493
1.
Η φορολογική υποχρέωση για όλα ή μερικά από τα περιουσιακά στοιχεία μπορεί να μετατίθεται
σε μεταγενέστερο χρόνο από αυτόν που ορίζεται στα άρθρα 6 και 7, με απόφαση του προϊσταμένου
της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) Αν τα αντικείμενα της κτήσης κατέστησαν επίδικα μετά το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου
(1)
ή αν υφίσταται νομικό κώλυμα για την ελεύθερη διάθεση των αντικειμένων αυτών ή είναι
δεσμευμένα στην αλλοδαπή και εφόσον στις περιπτώσεις αυτές ο υπόχρεος σε φόρο δεν βρίσκεται
στη νομή ή αν τα αντικείμενα της κτήσης κατέστησαν επίδικα πριν ή μετά το θάνατο του
κληρονομουμένου (1) ή υφίσταται νομικό κώλυμα για την ελεύθερη διάθεση αυτών ή το δικαίωμα
της κτήσης είναι επίδικο και εφόσον στις περιπτώσεις αυτές ο υπόχρεος σε φόρο βρίσκεται μεν στη
νομή των αντικειμένων, αλλά λόγω του προσόδου ή της μικρής προσόδου αυτών αδυνατεί να
καταβάλει το φόρο. Ειδικά, σε περίπτωση αντικειμένων μικρής προσόδου, η μετάθεση του χρόνου
γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης μπορεί να αφορά μέρος ή ποσοστό αυτών.
β) Αν τα αντικείμενα της κτήσης βρίσκονται στην αλλοδαπή και ο υπόχρεος σε φόρο, μέσα στις
υφιστάμενες προθεσμίες για υποβολή δήλωσης, δεν γνώριζε ότι αυτά περιήλθαν σε αυτόν ή τα έλαβε
στην κατοχή του μετά την παρέλευση των προθεσμιών αυτών.
(2)
γ) ..............................................
2.
Η μετάθεση του χρόνου γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης, κατά τις διατάξεις της
προηγούμενης παραγράφου, γίνεται με αίτηση του υπόχρεου σε φόρο, η οποία υποβάλλεται πριν
από τη λήξη του λόγου που συνιστά τη μετάθεση και εντός πενταετίας, που αρχίζει από τη λήξη της
προθεσμίας για υποβολή δήλωσης και σε κάθε περίπτωση πριν από την κοινοποίηση πράξης
επιβολής του φόρου.
3.
Η μετάθεση του χρόνου γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης κατά την παράγραφο 2, δεν
μπορεί να γίνει σε χρόνο κατά τον οποίο δεν υφίσταται ο λόγος που δικαιολογεί τη μετάθεση.
4.
Κατά της απόφασης του προϊσταμένου της αρμόδιας δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας για τη
μετάθεση ή όχι του χρόνου γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης, επιτρέπεται προσφυγή ενώπιον
των διοικητικών δικαστηρίων.
Άρθρο 8. Μετάθεση του χρόνου γένεσης της φορολογικής
υποχρέωσης με απόφαση του προϊσταμένου της Δημόσιας
Οικονομικής Υπηρεσίας
(1)
Όπως στην περίπτωση α΄ της παρ. 1 του άρθρου 8 η φράση «Αν τα αντικείμενα της κτήσης κατέστησαν επίδικα ή κηρύχθηκαν
αναγκαστικά απαλλοτριωτέα μετά το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου» αντικαταστάθηκε με τη φράση «Αν τα αντικείμενα της
κτήσης κατέστησαν επίδικα μετά το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου» και η φράση «πριν ή μετά το θάνατο του κληρονομουμένου
ή κηρύχθηκαν αναγκαστικά απαλλοτριωτέα μετά το θάνατο του κληρονομουμένου» αντικαταστάθηκε με τη φράση «πριν ή μετά το
θάνατο του κληρονομουμένου» με την παρ. 1α του άρθρου 23 του Ν. 3943/2011 (ΦΕΚ Α΄ 66/31-3-2011) και σύμφωνα με την παρ.
2
του άρθρου 52 ισχύουν από 31/3/2011 και μετά.
(2)
Όπως η περίπτωση γ’ της παρ. 1 του άρθρου 8 καταργήθηκε με την περίπτωση γ’ της παρ. 1 του άρθρου 25 του Ν.3842/2010
(
ΦΕΚ Α΄ 58/23-4-2010) και σύμφωνα με την ενότητα Γ’ του ίδιου άρθρου του ιδίου νόμου έπαψε να ισχύει στις υποθέσεις στις οποίες
η φορολογική υποχρέωση γεννιέται από 23/4/2010 και μετά.
Η περίπτωση γ’ της παρ. 1 του άρθρου 8 πριν την κατάργησή της είχε ως εξής:
«
γ) Αν ο υπόχρεος σε φόρο, κατά το χρόνο του θανάτου του κληρονομουμένου, διέμενε μόνιμα στην αλλοδαπή, άσχετα από τον τόπο
στον οποίο βρίσκονται τα περιουσιακά στοιχεία.»
Παρατηρήσεις - Προϊσχύσουσες Διατάξεις άρθρου 8
Οι παρατηρήσεις ακολουθούν αύξουσα αρίθμηση κατ’ άρθρο
