Κύριοι
Ανώνυμη Εταιρεία, κατέθεσε αγωγή κατά Δημοτικής Επιχείρησης για απαιτήσεις της από πώληση προίόντων. Η ανωτέρω επιχείρηση λύθηκε και τέθηκε σε εκκαθάριση την 31.12.2010, ακολούθως και μετά την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης, ο Δήμος στον οποίο αυτή ανήκε υπεισήλθε στη θέση της.
Η αγωγή κατατέθηκε μετά την παρέλευση 5ετίας.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η αγωγή κατατέθηκε εκπρόθεσμα (παρήλθε η 5ετία από τη γέννηση της απαίτησης του ενάγοντος) και απορρίφθηκε.
Στο σκεπτικό της απόφασης, που κάνει αναφορά στα αρθρα 90 παρ.1 και 91 εδ.α΄ του ν.2362/1995 (Δημόσιο Λογιστικό), όμοιες των οποίων εισήχθησαν και με τα άρθρα 140 απρ.1, και 141 του ν.4270/2014), αναφέρεται ότι: Οποιαδήποτε απαίτηση κατά του Δημοσίου παραγράφεται μετά πενταετία, εφόσον από άλλη γενική ή ειδική διάταξη δεν ορίζεται βραχύτερος χρόνος παραγραφής αυτής
Ακόμη, όσον αφορά την παραγραφή των αξιώσεων κατά ΟΤΑ, τόσο το προϋσχίσαν ΠΔ 410/1995 (Δημοτικος και Κοινοτικός κώδικας), όσο και ο Ν.3463/2006 (Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων) αντιστοίχως στα άρθρα 304 εδ. α και β και 276 παρ.2, ορίζουν με τις ίδιες διατάξεις ότι: Για την παραγραφή των αξιώσεων κατά των ΟΤΑ εφαρμόζονται οι διατάξεις που διέπουν την παραγραφή των αξιώσεων κατά του Δημοσίου. Κάθε άλλη διάταξη που ορίζει μεγαλύτερο χρόνο παραγραφής των αξιώσεων κατά των ΟΤΑ καταργείται .
Το ερώτημά μου έχει να κάνει με τη δυνατότητα διαγραφής της απαίτησης της εταιρείας από τον ΟΤΑ, αφού για τους λόγους που αναφέρονται παραπάνω, η απόφαση του Δικαστηρίου δεν μας δίνει τη δυνατότητα είσπραξής της .Και κυρίως αν αυτή αναγνωρίζεται φορολογικά , δεδομένου ότι στην ΠΟΛ 1056/2015 παραγρ. 6 αναφέρεται:
Επίσης, δεν επιτρέπεται ο σχηματισμός προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις που καλύπτονται από ασφάλιση ή οποιαδήποτε εγγυοδοσία ή άλλη ενοχική ή εμπράγματη ασφάλεια ή για οφειλές του Δημοσίου ή των Ο.Τ.Α. ή για εκείνες που έχουν δοθεί με την εγγύηση αυτών των φορέων. .
Ευχαριστώ
ηο . απόφαση εκδίκαση της υπόθεσης,