Σε επιχείρηση έχει βγει από την αρμόδια ΔΟΥ εντολή ελέγχου για τις χρήσεις 2012 και 2013 τον Μάιο του 2019. Η εντολή ελέγχου βγήκε βασιζόμενη σε πρόσθετο στοιχείο (λήψη 2 εικονικών τιμολογίων, καθαρής αξίας 20.000 ευρώ έκαστο, ένα σε κάθε χρήση – ένα το 2012 , ένα το 2013) το οποίο περιήλθε εις γνώση της φορολογικής αρχής τον Δεκέμβριο του 2018.

Η συγκεκριμένη επιχείρηση δεν έχει κάνει αυτοέλεγχο για τις χρήσεις αυτές, δεν έχει υποβάλλει εκπρόθεσμες δηλώσεις και δεν της έχει γίνει προγενέστερος έλεγχος για καμιά φορολογία. Επίσης δεν υπάρχει θέμα απόρριψης βιβλίων, γιατί η συναλλαγή είναι πολύ μικρή σε σχέση με τα μεγέθη της επιχείρησης.

Για τη χρήση 2013 που δεν έχει παραγραφεί είναι προφανές ότι ο έλεγχος για όλες τις φορολογίες μπορεί να γίνει κανονικά (ΦΠΑ – ΕΙΣΟΔΗΜΑ – ΚΒΣ)

Στην περίπτωση που από τον έλεγχο αποδειχτεί ότι το τιμολόγιο του 2013 είναι όντως εικονικό θα επιβληθούν στην επιχείρηση οι παρακάτω ποινές:

1. Άρθρο 7, παράγραφος 3 Ν. 4337/2015 (40% επί της καθαρής αξίας)

2. Λογιστικές διαφορές και υπολογισμός του φόρου εισοδήματος με βάσει τις διατάξεις του άρθρου 58 του 4174 και προσαυξήσεις με βάσει το άρθρο 53 του 4174 υπολογιζόμενες από 1/1/2014 ( παράγραφος 17 άρθρο 72 του Ν. 4174 )

3. Διαφορές στο ΦΠΑ με βάσει τις διατάξεις του άρθρου 58Α του 4174 και προσαυξήσεις με βάσει το άρθρο 53 του 4174 υπολογιζόμενες από 1/1/2014 ( παράγραφος 17 άρθρο 72 του Ν. 4174 )

4. Πρόστιμο ΦΠΑ με βάση το άρθρο 6 του Ν. 2523/97 (50% επί του ΦΠΑ που εκπέσθηκε)

Είναι σωστά όλα τα παραπάνω; Πόσο θα είναι τελικά η επιβάρυνση της επιχείρησης για το 2013 για ένα τιμολόγιο καθαρής αξίας 20.000 ευρώ και ΦΠΑ 4.600 εάν η έκθεση ελέγχου εκδοθεί σήμερα;

Για τη χρήση του 2012 υπάρχει το εξής θέμα. Έχουμε ένα πρόσθετο στοιχείο που περιήλθε εις γνώση της φορολογικής αρχής την τελευταία χρονιά πριν την οριστική παραγραφή της χρήσης. Το 2012 παραγράφηκε 31/12/2018 και το πρόσθετο στοιχείο περιήλθε εις γνώση της φορολογικής αρχής τον Δεκέμβριο του 2018.

Κάνουμε τις εξής θεωρήσεις και θέτουμε τα κάτωθι ερωτήματα.

1. Από τη στιγμή που το πρόσθετο στοιχείο περιήλθε εις γνώση της φορολογικής αρχής μέσα στην πενταετία, δε μιλάμε για δεκαετή παραγραφή της χρήσης του 2012.

2. Για το εισόδημα προβλέπεται από τον 2238 παράταση της παραγραφής κατά ένα έτος στην περίπτωση αυτή. Κάτι αντίστοιχο δεν προβλέπεται από το νόμο του ΦΠΑ.

3. Για τον ΚΒΣ υπάρχει παραγραφή;

4. Μπορεί η φορολογική αρχή να μας επιβάλλει για τη χρήση του 2012 τα πρόστιμα των περιπτώσεων 1 και 2 που αναφέρθηκαν στη χρήση 2013; ( 1. Άρθρο 7, παράγραφος 3 Ν. 4337/2015 (40% επί της καθαρής αξίας)) - (2. Λογιστικές διαφορές και υπολογισμός του φόρου εισοδήματος με βάσει τις διατάξεις του άρθρου 58 του 4174 και προσαυξήσεις με βάσει το άρθρο 53 του 4174 υπολογιζόμενες από 1/1/2014 ( παράγραφος 17 άρθρο 72 του Ν. 4174 )

5. Τις ποινές των περιπτώσεων 3 και 4 της χρήσης 2012 που αφορούν το ΦΠΑ μπορεί να τις επιβάλλει και για το 2013;

 

Και κάτι τελευταίο αλλά σημαντικό. Στο νόμο 4174 και το άρθρο 36 παράγραφο 3 αναφέρεται ότι : Εξαιρετικά, πράξη διοικητικού, εκτιμώμενου ή διορθωτικού προσδιορισμού φόρου για περιπτώσεις φοροδιαφυγής μπορεί να εκδοθεί εντός είκοσι (20) ετών από τη λήξη του έτους εντός του οποίου λήγει η προθεσμία υποβολής δήλωσης.

 

Για τη συγκεκριμένη διάταξη έχουμε την Πολ. 1192/2017 που αναφέρει ότι για τις χρήσεις 2012-2013 μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής. Δεδομένο ότι το άρθρο 55 του 4174 – Παραβάσεις Φοροδιαφυγής - έχει καταργηθεί, από πού ορίζεται τι είναι φοροδιαφυγή για να εφαρμόσει η φορολογική αρχή την εικοσαετή παραγραφή του άρθρου 36 του 4174; Μπορεί δηλαδή για όλες τις φορολογίες του 2012 να εμπίπτει η επιχείρηση στην εικοσαετή παραγραφή;