Κρίσιμο στοιχείο για τον προσδιορισμό των ασφαλιστέων αποδοχών δεν είναι μόνο ο αριθμός των ημερών εργασίας, αλλά κυρίως η ιδιότητα υπό την οποία παρέχεται η εργασία, δηλαδή εάν ο εργαζόμενος απασχολείται ως υπάλληλος ή ως εργατοτεχνίτης.
Ειδικότερα, στην περίπτωση του υπαλλήλου μερικής απασχόλησης οι αποδοχές προσδιορίζονται με βάση συμφωνημένο μηνιαίο μισθό, ο οποίος αντιστοιχεί στον συμβατικό χρόνο εργασίας του και παραμένει σταθερός ανεξαρτήτως του αν κατά τον συγκεκριμένο μήνα προκύπτουν 21, 22 ή 23 ημέρες ασφάλισης. Η διαφοροποίηση των ημερών ασφάλισης οφείλεται αποκλειστικά στη διάρθρωση των εργάσιμων ημερών κάθε μήνα και στην πραγματική παροχή εργασίας, χωρίς να επηρεάζει το ύψος των συμφωνημένων μηνιαίων αποδοχών.
Αντιθέτως, στην περίπτωση του εργατοτεχνίτη οι μηνιαίες αποδοχές και κατ’ επέκταση οι ασφαλιστέες αποδοχές διαμορφώνονται σε άμεση συνάρτηση με τις πραγματοποιηθείσες ημέρες εργασίας. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε μεταβολή στον αριθμό των ημερών συνεπάγεται αντίστοιχη μεταβολή των μηνιαίων αποδοχών και του ασφαλιστέου μισθού.
Κατά συνέπεια, δεν είναι ορθό να αντιμετωπίζονται με ενιαίο τρόπο οι δύο αυτές κατηγορίες εργαζομένων, καθώς η έννοια των ασφαλιστέων αποδοχών και ο τρόπος διαμόρφωσής τους διαφοροποιούνται ουσιωδώς ανάλογα με την ιδιότητα υπό την οποία παρέχεται η εργασία.
Η μεταβολή των ημερών ασφάλισης από μήνα σε μήνα δεν επηρεάζει τον συμφωνημένο μηνιαίο μισθό του υπαλλήλου μερικής απασχόλησης, ενώ αντιθέτως επηρεάζει άμεσα τις αποδοχές του εργατοτεχνίτη.
Επομένως, ο τρόπος εύρεσης των μηνιαίων αποδοχών των μερικώς απασχολούμενων
υπολογίζεται ως εξής:
- Υπάλληλος: «Μικτές αποδοχές» = «Εβδομαδιαίες ώρες» x 4,166 x «Ωρομίσθιο»
- Εργατοτεχνίτης: «Μικτές αποδοχές» = «Ημερομίσθιο» x «Αριθμός
πραγματοποιηθέντων ημερομισθίων κάθε μήνα».