Το 2013 φυσικό πρόσωπο χορήγησε σε άλλο φυσικό πρόσωπο δάνειο σε μετρητά, ποσου 180000 χωρίς τότε να συνταχθεί έγγραφη σύμβαση με βέβαιη χρονολογία. Επειδή το δάνειο δεν αποπληρώθηκε πληρως, το 2018 ο δανειζόμενος παρέδωσε στον δανειστή συναλλαγματικές αξίας 154.000,00 που ηταν το υπολοιπο προς εξασφάλιση της οφειλής, οι οποίες επίσης δεν εξοφλήθηκαν. Το 2021, λόγω της συνεχιζόμενης μη αποπληρωμής, τα μέρη υπέγραψαν σύμβαση με βέβαιη χρονολογία, στην οποία καταγράφηκε αναλυτικά όλο το ιστορικό του δανείου από το 2013 και οι συναλλαγματικές του 2018, χωρίς να πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε νέα καταβολή χρημάτων το 2021. Σε ενδεχόμενο φορολογικό έλεγχο του δανειστή, μπορεί η σύμβαση του 2021, σε συνδυασμό με τις συναλλαγματικές του 2018 και την αποδεδειγμένη οικονομική δυνατότητα του δανειστή το 2013, να τεκμηριώσει ότι το δάνειο πράγματι χορηγήθηκε το 2013; Ποια είναι η αποδεικτική ισχύς της βέβαιης χρονολογίας και ποιοι φορολογικοί κίνδυνοι μπορεί να προκύψουν για τον δανειστή, ιδίως ως προς την αναγνώριση του δανείου, τυχόν μελλοντική επιστροφή των χρημάτων, χαρτόσημο, τόκους και παραγραφή;