450
Άρθρο 22. Υποκείμενο φόρου
Υποκείμενο φόρου.
Επίδικα ακίνητα.
Νομή ακινήτων χωρίς νόμιμο
τίτλο.
Δικαίωμα αναγωγής κατά του
τελικού κυρίου.
Χρηματοδοτική μίσθωση.
Παρακράτηση κυριότητας
από τραπεζικά – πιστωτικά
ιδρύματα.
1.
Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ανεξάρτητα από την
ιθαγένεια, κατοικία ή την έδρα του, φορολογείται για την ακίνητη
περιουσία του, που βρίσκεται στην Ελλάδα την πρώτη
Ιανουαρίου του έτους φορολογίας.
Στα επίδικα ακίνητα υπόχρεος σε φόρο είναι ο νομέας του.
Το ίδιο ισχύει και για αυτούς που νέμονται ακίνητα χωρίς νόμιμο
τίτλο.
Αν ακίνητο εκνικηθεί με τελεσίδικη απόφαση, ο νομέας του, για
το φόρο που κατέβαλε, έχει δικαίωμα αναγωγής κατά του κυρίου,
που οριστικά αναγνωρίστηκε.
Ειδικά για τα ακίνητα για τα οποία έχει συναφθεί σύμβαση
χρηματοδοτικής μίσθωσης, υπόχρεος σε φόρο είναι ο μισθωτής
τους, για όσο χρόνο διαρκεί η σύμβαση. (1)
Για τα ακίνητα των επιχειρήσεων, που έχουν πωληθεί από
τραπεζικά – πιστωτικά ιδρύματα με παρακράτηση της κυριότητας
μέχρι της αποπληρωμής του τιμήματος, υπόχρεος σε φόρο είναι ο
αγοραστής από το χρόνο σύναψης των οριστικών συμβολαίων,
εφόσον χρησιμοποιούνται για τη λειτουργία της αγοράστριας
επιχείρησης. (2)
(1)
Το εδάφιο αυτό προστέθηκε με την παράγραφο 9 του άρθρου 27 του Ν. 2682/1999 (Φ.Ε.Κ. 16 Α΄). Ισχύς από 16-11-1998.
(2)
Το εδάφιο αυτό προστέθηκε με την παράγραφο 17 του άρθρου 35 του Ν. 3220/2004 (Φ.Ε.Κ. 15 Α΄). Ισχύς από 1-1-2004.
