500
1.
Ο προσδιορισμός της αξίας των κινητών, που περιλαμβάνονται μεταξύ των στοιχείων της
κληρονομιάς, γίνεται με βάση κάθε αποδεικτικό στοιχείο.
2.
Μεταξύ της κληρονομιάς θεωρείται ότι περιλαμβάνονται και έπιπλα. Ο υπόχρεος σε φόρο
μπορεί να αποδείξει το αντίθετο με κάθε νόμιμο μέσο. Η αξία των επίπλων υπολογίζεται ίση με το ένα
τριακοστό (1/30) της αξίας των κτισμάτων που περιλαμβάνονται στην κληρονομιά και επιτρέπεται στο
Δημόσιο και στον υπόχρεο να αποδείξουν με κάθε νόμιμο μέσο ότι η αξία είναι μικρότερη ή
μεγαλύτερη. (1)
Στα έπιπλα δεν περιλαμβάνονται τα κοσμήματα και γενικά τα λοιπά πολύτιμα αντικείμενα καθώς και
κάθε φύσης συλλογές έργων τέχνης, νομισμάτων, γραμματοσήμων και λοιπών αντικειμένων γενικά,
ο προσδιορισμός της αξίας των οποίων ενεργείται με ιδιαίτερο τρόπο, σύμφωνα με τις διατάξεις της
παραγράφου 1. Στην περίπτωση κατά την οποία αυτά είναι ασφαλισμένα κατά κινδύνων κλοπής,
πυρκαγιάς και λοιπών κινδύνων, η αξία τους δεν μπορεί να είναι κατώτερη αυτής που αναγράφεται
στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο.
Άρθρο 13. Αξία επίπλων και λοιπών κινητών
(1)
Όπως το τρίτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 13 αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 3091/2002 (ΦΕΚ Α΄ 330/24-
12-2002)
και σύμφωνα με το άρθρο 30 του ιδίου νόμου ισχύει από 1/1/2003 και μετά.
Το τρίτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 13 πριν την αντικατάστασή του είχε ως εξής:
«
Η αξία των επίπλων υπολογίζεται ίση με το ένα τριακοστό (1/30) της αξίας της λοιπής κληρονομιάς και επιτρέπεται στο Δημόσιο και
στον υπόχρεο σε φόρο να αποδείξουν με κάθε νόμιμο μέσο ότι η αξία είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη.»
Παρατηρήσεις - Προϊσχύσουσες Διατάξεις άρθρου 13
Οι παρατηρήσεις ακολουθούν αύξουσα αρίθμηση κατ’ άρθρο
