Basic HTML Version
ΚΒΣ(π.δ.186/1992) άρθρο 38- 40
Σαΐτης Κ. Ευθύμιος
2769
εφόσον συντρέχουν και οι λοιπές προϋποθέσεις της διατάξεως αυτής.
Στην περίπτωση αυτή τα βιβλία πρέπει να επανακριθούν με βάση τις
διατάξεις του νέου Κώδικα, και επειδή με τις διατάξεις της παραγράφου 5
του άρθρου 10, όπου ορίζονται τα πρόσθετα (ειδικά) βιβλία, δεν
προβλέπεται τήρηση πρόσθετου βιβλίου παραγγελιών για τον
κατασκευαστή ειδών επί παραγγελία, τα βιβλία και στοιχεία δεν μπορούν
να κριθούν, εκ του λόγου αυτού (της μη τήρησης του πρόσθετου βιβλίου),
ως ανεπαρκή.
Ακόμη, αν στο παραπάνω παράδειγμα ο επιτηδευματίας δεν είχε
διαφυλάξει ορισμένα δελτία αποστολής ο προϊστάμενος της ∆.Ο.Υ. με
βάση τις διατάξεις του άρθρου 43 παρ.2 εδάφιο δεύτερο του π.δ.99/1977,
μπορούσε να κρίνει τα βιβλία και στοιχεία ως ανεπαρκή. Έχει όμως
υποχρέωση να επανακρίνει τις υποθέσεις αυτές με βάση τις διατάξεις του
νέου Κώδικα και ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 30
παρ.3, να εξετάσει αν η παράλειψη αυτή καθιστά αντικειμενικά αδύνατο
και όχι απλώς δυσχερή τον λογιστικό έλεγχο ακόμη δε και αν η
ανεπάρκεια αυτή αφορά οικονομικά μεγέθη μεγάλης έκτασης σε σχέση με
τα μεγέθη των βιβλίων και στοιχείων. Έτσι, μπορεί να κρίνει ότι η μη
διαφύλαξη ορισμένων δελτίων αποστολής, που αντιπροσωπεύουν μικρό
ποσοστό του ετήσιου συνόλου δελτίων αποστολής είναι μικρής έκτασης
και ότι τα βιβλία και στοιχεία μπορούν να κριθούν ως επαρκή. Στην κρίση
αυτή θα ληφθούν υπόψη και άλλα στοιχεία, όπως π.χ. ο χρόνος του
ελέγχου σε σχέση με την κρινόμενη χρήση, η οργάνωση της
επιχειρήσεως, η μηχανογραφική έκδοση των στοιχείων κ.λπ.
Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι οι διατάξεις του πρώτου εδαφίου
(πρότασης) της παραγράφου 11 αυτού του άρθρου (39) είναι μεταβατικού
χαρακτήρα, σε ό,τι αφορά τη ρύθμιση αυτή καθ' αυτή, διαρκούς όμως
χαρακτήρα σε ό,τι αφορά την ισχύ της. Καταλαμβάνει δηλαδή όλες τις
φορολογικές υποθέσεις οποτεδήποτε και αν ελεγχθούν.
Η έννοια, ο χαρακτήρας και το πνεύμα της διατάξεως του άρθρου
30 του Κ.Β.Σ. αναπτύχθηκε παραπάνω. Στο σημείο αυτό πάντως πρέπει
να τονισθεί ότι παρά τις φαινομενικές του ομοιότητες με το προϊσχύον
άρθρο 43 του Κ.Φ.Σ., το άρθρο 30 εμφανίζει σημαντικές διαφορές, όχι
μόνο στη γενικότερη αντιμετώπιση του θέματος της απορρίψεως των
βιβλίων, αλλά και στις κατ' ιδίαν προϋποθέσεις του. Οι διαφορές, οι
οποίες είναι σημαντικές, συνοψίζονται ως εξής:
ι)
απαριθμούνται περιοριστικά οι περιπτώσεις που μπορούν
ν' αποτελέσουν την βάση για την αμφισβήτηση του κύρους των
βιβλίων και στοιχείων
, ενώ κατά το προϊσχύον άρθρο 43 του Κ.Φ.Σ.
οποιαδήποτε παράβασή του θα μπορούσε ν' αποτελέσει λόγο
απορρίψεως των βιβλίων. Και ναι μεν οι τέσσερις περιπτώσεις που
δικαιολογούν κατά το άρθρο 30 τού Κ.Β.Σ. την απόρριψη, όταν
συντρέχουν και οι άλλες προϋποθέσεις, είναι διατυπωμένες κατά τρόπο
γενικό, ώστε να καταλαμβάνει σημαντικό αριθμό παραβάσεων. Είναι