται για πρώτη φορά την απόδοση ΑΦΜ, ή εάν εμφανίζεται στα αρχεία της Φορολογικής Διοίκησης ως φορολογικός κάτοικος αλλοδαπής τα πέντε (5) από τα έξι (6) προηγούμενα έτη πριν από την αίτηση μεταφοράς της φορολογικής κατοικίας του δεν απαιτείται η προσκόμιση δικαιολογητικών.

Σε περίπτωση που από τα αρχεία της Φορολογικής Διοίκησης δεν προκύπτει η φορολογική κατοικία του φορολογουμένου στην αλλοδαπή, για τα πέντε (5) από τα έξι (6) προηγούμενα έτη πριν την αίτηση μεταφοράς της φορολογικής κατοικίας στην Ελλάδα, τότε απαιτείται να προσκομίσει, για καθένα από τα έτη για τα οποία δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία:

(α) Βεβαίωση φορολογικής κατοικίας από την αρμόδια φορολογική αρχή του κράτους όπου δηλώνει φορολογικός κάτοικος, από την οποία να προκύπτει ότι είναι φορολογικός κάτοικος αυτού του κράτους. Εάν ο φορολογούμενος ήταν κάτοικος κράτους με το οποίο υφίσταται Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Εισοδήματος (στο εξής ΣΑΔΦΕ), μπορεί να προσκομίσει, αντί της βεβαίωσης, την προβλεπόμενη Αίτηση για την Εφαρμογή της ΣΑΔΦΕ όπου είναι ενσωματωμένο το πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας (δίγλωσσα έντυπα), συμπληρωμένη, υπογεγραμμένη και σφραγισμένη από την αρμόδια αλλοδαπή φορολογική αρχή ή Προϋποθέσεις υπαγωγής στις διατάξεις του άρθρου 5Β του ν. 4172/2013 και απαιτούμενα δικαιολογητικά

(β) Σε περίπτωση που δεν προβλέπεται η έκδοση των ανωτέρω από την αρμόδια φορολογική αρχή, αντίγραφο της εκκαθάρισης της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ή, ελλείψει εκκαθάρισης, αντίγραφο της σχετικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματός του, που υπέβαλε στο άλλο κράτος ως φορολογικός κάτοικος του κράτους αυτού.

γ) Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η προσκόμιση κάποιων από τα ανωτέρω δικαιολογητικά (υπό α΄ ή β΄), επειδή αποδεδειγμένα η αλλοδαπή φορολογική αρχή δεν τα εκδίδει, τότε απαιτείται βεβαίωση από οποιαδήποτε άλλη δημόσια ή δημοτική ή άλλη αναγνωρισμένη αρχή, με την οποία θα αποδεικνύεται η μόνιμη και σταθερή εγκατάσταση του προσώπου αυτού στο άλλο κράτος.

3.Τα ως άνω αλλοδαπά δημόσια έγγραφα, όπως αυτά καθορίζονται στις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 1497/ 1984 (Α΄ 188) θα προσκομίζονται κατά τα διεθνή νόμιμα (Κανονισμός ΕΕ 2016/1191, σφραγίδα Apostille, προξενική θεώρηση, θεώρηση από το ελληνικό προξενείο, κατά τα οριζόμενα σε διεθνείς συνθήκες που έχουν κυρωθεί με νόμο από την Ελλάδα, κατά περίπτωση) και θα γίνονται δεκτά ευκρινή φωτοαντίγραφα από αντίγραφα αυτών που επικυρώνονται από δικηγόρους, κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις του τετάρτου εδαφίου της περ. β΄ της παρ. 2 του άρθρου 11 του ν. 2690/1999 (Α΄45), όπως ισχύει, ή επικυρωμένα από το πρωτότυπο αντίγραφα αυτών από συμβολαιογράφους, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, ή από πρόσωπο, αρχή ή υπηρεσία που από το νόμο έχει τη δυνατότητα αυτή.

Για τα πρόσωπα, τις Υπηρεσίες και τους φορείς που διενεργούν μεταφράσεις, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, ισχύουν τα αναφερόμενα στο υπό στοιχεία Δ.ΟΡΓ.Δ. 1002838 ΕΞ 2020/10.01.2020 έγγραφο της Διεύθυνσης Οργάνωσης της ΑΑΔΕ.

Από τη διαδικασία θεώρησης και μετάφρασης εξαιρούνται οι ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΣΑΔΦΕ, όπως αυτές ισχύουν για τα κράτη με τα οποία η Ελλάδα έχει συνάψει Συμβάσεις Αποφυγής Διπλής Φορολογίας. Ειδικές προβλέψεις διέπουν τις ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΣΑΔΦΕ με ΗΠΑ, ΤΟΥΡΚΙΑ και ΜΟΛΔΑΒΙΑ όπως περιγράφονται στις ΠΟΛ. 1107/1999, ΠΟΛ. 1092/ 2005, ΠΟΛ. 1210/2015 αντίστοιχα για κάθε κράτος. Επίσης εξαιρούνται από τη θεώρηση με τη σφραγίδα της Χάγης τα έγγραφα και οι πράξεις τα οποία αφορούν στη φορολογική κατοικία (και συνεπώς και τα ΠΦΚ) εφόσον εκδίδονται από τις χώρες (πλέον της Κύπρου) που αναφέρονται στο με υπό στοιχεία Δ.ΟΡΓ. Δ 1172275 ΕΞ 2017 έγγραφο.

4.Σύμφωνα με την προϋπόθεση β΄ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, απαιτείται το φυσικό πρόσωπο να μεταφέρει τη φορολογική κατοικία του από κράτος με το οποίο να είναι σε ισχύ συμφωνία διοικητικής συνεργασίας στον τομέα της φορολογίας με την Ελλάδα. Η συνδρομή της προϋπόθεσης αυτής εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από την αρμόδια υπηρεσία της παρ. 1 του άρθρου 2.

5.Το φυσικό πρόσωπο που υπάγεται στις διατάξεις του άρθρου 5Β δεν μπορεί να υπαχθεί στις διατάξεις του άρθρου 5Α του ν. 4172/2013. Επίσης, εάν το φυσικό πρόσωπο έχει υπαχθεί στις διατάξεις του άρθρου 5Α του ν. 4172/2013 δεν μπορεί να υπαχθεί στις διατάξεις του 5Β διότι δεν πληρείται η πρώτη προϋπόθεση περί κατοίκου αλλοδαπής. 6. Το φυσικό πρόσωπο, με τη μεταφορά της φορολογικής του κατοικίας, είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας κατά την έννοια των Συμβάσεων για την αποφυγή της διπλής φορολογίας που έχει συνάψει η Ελλάδα.

Δείτε ολόκληρο το κείμενο της απόφασης Α1217/2020?εδώ.

Ο προσδιορισμός της κοινής φορολογικής κατοικίας

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε., σχετικά με την φορολογική κατοικία, ορίζεται ότι:

«1. Ένα φυσικό πρόσωπο είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, εφόσον:

α) έχει στην Ελλάδα τη μόνιμη ή κύρια κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του ή το κέντρο των ζωτικών του συμφερόντων, ήτοι τους προσωπικούς και οικονομικούς δεσμούς του ή

β) είναι προξενικός, διπλωματικός ή δημόσιος λειτουργός παρόμοιου καθεστώτος ή δημόσιος υπάλληλος που έχει την ελληνική ιθαγένεια και υπηρετεί στην αλλοδαπή.

2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1 ένα φυσικό πρόσωπο που βρίσκεται στην Ελλάδα για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τις εκατόν ογδόντα τρεις (183) ημέρες, αθροιστικά, στη διάρκεια οποιασδήποτε δωδεκάμηνης περιόδου, είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδος από την πρώτη ημέρα παρουσίας του στην Ελλάδα. Το προηγούμενο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση φυσικών προσώπων που βρίσκονται στην Ελλάδα αποκλειστικά για τουριστικούς, ιατρικούς, θεραπευτικούς ή παρόμοιους ιδιωτικούς σκοπούς και η παραμονή τους δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες εξήντα πέντε (365) ημέρες, συμπεριλαμβανομένων και σύντομων διαστημάτων παραμονής στο εξωτερικό. (Όπως η παρ. 2 του άρθρου 4 αντικαταστάθηκε με την παρ.2 του άρθρου 1 του Ν.4646/2019 (ΦΕΚ Α΄ 201/12-12-2019) και σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 66 ισχύει από 12/12/2019 και μετά.).

Οι Διεθνείς Συμβάσεις Αποφυγής της διπλής Φορολογίας

Τα κράτη προκειμένου να ασκήσουν τη φορολογική τους εξουσία, επιβάλλουν φόρο στο εισόδημα και στο κεφάλαιο του φυσικού ή νομικού προσώπου βασιζόμενα στην αρχή της «κατοικίας» (υποχρέωση υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ή περιουσίας για το παγκόσμιο εισόδημα ή κεφάλαιο) και στην αρχή της πηγής του εισοδήματος ή της τοποθεσίας του κεφαλαίου (δηλαδή που προκύπτει το εισόδημα ή που βρίσκεται το κεφάλαιο).1

Για την αντιμετώπιση της διπλής φορολογίας σε διεθνές επίπεδο, και ακριβώς λόγω της αναποτελεσματικότητας των μονομερών μέτρων, επεκτάθηκε σε αξιόλογο βαθμό, και μάλιστα προοδευτικά, η σύναψη διμερών συμβάσεων αποφυγής της διπλής φορολογίας. Η συνεχώς αυξανόμενη οικονομική συνεργασία των χωρών με το πέρας του χρόνου επιτείνει και οξύνει έτι περαιτέρω το πρόβλημα της διπλής φορολογίας, καθότι, κάθε χώρα φορολογεί τόσο τους κατοίκους της για όλα ανεξαιρέτως τα εισοδήματα τους, είτε αυτά προκύπτουν μέσα στην επικράτεια της είτε σε άλλες χώρες, όσο και τους μη κατοίκους της, εφόσον αποκτούν εισόδημα μέσα στην επικράτεια της. Το αυτό συμβαίνει και με το κεφάλαιο.2

Συνεπώς, η διπλή φορολογία του εισοδήματος και του κεφαλαίου μετουσιώνεται σε τροχοπέδη, επιδρώντας αρνητικά στην ανάπτυξη των εμπορικών και βιομηχανικών σχέσεων μεταξύ των κρατών. Ειδικότερα, δυσχεραίνει σημαντικά την ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών, και την κίνηση των κεφαλαίων. Από πάγια δε νομολογία του ΔΕΕ προκύπτει ότι μεταξύ των όσων μέτρων απαγορεύει το άρθρο 63 παρ. 1 ΣΛΕΕ και τα οποία συνιστούν περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων είναι και αυτά που δύνανται να αποτρέψουν μη κατοίκους ημεδαπής να πραγματοποιήσουν επενδύσεις σε ένα κράτος μέλος ή τους κατοίκους του κράτους μέλους να επενδύσουν σε άλλα κράτη.3

Ήδη από το τέλος του 19ου αιώνα4 συνάπτονταν συμβάσεις με σκοπό την αποφυγή της διπλής φορολογίας, αλλά αρχικά μόνον ανάμεσα σε ομοσπονδιακά ή στενά συνδεδεμένα κράτη. Αργότερα, και κυρίως με την εκπνοή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η υπογραφή τέτοιου είδους συμβάσεων εντατικοποιήθηκε.5

Με τη σύναψη εν λόγω συμβάσεων, εξακολουθούν τα συμβαλλόμενα κράτη να διατηρούν τη φορολογική τους κυριαρχία. Αυτό που συμβαίνει, είναι μία εκατέρωθεν επιβολή περιορισμών στην φορολογική τους εξουσία. Σκοπός της υπογραφής, είναι η καταβολή του φόρου μία φορά από τον φορολογούμενο. Προς τούτο, λοιπόν, τα συμβαλλόμενα κράτη καθορίζουν το εκάστοτε κατά περίπτωση κράτος που διαθέτει την αρμοδιότητα επιβολής φόρου, με ταυτόχρονη παραίτηση του άλλου, όταν ένα οικονομικό στοιχείο υπόκειται στο φορολογικό πεδίο αμφοτέρων των κρατών6. Το δίκτυο που υφίσταται σήμερα αναφέρεται σε περισσότερες από 2.500 (ήδη άνω των 3.500) συμβάσεις αποφυγής της διπλής φορολογίας7.

Σημειώνουμε ότι η χώρα μας έχει υπογράψει έως σήμερα, πενήντα επτά (57), Σ.Α.Δ.Φ.8

Παρατηρήσεις – Σχόλια

Σε έναν «ιδιότυπο» φορολογικό παράδεισο προσπαθεί να μετατρέψει το Κυβερνητικό Επιτελείο τη χώρα, δεδομένου ότι προσφέρονται συνεχώς κίνητρα για προσέλκυση φορολογικών και εν τοις πράγμασι κατοίκων τρίτων χωρών για μετανάστευση στη χώρα μας, απολαμβάνοντας εκτός από τον ήλιο, τη θάλασσα και την «τριφηλή» Ελληνική καθημερινότητα με όλα τα Μεσογειακά της χαρακτηριστικά και παράλληλα, φορολογική κατοικία με χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές. Βέβαια, οι φορολογικοί παράδεισοι είναι μεν κατακριτέοι όταν αφορούν τρίτες χώρες ή δικαιοδοσίες, στις οποίες έχουν τη δυνατότητα να «αποδράσουν» δικοί μας φορολογικοί κάτοικοι, για τους δε αλλοδαπούς που θα μας προτιμήσουν, σαφώς και τους θεωρούμε ορθολογιστές, συνετά οικονομούντα άτομα και οπωσδήποτε κάποιους που θέλουν να διασφαλίσουν και την περιουσία τους από την αδηφάγο φορολογία κάποιων κρατών, αλλά φυσικά και να απολαύσουν τον δικό μας μοναδικό τρόπο Μεσογειακής ζωής.

Έτσι, ειλημμένη απόφαση του Οικονομικού επιτελείου αποτελεί και η θέσπιση ειδικών φορολογικών κινήτρων για την προσέλκυση αλλοδαπών συνταξιούχων για μόνιμη εγκατάσταση και μεταφορά της φορολογικής τους έδρας στην Ελλάδα, κάτι το οποίο και νομοθετικά έγινε πράξη. Για την υπαγωγή του φορολογούμενου σε εναλλακτικό τρόπο φορολόγησης για το εισόδημα που προκύπτει στην αλλοδαπή, το φυσικό πρόσωπο καταβάλλει κάθε φορολογικό έτος αυτοτελώς φόρο με συντελεστή επτά τοις εκατό (7%) για το σύνολο του εισοδήματός του που αποκτήθηκε στην αλλοδαπή. (παράγραφος 2α, άρθρου 5Β, Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε.)

Φυσικά, όσο δελεαστικό και αν φαίνεται το Κυβερνητικό σχέδιο, ήδη νόμος του κράτους, αφορά αφενός μεν φορολογικούς κατοίκους χωρών που η Ελλάδα έχει υπογράψει μία από τις πενήντα επτά (57) Συμβάσεις Αποφυγής Διπλής Φορολογίας, αφετέρου δε, θα πρέπει να υφίσταται σε αυτές η πρόνοια ώστε ο συνταξιούχος να φορολογείται μόνο στη χώρα της φορολογικής του κατοικίας και όχι και στη χώρα κτήσεως του εισοδήματος (σύνταξης). Για να γίνουν πιο κατανοητά τα ανωτέρω, αξίζει να αναφέρουμε ότι για παράδειγμα με την Αυστραλία και την Ν.. Ζηλανδία, η Ελλάδα δεν έχει υπογράψει κάποια Σ.Α.Δ.Φ., συνεπώς, αν ένας Αυστραλός φορολογικός κάτοικος θελήσει να αλλάξει την φορολογική του κατοικία μεταφέροντας την στην Ελλάδα, ουσιαστικά δεν θα έχει κάποιο όφελος, δεδομένου ότι θα φορολογείται στην Αυστραλία για την πηγή κτήσης του εισοδήματος (σύνταξης) και στην Ελλάδα με βάση τον συγκεκριμένο συντελεστή που θα οριστεί.

Δεδομένου ότι αναφερόμαστε σε Ειδικούς Φορολογικούς Κατοίκους, τελικά, δεν θα υφίσταται από τον συγκεκριμένο συνταξιούχο η δυνατότητα έκπτωσης του φόρου που καταβλήθηκε στην αλλοδαπή σύμφωνα με το άρθρο 9 του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε. και τελικά, αυτός θα επιβαρυνθεί και με τον Ελληνικό οριζόντιο φορολογικό συντελεστή, κάτι που φυσικά οδηγεί σε διπλή φορολογία.

Βέβαια, από την παγκόσμια κοινότητα, πάντα θα υπάρξουν συνταξιούχοι οι οποίοι μπορούν να αντλήσουν οφέλη από τις νέες φορολογικές διευθετήσεις στη χώρα μας, συνεπώς, είμαστε έτοιμοι να τους υποδεχθούμε και να τους εντάξουμε στην δική μας κοινωνία και στον δικό μας τρόπο ζωής.



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
Φορολογική Κατοικία, ΣΑΔΦ, Εισόδημα αλλοδαπής, Ειδικός φορολογικός κάτοικος