Basic HTML Version
ΚΒΣ (π.δ.186/1992) άρθρο 10
Σαΐτης Κ. Ευθύμιος
864
να χρησιμοποιηθούν μέχρι την εξάντλησή τους για την τήρηση των
συνενωμένων βιβλίων.
1.3.
Τόπος τήρησης
Το «βιβλίο κοστολογίου οικοδομών» ανεξάρτητα από τον τρόπο
τήρησής του (ένα βιβλίο για κάθε μία «οικοδομή» ή ένα για μερικές ή όλες
τις «οικοδομές») τηρείται στην έδρα του επιτηδευματία με δυνατότητα
τήρησης αυτού εκτός έδρας μετά από γνωστοποίηση ή μετά από έγκριση
του προϊσταμένου της ∆.Ο.Υ. της έδρας κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις
της παραγράφου 1 του άρθρου 21 του Κ.Β.Σ., οι οποίες εφαρμόζονται
ανάλογα και για το βιβλίο αυτό.
1.4.
Θεώρηση
Το βιβλίο θεωρείται από τον προϊστάμενο της ∆.Ο.Υ. της έδρας
με ΚΩ∆. ΘΕΩΡ. «309». Το βιβλίο αυτό, όπως και κάθε βιβλίο που
ορίζεται από τις διατάξεις του ΚΒΣ, πρέπει σύμφωνα με την παράγραφο
1 του άρθρου 19 του ιδίου Κώδικα να θεωρείται πριν από την
χρησιμοποίησή του. ∆ηλαδή επί χειρόγραφης τήρησής του πρέπει να
θεωρείται πριν από την λήξη της προθεσμίας της πρώτης εμπρόθεσμης
ενημέρωσής του και επί μηχανογραφικής τήρησής του πριν από τη λήξη
της προθεσμίας της πρώτης εμπρόθεσμης εκτύπωσής του.
1.5.
Περιεχόμενο του βιβλίου (περίπτωση Α΄ της
παραγράφου 1 της Α.Υ.Ο.Ο.)
Στο βιβλίο κοστολογίου παρακολουθείται αναλυτικά το κόστος
κάθε «οικοδομής».
Κόστος οικοδομής:
Για την τήρηση του βιβλίου αυτού ως κόστος
«οικοδομής» θεωρείται:
α)
Κάθε δαπάνη αγοράς αγαθών, λήψης υπηρεσιών και γενικά
κάθε άλλη επιβάρυνση (π.χ. μισθοδοσία εργατών, εισφορές ΙΚΑ,
δημοτικά τέλη κ.λπ.) που πραγματοποιείται για την ανέγερση και
αποπεράτωσή της, ανεξάρτητα από τον χρόνο που πραγματοποιείται
(πριν ή μετά από την έκδοση της αδείας ή την υποβολή της δήλωσης
μεταβολής του υποκαταστήματος) ή εάν αφορά μία ή περισσότερες
«οικοδομές» ή εάν υπάγεται ή όχι στο ΦΠΑ.
Στην περίπτωση που οι δαπάνες που πραγματοποιούνται
αφορούν περισσότερες από μία «οικοδομές» και εμφανίζονται στο ίδιο
φορολογικό στοιχείο του ΚΒΣ ή στο ίδιο δημόσιο έγγραφο ή σε άλλο
πρόσφορο αποδεικτικό στοιχείο, το μέρος της δαπάνης που αφορά κάθε
«οικοδομή» βρίσκεται με βάση την πραγματική διάθεση των αγαθών ή
των υπηρεσιών στην κάθε «οικοδομή», όταν αυτή προκύπτει από
οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο, φορολογικό ή μη (π.χ. δελτίο
αποστολής αγαθών του εργολάβου από την αποθήκη του στο χώρο της
οικοδομής). Όταν η πραγματική διάθεση δεν μπορεί να προσδιοριστεί,
τότε η αξία της δαπάνης που αφορά κάθε «οικοδομή» βρίσκεται με
επιμερισμό της αξίας της με βάση την επιφάνεια κάθε «οικοδομής» και τη
συνολική επιφάνεια των «οικοδομών» τις οποίες αφορά η δαπάνη που
πραγματοποιήθηκε.