Σύμφωνα με το άρθρο 4 του  >Π.Δ. 17/1996 όλες οι επιχειρήσεις που απασχολούν έστω και ένα άτομο έχουν υποχρέωση χρησιμοποίησης των υπηρεσιών τεχνικού ασφαλείας, άσχετα από τον κλάδο οικονομικής δραστηριότητάς τους (βιοτεχνίες, βιομηχανίες, εμπόριο, παροχή υπηρεσιών κ.λπ.). Ενώ οι επιχειρήσεις που απασχολούν περισσότερα από 50 άτομα έχουν επιπρόσθετα την υποχρέωση χρησιμοποίησης των υπηρεσιών γιατρού εργασίας. 

Σε κάθε περίπτωση απασχόλησης τεχνικού ασφάλειας και γιατρού εργασίας ο ελάχιστος πραγματικός χρόνος ετήσιας απασχόλησης για τον καθένα χωριστά δεν μπορεί να είναι μικρότερος των: (και ανάλογα με τον βαθμό επικυνδυνότητας της μορφής δραστηριότητας της επιχείρησης) 
α) 25 ωρών ετησίως για επιχειρήσεις, που απασχολούν μέχρι 20 άτομα, 
β) 50 ωρών ετησίως για επιχειρήσεις, που απασχολούν από 21-50 άτομα και 
γ) 75 ωρών ετησίως για επιχειρήσεις, που απασχολούν άνω των 50 ατόμων. 
Επιπλέον, οι επιχειρήσεις πέρα από την αναγραφή στην κατάσταση προσωπικού των στοιχείων του τεχνικού ασφαλείας και γιατρού εργασίας καθώς και του ωραρίου απασχόλησης τους στην επιχείρηση, οφείλουν να γνωστοποιούν στην επιθεώρηση εργασίας τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα (τίτλοι σπουδών κ.λπ.) τη σύμβαση ή ανάθεση καθηκόντων καθώς και στοιχεία για την επιχείρηση (αριθμός εργαζομένων κ.λπ.). 

Παραρτήματα, υποκαταστήματα, χωριστές εγκαταστάσεις ή αυτοτελείς εκμεταλλεύσεις, εξαρτημένες από την κύρια επιχείρηση, θεωρούνται αυτοτελείς επιχειρήσεις για την εφαρμογή του κεφαλαίου αυτού, εφόσον απέχουν μεταξύ τους ή από την κύρια επιχείρηση τόσο, ώστε να δυσχεραίνεται το έργο του τεχνικού ασφάλειας και του ιατρού εργασίας, σύμφωνα με την απόφαση του επιθεωρητή εργασίας, στον οποίο μπορεί να προσφύγει κάθε μέρος σε περίπτωση διαφωνίας. Κατά της απόφασης του επιθεωρητή εργασίας επιτρέπεται προσφυγή ενώπιον του κατά τόπο αρμόδιου ειρηνοδίκη κατά τις διατάξεις του κώδικα πολιτικής δικονομίας περί εργατικών διαφορών.

 

Σχετικά με τον υπολογισμό και την κατανομή του χρόνου απασχόλησης του τεχνικού ασφαλείας και ιατρού εργασίας αναφέρεται ότι στην περίπτωση των εποχιακών επιχειρήσεων και εν γένει των επιχειρήσεων που ο αριθμός των εργαζομένων μεταβάλλεται κατά μήνα , για τον υπολογισμό του παραπάνω χρόνου πρέπει να λαμβάνεται επί πλέον υπόψη αναλογικά ο αριθμός εργαζομένων κατά μήνα και ο χρόνος που οι επιχειρήσεις αυτές εμπίπτουν στην υποχρέωση απασχόλησης ιατρού εργασίας. Για την κατανομή κατά μήνα του παραπάνω χρόνου στην περίπτωση που δεν υπάρχουν εκπρόσωποι των εργαζομένων για την ασφάλεια και την υγεία  σύμφωνα με το άρθρο 3,  του ΠΔ 17/1996 μπορεί να γίνεται αποδεκτή αναλογική κατανομή κατά μήνα με κριτήριο τον  αριθμό των εργαζομένων κατά μήνα και το χρόνο που οι επιχειρήσεις αυτές απασχολούν εργαζόμενους.