Καλησπέρα σας, θα ήθελα να ρωτήσω το εξής:
Μια εταιρεία (ΟΕ) που έχει στην κατοχή της οικόπεδο συνάπτει συμφωνητικό μίσθωσης με άλλη εταιρεία (ΑΕ) 25 ετούς διάρκειας. Η δεύτερη αναλαμβάνει να ανεγήρει κτίριο στο οικόπεδο της εκμισθώτριας με δικές της δαπάνες και με βάσει το μισθωτήριο το ακίνητο θα περιέλθει στην κυριότητα του εκμιθωτή με τη λήξη της μίσθωσης. Ωστόσο μετά την ολοκλήρωση του ακινήτου και πριν τη λήξη της μίσθωσης λαμβάνεται η απόφαση ο εκμισθωτής να πουλήσει το ακίνητο στον μισθωτή. Ο εκμιθωτής έχει ήδη αναγνωρίσει στα βιβλία του το ακίνητο με την αξία που ο μισθωτής έχει δαπανήσει για την ανέγερση και έχει εγγράψει την ισόποση αξία ως έσοδα επομένων χρήσεων. Φορολογικά δεν έχουν αναγνωριστεί αποσβέσεις οι οποίες κανονικά αρχίζουν να λογίζονται με τη λήξη της μίθωσης.
Ο μισθωτής έχει αναγνωρίσει άυλο το οποίο αποσβένει στα έτη της μίσθωσης.
Σε αυτήν την περίπτωση και εφόσον το ακίνητο τελικώς δεν θα περιέλθει στον εκμισθωτή ποιος έιναι ο λογιστικός και φορολογικός χειρισμός τόσο στα βιβλία του εκμισθωτή όσο και του μισθωτή? Ο εκμισθωτής θα πρέπει να αναγνωρίσει ώς έσοδο και να φορολογηθεί με την αγοραία αξία του ακινήτου και μετά να αναγνωρίσει τυχόν ζημία ή κέρδος από την πώληση του ακινήτου??
Αν η συμφωνηθείσα τιμή πώλησης (αγοραία αξία) είναι χαμηλότερη από την τιμή κτήσης με την οποία εμφανίζεται το ακίνητο στα βιβλία του εκμισθωτή και αντίστοιχα το άυλο στα στοιχεία του μισθωτή η διαφορά πως αντιμετωπίζεται φορολογικά και λογιστικά στα βιβλία του εκμισθωτή και μισθωτή?
Ευχαριστώ πολύ.