Η τοπική Δ.Ο.Υ. με δύο (2) φύλλα οριστικού προσδιορισμού φόρου, σε έλεγχο κατά το έτος 2013, προσδιόρισε φόρο 575.000,00€ σε φορολογούμενο «λόγω ασυνάφειας δηλωθέντων εισοδημάτων και αδυναμία δικαιολόγησης χρηματικών κεφαλαίων για πραγματοποιηθείσες επενδυτικές πράξεις», κατά τα έτη 2004 και 2005.

Ο φορολογούμενος άσκησε ενδικοφανή προσφυγή, την οποία δεν εξέτασε η αρμόδια υπηρεσία της ΑΑΔΕ και προσέφυγε στα τοπικά Δικαστήρια. Το Διοικητικό Εφετείο, «ακύρωσε την σιωπηρή άρνηση της υπηρεσίας να μην δεχτεί την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντος και δεν καταλόγισε κανένα ποσό».

Η αιτιολόγηση που προέβαλε ο φορολογούμενος για την προέλευση των χρημάτων, ήταν ότι αυτά προέρχονται από εισοδήματα προηγουμένων ετών (δικά του και των προστατευόμενων μελών του), σε καταθέσεις σε τράπεζες και επενδυτικά προγράμματα με υψηλές αποδόσεις.

Το Ελληνικό Δημόσιο, έκανε αναίρεση στο Σ.τ.Ε., λόγω εσφαλμένης ερμηνείας των διατάξεων του άρθρ. 48, παρ. 3 του Ν. 2238/94, όπως ισχύει με την παρ. 3 του άρθρ. 15 του Ν. 3888/2010.

Ακόμη ότι το «Δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει επί της ουσίας για τα επικαλούμενα, για πρώτη φορά, με την προσφυγή στοιχεία, αλλά η αρμόδια φορολογική αρχή που διαθέτει την σχετική τεχνογνωσία ….», προφανώς γιατί ο φορολογούμενος δεν απάντησε στην πρόσκληση της Δ.Ο.Υ. για προσκόμιση δικαιολογητικών, που δικαιολογούν την προέλευση των χρημάτων που επένδυσε.

Μετά τα παραπάνω, παρακαλώ, να με ενημερώσετε εάν η υπόθεση, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει παραγραφεί το δικαίωμα του Δημοσίου, για επιβολή φόρου, μετά τις τελευταίες αποφάσεις του Σ.τ.Ε. και εάν έχετε υπ΄ όψιν σας, να με πληροφορήσετε για παρόμοιες Διοικητικές ή Δικαστικές αποφάσεις.

Με εκτίμηση,