Το ¨αρθρο 37 του Ν.4308/14 (ΕΛΠ) παρ.3,α2 αναφέρει (για την πρώτη εφαρμογή των ΕΛΠ)
α) Στην περίπτωση που υιοθετείται το ιστορικό κόστος ως βάση επιμέτρησης ενός στοιχείου εφεξής:
α.2) να επιμετρήσει αυτό το στοιχείο στην εύλογη αξία του, σύμφωνα με το άρθρο 24. Σε αυτή την περίπτωση, η εύλογη αξία που χρησιμοποιήθηκε θεωρείται ως το τεκμαρτό κόστος του στοιχείου αυτού για την εφαρμογή του παρόντος νόμου εφεξής. Η επιλογή του παρόντος εδαφίου παρέχεται μόνο για ιδιοχρησιμοποιούμενα και επενδυτικά ακίνητα.
και συνεχίζει στην παρ.3γ.
γ) Οι πολύ μικρές οντότητες της παραγράφου 2α, 2β και 2γ του άρθρου 1 δεν έχουν την επιλογή της περίπτωσης α2 της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου.
Και στην παρ.10 μας λέει.
10. Οι πολύ μικρές και οι μικρές οντότητες δεν εφαρμόζουν τις παραγράφους 3(α2) και 3(α3) του παρόντος άρθρου.
Μα τι τελεικά ισχύει?
Μπορεί τελικά μια μικρή οντότητα (ΑΕ) να επιμετρήσει στην πρώτη εφαρμογή των ΕΛΠ τα ακίνητά της στην εύλογη αξία ή ΟΧΙ.
Αν ΜΠΟΡΕΙ, από ποιόν θα πρέπει να γίνει αυτή η επιμέτρηση? (κάποιον ειδικό ή και από την ίδια την ΑΕ με ευθύνη της).
Επειδή οι απόψεις είναι διχασμένες και ο χρόνος αμείλικτος, σας παρακαλώ απαντήσε μου εμπεριστατωμένα (όπως κάνετε κάθε φορά άλλωστε) και το συντομότερο δυνατόν χρόνο για να μην τρελαθούμε.......