ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Ο ιδιοκτήτης ταξί συνάπτει σύμβαση μίσθωσης προσοδοφόρου πράγματος με οδηγό, κατ εφαρμογή του ΔΕΑΦ Α 1052070 ΕΞ 2016 και της ΠΟΛ 1096/2010 και του άρθρου 38 Ν.4387/2016 Βάσει του καθεστώτος αυτού: (α) ο οδηγός δεν προβαίνει σε έναρξη εργασιών στη ΔΟΥ, (β) το δελτίο Ζ εκδίδεται στο όνομα του ιδιοκτήτη, (γ) ο ιδιοκτήτης καταβάλλει συμφωνημένη μηνιαία αμοιβή στον οδηγό και (δ) ο ιδιοκτήτης υποβάλλει ΑΠΔ ως εργοδότης στον ΕΦΚΑ. Για την αμοιβή αυτή ο ιδιοκτήτης εκδίδει Τίτλο Κτήσης, τον οποίο καταχωρεί ως δαπάνη στα βιβλία του.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Τίθεται το εξής ζήτημα: ο Τίτλος Κτήσης που εκδίδεται για την αμοιβή του οδηγού ταξί στο πλαίσιο σύμβασης προσοδοφόρου πράγματος νομιμοποιείται από τα παραπάνω ή υπόκειται στους περιορισμούς του άρθρου 39 παρ. 1β Ν.4308/2014 (ΕΛΠ) περί ευκαιριακής απασχόλησης;

Ειδικότερα, ερωτάται:

1. Εφαρμόζονται οι περιορισμοί του άρθρου 39 ΕΛΠ (ευκαιριακός χαρακτήρας δραστηριότητας, ανώτατο όριο αμοιβής €10.000 ετησίως) στον τίτλο κτήσης που εκδίδει ο ιδιοκτήτης ταξί για την αμοιβή του οδηγού;

2. Αποτελεί ο τίτλος κτήσης στη συγκεκριμένη περίπτωση «παραστατικό ειδικής κατηγορίας», εκδιδόμενο βάσει ειδικής διάταξης (άρθρο 38 Ν.4387/2016) που υπερισχύει ή συνυπάρχει με την ΕΛΠ-διάταξη άρθρο 39;

3. Δεδομένου ότι η αμοιβή του οδηγού είναι συνεχής, συστηματική και μηνιαία — χαρακτηριστικά που καθαρά αντίκεινται στην έννοια της «ευκαιριακής» δραστηριότητας — υπάρχει κίνδυνος η ΑΑΔΕ να αμφισβητήσει τη νομιμότητα του παραστατικού για τον ιδιοκτήτη ταξί και κατά συνέπεια την εκπεσιμότητα της δαπάνης;

4. Υπάρχει σχετική εγκύκλιος ΑΑΔΕ, γνωμοδότηση ΝΣΚ ή νομολογία που να διευκρινίζει το ζήτημα φορολογικά ειδικά για οδηγούς ταξί με σύμβαση προσοδοφόρου πράγματος;