α΄) Τα πρόσωπα τα οποία εντός των ορίων της χώρας παρέχουν εξηρτημένην εργασίαν, έναντι αμοιβής, ως τοιαύτης νοουμένης και της παρεχομένης δια λογαριασμόν Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, αδιαφόρως νομικής φύσεως (δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου) της σχέσεως.

Επί δυσχερούς διακρίσεως εξητηρμένης ή μη εργασίας προσώπου τινός τούτο θεωρείται υπαγόμενον εις την ασφάλισιν.

Δια Κανονισμού θέλουν καθορισθή οι όροι και προϋποθέσεις, υφ΄ ας πρόσωπα παρέχοντα εργασίαν δια λογαριασμόν πλειόνων της μιας επιχειρήσεων ή εκμεταλλεύσεως, υπάγονται εις την ασφάλισιν του παρόντος νόμου.

β΄) Οι μετέχοντες εις την διοίκησιν επαγγελματικών σωματείων των περί ων το εδάφ. α΄ προσώπων ή ενώσεων τοιούτων σωματείων, εφ΄ όσον λαμβάνουν αποζημίωσιν εκ των σωματείων ή των ενώσεων αυτών.

γ΄) Οι μαθητευόμενοι.

δ΄) Οι συνταξιούχο του Δημοσίου και των πάσης φύσεως Οργανισμών Κοινωνικής Ασφαλίσεως, οι παρέχοντες εργασίαν υπαγομένην εις τας διατάξεις του εδαφίου α΄ ως και το πάσης φύσεως έκτακτον, ημερομίσθιον και επί συμβάσει προσωπικόν του Δημοσίου, εφ΄ όσον ο χρόνος υπηρεσίας τούτου δεν υπολογίζεται δια την απονομήν συντάξεως παρά του Δημοσίου