Εργαζόμενος προσελήφθη ως ημερομίσθιος εργάτης το 1980 (Υπάρχει η καφέ κάρτα πρόσληψης).
Στη συνέχεια αναβαθμίστηκε σε έμμισθο υπάλληλο και προήχθη σε προϊστάμενος του τμήματος του. (Η αναβάθμιση αυτή έγινε το 1990 και δεν υπήρξε γραπτή σύμβαση, ο εργαζόμενος αποδέχτηκε προφορικώς από τον εργοδότη την αναβάθμιση του, έκτοτε στους πίνακες εργασίας και στις αποδείξει πληρωμής εμφανίζεται ως προϊστάμενος τμήματος)
Το 2012 η εταιρία λόγο κατάργησης του τμήματος στο οποίο ήταν προϊστάμενος, του αναθέτει καθήκοντα ανειδίκευτου εργάτη. Συνεχίζει όμως και αμείβεται με μισθό χωρίς να μεταβληθούν οι αποδοχές του. Ο εργαζόμενος κατά την ανάληψη καθηκόντων ως εργάτης, εμφανίζεται στον πίνακα προσωπικού ως εργατοτεχνίτης και στις αποδείξεις πληρωμής ως εργάτης. (Η ‘’υποβάθμιση’’ του από υπάλληλος-προϊστάμενος, έγινε προφορικώς, χωρίς να υπογραφεί νέα σύμβαση, αλλά χωρίς να φέρει ενστάσεις)
Το ερώτημα είναι, αν θα πρέπει να αποζημιωθεί κατά την απόλυση του ως εργάτης με ημερομίσθια ή ως υπάλληλος με μισθούς, λόγω του ότι η υπαλληλική ιδιότητα δίνεται από την φύση της εργασίας και όχι με τον τρόπο αμοιβής του.