Το ερώτημα σας υποβλήθηκε επιτυχώς

Το ερώτημα σας υποβλήθηκε επιτυχώς στον Komvos, μπορείτε να το δείτε κάνοντας click ~TOPIC_ID~.

Επιστημονικός κόμβος

Το ερώτημα έχει ήδη υποβληθεί στον Επιστημονικό Κόμβο του e-forologia.
Για να το διαβάσετε πατήστε ~TOPIC_ID~.

Επιστημονικός κόμβος

Το ερώτημα σας έχει υποβληθεί με επιτυχία στον Επιστημονικό Κόμβο του e-forologia.
Για να το διαβάσετε πατήστε ~TOPIC_ID~.

Menu

Ιστορικό ερωτήματος

κλείσιμο

Τι ισχύει ως προς τη φορολόγηση διατακτικών σίτισης από τους ωφελούμενους;

1 ) Διατακτικές σίτισης μέχρι 6 ευρώ ημερησίως ( 6 χ 22 =132,00 ευρώ μηνιαίως ),που χορηγούνται σε κάθε εργαζόμενο της εταιρείας δηλαδή 1.584,00 ευρώ ετησίως , εκπίπτουν από την εταιρεία ? Υπόκειται σε παρακράτηση φόρου και σε εισφορές ΙΚΑ (ΕΦΚΑ)?

2) Πως αντιμετωπίζονται φορολογικά και ασφαλιστικά, διατακτικές σίτισης που χορηγούνται σε κάθε εργαζόμενο της εταιρείας , μεγαλύτερες των 6 ευρώ ημερησίως ? Η εταιρεία θα θεωρήσει πως το επιπλέον ποσό των 132,00 ευρώ μηνιαίως ανά εργαζόμενο ,είναι ΠΑΡΟΧΗ ΣΕ ΕΙΔΟΣ (Ν.4172/2013, άρθρο 13 και ΠΟΛ.1219/6.10.2014) και θα πρέπει να δηλωθεί ως εισόδημα από μισθωτή εργασία -παροχή σε είδος ? Το επιπλέον ποσό , των 132,00 ευρώ μηνιαίως ανά εργαζόμενο, θεωρείται ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και θα πρέπει να συνυπολογίζεται με την τακτική μισθοδοσία του εργαζόμενου, με παρακράτηση ΦΜΥ και εισφορές ΙΚΑ ( ΕΦΚΑ)? Η εταιρεία θα εκπέσει κανονικά ως έξοδο τις διατακτικές μέχρι 1.584,00 ευρώ ετησίως ανά εργαζόμενο ?

Σύμφωνα με την παράγραφο 6 της με αριθμό  >ΠΟΛ. 1219/6.10.2014 εγκυκλίου διαταγής με θέμα: «Φορολογική μεταχείριση παροχών σε είδος του άρθρου 13 του ν.4172/2013», ορίζεται ότι:

«6. Οι διατάξεις του άρθρου 13 N.4172/2013 έχουν εφαρμογή για εισοδήματα που αποκτώνται στα φορολογικά έτη που ξεκίνησαν από 1.1.2014 και μετά.

Σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 60 και της παρ. 21 του άρθρου 72 του N.4172/2013 , όπως ισχύουν μετά τις τροποποιήσεις του N.4223/2013, όπως ισχύουν μετά τις τροποποιήσεις του ν.4223/2013, οι παροχές αυτές υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου από 1.1.2015 και μετά.

    Οι εκκαθαριστές μισθοδοσίας πρέπει να αποτιμούν τις παροχές αυτές που προσαυξάνουν το φορολογητέο εισόδημα των ανωτέρω προσώπων και να τις συμπεριλαμβάνουν και αυτές στις βεβαιώσεις αποδοχών των εισοδημάτων από μισθωτή εργασία και συντάξεις που θα χορηγηθούν

    Περαιτέρω, σύμφωνα με την με αριθμό  >ΠΟΛ. 1072/31.3.2015 εγκύκλιο διαταγή με θέμα «Οδηγίες περί της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 60 του N.4172/2013 αναφορικά με την παρακράτηση φόρου στο εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις», για το συγκεκριμένο θέμα ορίζεται ότι:

«Όσον αφορά στις παροχές σε είδος του άρθρου 13 του N.4172/2013 , λόγω του ότι η αποτίμησή τους είναι δυσχερής έως και αδύνατη κατά τη στιγμή της χορήγησής τους, με την παρούσα γίνεται δεκτό ότι δεν διενεργείται παρακράτηση φόρου επί των παροχών αυτών αλλά ο οφειλόμενος φόρος υπολογίζεται κατά την εκκαθάριση της δήλωσης, δεδομένου ότι η αξία τους (εφόσον αυτές φορολογούνται) προσαυξάνει το εισόδημα από μισθωτή εργασία των δικαιούχων.»

    Σύμφωνα με το με αριθμό  >ΔΕΑΦΒ 1121357 ΕΞ2015/14.9.2015 έγγραφο της Γ.Γ.Δ.Ε. με θέμα «Διευκρινίσεις σχετικά με την έκπτωση των διατακτικών σίτισης που χορηγεί επιχείρηση σε εργαζομένους της», ορίζεται ότι:

«2. Με  >την ΠΟΛ.1113/2015 εγκύκλιό μας, με την οποία δόθηκαν οδηγίες για την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή  >των άρθρων 22, 22Α και 23 του N. 4172/2013 διευκρινίσθηκε, όσον αφορά στις προσωπικές καταναλωτικές δαπάνες, ότι όποια δαπάνη έχει χαρακτηρισθεί ως παροχή σε είδος με βάση  >το άρθρο 13 του N. 4172/2013 ( ΠΟΛ. 1219/2014 εγκύκλιός μας) και φορολογείται ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, θεωρείται ότι πραγματοποιείται προς το συμφέρον της επιχείρησης (άρθρο 22 περ. α΄) και εκπίπτει ως έξοδο μισθοδοσίας, εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις των περ. β΄ και γ΄ του άρθρου 22. Λοιπές δαπάνες που δεν εμπίπτουν στην έννοια των παροχών σε είδος (π.χ. διατακτικές μέχρι 6 ευρώ, παροχές μέχρι 300 ευρώ, χρήση κινητών τηλεφώνων σύμφωνα με την ΠΟΛ. 1219/2014, παραχώρηση εταιρικών οχημάτων για το 70% του κόστους των αναφερομένων στις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 13 δαπανών, καύσιμα και διόδια εταιρικών οχημάτων, κ.λπ.) εκπίπτουν υπό το πρίσμα των διατάξεων του άρθρου 22.

3. Με βάση ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην υπηρεσία μας προκύπτει ότι εταιρείες χορηγούν διατακτικές σίτισης έως 6 ευρώ (132 ευρώ μηνιαίως) στους εργαζομένους τους, τις οποίες πρόκειται να εξαργυρώνουν και σε supermarkets κατά περιοδικά χρονικά διαστήματα, προκειμένου για την αγορά προϊόντων με τα οποία θα προετοιμάζουν το γεύμα τους το οποίο στη συνέχεια θα καταναλώνουν στις εταιρείες κατά τη διάρκεια της εργασίας τους.

4. Μετά από όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω προκύπτει ότι δεν υπάρχει περιορισμός ως προς τον τρόπο εξαργύρωσης των διατακτικών σίτισης έως 6 ευρώ (σε εστιατόρια ή supermarkets) προκειμένου για την έκπτωση των σχετικών δαπανών, και συνεπώς ότι οι υπόψη δαπάνες, οι οποίες συνιστούν προσωπικές καταναλωτικές δαπάνες, αναγνωρίζονται σε κάθε περίπτωση για έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα της επιχείρησης, με βάση τα αναφερόμενα στην ΠΟΛ.1113/2015 εγκύκλιό μας. »

    Μετά από τα ανωτέρω και τα ερωτήματά σας, θεωρούμε ότι:

Το ποσό των διατακτικών σίτισης που μπορεί να χορηγηθεί στους εργαζόμενους από μία επιχείρηση, ανέρχεται σε 6 ευρώ ημερησίως ή 132 ευρώ μηνιαίως. Ο νομοθέτης σαφώς αναφέρει στο προαναφερθέν έγγραφο, ότι οι κάτοχοι των διατακτικών σίτισης «εξαργυρώνουν και σε supermarkets κατά περιοδικά χρονικά διαστήματα», συνεπώς δεν υφίσταται υποχρέωση καθημερινής αγοράς αγαθών, αλλά αυτά μπορούνε να αγοράζονται π.χ. κάθε εβδομάδα, αρκεί φυσικά να μην ξεπερνιέται αθροιστικά το όριο.   Όπως αναφέραμε και στην προηγούμενη παράγραφο, αθροίζονται οι ημερήσιες καταναλώσεις των 6 ευρώ και ανάγονται σε ετήσιες. Στην ουσία κάθε εργαζόμενος στον οποίο χορηγείται διατακτική σίτισης, μπορεί να πραγματοποιήσει αγορές έως και 1.584 ευρώ ανά έτος, χωρίς το ποσό αυτό να θεωρηθεί ως παροχή σε είδος και να φορολογηθεί. Σε περίπτωση που πλέον της συγκεκριμένης παροχής, υπάρχουν και άλλες που ξεπερνούν ετήσια τα 300 ευρώ, αυτές φορολογούνται ως παροχή σε είδος. Σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 60 και της παρ. 21 του άρθρου 72 του ν.4172/2013, όπως ισχύουν μετά τις τροποποιήσεις του ν.4223/2013, οι παροχές αυτές υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου από 1.1.2015 και μετά. Δεν διενεργείται παρακράτηση φόρου επί των παροχών αυτών σε μηνιαία βάση, αλλά ο οφειλόμενος φόρος υπολογίζεται κατά την εκκαθάριση της δήλωσης, όπως έγινε δεκτό και με την με αριθμό ΠΟΛ. 1072/2015 εγκύκλιο διαταγή. Με την ΠΟΛ.1113/2015 εγκύκλιο διαταγή, διευκρινίσθηκε, όσον αφορά στις προσωπικές καταναλωτικές δαπάνες, ότι όποια δαπάνη έχει χαρακτηρισθεί ως παροχή σε είδος με βάση το άρθρο 13 του N. 4172/2013 και φορολογείται ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, θεωρείται ότι πραγματοποιείται προς το συμφέρον της επιχείρησης (άρθρο 22 περ. α΄) και εκπίπτει ως έξοδο μισθοδοσίας, εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις των περ. β΄ και γ΄ του άρθρου 22. Λοιπές δαπάνες που δεν εμπίπτουν στην έννοια των παροχών σε είδος (π.χ. διατακτικές μέχρι 6 ευρώ, παροχές μέχρι 300 ευρώ, χρήση κινητών τηλεφώνων σύμφωνα με την ΠΟΛ. 1219/2014, …) εκπίπτουν υπό το πρίσμα των διατάξεων του άρθρου 22.
Ασφαλιστική αντιμετώπιση 

Όπως παγίως γίνεται δεκτό κατά τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, κατά την έννοια των διατάξεων της νομοθεσίας του ΙΚΑ (ίδια διατύπωση χρησιμοποιεί και το  > >άρθρο 38 του ν.4387/2016 : «πάσης φύσεως αποδοχών των εργαζομένων, με την επιφύλαξη της παραγράφου 17 του άρθρου 39 του παρόντος νόμου, με εξαίρεση τις κοινωνικού χαρακτήρα έκτακτες παροχές λόγω γάμου, γεννήσεως τέκνων, θανάτου και βαριάς αναπηρίας»), ως αποδοχές, επί των οποίων υπολογίζονται οι ασφαλιστικές εισφορές, θεωρούνται οι πάσης φύσεως χρηματικές ή σε είδος παροχές του εργοδότη προς τον μισθωτό, έστω και αν οι παροχές αυτές δεν δίδονται αμέσως ως αντάλλαγμα της εργασίας που προσφέρει ο μισθωτός, αλλά χορηγούνται σε αυτόν από τον εργοδότη οικειοθελώς και από ελευθεριότητα, πάντως, όμως, με αφορμή τη σχέση εργασίας που τους συνδέει και με την επιφύλαξη του δικαιώματος του εργοδότη να διακόψει μονομερώς τις παροχές αυτές.

Εξαιρούνται μόνον οι έκτακτες παροχές κοινωνικού χαρακτήρα που απαριθμούνται περιοριστικά στο ανωτέρω εδ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 17 του Κανονισμού Ασφαλίσεως του Ι.Κ.Α. και ήδη στο  > >άρθρο 38 Ν.4387/2016  δηλαδή, δώρα λόγω γάμου του ασφαλισμένου ή των τέκνων του, γεννήσεως τέκνων του ασφαλισμένου και βοηθήματα στην οικογένεια θανόντος ασφαλισμένου. Κατ' ακολουθία αυτών, υπόκειται σε ασφαλιστικές εισφορές η οποιασδήποτε φύσεως χρηματική ή σε είδος παροχή, η οποία χορηγείται από τον εργοδότη για την επιβράβευση της αποδοτικότητας των μισθωτών (πριμ παραγωγής), έστω και αν η παροχή αυτή δίδεται από ελευθεριότητα του εργοδότη, ο οποίος επιφυλάσσει στον εαυτό του το δικαίωμα να τη διακόψει μονομερώς (βλ.Σ.τ.Ε. 2140/1993 Ολομ., 709/2004).

 

Είναι κατανοητό ότι υπάρχει προβληματισμός από τη φορολογική αντιμετώπιση των διατακτικών σίτισης.

Από το ΙΚΑ εφαρμόζονται οι διατάξεις του   >Α.Ν.1846/1951  και ο Κανονισμός Ασφάλισης.

Το άρθρο 17 του Κανονισμού Ασφάλισης του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ το οποίο ορίζει τι είναι μισθός στον οποίο υπολογίζονται ασφαλιστικές εισφορές δεν ορίζει σε κανένα σημείο του ότι εξαιρούνται οι διατακτικές από τις ασφαλιστικές εισφορές.

Με την απάντηση του ΙΚΑ διευκρινίζεται σε σχέση με τα προαναφερόμενα και την ερώτησή σας ότι λαμβάνονται κανονικά υπόψη για τον υπολογισμό των ασφαλιστικών εισφορών χωρίς να υπάρχει διάκριση για το ποσό αυτών (αδιάφορο των 6 ευρώ).

Copyright © Epsilon Net | Όροι Χρήσης