Εταιρεία συνάπτει σύμβαση έργου με άλλη εταιρεία βάσει της οποίας ποσοστό των εργαζομένων, προσλαμβάνονται μεν από τον εργολάβο, στην πραγματικότητα όμως παρέχουν την εργασία τους στις εγκαταστάσεις της αναθέτουσας επιχείρησης (εργοδότη), δίχως να συνδέονται με την επιχείρηση αυτή με κάποια σχέση εργασίας και δίχως να μπορούν να προβάλλουν κάποια αξίωσή τους απέναντί της.

Με τη θέσπιση του νόμου 4554/2018 και συγκεκριμένα με το άρθρο 9 αυτού, με τίτλο «Ευθύνη αναθέτοντος, εργολάβου και υπεργολάβου έναντι των εργαζομένων», επιχειρήθηκε η αντιμετώπιση του προαναφερθέντος ζητήματος.

Η ρύθμιση καθιέρωνε την αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη του αναθέτοντος (δηλαδή κάθε φυσικού ή νομικού προσώπου που αναθέτει, στο πλαίσιο της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, την εκτέλεση έργου ή τμήματος έργου, σε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο - εργολάβο), του εργολάβου και τυχόν υπεργολάβου έναντι των εργαζομένων των τελευταίων, για την καταβολή των οφειλόμενων αποδοχών, ασφαλιστικών εισφορών, καθώς και των τυχόν οφειλόμενων αποζημιώσεων απόλυσης που απορρέουν από τη συμβατική σχέση μεταξύ του αναθέτοντα και του εργολάβου για το συγκεκριμένο έργο ή τμήμα έργου. Η προαναφερθείσα εις ολόκληρον και αλληλέγγυα ευθύνη, ισχύε για τρία (3) έτη από τη λήξη της σύμβασης μεταξύ αναθέτοντα και εργολάβου. Μάλιστα η παραπάνω ρύθμιση αποτελούσε αναγκαστικό δίκαιο και τα συμβαλλόμενα μέρη δεν μπορούσαν να αποκλείσουν την εφαρμογή της με ειδικότερη συμφωνία. Περαιτέρω, στην παρ. 4 του ως άνω άρθρου καθιερωνόταν η υποχρέωση του εργολάβου να αποστέλλει κάθε μήνα στον αναθέτοντα αποδείξεις καταβολής των αποδοχών, τυχόν οφειλόμενων αποζημιώσεων απόλυσης και βεβαιώσεις καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων του, καθώς και των εργαζομένων του υπεργολάβου σε περίπτωση υπεργολαβίας. Την ίδια υποχρέωση είχε και ο υπεργολάβος έναντι του εργολάβου.

Ο νόμος 4554/2018 καθιέρωνε αυστηρή ευθύνη στο πρόσωπο του αναθέτοντος έργο/εργοδότη, δεδομένου μάλιστα ότι ουδεμία σχέση εργασίας συνδέε τον τελευταίο με τους εργαζόμενους, οι οποίοι είχαν προσληφθεί από τον εργολάβο και εν τοις πράγμασι ήταν εξαιρετικά δύσκολο ο αναθέτων να ασκήσει πλήρη έλεγχο αναφορικά με το αν ο εργολάβος είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του έναντι των εργαζομένων του. Με την εν λόγω διάταξη, υποχρεόταν, επομένως, ο αναθέτων έργο/εργοδότης, να ικανοποιήσει τυχόν χρηματικές αξιώσεις (μισθούς, ασφαλιστικές εισφορές, αποζημιώσεις) των εργαζομένων του εργολάβου (ή του υπεργολάβου του), δίχως όμως ο ίδιος να συνδέεται μαζί τους με κάποια συμβατική ενοχή.

Στην συνέχεια ο Νόμος 4623/2019 - Άρθρο 117 κατάργησε το άρθρο 9 του 4554/2018.

Παρόλα αυτά θεωρείτε ότι υπάρχει θέμα στο πνεύμα του ελεγκτικού μηχανισμού στην περίπτωση που κάποιος εργολάβος δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του όσον αφορά τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων που απασχολήθηκαν σε κάποιο έργο στις εγκαταστάσεις του αναθέτοντος το έργο, ο ΕΦΚΑ να ζητήσει από τον αναθέτων να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις; Υπάρχει κάποιο αντίστοιχο προηγούμενο που έχει υποπέσει στην αντίληψη σας;