1. Με τη διάταξη του πρώτου εδαφίου του άρθρου 8 του
Ν.3198/1955, θεσπίσθηκε η προαιρετική - συναινετική έξοδος των μισθωτών από την επιχείρηση, εκμετάλλευση, κ.λπ.. Ειδικότερα, σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη, μισθωτοί που συνδέονται με σχέση εργασίας αόριστης διάρκειας και έχουν συμπληρώσει δεκαπενταετή (15 έτη) υπηρεσία στον ίδιο εργοδότη, με την έννοια του άρθρο 6 παρ. 1 του Ν.2112/1920 ή το προβλεπόμενο από τον οικείο ασφαλιστικό οργανισμό όριο ηλικίας, αποχωρώντας από την εργασία τους με την συγκατάθεση του εργοδότη, δικαιούνται το ήμισυ της οριζόμενης από το
Ν.2112/1920 αποζημίωσης, για την περίπτωση της απροειδοποίητης καταγγελίας της σύμβασης εργασίας.
Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση της ανωτέρω διάταξης, με το άρθρο 8 προβλέπεται η καταβολή του 50% της υπό του νόμου 2112/1920 οριζόμενης αποζημίωσης για την περίπτωση απροειδοποίητης καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας, όσον αφορά τους αποχωρούντες της εργασίας με τη δική τους βούληση και με τη συγκατάθεση του εργοδότη. Πρόκειται, συνεπώς, για αποχώρηση του μισθωτού κατόπιν συμφωνίας, μετά του εργοδότου. Δεν γίνεται συνεπώς λόγος για μονομερή, εκ μέρους του μισθωτού, καταγγελία της συμβάσεως εργασίας, αλλά για αμοιβαία μεταξύ αυτού και του εργοδότη συμφωνία περί λύσεως αυτής (λύση της εργασιακής συμβάσεως «κοινή συναινέσει»).
Έτσι με τη διάταξη αυτή θεσμοθετείται και είναι σύμφωνη με τη διάταξη του άρθρου 8 του Ν.2112/1920, όπως η τελευταία αυθεντικά ερμηνεύθηκε με το άρθρο 11 του ΑΝ 547/37, η νομική δυνατότητα εργοδότης και μισθωτός, όταν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις, να συνάπτουν έγκυρα συμφωνία μεταξύ τους, με την οποία ο μισθωτός μπορεί να αποχωρήσει από την εργασία του, λαμβάνοντας τη μισή αποζημίωση του Ν.2112/1920 ή του ΒΔ της 16/18-7-1920.
Τη συμφωνία αυτή μπορεί και τα δυο μέρη να επιδιώκουν, ειδικότερα ο εργοδότης μέσω αυτής μπορεί να αποσκοπεί, για λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες και για λόγους αποσυμφόρησης της επιχείρησης του, στη διευκόλυνση της αποχώρησης των μισθωτών του (κυρίως του παλιού και χωρίς συνήθως κίνητρα απόδοσης προσωπικού του) και την εντεύθεν δημιουργία κενών θέσεων για την πρόσληψη νέου και πλέον αποδοτικού προσωπικού.
Από την παραπάνω διάταξη συνάγεται ότι, σε περίπτωση οικειοθελούς αποχωρήσεως του μισθωτού από την εργασία του, οι προϋποθέσεις για να δικαιούται του ημίσεως της αποζημιώσεως απολύσεως, ποσού είναι οι εξής: α) Οι μισθωτοί να συνδέονται μετά του εργοδότου τους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. β) Εφαρμόζεται γενικώς επί όλων των μισθωτών των συνδεομένων μετά του εργοδότου τους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, αδιαφόρως της ιδιότητος αυτών ως υπαλλήλων, εργατοτεχνιτών ή υπηρετών αφού ουδεμία μνεία γίνεται περί της ιδιότητος αυτών. γ) Προϋποθέτει να έχει συμπληρώσει ο μισθωτός ή δεκαπενταετή (15ετή) υπηρεσία στον ίδιο εργοδότη, από τον οποίο και αποχωρεί, ή το υπό του οικείου ασφαλιστικού οργανισμού προβλεπόμενο όριο ηλικίας ή το 65ο έτος της ηλικίας του, αν δεν προβλέπεται τέτοιο όριο στον ασφαλιστικό οργανισμό. δ) Αρκεί μια από τις προϋποθέσεις αυτές δηλαδή 15 έτη υπηρεσίας, ή όριο ηλικίας, ή το 65ο έτος και δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν όλες και ε) Προϋποθέτει οικειοθελή αποχώρηση (όχι απόλυση του μισθωτού) η οποία (αποχώρηση) πρέπει να γίνεται με τη συγκατάθεση του εργοδότη. Απαιτεί δηλαδή αποχώρηση του μισθωτού, του πληρούντος τις προϋποθέσεις, κατόπιν συμφωνίας μετά του εργοδότου που να προβλέπει την αποχώρηση από την εργασία του και την καταβολή της μισής αποζημιώσεως όπως αυτή ορίζεται στη σχετική ρύθμιση (Άρειος Πάγος 351/1964 - Μ.Π.Π. 489/1974).
Όπως προαναφέρθηκε , για να δικαιούται ο μισθωτός του ημίσεως της αποζημιώσεως απολύσεως, ποσού κατά τα ανωτέρω ,
η οικειοθελής αποχώρηση πρέπει να γίνεται με τη συγκατάθεση του εργοδότη. Με δεδομένο ότι επί οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού λόγω συμπλήρωσης 15ετίας στον ίδιο εργοδότη ή υπέρβασης του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης με τη συγκατάθεση του εργοδότη, απαιτείται και η υπογραφή του εργοδότη κατά το στάδιο Ολοκλήρωσης υποβολής της «ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΛΗΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ» στο ΠΣ Εργάνη (κάτι το οποίο δεν ισχύει επί οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού) , η εν λόγω υπογραφή του εργοδότη , αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο της συγκατάθεσης του (εργοδότη) , γεγονός που σημαίνει ότι στην περίπτωση αυτή ( που ο εργοδότης έχει θέσει την υπογραφή του) , ο οικειοθελώς αποχωρήσας με τις ανωτέρω προϋποθέσεις μισθωτός , δικαιούται το ήμισυ της οριζόμενης από το Ν.2112/1920 αποζημίωσης, για την περίπτωση της απροειδοποίητης καταγγελίας της σύμβασης εργασίας.
Αντίθετα αν η οικειοθελής αποχώρηση του εργαζόμενου γίνει χωρίς τη συγκατάθεση του εργοδότη δεν απαιτείται υπογραφή του εργοδότη και υπογράφει μόνο ο εργαζόμενος .