Καλησπέρα σας,
Θα ήθελα την άποψη της επιστημονικής σας ομάδας σχετικά με ένα συστημικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στην πλατφόρμα myDATA, το οποίο αφορά τη σύγκρουση μεταξύ της ορθής λογιστικής/φορολογικής απεικόνισης και των τεχνικών περιορισμών (validation rules) της ΑΑΔΕ.
Το ιστορικό των συναλλαγών: Η εταιρεία μας (ΑΕ) παρέχει υπηρεσίες σχετικές με ακίνητα (διαχείριση, μεσιτεία κλπ.) για ακίνητα τα οποία βρίσκονται αποδεδειγμένα στην ελληνική επικράτεια. Οι λήπτες των υπηρεσιών αυτών (πελάτες χονδρικής και λιανικής) είναι είτε αλλοδαπές εταιρείες είτε ιδιώτες, με έδρα ή μόνιμη κατοικία στο εξωτερικό (Ε.Ε. και Τρίτες Χώρες) και δεν διαθέτουν ελληνικό ΑΦΜ.
Βάσει των διατάξεων του άρθρου 14, παράγραφος 4 του Κώδικα ΦΠΑ (Ν. 2859/2000), ο τόπος παροχής είναι η Ελλάδα (εκεί όπου βρίσκεται το ακίνητο). Ως εκ τούτου, ορθώς εκδίδουμε τα αντίστοιχα παραστατικά (ΤΠΥ / ΑΠΥ) επιβάλλοντας ελληνικό ΦΠΑ 24% και αποδίδοντάς τον κανονικά στις περιοδικές δηλώσεις.
Το πρόβλημα στο myDATA: Κατά τη διαβίβαση των παραστατικών αυτών (Τύποι 2.1 και 11.2) στο myDATA, το σύστημα, αναγνωρίζοντας ότι η χώρα του αντισυμβαλλόμενου δεν είναι η Ελλάδα (GR), απορρίπτει αυτόματα οποιονδήποτε χαρακτηρισμό εσόδων ημεδαπής στο Ε3 (π.χ. Ε3_561_001 για χονδρικές ημεδαπής ή Ε3_561_003 για λιανικές ημεδαπής). Το validation rule της ΑΑΔΕ το οποίο ακολουθεί ο πάροχος ηλεκτρονικής τιμολόγησης και ο κατασκευαστής ERP σύμφωνα με τις οδηγίες της πρώτης, ορίζει να διαβιβάζονται οι εν θέματι κινήσεις από τον πάροχο με τύπο χαρακτηρισμού Ε3_561-007 Λοιπά, προκειμένου να γίνει δεκτό το παραστατικό και να πάρει ΜΑΡΚ.
(Διευκρινίζεται, για το τυπικό του πράγματος, ότι για τους πελάτες ημεδαπής δεν υφίσταται κανένα απολύτως ζήτημα, καθώς οι αντίστοιχοι χαρακτηρισμοί εσωτερικού διαβιβάζονται και γίνονται δεκτοί κανονικά).
Ως λογιστήριο, η πάγια θέση μας είναι ότι οι πωλήσεις αυτές αποτελούν έσοδα εσωτερικού (παρακολουθούνται στον λογαριασμό 73 της Γενικής Λογιστικής) και έτσι επιθυμούμε να αποτυπωθούν και στο έντυπο Ε3, καθώς αφορούν εγχώρια οικονομική δραστηριότητα. Δεν προτιθέμεθα να αλλοιώσουμε τη λογιστική μας βάση και το Ε3 για να προσαρμοστούμε σε έναν τεχνικό περιορισμό, πράγμα που όμως δημιουργεί μόνιμη απόκλιση μεταξύ των βιβλίων μας και των χαρακτηρισμών του myDATA (Πίνακας Ζ1).
Σημαντική Σημείωση: Επισημαίνεται ότι αθροιστικά, τα συνολικά έσοδα της επιχείρησης συμφωνούν απολύτως και στο λεπτό μεταξύ λογιστικών βιβλίων και myDATA. Η απόκλιση εντοπίζεται αποκλειστικά και μόνο στους επιμέρους χαρακτηρισμούς του Ε3 (Ημεδαπής vs Αλλοδαπής) και όχι στο τελικό γενικό σύνολο των εσόδων.
Συμπληρωματική Παρατήρηση: Επισημαίνουμε ότι το ίδιο ακριβώς πρόβλημα αντιμετωπίζουν και οι εμπορικές επιχειρήσεις στην περίπτωση που διενεργούν πωλήσεις αγαθών με παράδοση εντός της ημεδαπής (εγχώριες πωλήσεις με ΦΠΑ 24%, π.χ. με όρους παράδοσης EXW) σε πελάτες αλλοδαπής. Και εκεί, το myDATA εμποδίζει τον χαρακτηρισμό του εσόδου ως «Ημεδαπής» στο Ε3 λόγω της χώρας του αγοραστή, παρόλο που η παράδοση των αγαθών και η φορολογία γίνονται στην Ελλάδα.
Ερωτάται η επιστημονική σας ομάδα:
Ποιος είναι ο ορθός χειρισμός στο έντυπο Ε3 για αυτές τις περιπτώσεις; Υπερισχύει η πραγματική φορολογική φύση της συναλλαγής (έσοδο ημεδαπής λόγω τόπου φορολογίας/παράδοσης και ΦΠΑ) ή ο συστημικός περιορισμός του myDATA (έσοδο αλλοδαπής λόγω έδρας πελάτη); Εφόσον επιλέξουμε να διατηρήσουμε τα έσοδα ως «Ημεδαπής» στη λογιστική και στο Ε3, πώς προτείνετε να διαχειριστούμε τη μόνιμη απόκλιση χαρακτηρισμών που θα προκύψει με το myDATA στο τέλος της χρήσης (Πίνακας Ζ1); Υπάρχει κίνδυνος επιβολής κυρώσεων ή στοχοποίησης για έλεγχο λόγω αυτής της ασυμφωνίας, δεδομένου ότι το τελικό αθροιστικό νούμερο των εσόδων ταυτίζεται απόλυτα; Υπάρχει κάποια νεότερη εγκύκλιος ή οδηγία από την ΑΑΔΕ που να λύνει αυτό το παράδοξο (συνδυασμός ελληνικού ΦΠΑ 24% με πελάτη εξωτερικού και χαρακτηρισμό ημεδαπής);
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντησή σας.