Ελληνική εταιρεία έχει σύμβαση με ξένο προμηθευτή για την πώληση των

μηχανημάτων στην Ελληνική αγορά καθώς και για την κάλυψη των εγγυήσεων των

για τις οποίες εκδίδει τιμολόγιο προς τον ξένο προμηθευτή .

Η σύμβαση είχε ως εφαρμοστέο δίκαιο το Ελβετικό .

Με την λήξη της σύμβασης όφειλε στον προμηθευτή 500.000 ευρώ και είχε απαίτηση από τον προμηθευτή ως πελάτη (τιμολόγια εγγυήσεων ) 100.000 ευρώ

Η σύμβαση δεν ανανεώθηκε και η Ελληνική εταιρεία προσέφυγε στα Ελβετικά δικαστήρια για να διεκδικήσει αποζημίωση .

Την υπόθεση την έχασε και μετά από διακανονισμό πλήρωσε στον προμηθευτή 450.000 ευρώ .

Η Ελληνική εταιρεία δεν έχει κάνει πρόβλεψη επισφαλούς απαίτησης την χρονιά που ξεκίνησε η διεκδίκηση δλδ το 2017 γιατί διεκδικούσε αποζημίωση μεγαλυτέρου ποσού

Ερώτημα :

Μπορεί η Ελληνική εταιρεία μεταφέροντας το υπόλοιπο που οφείλει στην ξένη εταιρεία των 50.000 ευρώ στον πελάτη και να μειώσει την απαίτηση των 100.0000 ευρώ σε 50.000 ευρώ και να αναγνωρισθεί φορολογικά η πρόβλεψη επισφαλούς απαίτησης την χρήση του 2020 για το υπόλοιπο των 50.000 ευρώ που δεν θα εισπραχθεί ποτέ χρησιμοποιώντας την τελεσίδικη απόφαση του ελβετικού δικαστηρίου .

Αν θέλετε κάποιες περαιτέρω πληροφορίες παρακαλώ να με ενημερώσετε .

Σας ευχαριστώ