Σχετικά με το ανωτέρω ερώτημα, αναφερόμαστε στο με αρ. πρωτ. Δ12Α 1149001 ΕΞ 2013/1.10.2013 έγγραφο της Γ.Γ.Δ.Ε. του Υπ. Οικονομικών, με θέμα «Φορολογική μεταχείριση αποζημιώσεων του Ν.2112/1920», με το οποίο δίνεται προσωπική απάντηση σχετικά με την φορολογική μεταχείριση αποζημιώσεων του Ν. 2112/1920. Σύμφωνα με το έγγραφο:

«1. Με τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου της παρ.1 του άρθρου 46 του ΚΦΕ (N.2238/1994) ορίζεται, ότι χρόνος απόκτησης του εισοδήματος από μισθωτές υπηρεσίες θεωρείται ο χρόνος που ο δικαιούχος απέκτησε δικαίωμα είσπραξής του.

2.  Με τις διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 14 του ΚΦΕ , όπως ισχύουν μετά την τροποποίησή τους με τις διατάξεις της παρ.6 του άρθρου 5 του N.3842/2010, ορίζεται, ότι με την επιφύλαξη των διατάξεων της περ. γ’ της παρ.4 του άρθρου 45, φορολογούνται αυτοτελώς, εξαντλούμενης της φορολογικής υποχρεώσεως, τα ποσά των αποζημιώσεων που καταβάλλονται στους δικαιούχους με βάση:

α) το άρθρο 1 του β.δ. 16/18 Ιουλίου 1920 (ΦΕΚ Α158),

β) το ν.2112/1920 (ΦΕΚ Α67),

γ) το άρθρο 94 του ν.δ. 3026/1954 (ΦΕΚ Α235)…

    Ο φόρος παρακρατείται κατά την πληρωμή της αποζημίωσης στον δικαιούχο. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της περ. γ’ της παρ.4 του άρθρου 45, οι διατάξεις αυτής της περίπτωσης εφαρμόζονται αναλόγως και για κάθε εφάπαξ αποζημίωση που παρέχεται από οποιονδήποτε φορέα και για οποιονδήποτε λόγο διακοπής της σχέσης εργασίας ή άλλης σύμβασης, η οποία συνδέει τον φορέα με τον δικαιούχο της αποζημίωσης. Αν το ποσό που καταβάλλεται στον δικαιούχο της αποζημίωσης υπερβαίνει εκείνο που πρέπει να του καταβληθεί, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, το συνολικό ποσό της αποζημίωσης που καταβάλλεται φορολογείται σύμφωνα με την πιο πάνω κλίμακα…»

    Σύμφωνα με την παρ. 25 του άρθρου 72 του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε, ορίζεται ότι:

«Από την έναρξη ισχύος του Ν. 4172/2013 παύουν να ισχύουν οι διατάξεις του Ν.2238/1994 (Α΄ 151), συμπεριλαμβανομένων και όλων των κανονιστικών πράξεων και εγκυκλίων που έχουν εκδοθεί κατ’ εξουσιοδότηση αυτού του νόμου». Πέραν των ανωτέρω, δεδομένου ότι το Διοικητικό έγγραφο θεωρούμε ότι έχει διαχρονική εφαρμογή εκφράζοντας τις πάγιες απόψεις της Διοίκησης σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα, θεωρούμε ότι ως αντιμετώπιση του συγκεκριμένου θέματος, εξακολουθεί να έχει εφαρμογή.

    Περαιτέρω, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 15 του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε., σχετικά με τον φορολογικό συντελεστή, ορίζεται ότι:

    Με την επιφύλαξη της περίπτωσης στ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 14, φορολογείται αυτοτελώς με εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης, κάθε εφάπαξ αποζημίωση που παρέχεται από οποιονδήποτε φορέα και για οποιονδήποτε λόγο διακοπής της σχέσεως εργασίας ή άλλης σύμβασης, η οποία συνδέει το φορέα με τον δικαιούχο της αποζημίωσης.

    Ο φόρος υπολογίζεται, σύμφωνα με την ακόλουθη κλίμακα:

Κλιμάκιο αποζημίωσης (ευρώ)	Φορολογικός Συντελεστής
	0%
60.000,01- 100.000	10%
100.000,01- 150.000	20%
>150.000	30%

 

    Περαιτέρω, απόφαση της Δ.Ε.Δ. Αθηνών με αριθμό 1150/2018 και θέμα «Παραγωγική και εκπεστέα η δαπάνη του ποσού που καταβάλλεται πέραν της προβλεπόμενης αποζημίωσης», ακύρωσε πρόστιμο που επιβλήθηκε από το ΚΕΜΕΠ σε επιχείρηση η οποία έδωσε μεγαλύτερη αποζημίωση σε υπαλλήλους της με βάση συγκεκριμένο πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου.

    Στην απόφαση, μεταξύ των άλλων, μνημονεύεται και η με αριθμό απόφαση 2993/1991 ΣτΕ., σύμφωνα με την οποία «η καταβολή αυξημένης αποζημιώσεως σε αποχωρήσαντες λόγω συνταξιοδοτήσεως υπαλλήλους, πέραν των νομίμων αποζημιώσεων είναι εκπεστέα ως παραγωγική και όταν ακόμα δίδεται σε όλους τους αποχωρούντες υπαλλήλους, διότι δεν αποκλείεται η έκπτωση της δαπάνης αυτής εκ του γεγονότος ότι η αυξημένη αποζημίωση εδίδετο υπό της επιχειρήσεως εις όλους τους αποχωρούντες υπαλλήλους».

    Τέλος, όπως αναφέρει η απόφαση της Δ.Ε.Δ. Α 1150/2018, «Επειδή, τα ποσά των αποζημιώσεων που καταβλήθηκαν από την προσφεύγουσα, στους συγκεκριμένους υπαλλήλους της, λόγω καταγγελίας της εργασιακής σχέσης, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις τις αποφάσεις του ΣτΕ και του ΑΠ, ακόμα κι αν υπερβαίνουν την αποζημίωση που προβλέπεται από τις σχετικές διατάξεις εκπίπτουν, καθόσον το συνολικό ποσό των αποζημιώσεων αυτών φορολογήθηκε στο όνομα των δικαιούχων απολυόμενων υπαλλήλων (σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις της φορολογίας εισοδήματος) και περαιτέρω καταβλήθηκαν σε αυτούς ως ανταπόδοση για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στην επιχείρηση.

    Τόσο η Φορολογική Διοίκηση όσο και η νομολογία αναγνωρίζει ως πλήρως παραγωγική και εκπεστέα δαπάνη την καταβαλλόμενη αποζημίωση σε απολυθέντες υπαλλήλους επιχείρησης ως υποχρέωση που απορρέει από τον νόμο καθώς και του ποσού που καταβάλλεται πέραν της προβλεπόμενης εκ των διατάξεων, ως ανταπόδοση της παρεχόμενης εργασίας…».

    Σύμφωνα με την ΠΟΛ. 1042/26.1.2015 εγκύκλιο διαταγή με θέμα «Φορολογική μεταχείριση του εισοδήματος από μερίσματα, τόκους και δικαιώματα μετά την έναρξη ισχύος των διατάξεων του νέου Κ.Φ.Ε. (Ν.4172/2013)», ορίζεται ότι:

«3. Με βάση τα ανωτέρω, στην έννοια του μερίσματος εμπίπτει, μεταξύ άλλων, κάθε διανομή κερδών, ημεδαπής ή αλλοδαπής προέλευσης, που προέρχεται από εισηγμένες και μη μετοχές, από ιδρυτικούς τίτλους, από εταιρικά μερίδια ΕΠΕ ή από συμμετοχή σε προσωπικές εταιρείες, κοινοπραξίες και λοιπές νομικές οντότητες, τα προμερίσματα που διανέμουν οι ανώνυμες εταιρείες σύμφωνα με τις διατάξεις του κ.ν.2190/1920, οι προσωρινές απολήψεις κερδών των εταίρων, οι τόκοι προνομιούχων μετοχών, οι υπεραποδόσεις επενδύσεων μαθηματικών αποθεμάτων των ασφαλιστικών εταιρειών, οι διανομές κερδών των καταπιστευμάτων και των εξωχώριων εταιρειών, καθώς και οι αμοιβές που καταβάλλονται με οποιαδήποτε μορφή στα μέλη ΔΣ, διαχειριστές και εργατοϋπαλληλικό προσωπικό από τα κέρδη του νομικού προσώπου ή της νομικής οντότητας (σχετ. το αριθμό. πρωτ. Δ12Α 1046040 ΕΞ2014/14.03.2014 έγγραφό μας)…».

    Με βάση τα ανωτέρω και τα ερωτήματά σας, θεωρούμε ότι:

1. Σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 15 του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε., σχετικά με τον φορολογικό συντελεστή και με την επιφύλαξη της περίπτωσης στ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 14, φορολογείται αυτοτελώς με εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης, κάθε εφάπαξ αποζημίωση που παρέχεται από οποιονδήποτε φορέα και για οποιονδήποτε λόγο διακοπής της σχέσεως εργασίας ή άλλης σύμβασης, η οποία συνδέει το φορέα με τον δικαιούχο της αποζημίωσης. Ο φόρος παρακρατείται κατά την πληρωμή της αποζημίωσης στον δικαιούχο.

2. Ύστερα από την σχετική απόφαση της Δ.Ε.Δ. Α 1150/2018, σε συνάρτηση με την με αριθμό απόφαση 2993/1991 ΣτΕ., έχουμε την άποψη ότι αποτελεί δεδηλωμένη άποψη της φορολογικής διοίκησης και συνεπώς εκπεστέα δαπάνη, η υπερβάλλουσα αποζημίωση απολυόμενων.

3. Ποσά bonus υπαλλήλων που καταβάλλονται ως έκτακτες αμοιβές οι οποίες σχετίζονται με συγκεκριμένους στόχους, που αφορούν την απόδοση τους, αποτελούν εισόδημα από μισθωτή εργασία, φορολογούνται σύμφωνα με την κλίμακα του άρθρου 15 παρ. 1 του Ν. 4172/2013 περί Κ.Φ.Ε. και υπάγονται σε ασφαλιστικές εισφορές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν διακρίνουμε bonus, ως κίνητρο συνταξιοδότησης εργαζομένου.