Ψηφιακή αναγγελία λήξης εργασίας με τις νέες ρυθμίσεις του Π.Σ. Εργάνη ΙΙ

1. Λήξη σχέσης εργασίας - Ενέργειες στο Π.Σ. Εργάνη ΙΙ

Οι νέες ψηφιακές δηλώσεις του Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ διαμορφώνουν ένα ενιαίο πλαίσιο για την καταχώριση της έναρξης, των μεταβολών και της λήξης μιας εργασιακής σχέσης.

Μέσω τυποποιημένων διαδικασιών και υποχρεωτικών πεδίων, οι εργοδότες οφείλουν να υποβάλλουν εγκαίρως τις σχετικές δηλώσεις, ενώ ο εργαζόμενος συμμετέχει όπου απαιτείται μέσω ψηφιακής αποδοχής ή υπογραφής. Σε περίπτωση λήξης της εργασιακής σχέσης, ο εργοδότης υποχρεούται εντός τεσσάρων (4) εργάσιμων ημερών από την ημέρα που ακολουθεί την ημέρα λήξης της σχέσης εργασίας, να υποβάλει μία από τις διαθέσιμες υποκατηγορίες «ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ», όπως αυτές παρατίθενται κατωτέρω, ανάλογα με την ειδική κάθε φορά περίπτωση λήξης ή λύσης της σύμβασης εργασίας, υπολογιζόμενων ως εργάσιμων ημερών του Δημοσίου και όχι της επιχείρησης ή του εργαζόμενου.

Οι υπάρχουσες υποκατηγορίες «ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ» υποκαθιστούν τα μη υφιστάμενα πλέον έντυπα «Ε5 - Αναγγελία οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού», «Ε6 Καταγγελία σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου (με ή χωρίς προειδοποίηση)», «Ε7 Βεβαίωση - Δήλωση εργοδότη για συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή έργου» και, επιπλέον, ενσωματώνουν μια σειρά άλλων ειδικών περιπτώσεων λήξης, όπως για παράδειγμα η λήξη δανει σμού από επιχείρηση, η μεταβίβαση σε άλλη επιχείρηση κ.α.. Επισημαίνεται ότι, ανάλογα με το είδος της «ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ», προκύπτουν διαφοροποιήσεις ως προς την υποχρέωση επισύναψης αρχείου για την ολοκλήρωση της υποβολής της.

2. Ολοκλήρωση υποβολής της «ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ» με υπογραφή εργοδότη εργαζόμενου

*Εθελούσια έξοδος: Η «εθελούσια έξοδος» αναφέρεται σε περιπτώσεις κατά τις οποίες συμφωνείται μεταξύ του εργοδότη και του εργαζόμενου ότι ο τελευταίος θα αποχωρήσει οικειοθελώς από την εργασία του λαμβάνοντας, εκτός από την αποζημίωση απόλυσης που θα είχε δικαίωμα να λάβει, στην περίπτωση που ο εργοδότης θα κατήγγειλε τη σύμβαση, και επιπλέον αποζημίωση. Στην περίπτωση της «εθελούσιας εξόδου», ο εργοδότης υποχρεούται εντός τεσσάρων εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία οικειοθελούς αποχώρησης να υποβάλει την δήλωση «ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - Εθελούσια Έξοδος». Στο πλαίσιο της ανωτέρω ψηφιακής δήλωσης, ο εργοδότης καλείται να συμπληρώσει -μεταξύ των άλλων- τα ακόλουθα υποχρεωτικά πεδία της ενότητας «Ε. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΘΕΛΟΥΣΙΑΣ ΕΞΟΔΟΥ ΜΙΣΘΩΤΟΥ»:

(i) την «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ», με την ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνει χώρα η οικειοθελής αποχώρηση του μισθωτού,

(ii) το «ΣΥΝΟΛΟ ΜΕΙΚΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ (ΜΙΣΘΟΣ Η ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟ)», ως βάσης υπολογισμού της νόμιμης αποζημίωσης που θα λάμβανε ο μισθωτός αν ο εργοδότης κατήγγειλε τη σύμβαση χωρίς προειδοποίηση και

(iii) το «ΠΟΣΟ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ», που αντιστοιχεί στο άθροισμα του ποσού της νόμιμης αποζημίωσης και του επιπλέον ποσού αποζημίωσης που καταβάλλεται στον μισθωτό στο πλαίσιο της εθελούσιας εξόδου.

3. Ολοκλήρωση υποβολής της «ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ» με υπογραφή μόνο του εργαζόμενου

4. Ολοκλήρωση υποβολής της «ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ» χωρίς επισύναψη αρχείου

**Αυτοδίκαιη λύση δοκιμαστικής περιόδου: Σε περίπτωση που μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου έχει συμφωνηθεί δοκιμαστική περίοδος για χρονικό διάστημα έως έξι (6) μηνών ή σε περίπτωση σύμβασης ορισμένου χρόνου για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει το ένα τέταρτο (1/4) της συνολικής περιόδου απασχόλησης, με ανώτατο όριο τους έξι (6) μήνες και κατά τη διάρκεια ή με το πέρας του εν λόγω χρονικού διαστήματος ο εργοδότης κρίνει ότι η δοκιμαστική υπηρεσία του εργαζομένου δεν είναι επιτυχής, η σύμβαση υπό δοκιμή λύεται αυτοδικαίως, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 2 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (ΠΔ 62/2025). Σε αυτή την περίπτωση, ο εργοδότης υποχρεούται εντός τεσσάρων (4) εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία αυτοδίκαιης λήξης της εργασιακής σχέσης να υποβάλει την δήλωση «ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - Αυτοδίκαιη Λύση Δοκιμαστικής Περιόδου». Στο πλαίσιο της ανωτέρω ψηφιακής δήλωσης, ο εργοδότης καλείται να συμπληρώσει -μεταξύ των άλλων - τα υποχρεωτικά πεδία της ενότητας «Ε. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΛΥΣΗΣ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΜΙΣΘΩΤΟΥ», που αφορούν στην «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ», στην «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΥΣΗΣ» και στο «ΣΥΝΟΛΟ ΜΕΙΚΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ (ΜΙΣΘΟΣ Η ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟ)».

***Λήξη δανεισμού από επιχείρηση: Κατά τη λήξη της σχέσης γνήσιου δανεισμού και εντός τεσσάρων (4) εργάσιμων ημερών από την πραγματοποίησή της, ο περαιτέρω (έμμεσος, δηλαδή αυτός που δανείστηκε τον εργαζόμενο) εργοδότης υποβάλλει στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ την δήλωση «ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - Λήξη Δανεισμού από Επιχείρηση». Στο πλαίσιο της ανωτέρω ψηφιακής δήλωσης, ο περαιτέρω εργοδότης καλείται να συμπληρώσει -μεταξύ των άλλων- τα ακόλουθα υποχρεωτικά πεδία της ενότητας «Ε. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΛΗΞΗΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ/ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ/ΕΠΑ»:

i το πεδίο «ΤΥΠΟΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ» με την τιμή «Γνήσιος Δανεισμός»,

ii τα πεδία «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΝΑΡΞΗΣ» και «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ» με τις αντίστοιχες ημερομηνίες εκκίνησης και τερματισμού της σχέσης δανεισμού και

iii τα πεδία «Α.Φ.Μ. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ» και «ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ» με τα στοιχεία του αρχικού εργοδότη (Με την καταχώριση του Α.Φ.Μ. εργοδότη εμφανίζεται η επωνυμία του αρχικού εργοδότη).

**** Λήξη λόγω θανάτου: Δεν υφίσταται υποχρέωση επισύναψης κανενός είδους δικαιολογητικού εγγράφου, όπως π.χ. ληξιαρχικής πράξης θανάτου.

*****Λύση σύμβασης ορισμένου χρόνου: Ενσωματώνονται οι λόγοι περάτωσης των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου ως εξής:

Περιπτώσεις λήξης/Λύσης (Λόγος περάτωσης)

Επιλέγεται μια (1) από τις παρακάτω περιπτώσεις:

• Αυτοδίκαιη λύση λόγω παρόδου του συμφωνημένου χρόνου.
• Καταγγελία Σ.Ο.Χ. ******, η οποία περιλαμβάνει όρο για πρόωρη καταγγελία.
• Καταγγελία Σ.Ο.Χ. πριν την πάροδο του συμφωνημένου χρόνου για σπουδαίο λόγο.
• Καταγγελία Σ.Ο.Χ. πριν την πάροδο του συμφωνημένου χρόνου χωρίς σπουδαίο λόγο.
• Συναινετική λύση της Σ.Ο.Χ. πριν την πάροδο του συμφωνημένου χρόνου (προβλέπεται για πρώτη φορά με το Π.Σ. Εργάνη II).

Σ.Ο.Χ.****** : Συμβάσεις ορισμένου χρόνου

5. Οικειοθελής αποχώρηση μισθωτού λόγω συμπλήρωσης 15ετίας στον ίδιο εργοδότη ή υπέρβαση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης με τη συγκατάθεση του εργοδότη

Με τη διάταξη του πρώτου εδαφίου του άρθρου 8 του Ν.3198/1955 , θεσπίσθηκε η προαιρετική - συναινετική έξοδος των μισθωτών από την επιχείρηση, εκμετάλλευση, κ.λπ.. Ειδικότερα, σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη, μισθωτοί που συνδέονται με σχέση εργασίας αόριστης διάρκειας και έχουν συμπληρώσει δεκαπενταετή (15 έτη) υπηρεσία στον ίδιο εργοδότη, με την έννοια του άρθρο 6 παρ. 1 του Ν.2112/1920 ή το προβλεπόμενο από τον οικείο ασφαλιστικό οργανισμό όριο ηλικίας, αποχωρώντας από την εργασία τους με την συγκατάθεση του εργοδότη, δικαιούνται το ήμισυ της οριζόμενης από το Ν.2112/1920 αποζημίωσης, για την περίπτωση της απροειδοποίητης καταγγελίας της σύμβασης εργασίας.

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση της ανωτέρω διάταξης, με το άρθρο 8 προβλέπεται η καταβολή του 50% της υπό του νόμου Ν.2112/1920 οριζόμενης αποζημίωσης για την περίπτωση απροειδοποίητης καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας, όσον αφορά τους αποχωρούντες της εργασίας με τη δική τους βούληση και με τη συγκατάθεση του εργοδότη. Πρόκειται, συνεπώς, για αποχώρηση του μισθωτού κατόπιν συμφωνίας, μετά του εργοδότου.

Δεν γίνεται, συνεπώς, λόγος για μονομερή, εκ μέρους του μισθωτού, καταγγελία της συμβάσεως εργασίας, αλλά για αμοιβαία μεταξύ αυτού και του εργοδότη συμφωνία περί λύσεως αυτής (λύση της εργασιακής συμβάσεως «κοινή συναινέσει»).

Έτσι, με τη διάταξη αυτή, θεσμοθετείται και είναι σύμφωνη με τη διάταξη του άρθρου 8 του Ν.2112/1920, όπως η τελευταία αυθεντικά ερμηνεύθηκε με το άρθρο 11 του ΑΝ 547/1937 , η νομική δυνατότητα εργοδότης και μισθωτός, όταν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις, να συνάπτουν έγκυρα συμφωνία μεταξύ τους, με την οποία ο μισθωτός μπορεί να αποχωρήσει από την εργασία του, λαμβάνοντας τη μισή αποζημίωση του Ν.2112/1920 ή του ΒΔ της 16/18-7-1920.

Τη συμφωνία αυτή μπορεί και τα δυο μέρη να επιδιώκουν, ειδικότερα ο εργοδότης μέσω αυτής μπορεί να αποσκοπεί, για λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες και για λόγους αποσυμφόρησης της επιχείρησης του στη διευκόλυνση της αποχώρησης των μισθωτών του (κυρίως του παλιού και χωρίς συνήθως κίνητρα απόδοσης προσωπικού του) και την εντεύθεν δημιουργία κενών θέσεων για την πρόσληψη νέου και πλέον αποδοτικού προσωπικού.

Από την παραπάνω διάταξη συνάγεται ότι, σε περίπτωση οικειοθελούς αποχωρήσεως του μισθωτού από την εργασία του, οι προϋποθέσεις για να δικαιούται του ημίσεως της αποζημιώσεως απολύσεως, ποσού είναι οι εξής:

α) Οι μισθωτοί να συνδέονται μετά του εργοδότου τους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου,

β) εφαρμόζεται γενικώς επί όλων των μισθωτών των συνδεομένων μετά του εργοδότου τους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, αδιαφόρως της ιδιότητος αυτών ως υπαλλήλων, εργατοτεχνιτών ή υπηρετών, αφού ουδεμία μνεία γίνεται περί της ιδιότητος αυτών,

γ) προϋποθέτει να έχει συμπληρώσει ο μισθωτός ή δεκαπενταετή (15ετή) υπηρεσία στον ίδιο εργοδότη, από τον οποίο και αποχωρεί, ή το υπό του οικείου ασφαλιστικού οργανισμού προβλεπόμενο όριο ηλικίας ή το 65ο έτος της ηλικίας του, αν δεν προβλέπεται τέτοιο όριο στον ασφαλιστικό οργανισμό,

δ) αρκεί μια από τις προϋποθέσεις αυτές δηλαδή 15 έτη υπηρεσίας, ή όριο ηλικίας, ή το 65ο έτος και δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν όλες και

ε) προϋποθέτει οικειοθελή αποχώρηση (όχι απόλυση του μισθωτού), η οποία (αποχώρηση) πρέπει να γίνεται με τη συγκατάθεση του εργοδότη. Απαιτεί, δηλαδή, αποχώρηση του μισθωτού, του πληρούντος τις προϋποθέσεις, κατόπιν συμφωνίας μετά του εργοδότου που να προβλέπει την αποχώρηση από την εργασία του και την καταβολή της μισής αποζημιώσεως, όπως αυτή ορίζεται στη σχετική ρύθμιση (`Αρειος Πάγος 351/1964 - Μ.Π.Π. 489/1974).

Όπως προαναφέρθηκε, για να δικαιούται ο μισθωτός του ημίσεως της αποζημιώσεως απολύσεως, ποσού κατά τα ανωτέρω, η οικειοθελής αποχώρηση πρέπει να γίνεται με τη συγκατάθεση του εργοδότη. Με δεδομένο ότι επί οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού λόγω συμπλήρωσης 15ετίας στον ίδιο εργοδότη ή υπέρβασης του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης με τη συγκατάθεση του εργοδότη απαιτείται και η υπογραφή του εργοδότη κατά το στάδιο Ολοκλήρωσης υποβολής της «ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ» στο ΠΣ Εργάνη (κάτι το οποίο δεν ισχύει επί οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού), ο γράφων έχει την άποψη ότι η εν λόγω υπογραφή του εργοδότη, αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο της συγκατάθεσης του (εργοδότη), γεγονός που σημαίνει ότι στην περίπτωση αυτή (που ο εργοδότης έχει θέσει την υπογραφή του), ο οικειοθελώς αποχωρήσας με τις ανωτέρω προϋποθέσεις μισθωτός δικαιούται το ήμισυ της οριζόμενης από το Ν.2112/1920 αποζημίωσης, για την περίπτωση της απροειδοποίητης καταγγελίας της σύμβασης εργασίας.

6. Οικειοθελής αποχώρηση μετά από όχληση

Με τις ρυθμίσεις του άρθρου 14 του Ν.5239/2014 καταργήθηκε η υποχρέωση συνυπογραφής από την επιχείρηση της αναγγελίας οικειοθελούς αποχώρησης. Ειδικότερα, στην παρ. 3 του εν λόγω άρθρου ορίζεται ότι: «Η αδικαιολόγητη (αυθαίρετη) αποχή του εργαζομένου από την εργασία για διάστημα μεγαλύτερο των τριών (3) συναπτών εργάσιμων ημερών μπορεί να θεωρηθεί ως καταγγελία της σύμβασης εκ μέρους του, υπό την προϋπόθεση ότι έχει παρέλθει επιπλέον χρονικό διάστημα δύο (2) συναπτών εργάσιμων ημερών από την υποχρεωτική όχλησή του από τον εργοδότη του, η οποία α) δηλώνεται υπεύθυνα στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ και β) αποδεικνύεται με κάθε πρόσφορο γραπτό τρόπο».

Επισημαίνεται ότι, στην εν λόγω διάταξη ορίζεται ότι «μπορεί να θεωρηθεί ..............» και δεν αναφέρεται «τεκμαίρεται..............», γεγονός που πρέπει να προσεχθεί στις περιπτώσεις που εργαζόμενος απέχει από την εργασία του λόγω ασθενείας.

Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο εργοδότης θεωρεί ότι έχει λάβει χώρα καταγγελία της σύμβασης εκ μέρους του εργαζόμενου λόγω αδικαιολόγητης (αυθαίρετης) αποχής του από την εργασία του για διάστημα μεγαλύτερο των τριών (3) συναπτών εργάσιμων (για τον εργαζόμενο) ημερών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 3 του άρθρου 330 Κώδικα Εργατικού Δικαίου, τότε υποχρεούται να προβεί στις ακόλουθες ενέργειες:

[I] Μετά την παρέλευση διαστήματος μεγαλύτερου των τριών συναπτών εργάσιμων (για τον εργαζόμενο) ημερών, ήτοι τουλάχιστον τεσσάρων (4) συναπτών εργάσιμων (για τον εργαζόμενο) ημερών, ο εργοδότης αποστέλλει στον εργαζόμενο με κάθε πρόσφορο γραπτό τρόπο όχληση περί της αδικαιολόγητης (αυθαίρετης) αποχής του από τα καθήκοντά του (π.χ. μέσω επιστολής, μηνύματος ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, γραπτού μηνύματος SMS, κ.λπ.).

[II] Εν συνεχεία, ο εργοδότης υποβάλει στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ II την δήλωση «ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - Δήλωση Όχλησης για δυνατότητα Οικειοθελούς Αποχώρησης». Η υποβολή της δήλωσης μπορεί να λάβει χώρα το νωρίτερο την ίδια ημερομηνία με την αποστολή της γραπτής όχλησης προς τον εργαζόμενο, ωστόσο μπορεί να πραγματοποιηθεί και σε μεταγενέστερο χρόνο, π.χ. μετά από μία ή δύο ημέρες. Στο πλαίσιο της ανωτέρω ψηφιακής δήλωσης, ο εργοδότης καλείται να συμπληρώσει -μεταξύ των άλλων- τα ακόλουθα υποχρεωτικά πεδία της ενότητας «Ε. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗΣ (ΑΥΘΑΙΡΕΤΗΣ) ΑΠΟΧΗΣ ΜΙΣΘΩΤΟΥ»:

i το πεδίο «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ» με την ημερομηνία εκκίνησης της αδικαιολόγητης (αυθαίρετης) αποχής του εργαζόμενου και ii το πεδίο «ΤΡΟΠΟΣ ΟΧΛΗΣΗΣ» με την επιλεχθείσα μορφή γραπτής όχλησης, π.χ. «γραπτό μήνυμα SMS». (Το συγκεκριμένο πεδίο συμπληρώνεται με ελεύθερο κείμενο). Επισημαίνεται ότι, ο εργαζόμενος λαμβάνει αυτόματα ειδοποίηση μέσω της ηλεκτρονικής εφαρμογής «MyErgani» για την υποβολή της ανωτέρω δήλωσης.

[III] Μετά την παρέλευση επιπλέον διαστήματος δύο (2) συναπτών εργάσιμων (για τον εργαζόμενο) ημερών από την υποβολή της ανωτέρω δήλωσης και εφόσον ο εργαζόμενος δεν επανέλθει στα καθήκοντά του, θεωρείται ότι έχει λάβει χώρα η καταγγελία της σύμβασης εκ μέρους του (οικειοθελής αποχώρηση).

[IV] Εντός δύο (2) εργάσιμων ημερών (υπολογιζόμενων ως εργάσιμων ημερών του Δημοσίου και όχι της επιχείρησης ή του εργαζόμενου) από την ημερομηνία που έχει λάβει χώρα η οικειοθελής αποχώρηση του εργαζομένου, σύμφωνα με τα ως άνω αναφερόμενα στην υποενότητα

[III], ο εργοδότης υποβάλει στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ II την δήλωση «ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - Οικειοθελής Αποχώρηση μετά από Όχληση». Στο πλαίσιο της ανωτέρω ψηφιακής δήλωσης, ο εργοδότης καλείται να συμπληρώσει -μεταξύ των άλλων- τα ακόλουθα υποχρεωτικά πεδία της ενότητας «Ε. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΟΥ»:

i το πεδίο «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ»,

ii το πεδίο «ΑΡ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΔΗΛΩΣΗΣ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ/ ΟΧΛΗΣΗ» με τον αριθμό πρωτοκόλλου της υποβληθείσας δήλωσης «ΨΗΦΙΑΚΗ__ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - Δήλωση Όχλησης για δυνατότητα Οικειοθελούς Αποχώρησης» και

iii το πεδίο «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ/ ΟΧΛΗΣΗ» με την ημερομηνία υποβολής της δήλωσης «ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - Δήλωση Όχλησης για δυνατότητα Οικειοθελούς Αποχώρησης». Για τον υπολογισμό των ανωτέρω προθεσμιών λαμβάνονται υπόψη τα άρθρα 241 και 242 του Α.Κ. (Βλέπε σελίδα 35 του Συνοπτικού Οδηγού Εκπλήρωσης Υποχρεώσεων Πληροφοριακού Συστήματος Εργάνη ΙΙ 12/2/2026).

Διευκρινίζεται ότι, η όχληση του εργοδότη δεν αναρτάται στο νέο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, αλλά δηλώνεται υπευθύνως από αυτόν, χωρίς την υποχρέωση επισύναψης της όχλησης.

Η δήλωση όχλησης από τον εργοδότη δεν επιφέρει καμία αλλαγή στην εργασιακή σχέση, απλά είναι μέσο απόδειξης της όχλησης από τον εργοδότη. Σε επόμενο στάδιο ακολουθεί η «Οικειοθελής αποχώρηση μετά από όχληση».

Με την υποβολή της υπεύθυνης δήλωσης περί όχλησης, από τον εργοδότη, θα αποστέλλεται αυτόματα ειδοποίηση και στο κινητό του εργαζομένου, μέσω της ηλεκτρονικής εφαρμογής «MyErgani», για τη δήλωση αυτή, χωρίς να απαιτείται κάποια περαιτέρω ενέργεια από τον εργοδότη.

Προαπαιτούμενο της δήλωσης της Οικειοθελούς αποχώρησης μετά από όχληση είναι μια προηγούμενη δήλωση Οικειοθελούς Αποχώρησης Όχλησης.

Αναγγελία της οικειοθελούς αποχώρησης στο Π.Σ. «ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ» - Παράδειγμα

Αναγγελία της οικειοθελούς αποχώρησης στο Π.Σ. «ΕΡΓΑΝΗΙΙ» - Παράδειγμα επί εκ περιτροπής απασχόλησης (Απασχόληση Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή)

Με τη συνταξιοδότηση του μισθωτού δεν επέρχεται αυτοδικαίως η λύση της σχέσης εργασίας, αλλά αυτή μπορεί να λυθεί, είτε εκ μέρους του εργοδότη με απομάκρυνση του μισθωτού, είτε εκ μέρους του τελευταίου με οικειοθελή αποχώρηση αυτού από την υπηρεσία του. Επισημαίνεται ότι, η υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης δε συνιστά σιωπηρή καταγγελία της σύμβασης εργασίας εκ μέρους του εργαζόμενου, ούτε οικειοθελή αποχώρηση του από την εργασία. Η συνταξιοδότηση, από μόνη της δεν επιφέρει τη λύση της εργασιακής σχέσης (`Αρειος Πάγος 284/1996).

Στο πλαίσιο αυτό, είναι νόμιμη και μη καταχρηστική η καταγγελία σύμβασης εργασίας μισθωτού μετά τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων πλήρους συνταξιοδότησης του, και την καταβολή σε αυτόν της μειωμένης αποζημίωσης σύμφωνα με τα προεκτεθέντα.

Επιπρόσθετα, από την ίδια διάταξη συνάγεται ότι δεν καθίσταται υποχρεωτική η απομάκρυνση του μισθωτού, αλλά απλώς παρέχεται από αυτή η δυνατότητα στο μεν εργοδότη να απομακρύνει τον μισθωτό, εφόσον στο πρόσωπό του συντρέχουν οι αναφερόμενες σ΄ αυτή προϋποθέσεις και στο δε μισθωτό να αποχωρεί από την εργασία του.

Κατά συνέπεια, από τη στιγμή που ο εργαζόμενος έχει συμπληρώσει προϋποθέσεις πλήρους συνταξιοδότησης, ο εργοδότης του έχει το δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας καταβάλλοντας την ανωτέρω αποζημίωση (το 40% όταν είναι επικουρικά ασφαλισμένος).

Επίσης, και ο εργαζόμενος από τη στιγμή που έχει συμπληρώσει προϋποθέσεις πλήρους συνταξιοδότησης και υποβάλει οικειοθελή αποχώρηση ο εργοδότης έχει την υποχρέωση να του καταβάλλει την ανωτέρω αποζημίωση (το 40% όταν είναι επικουρικά ασφαλισμένος).

Αξίζει να αναφερθεί ότι, ο εργαζόμενος ακόμη και αν ενημέρωσε τον εργοδότη του καθυστερημένα, όσον αφορά το πλαίσιο συνταξιοδότησης του, δικαιούται την αποζημίωση του άρθρου 8 του Ν.3198/1955, όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 1 του άρθρου 5 του Ν. 435/1976 (τo 40% ή το 50% της αποζημίωσης αν είναι επικουρικά ή μη επικουρικά ασφαλισμένος αντίστοιχα). Εν προκειμένω, για τον υπολογισμό τη αποζημίωσης προσμετρούνται όλα τα έτη υπηρεσίας έως και τη λύση της σχέσης εργασίας και όχι μέχρι την αίτηση συνταξιοδότησης.

Οι προαναφερόμενες διατάξεις δημιουργούν μια ιδιόμορφη αξίωση για αποζημίωση, που δεν πηγάζει από την καταγγελία της εργασιακής σχέσης, αλλά από την οικειοθελή αποχώρηση του μισθωτού από την εργασία ή και από την τυχόν απομάκρυνση τους από τον εργοδότη. Αλλά, στη δεύτερη περίπτωση η απομάκρυνση έχει την έννοια της καταγγελίας της εργασιακής σχέσης και πρέπει να τηρηθούν οι διατυπώσεις της παρ. 3 του άρθρου 5 του Ν.3198/1995 . Οπότε, ο μισθωτός (υπάλληλος και εργάτης), που απασχολείται με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου μετά τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης μπορεί να αποχωρήσει ή να απολυθεί κατά τις διατάξεις του άρθρου 5 του Ν. 435/1976, δικαιούμενος την προβλεπόμενη από αυτό αποζημίωση.

Δεν μπορεί, όμως, ο εργοδότης, να θεωρήσει ότι με τη συνδρομή των ανωτέρω προϋποθέσεων επήλθε αυτοδικαίως και εκ του νόμου η λύση της εργασιακής σχέσεως και να απαιτήσει εκ του γεγονότος αυτού και μόνο την αποχώρηση του υπαλλήλου από την εργασία.

Αυτό σημαίνει ότι, δεν επέρχεται αυτοδικαίως λύση της ουσιαστικής σχέσης και ο υπάλληλος που δεν επιθυμεί τη λύση αυτής δια της οικειοθελούς αποχωρήσεως του, τότε η σχέση εργασίας του λύεται μόνο δια καταγγελίας της εκ μέρους του εργοδότη, άλλως θεωρείται συνεχιζόμενη (Έγγραφο Υπ. Εργασίας 2134/1992).

Πάντως, για την εκ μέρους του εργοδότη καταγγελία της συμβάσεως εργασίας, σε περίπτωση συνδρομής των προϋποθέσεων της παρ. 1 του άρθρου 5 του Ν. 435/1976 δεν απαιτείται συγκατάθεση του μισθωτού, διότι σε αντίθετη περίπτωση θα ματαιωνόταν ο προαναφερθείς σκοπός της διάταξης (Α.Π. 1098/88).

Στην περίπτωση που ο συνταξιοδοτηθείς εργαζόμενος στον οποίο έχει καταβληθεί η προσήκουσα αποζημίωση λόγω πλήρους συνταξιοδότησης επαναπροσληφθεί μετά τη συνταξιοδότηση του στην ίδια επιχείρηση, εάν απολυθεί, αντιμετωπίζεται ως κοινή απόλυση, οπότε και λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της αποζημίωσης απολύσεως, ο διανυθείς χρόνος από την πρόσληψη του μετά την συνταξιοδότηση και έως την καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, ενώ εάν αποχωρήσει οικειοθελώς, προφανώς δεν θα δικαιούται αποζημίωσης απόλυσης.

Ειδικότερα, οι διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 5 του Ν.435/1976, που αντικατέστησε το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 8 του Ν.3198/1955, όπως προκύπτει από το σκοπό τους, που είναι η διευκόλυνση μέσω παροχής κινήτρων για την ανανέωση της αγοράς εργασίας, δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση που ο εργαζόμενος προσλαμβάνεται ως ήδη συνταξιούχος ενός ασφαλιστικού φορέα ή έχοντας ήδη συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για πλήρη σύνταξη γήρατος από τον φορέα αυτόν. Στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να επικαλεσθεί ο εργαζόμενος ή ο εργοδότης το γεγονός αυτό (της συνταξιοδοτήσεως ή της συμπληρώσεως των σχετικών προϋποθέσεων) και δεν τίθεται θέμα καταβολής του 40% ή του 50% τα αποζημιώσεως (`Αρειος Πάγος 1362/2018).

Στις διατάξεις αυτές της παρ.1 του άρθρου 5 του Ν.435/1976 εμπίπτουν όσοι εργαζόμενοι έχουν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις πλήρους συντάξεως και συνέχισαν να εργάζονται, καθώς και όσοι συμπληρώνουν τις προϋποθέσεις αυτές και κατά την συμπλήρωση απολύονται ή προβαίνουν σε οικειοθελή αποχώρηση.

Δεν εμπίπτουν, όμως, όσοι προσελήφθησαν ως συνταξιούχοι ή έχοντες ήδη συμπληρώσει τις προϋποθέσεις προς λήψιν συντάξεως, όπως έχει κριθεί με την απόφαση 1362/18 του Αρείου Πάγου.

Με βάση τα ανωτέρω εκτεθέντα, εργαζόμενη που προσλήφθηκε στις 21/11/2018 ως εργαζόμενη συνταξιούχος, ενώ στις 21/02/2026 απολύθηκε, δικαιούται κανονικά ολόκληρη την αποζημίωση απολύσεως του Ν.2112/1920.

Το ομότιτλο άρθρο του κ. Πέτρου Ραπανάκη δημοσιεύθηκε στο τεύχος Μαρτίου 2026 του περιοδικού Epsilon7.