Εταιρεία με διπλογραφικά βιβλία, είχε συνάψει στις 30/06/2014, σύμβαση μακροχρόνιας μίσθωσης επιβατικού Ι.Χ. αυτοκινήτου, με τα εξής χαρακτηριστικά:

· Διάρκεια Μίσθωσης: 48 μήνες

· Αξία αυτοκινήτου: € 25’400

· Μηνιαίο Μίσθωμα: € 465 πλέον ΦΠΑ

· Η κυριότητα του αυτοκινήτου δεν περιέχεται στον μισθωτή με τη λήξη της μίσθωσης.

Στις 29/06/2018 συμπληρώνονται οι 48 μήνες μίσθωσης, ενώ η εταιρεία αποφασίζει επέκταση της χρονικής διάρκειας για δύο έτη, ήτοι μέχρι 29/06/2020. Η συνολική διάρκεια μίσθωσης θα διαμορφωθεί πλέον σε 72 μήνες.


Ερωτήσεις:



· Λαμβάνοντας υπόψη την § 2 του αρθ. 24 Ν. 4172/2013, πληρείται κάποια από τις προϋποθέσεις βάσει της οποίας, σε συνέχεια της επέκτασης της διάρκειας μίσθωσης, μετατρέπεται η υπάρχουσα λειτουργική μίσθωση σε χρηματοοικονομική μίσθωση? Εάν ναι παρακαλώ όπως γίνει αναφορά – τεκμηρίωση, με τα ανωτέρω δεδομένα - στο κριτήριο του άρθρου, με το οποίο η μίσθωση από λειτουργική χαρακτηρίζεται σε χρηματοοικονομική. Συνεπάγεται ότι υπόχρεος για τη διενέργεια φορολογικών αποσβέσεων δεν είναι ο εκμισθωτής αλλά ο μισθωτής? Ποιος είναι ο ορθός τρόπος χειρισμού φορολογικά καθώς και η λογιστική απεικόνιση αυτού?

· Παρακαλώ όπως υπολογιστεί με τη σύναψη της σύμβασης, στις 30/06/2014, η παρούσα αξία των μισθωμάτων & δοθεί το σχετικό τυπολόγιο.

· Παρακαλώ όπως αναφερθείτε στη διαφορά ανάμεσα στη λειτουργική και στη χρηματοοικονομική μίσθωση.

· Σε περίπτωση που η εταιρεία στις 29/06/2018 αποφασίσει τελικά, να περιέλθει στην κυριότητα της το αυτ/το, μετατρέπεται η σύμβαση από λειτουργική σε χρηματοοικονομική? Συνεπάγεται ότι υπόχρεος για τη διενέργεια φορολογικών αποσβέσεων δεν ήταν ο εκμισθωτής αλλά ο μισθωτής? Ποιος είναι ο ορθός τρόπος χειρισμού φορολογικά καθώς και η λογιστική απεικόνιση αυτού?

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις ενέργειές σας