1. Κατά τα οριζόμενα στο  άρθρο 14 του Ν. 2837/2000 και την την Εγκύκλιο  ΙΚΑ 56/27.7.2000 με θέμα «Επιδότηση Εργατικής Εισφοράς (Ε.Ε.Ε.) εργαζόμενων που αμείβονται με την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.» , για να τύχουν του μέτρου της επιδότησης οι εργαζόμενοι, θα πρέπει να συγκεντρώνουν αθροιστικά τις εξής προϋποθέσεις:

1.1. Να ασφαλίζονται στο ΙΚΑ για τον κλάδο ΣΥΝΤΑΞΗΣ από παροχή εξαρτημένης εργασίας σε οποιοδήποτε εργοδότη, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου.

1.2. Προκειμένου για:

- υπαλλήλους, να εργάζονται υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης, για τουλάχιστον 25 ημέρες εργασίας κατά μήνα, με εξαίρεση τους μήνες πρόσληψης και απόλυσης και να αμείβονται με τον προβλεπόμενο εκάστοτε βασικό μισθό της ΕΓΣΣΕ, συμπεριλαμβανομένων τυχόν οικογενειακών επιδομάτων και χρόνου προϋπηρεσίας.

- ημερομισθίους, να αμείβονται με το εκάστοτε πλήρες βασικό Ημερομίσθιο του Ανειδίκευτου εργάτη της ΕΓΣΣΕ, συμπεριλαμβανομένων τυχόν οικογενειακών επιδομάτων και χρόνου προϋπηρεσίας, ανεξάρτητα από τις ημέρες εργασίας που πραγματοποιούν ανά μήνα.

Εξαιρούνται δηλαδή του μέτρου της ΕΕΕ οι εργαζόμενοι, οι αποδοχές των οποίων καθορίζονται από Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

 Στην  εν λόγω επιχειρησιακή ΣΣΕ , που καθορίζει τους όρους αμοιβής των εργαζομένων της , περιλαμβάνεται ο όρος :  « οι εκάστοτε καταβαλλόμενες αποδοχές κάθε εργαζόμενου της Εταιρείας περιλαμβάνουν τις εκάστοτε ισχύουσες συνολικές ελάχιστες νόμιμες αποδοχές τους, συμπεριλαμβανομένων όλων των επιδομάτων κλπ που προβλέπονται από την παρούσα………….. » .

2.Σύμφωνα με το άρθρο 8 του Ν.1876/1990 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει σήμερα, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (Σ.Σ.Ε.) και οι όμοιας έκτασης Αποφάσεις Διαιτησίας (Δ.Α.) του άρθρου 16 του ιδίου νόμου, δεσμεύουν τους εργαζόμενους και εργοδότες που είναι μέλη των συμβαλλομένων συνδικαλιστικών οργανώσεων του κλάδου ή του επαγγέλματος εντός του τοπικού, επαγγελματικού και χρονικού πεδίου τους, ή των εν διενέξει αντίστοιχα, εκτός αν κηρυχθούν γενικώς υποχρεωτικές (με τις προϋποθέσεις που ο ως άνω νόμος ορίζει) με απόφαση του Υπουργού Εργασίας. . Εφόσον ο εργαζόμενος, δεν διέπεται από κάποια Συλλογική Ρύθμιση Εργασίας κατά τω ανωτέρω πλαίσιο, οι όροι αμοιβής και εργασίας του δεν επιτρέπεται να υπολείπονται του νόμιμου νομοθετημένου κατώτατου μισθού και ημερομισθίου του άρθρου 103 του Ν.4172/2013. Με δεδομένο ότι η ΣΣΕ 12.6.2023  του προσωπικού των πάσης φύσεως τουριστικών και επισιτιστικών καταστημάτων όλης της χώρας  , όπως πολύ σωστά αναφέρετε στο ερώτημα σας , έχει λήξει και έχει παρέλθει η τρίμηνη παράταση ισχύος της από 1.6.2025 , με αποτέλεσμα να έχει περιέλθει σε μετενέργεια , όσον αφορά τις νέες προσλήψεις που γίνονται στα επισιτιστικά καταστήματα από 1.6.2025 

οι όροι αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων καθορίζονται από   ατομικές συμβάσεις εργασίας που  δεν επιτρέπεται να ορίζουν μηνιαίες τακτικές αποδοχές ή ημερομίσθιο πλήρους απασχόλησης κατώτερο από το νομοθετικώς καθορισμένο κατώτατο μισθό και ημερομίσθιο. Επισημαίνεται ότι ο νόμιμος  νομοθετημένος κατώτατος μισθός  και ημερομίσθιο αφορά  τους υπαλλήλους και εργατοτεχνίτες όλης της χώρας, των οποίων η αμοιβή δεν ρυθμίζεται από συλλογική σύμβαση εργασίας (Άρθρο 103, Ν.4172/2013), οι όροι  εργασίας των εργαζομένων ( οι θεσμικοί ,  μη μισθολογικοί )  καθορίζονται από   ατομικές συμβάσεις εργασίας που  δεν επιτρέπεται να είναι δυσμενέστεροι των θεσμικών όρων της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.).

3. Με βάση  τα ανωτέρω εκτεθέντα οι εργαζόμενοι που προσλαμβάνονται  στις επισιτιστικές επιχειρήσεις   από 1.6.2025 και μετά ( ημερομηνία περιέλευσης σε μετενέργεια της  ΣΣΕ του προσωπικού των πάσης φύσεως τουριστικών και επισιτιστικών καταστημάτων όλης της χώρας) με βάση τα κατώτατα όρια αμοιβών,   τυγχάνουν  του μέτρου της Επιδότησης  Εργατικής Εισφοράς (Ε.Ε.Ε.) εργαζόμενων που αμείβονται με την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.»

Οι όροι αμοιβής και εργασίας  ενός μισθωτού που καθορίζονται  από συλλογική σύμβαση εργασίας που έχει περιέλθει σε μετενέργεια,   εξακολουθούν μεν να ισχύουν ως όροι των ατομικών τους συμβάσεων εργασίας έχοντας όμως  απολέσει  την  κανονιστική  τους ισχύ.

Στο πλαίσιο αυτό , είναι έγκυρη, η συμφωνία μεταξύ εργοδότη  και εργαζομένου περί μειώσεως των συμπεφωνημένων ανωτέρων των νομίμων αποδοχών του εργαζομένου, εφόσον η εν λόγω μείωση δεν θίγει τα προβλεπόμενα από διατάξεις νόμων, συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αποφάσεως διαιτησίας κλπ. ελάχιστα όρια αποδοχών  ( Έγγραφο Υπουργείου  Εργασίας 1054/1993 ) . Πιο συγκεκριμένα οι ατομικές συμβάσεις εργασίας και συλλογικές συμβάσεις εργασίας κάθε είδους δεν επιτρέπεται να ορίζουν μηνιαίες τακτικές αποδοχές ή ημερομίσθιο πλήρους απασχόλησης κατώτερο από το νομοθετικώς καθορισμένο κατώτατο μισθό και ημερομίσθιο (Ν. 4093/2012 υποπαράγραφος ΙΑ11,  παράγραφος  3 , περίπτωση ζ).

Εξάλλου ,   οι εργαζόμενοι μιας επιχείρησης  που   οι όροι αμοιβής και εργασίας τους , καθορίζονταν μέχρι πρότινος από συλλογική σύμβαση που έχει περιέλθει σε μετενέργεια ( H ΣΣΕ του προσωπικού των επισιτιστικών καταστημάτων περιήλθε σε μετενέργεια από 1.6.2025)    , εξακολουθούν μεν να ισχύουν ως όροι των ατομικών τους συμβάσεων εργασίας έχοντας όμως  απολέσει  την  κανονιστική  τους ισχύ  , γεγονός που σημαίνει ότι αν δεχθούν οι μισθωτοί  να υπογράψουν τροποποιητική ατομική σύμβαση εργασίας   ως προϊόν συμφωνίας  με τον εργοδότη τους , σε αυτήν την περίπτωση    οι όροι αμοιβής (οι μισθολογικοί όροι) των εργαζομένων αυτών είναι δυνατόν με σύννομο τρόπο να καθορίζονται από   ατομικές συμβάσεις εργασίας που  δεν επιτρέπεται να ορίζουν μηνιαίες τακτικές αποδοχές ή ημερομίσθιο πλήρους απασχόλησης,  κατώτερες από το νομοθετικώς καθορισμένο κατώτατο μισθό και ημερομίσθιο του άρθρου 103, του Ν.4172/2013.