Ο εργαζόμενος ο οποίος απολύθηκε εξ αιτίας διακοπής της λειτουργίας της επιχειρήσεως οφειλομένης σε περιστατικό ανωτέρας βίας, δεν δικαιούται αποζημιώσεως απολύσεως, εάν ο εργοδότης δεν είναι ασφαλισμένος κατά των γεγονότων ανωτέρας βίας που προκάλεσαν τη διακοπή λειτουργία της εργοδοτικής επιχειρήσεως ή ανάλογα αν ο εργοδότης είναι ασφαλισμένος κατά του περιστατικού αυτού (της ανωτέρας βίας) μειώνει στα 2/3 τη σχετική υποχρέωσή του, δεν τον απαλλάσσει όμως από την υποχρέωσή του να καταγγείλει εγγράφως τις συμβάσεις εργασίας τους, αλλιώς η απόλυσή τους είναι άκυρη, αφού η διακοπή των εργασιών της επιχειρήσεως, έστω και συνεπεία ανωτέρας βίας, δεν συνεπάγεται την αυτόματη λύση των συμβάσεων εργασίας-
Γεγονός ανωτέρας βίας, το οποίο μπορεί να προκαλέσει τη διακοπή λειτουργίας της εργοδοτικής επιχειρήσεως κατά την ανωτέρω έννοια, αποτελεί και η αιφνίδια βαριά ασθένεια του εργοδότη, όταν αυτή έχει ως αποτέλεσμα την οριστική και ολική διακοπή της λειτουργίας της επιχειρήσεως, διότι η άσκησή της συνδέεται άμεσα με το πρόσωπο του εργοδότη και δεν μπορεί να συνεχισθεί χωρίς την προσωπική του εργασία. (Άρειος Πάγος 1331/2002 ).
Η συνταξιοδότηση είναι μια προβλέψιμη διαδικασία και όχι αιφνίδιο γεγονός , συνεπώς δεν συνιστά γεγονός ανωτέρας βίας. Αν η επιχείρηση κλείσει επειδή ο ιδιοκτήτης συνταξιοδοτείται, το γεγονός αυτό λογίζεται ως οικειοθελής απόφαση του εργοδότη οπότε και απαιτείται πάντοτε η κατά νόμιμο τρόπο λύση της εργασιακής σύμβασης του προσωπικού που απασχολεί (καταγγελία σύμβασης και καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης εκτός εάν ο εργαζόμενος υποβάλει οικειοθελή αποχώρηση).