Ξενοδοχειακή επιχείρηση:
α) Μισθώνει Ενοικιαζόμενα δωμάτια από άλλη ξενοδοχειακή επιχείρηση, (συνάπτεται και μία σύμβαση που καθορίζει το τίμημα και τους όρους συνεργασίας και εκδίδεται στο τέλος του μήνα τιμολόγιο με ΦΠΑ) ,
β) Μισθώνει Διαμερίσματα (οικίες) που οι ιδιοκτήτες είναι ιδιώτες συνάπτοντας μεταξύ τους ιδιωτικά συμφωνητικά που αναρτώνται στο Taxis,
και στις δύο περιπτώσεις τα δωμάτια βρίσκονται στην ίδια περιοχή με την έδρα της, με σκοπό να στεγάσει εργαζομένους της από άλλα μέρη της Ελλάδας. Τα μηνιαία μισθώματα, καταβάλλονται αποκλειστικά από την Ξενοδοχειακή επιχείρηση προς τους εκμισθωτές χωρίς την παρέμβαση των εργαζομένων.
γ) Εντός του ιδιόκτητου ξενοδοχειακού συγκροτήματος, υπάρχουν δέκα δίκλινα δωμάτια τα οποία είναι αποκλειστικά και μόνο για παραχώρηση προς εργαζομένους του ξενοδοχείου.
Και οι τρείς περιπτώσεις αποτελούν κατά την άποψή μας εισόδημά από παροχή σε είδος. Στις περιπτώσεις α και β με το τίμημα του μισθώματος και στην περίπτωση γ βάσει του 3% της αντικειμενικής αξίας.
Ερώτημα:
Πότε και γιατί η κάθε μία από τις από τις παραπάνω περιπτώσεις παροχής σε είδος θα πρέπει ή όχι να υπαχθεί σε ασφαλιστικές εισφορές.