Έχω την εξής περίπτωση.

Τουριστικό γραφείο Α (ελληνικό ΑΦΜ) παρέχει μόνο υπηρεσίες μεταφοράς σε άλλο τουριστικό γραφείο Β (σε χώρα της ΕΕ) , το οποίο λειτουργεί κατ εντολή ομάδας τουριστών.
Οι υπηρεσίες μεταφοράς εκτελούνται ανάμεσα σε προορισμός μέσα στην Ελλάδα , το τουριστικό γραφείο Α λαμβάνει τιμολόγιο από τον μεταφορέα (πχ λεωφορείο) και έπειτα τιμολογεί με τη σειρά του το πρακτορείο Β έχοντας προσθέσει το κέρδος του.
Έπειτα το τουριστικό γραφείο Α εκδίδει δεύτερο φορολογικό στοιχείο προς το τουριστικό γραφείο Β με προμήθεια και fees που ορίζονται βάση σύμβασης ανάλογα με το πλήθος των ταξιδιωτών που εξυπηρετεί το τουριστικό γραφείο Α στην Ελλάδα.
Να τονίσω ότι το τουριστικό γραφείο Α ούτε χρησιμοποιεί δικά του μεταφορικά μέσα ούτε μεταφορικά μέσα που ανήκουν σε τρίτους αλλά η εκμετάλλευση των μέσων μεταφοράς έχει αναληφθεί από το πρακτορείο Α.

Το φορολογικό στοιχείο που εκδίδει το τουριστικό γραφείο Α προς το τουριστικό γραφείο Β υπάγεται στο ειδικό καθεστώς του άρθρου 50 του Ν. 5144/2024 παρόλο που παρέχεται μόνο μια υπηρεσία;

Το δεύτερο φορολογικό στοιχείο που εκδίδει το τουριστικό γραφείο Α προς το τουριστικό γραφείο Β υπάγεται στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ και απαλλάσσεται του φόρου βάση του άρθρου 18 παρ. 2α του Ν.΄5144/2024 , σωστα;

Υπάρχει περίπτωση να παρέχει και μόνο την υπηρεσία της διαμονής .
Η υπαγωγή στο ειδικό καθεστώς του άρθρου 50 μπορεί να γίνει και για την παροχή μεμονωμένων υπηρεσιών αν συγκεντρώνονται οι προυποθέσεις που ορίζει ο νόμος (να ενεργούν στο όνομά τους , να χρησιμοποιούν για το σκοπό της άμεσης εξυπηρέτησης των ταξιδιωτών παροδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών που προσφέρονται από άλλους υποκείμενους στο φόρο, να έχουν την έδρα της οικονομικής δραστηριότητας τους στην Ελλάδα);