Basic HTML Version
ΚΒΣ (π.δ.186/1992) άρθρο 10
Σαΐτης Κ. Ευθύμιος
832
Προϊστάμενος της ∆.Ο.Υ., προκειμένου να εκπληρωθεί ο ανωτέρω
σκοπός, δύναται να διενεργήσει γενικότερο έλεγχο στην ενδιαφερόμενη
επιχείρηση (π.χ. επιτόπιο έλεγχο κατά τη διενέργεια του θεάματος) και να
ζητήσει οποιαδήποτε δικαιολογητικά απαιτούνται κατά την κρίση του,
όπως για παράδειγμα επίσημο έγγραφο της φορολογικής αρχής της
χώρας εγκατάστασης από το οποίο να προκύπτει ότι το εν λόγω
πρόσωπο είναι φορολογικά υπαρκτό, φέρει Α.Φ.Μ. και ασκεί
συγκεκριμένη δραστηριότητα. Τέλος, σε περίπτωση που είναι αδύνατη η
καταγραφή της θεώρησης ηλεκτρονικά μέσω συστήματος TAXIS, θα γίνει
χειρόγραφη καταγραφή. (εγγ.1094595/670/14.10.2005).
10.90.12.Φορολογικός αντιπρόσωπος ασφαλιστικών υπηρεσιών.
Παρασχέθηκαν οι ακόλουθες οδηγίες, για την ορθή και ομοιόμορφη
εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 1,2,3,4,5 και 25,35 και 36 του
π.δ.252/1996 (ΦΕΚ186 Α’/19.8.1996):
Ι. Με τις διατάξεις του ανωτέρω διατάγματος προσαρμόζεται η
ελληνική ασφαλιστική νομοθεσία με τις αναφερόμενες στο άρθρο 1 αυτού
Κοινοτικές Οδηγίες.
Σε ασφαλιστήρια συμβόλαια βασικά και μετά την έναρξη ισχύος του
διατάγματος αυτού, εξακολουθεί να εφαρμόζεται η εθνική μας νομοθεσία,
όσον αφορά τους έμμεσους και οιονεί έμμεσους φόρους, καθόσον δεν
υπάρχει εναρμονισμένη σε κοινοτικό επίπεδο φορολογική νομοθεσία που
να διέπει τα συμβόλαια αυτά.
Επομένως στα ασφαλιστήρια συμβόλαια των ημεδαπών
ασφαλιστικών επιχειρήσεων
καθώς και των αλλοδαπών που έχουν
αποκτήσει εγκατάσταση στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ισχύουσα
νομοθεσία, επιβάλλονται οι έμμεσοι φόροι, (Φ.Κ.Ε. Χαρτόσημο κ.λπ.)
που επιβαλλόταν και πριν από την έκδοση του διατάγματος αυτού
χωρίς καμία μεταβολή.
Επέρχονται μόνο οι μεταβολές που προβλέπονται από τις
διατάξεις του έβδομου κεφαλαίου του ν.δ.400/1970, όπως
αντικαταστάθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 25 του κοινοποιούμενου
προεδρικού διατάγματος.
Ειδικότερα:
α. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 42β, ασφαλιστικές
επιχειρήσεις ή πρακτορεία ή υποκαταστήματα αυτών που εδρεύουν σε
κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) και του Ευρωπαϊκού
Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) δύνανται να ασφαλίζουν κάθε φύσεως
κινδύνους ή να αναλαμβάνουν ασφαλιστικές υποχρεώσεις που βρίσκονται
στην Ελλάδα με καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών δηλαδή χωρίς
υποχρέωση ίδρυσης στην Ελλάδα υποκαταστήματος ή πρακτορείου που
προέβλεπε η προϊσχύουσα νομοθεσία.