22/09/17 | Αρχική > Αρθρογραφία > Φοροτεχνικός

Και μετά τον 4446/2016 τι κάνουμε;

Σε συνεργασία με τον Ηλία Χατζηγεωργίου - Φοροτεχνικό

Μεγάλη συζήτηση γίνεται από το καλοκαίρι για τα θέματα των φορολογικών ελέγχων αλλά και για το ποιες χρήσεις θεωρούνται παραγεγραμμένες και ποιες όχι. Σε ποιες χρήσεις θα μπορεί δηλαδή να γίνει έλεγχος και να κοινοποιηθεί στον φορολογούμενο το αποτέλεσμα και σε ποιες χρήσεις δεν θα μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Με την πρόσφατη απόφαση της η Α.Α.Δ.Ε ξεκαθάρισε εν μέρει το τοπίο ώστε να πορευθούν οι φορολογικοί έλεγχοι μέχρι το τέλος του έτους.

Σύμφωνα με την απόφαση ΔΕΛ Β 1136035 ΕΞ 2017, οι χρήσεις 2000-2005 είναι παραγραμμένες εάν έχει υποβληθεί η φορολογική δήλωση για τις χρήσεις αυτές, οι χρήσεις 2006-2010 θεωρούνται ελεγχόμενες εάν έχουν προκύψει νέα στοιχεία και τέλος οι χρήσεις 2011-2016 είναι αυτές που μπορούν να ελεγχθούν με τον κανόνα βέβαια της πενταετίας.

Το ερώτημα βέβαια είναι το ποια θεωρούνται νέα στοιχεία και ποια όχι, διότι μέσω αυτών, οι χρήσεις μπορεί να ανοίξουν για μία πενταετία ακόμη.

Για το ανωτέρω ζήτημα αναμένουμε την σχετική συνεδρίαση του Σ.τ.Ε. που θα κρίνει το θέμα αυτό και κατά συνέπεια θα κριθεί κατά πολύ και η τύχη των χρήσεων 2006-2010.

Εκτός αυτού, στα τέλη Σεπτεμβρίου λήγει η δυνατότητα των φορολογουμένων να δηλώσουν οικειοθελώς στην φορολογική αρχή αδήλωτα εισοδήματα, ΦΠΑ, παρακρατούμενους φόρους και μία σειρά άλλων δηλώσεων. Μέσω του νόμου 4446/2016, μπορούν ακόμα κι αυτοί όπου βρίσκονται σε διαδικασία ελέγχου να υποβάλλουν αρχικές αλλά και τροποποιητικές φορολογικές δηλώσεις, περιοδικές ΦΠΑ και οποιαδήποτε δήλωση που παράγει φορολογικό ενδιαφέρον, αλλά και αποτελεί δήλωση πληροφοριακού χαρακτήρα.

Μετά τη λήξη του νόμου όμως τι γίνεται για όσους έχουν έλεγχο και θέλουν να υποβάλλουν δηλώσεις;

Ο Ν.4174/2013 αναφέρει στο άρθρο 18 ότι ο υπόχρεος σε υποβολή φορολογικών δηλώσεων υποβάλλει τις φορολογικές δηλώσεις στη Φορολογική Διοίκηση κατά το χρόνο που προβλέπεται από την οικεία φορολογική νομοθεσία. Εκπρόθεσμη φορολογική δήλωση υποβάλλεται οποτεδήποτε μέχρι την έκδοση εντολής ελέγχου από τη Φορολογική Διοίκηση ή μέχρι την παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης για έλεγχο της αρχικής δήλωσης με όλες τις συνέπειες περί εκπρόθεσμης δήλωσης. Σεπτεμβρίου. Επίσης συνεχίζει στο άρθρο 19 αν ο φορολογούμενος διαπιστώσει, ότι η φορολογική δήλωση που υπέβαλε στη Φορολογική Διοίκηση περιέχει λάθος ή παράλειψη, υποχρεούται να υποβάλει τροποποιητική φορολογική δήλωση. Τροποποιητική φορολογική δήλωση υποβάλλεται οποτεδήποτε μέχρι την έκδοση εντολής ελέγχου από τη Φορολογική Διοίκηση ή μέχρι την παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης για έλεγχο της αρχικής δήλωσης με όλες τις συνέπειες περί εκπρόθεσμης δήλωσης. Με λίγα λόγια ο φορολογούμενος δεν μπορεί να υποβάλλει καμία δήλωση από την έκδοση της εντολής φορολογικού ελέγχου και μετά ανεξαρτήτως εάν γνωρίζει ή όχι την ύπαρξη της εντολής ελέγχου. Εάν η δήλωση παραληφθεί εκ παραδρομής από τη φορολογική αρχή, δεν παράγει καμία ουσία στον έλεγχο και δεν εκκαθαρίζεται.

Το πρόβλημα είναι γνωστό, πρόβλημα στο οποίο δόθηκε μία προσωρινή λύση μέσω του νόμου 4446/2016, αφού δίνει το δικαίωμα να υποβληθούν δηλώσεις σε αυτούς που έχουν παραλάβει την εντολή ελέγχου, αλλά ακόμη και σε αυτούς που έχουν παραλάβει τις διαπιστώσεις του ελέγχου. Για την ακρίβεια, μέσω της εφαρμογής του νόμου της «οικειοθελούς δήλωσης αδήλωτων κεφαλαίων», πολλοί φορολογούμενοι έμαθαν ότι υπάρχει ανοιχτή για αυτούς εντολή φορολογικού ελέγχου αφού έλαβαν τη σχετική πρόσκληση από την υπηρεσία ελέγχου.

Μετά τον Σεπτέμβριο επιστρέφουμε στα παλιά λοιπόν, όπου ο φορολογούμενος θα μπορεί να διορθώνει λάθη που διαπιστώνει από μόνος του μέχρι την ημέρα που θα εκδοθεί για αυτόν εντολή ελέγχου. Μόλις εκδοθεί η εντολή ουσιαστικά παγώνουν τα πάντα και ο φορολογούμενος δεν έχει δικαίωμα να συμμορφωθεί οικειοθελώς και να υποβάλλει οποιαδήποτε δήλωση περιλαμβάνεται στο διάστημα των ελεγχόμενων χρήσεων. Είναι πολύ πιθανό βέβαια ο φορολογούμενος να μην γνωρίζει τίποτα απολύτως για την έκδοση της εντολής, αφού από την ημέρα της εκδόσεως της μέχρι την ημερομηνία κοινοποίησης της σε αυτόν μπορεί να μεσολαβεί μεγάλο διάστημα.

Το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής: Μήπως θα ήταν σωστό ο φορολογούμενος να μπορεί να υποβάλλει δηλώσεις μέχρι να του γνωστοποιηθεί η ύπαρξη του ελέγχου;

Στην περίπτωση που θα μπορούσε να υποβάλλει δηλώσεις ο φορολογούμενος, το δημόσιο θα εισέπραττε γρηγορότερα τους φόρους, αλλά και θα διενεργούταν πολύ γρηγορότερα ο έλεγχος από τη φορολογική αρχή. Επίσης, ο φορολογούμενος θα γλίτωνε από μία σειρά υπέρογκων προσαυξήσεων - αφού οι προσαυξήσεις είναι πολλαπλάσιες εάν διαπιστωθούν από τον έλεγχο - οι οποίες θα εξαρτώνταν και από την ταχύτητα της αρχής να ολοκληρώσει τον έλεγχο και μέχρι την ολοκλήρωσή του παραμένει «κλειδωμένος».

Με αυτό το σκεπτικό, σε σχετική του απόφαση το Εφετείο Αθηνών το 2015 είχε δικαιώσει επιχείρηση, η οποία είχε προσφύγει σε αυτό. Η επιχείρηση είχε υποβάλλει δηλώσεις οικειοθελώς μετά την ημερομηνία έκδοσης εντολής ελέγχου, αλλά πριν τη γνωστοποίησή της σε αυτήν από τις φορολογικές αρχές. Απέναντι στην απόφαση αυτή προσέφυγε το δημόσιο και η υπόθεση οδηγήθηκε στο Σ.τ.Ε.. Το Σ.τ.Ε. ακολουθώντας το σκεπτικό του Εφετείου, απέρριψε την αίτηση του δημοσίου και δικαίωσε την επιχείρηση σύμφωνα με την 1364/2017 απόφαση του Β’ Τμήματος.

Στο παρελθόν άλλωστε η φορολογική αρχή είχε λάβει σχετική απόφαση (βλ. ΔΕΛ Β 1167760 ΕΞ 2014/18.12.2014), όπου για τις χρήσεις 2013 και πίσω γίνονταν δεκτές οι δηλώσεις με την προϋπόθεση ότι δεν είχε γνωστοποιηθεί αποδεδειγμένα η εντολή ελέγχου στον φορολογούμενο.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να θέσουμε κάποιους προβληματισμούς στους υπευθύνους επί του θέματος:

  • Μήπως θα ήταν μία καλή σκέψη, με αφορμή τη λήξη του Ν.4446/2016, να επανεξεταστεί το θέμα και να εναρμονιστούμε στις αποφάσεις που έχουν ληφθεί;
  • Δεν θα ήταν σωστό να δίδεται δυνατότητα στους φορολογούμενους να υποβάλλουν αρχικές και τροποποιητικές δηλώσεις ακόμα κι όταν έχει εκδοθεί εντολή ελέγχου σε αυτούς, ειδικά στις περιπτώσεις όπου δεν έχουν παραλάβει με υπογραφή τους τη σχετική εντολή;
  • Μήπως σκοπός θα έπρεπε να είναι το να αυξηθούν τα έσοδα και να ξεμπλοκάρεται το σύστημα από σωρεία προσφυγών όπου το δημόσιο δεν εισπράττει τίποτα από τις υποθέσεις αυτές για πολλά χρόνια;
  • Δεν θα ήταν σωστό να τροποποιηθεί, έστω ελαφρά, ο Νόμος 4174/2013 και να εισπράττονται πιο άμεσα τα έσοδα μέσω των δηλώσεων των φορολογουμένων;

Πιστεύουμε ότι όλοι μας συμφωνούμε ότι θα πρέπει η συγκεκριμένη απόφαση του Σ.τ.Ε. να γίνει γενικός κανόνας για όλους τους φορολογούμενους κι έτσι να έχουν το δικαίωμα να υποβάλλουν δηλώσεις οικειοθελώς πριν λάβουν γνώση ότι είναι ελεγχόμενοι από τη φορολογική αρχή.

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
Υποβολή Δηλώσεων, Φορολογικοί έλεγχοι, Οικειοθελής αποκάλυψη