Basic HTML Version
ΚΒΣ(π.δ.186/1992) άρθρο 18
Σαΐτης Κ, Ευθύμιος
1993
(Α. Κιάντου - Παμπούκη, ∆ίκαιο Αξιογράφων, σελ. 347, εκδόσεις
Σάκκουλα, 1997) η επιταγή εκδόσεως τραπέζης απαγορεύεται να
εκδοθεί στον κομιστή, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος η επιταγή
αυτή να υποκαταστήσει το χρήμα, καθώς δεδομένου ότι οι τράπεζες
είναι φερέγγυοι οργανισμοί, οι επιταγές που εκδίδονται στον κομιστή
μεταξύ καταστημάτων της ίδιας τράπεζας θα μπορούσαν με ευχέρεια να
κυκλοφορούν αντί για χρήμα.
Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι η
εξόφληση
τιμολογίου αξίας άνω των 15.000 ευρώ με επιταγή εκδόσεως
τραπέζης
συνιστά νόμιμο τρόπο εξόφλησης, εντός του πλαισίου της
παρ.2 του άρθρου 18 του Κ.Β.Σ., αφού πρόκειται για εξόφληση μέσω
τραπεζικού λογαριασμού τρίτου (της τράπεζας), εφόσον ο λήπτης του
τιμολογίου διαθέτει τα απαιτούμενα τραπεζικά παραστατικά ή έγγραφα
από τα οποία προκύπτει η διενεργηθείσα τραπεζική συναλλαγή,
δηλαδή είτε η χρέωση του λογαριασμού αυτού και η πίστωση του
αντίστοιχου λογαριασμού της τράπεζας, είτε η κατάθεση στον
λογαριασμό της τράπεζας, από την οποία εκδίδεται η τραπεζική επιταγή
σε διαταγή του ανωτέρω προσώπου, σε συνδυασμό με φωτοαντίγραφο
αυτής. (εγγ.1082337/534/13.9.2007).
18.2.Β.22. Νομιμότητα του στοιχείου αξίας 15.000 ευρώ και άνω
που εξοφλήθηκε με διαφορετικό τρόπο από τον
οριζόμενο.
Η μη εξόφληση φορολογικού στοιχείου που αφορά αγορά
αγαθών ή λήψη υπηρεσιών αξίας 15.000 ευρώ και άνω, μέσω
τραπεζικού λογαριασμού ή με δίγραμμη επιταγή από τον λήπτη του
φορολογικού στοιχείου,
δεν θίγει τη νομιμότητα του στοιχείου αυτού
,
εφόσον η συναλλαγή είναι υπαρκτή και τα πρόσωπα πραγματικά (μη
διαφορετικά), προϋποθέσεις που σε κάθε περίπτωση είναι δυνατόν να
ερευνηθούν – επιβεβαιωθούν από οποιοδήποτε αρμόδιο όργανο (όπως
π.χ. η διαπίστωση της ύπαρξης του πωληθέντος αγαθού εις χείρας του
αγοραστή). (εγγ.1071012/745/1.8.2003, εγγ.1027940/234/21.5.2004,
εγγ.1021176/142/9.3.2007).
18.2.Β.23. Εξόφληση τιμολογίων που εκδίδονται επί αρνήσεως
του υπόχρεου.
Τα
τιμολόγια που εκδίδονται επί αρνήσεως του υπόχρεου
,
λόγω του ιδιότυπου χαρακτήρα της έκδοσης του στοιχείου αυτού εν
προκειμένω (ταύτιση εκδότη και λήπτη) καθώς επίσης και από το
γεγονός ότι με την κοινοποίηση στη ∆.Ο.Υ. δεν αποκρύπτεται η
συναλλαγή (δεν πάσχει δηλαδή καταρχήν ως προς αυτό, βασικός
λόγος της θέσπισης των εν λόγω διατάξεων),
δεν
υπάρχει στην
περίπτωση αυτή υποχρέωση εξόφλησης της σχετικής συναλλαγής με