Καλησπέρα σας,

θα ήθελα τη γνώμη σας για ένα θέμα ενδοκοινοτικών αποκτήσεων και διαχείρισης αποθέματος, ειδικά υπό το πρίσμα των πρόσφατων αλλαγών στην ψηφιακή διακίνηση αγαθών.

Η επιχείρησή μου τηρεί απλογραφικά βιβλία και πραγματοποιεί αγορές από προμηθευτές της Ε.Ε. (Ιταλία), με τιμολόγια τύπου bulk, π.χ.:

“LOT OF ELECTRONIC COMPONENTS – 3000KG”

χωρίς αναλυτική καταγραφή ειδών.

Στη συνέχεια εντός της επιχείρησης:

γίνεται διαλογή (sorting) των υλικών ανά κατηγορία (connectors, εξαρτήματα κ.λπ.)

πραγματοποιείται καταμέτρηση ανά κατηγορία και τα προϊόντα αποθηκεύονται και μεταπωλούνται ανά τεμάχιο σε πλατρφόρμες τύπου ΕΒΑΥ και ιστοσελίδα

Θα ήθελα να ρωτήσω:

Θεωρείται επαρκής η περιγραφή του τιμολογίου (bulk lot χωρίς ανάλυση), ή υπάρχει κίνδυνος σε φορολογικό έλεγχο να θεωρηθεί ανεπαρκής;

Η παραπάνω διαδικασία διαλογής και αποτίμησης επαρκεί για να δικαιολογηθεί η μεταγενέστερη πώληση ανά τεμάχιο;

Δεδομένου ότι τηρούνται απλογραφικά βιβλία, υπάρχει υποχρέωση για αναλυτική απογραφή αποθέματος ανά είδος ή μπορεί να τηρείται αποθήκη ανά κατηγορία και LOT (με εσωτερική παρακολούθηση);

Με τις πρόσφατες αλλαγές στην ψηφιακή διακίνηση αγαθών, προκύπτει κάποια επιπλέον υποχρέωση για τέτοιου είδους αγορές/διακινήσεις;

Σε επίπεδο myDATA, υπάρχει κάποια ιδιαίτερη αντιμετώπιση για τέτοιες αγορές;

Υπάρχει κίνδυνος τέτοιες αγορές να χαρακτηριστούν ως “scrap” σε έλεγχο λόγω της περιγραφής;

Οποιαδήποτε παραπομπή σε σχετική νομοθεσία (ΕΛΠ, εγκύκλιοι ΑΑΔΕ κ.λπ.) ή εμπειρία από παρόμοιες δραστηριότητες (π.χ. dismantling, μεταχειρισμένα ανταλλακτικά) θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη.

Ευχαριστώ πολύ.